ഭൂമിയിൽ അന്നേ, ഇരുപത്തിയെട്ടാം മനുവിന്റെ ചക്രം അതിന്റെ നാലു യುಗങ്ങൾക്കൊടുവിൽ സമാപനത്തിലേക്ക് എത്തി. ഇനി കലി യുഗം അടുത്തുവന്നിരിക്കുന്നു. ഈ യുവതിയുടെ ഭാവനയുള്ള രത്നം, നീതിയുള്ളവനും, നിനക്ക് ഇഷ്ടവും, യോഗ്യനുമായ മറ്റൊരാളിന് നീയേ നൽകണം. നിന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാർ, സുഹൃത്തുക്കൾ, ഭാര്യമാർ, മന്ത്രിമാർ, ദാസന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, സൈന്യങ്ങൾ, ധനസമ്പത്തുകൾ—allവരും കാലക്രമത്തിൽ പൂര്ണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ് വീണ്ടും ഭയത്തോടെ, അനുജാനപ്രാപ്തനായ മഹാനായവനെ നമസ്കരിച്ച് ചോദിച്ചു: "ഭഗവനേ, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ യുവതിയെ ആര്ക്ക് നൽകരുത്?" അപ്പോൾ, ലോകങ്ങളിലെ ഗുരുവായ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, തല താഴ്ത്തി, കൈകൾ ചേര്ത്ത്, ആദരത്തോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "അജജനമായ, എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്ന, എല്ലാം ആകുന്ന, ആ പരമപുരുഷന്റെ ആരംഭം, നടുവും, അവസാനം, യഥാർത്ഥ രൂപവും, പരമസ്വഭാവവും, സാരവും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ക്ഷണങ്ങളും മണിക്കൂറുകളും കൊണ്ടുള്ള കാലം, ജനനമില്ലാത്ത, മരണമില്ലാത്ത, ഒരേ രൂപമേ ഉള്ള, നാമരൂപരഹിത, ശാശ്വതനായ അവന്റെ മഹത്വം മാറ്റം വരുത്തുന്നില്ല. അവന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ, അച്യുതന്റെ രൂപത്തിൽ, സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, അവയുടെ അവസാനം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; അവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നാണ് രുദ്രൻ, ലയത്തിന് കാരണമായത്; നടുവിൽ, പരമത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ പുരുഷൻ. അവൻ ആ രൂപം സ്വീകരിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പുരുഷനായി നിലനിൽക്കുന്നു; രുദ്രനായി വിശ്വം നിലനിര്ത്തുന്നു; അങ്ങനെ അനന്തരൂപനായ അവൻ എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഫലനത്തിനായി അഗ്നിയായി മാറുന്നു; ഭൂമിയുടെ ആത്മാവായി ലോകങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആകി വിശ്വത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ആയി ഇരുണ്ടതിനെ നീക്കുന്നു. പ്രാണനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ജലവും അന്നവും ആയി ലോകത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; വിശ്വം നിലനിൽക്കാൻ ആകാശമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സ്വയം സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കുന്ന, സംരക്ഷകനും ദിവ്യരക്ഷകനും, വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവും, നാശകനും, ഈ മൂവിന്റെയും അക്ഷയ സാരവും ആകുന്നവൻ. ഈ ലോകം, ലോകങ്ങളിൽ ആദ്യമായത്, അവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; സ്വയം ജനിച്ചവൻ അവനിൽ അഭയം തേടുന്നു; ഭൂമിയേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഉറവിടമായ അവൻ, രാജാവേ, തന്റെ ഭാഗം കൊണ്ട് ഇവിടെ വന്നു നിന്നെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. രാജാവേ, നിന്റെ ആഹ്ലാദകരമായ നഗരമായ കുശസ്ഥലീ, ഒരിക്കൽ അമരാവതിയോട് സാമ്യമുണ്ടായിരുന്നതാണ്, ഇപ്പോൾ ദ്വാരകയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവിടെ, കേശവന്റെ ഭാഗമായ ബാലദേവൻ വസിക്കുന്നു. അവനോടാണ്, രാജാവേ, ഈ പുത്രിയെ, ശത്രുവിന്റെ പ്രസിദ്ധ പുത്രനോട്, യശസ്സുള്ളവനോട്, ഭാര്യമായി നൽകേണ്ടത്; ഈ സ്ത്രീരത്നം അവനുമായി യോജിക്കുന്നതാണ്. ശ്രീ പരാശരൻ പറയുന്നു: കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, ജനങ്ങളുടെ അദ്ധിപനായ രാജാവ് ഭൂമിയിൽ എത്തി, മനുഷ്യരെ കണ്ടു; അവർ ചുരുങ്ങിയ ഉയരവും, വക്രമായ രൂപവും, ക്ഷീണവും, വിവേകവും ധൈര്യവും ഇല്ലാതെയും ആയിരുന്നു. കുശസ്ഥലീ നഗരത്തിൽ എത്തിയ രാജാവ്, നഗരത്തിന്റെ മാറ്റം കണ്ടു, തന്റെ മകളെ—കൃഷ്ണപർവ്വതംപോലുള്ള രുചിയുള്ളവളെ—ശീരായുധനോട് നൽകി. അവളെ വലിപ്പമുള്ളവളായി കണ്ട താലകേതു, തന്റെ ഉഴവിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു; ഉടൻ അവൾ സാധാരണ രൂപത്തിലായി. ശീരായുധൻ, രാജാവ് റൈവതന്റെ മകളായ രേവതിയെ, യഥാവിധി വിവാഹം ചെയ്തു. മകളെ നൽകിക്കൊടുത്ത ശേഷം, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള രാജാവ് ഹേമാലയത്തിലേക്ക് വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തിനായി പോയി. ശ്രീ പരാശരൻ പറയുന്നു: കകുദ്മി റൈവതൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവരാത്ത സമയത്ത്, കുശസ്ഥലീ എന്ന ധാർമ്മിക നഗരം, തമസ് വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട റാക്ഷസന്മാർ നശിപ്പിച്ചു. റാക്ഷസന്മാരുടെ ഭയത്തിൽ, അവന്റെ നൂറ് സഹോദരന്മാർ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ചിതറിപ്പോയി. അവരുടെ സന്തതികൾ, എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും ക്ഷത്രിയരായി മാറി. വൃഷ്ടയിൽ നിന്ന് വാര്ഷ്ടക ക്ഷത്രിയ വംശം ഉത്ഭവിച്ചു. നാഭാഗന്റെ പുത്രൻ നാഭാഗസംത്ര. അവന്റെ പുത്രൻ അംബരീഷ. അംബരീഷന്റെ പുത്രൻ വിരൂപ. വിരൂപനിൽ നിന്ന് പൃഷദശ്വ. പിന്നെ രഥീതരൻ. ഇവരെ കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം ഉണ്ട്: ക്ഷത്രിയ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ഇവർ അംഗിരസിന്റെ സന്തതികൾ എന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; രഥീതരന്മാരിൽ, ദ്വിജന്മാരായവർ ക്ഷത്രിയവൃത്തി സ്വീകരിച്ചവരാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടവർ. മനുവിൽ, വിശപ്പോടെ, അവന്റെ മൂക്കിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്നു പുത്രന്മാർ: വികുക്ഷി, നിമി, ദണ്ട. ശകുനിയെ മുഖ്യമായി എടുത്ത്, അമ്പത് പുത്രന്മാർ വടക്കൻ ദേശങ്ങളിൽ സംരക്ഷകന്മാരായി. അറുപത്തിയെട്ട് പുത്രന്മാർ തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ രാജാക്കന്മാരായി. ഇക്ഷ്വാകു, തന്റെ പിതാക്കളുടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തിക്കൊണ്ട്, വികുക്ഷിക്ക് കല്പിച്ചു: "ശ്രാദ്ധത്തിന് യോഗ്യമായ മാംസം കൊണ്ടുവരണം." വികുക്ഷി, ആ കല്പനയോടെ, വനം പ്രവേശിച്ച്, ധാരാളം മൃഗങ്ങളെ കൊന്നു; അതിക്ഷീണവും, അതിവിശപ്പും, ദു:ഖവും അനുഭവിച്ച വികുക്ഷി, ഒരു മുതിരയെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭക്ഷിച്ചു, അതിന്റെ മാംസം കൊണ്ടുപോയി പിതാവിന് സമർപ്പിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിന്റെ ഗുരുവായ വസിഷ്ഠൻ, അതിന് ശുദ്ധീകരണമാനുമതി നൽകിയെങ്കിലും, "നിന്റെ ദുഷ്ട പുത്രൻ മുതിരയെ ഭക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട് ഈ മാംസം അശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു," എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, വികുക്ഷി "ശശാദ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; പിതാവിൽനിന്ന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ പിതാവ് അന്തരിച്ച ശേഷം, ശശാദ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും നീതിയോടെ ഭരണം നടത്തി.