രാജാവേ, സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ, വിദ്യാർത്ഥി മനസ്സോടെ സൂര്യനെയും അഗ്നിയെയും ആരാധിക്കണം. അതിനുശേഷം, ഗുരുവിന് വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കണം. ഗുരു നിൽക്കുമ്പോൾ വിദ്യാർത്ഥിയും നിൽക്കണം; ഗുരു പോകുമ്പോൾ പിറകേ പോകണം; ഗുരു ഇരിക്കുമ്പോൾ, വിദ്യാർത്ഥി താഴെ ഇരിക്കണം; ഗുരുവിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി ഒന്നും ചെയ്യരുത്. ഗുരു പഠിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മാത്രം, അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, മനസ്സു ചിതറാതെ, വിദ്യാർത്ഥി വേദം പാരായണം ചെയ്യണം. ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ ഭിക്ഷയെടുത്ത് ഭക്ഷിക്കാവൂ. ഗുരു ആദ്യം സ്നാനം ചെയ്തശേഷം മാത്രം വിദ്യാർത്ഥി സ്നാനം ചെയ്യണം; ശരിയായ സമയത്ത് ഗുരുവിന് വേണ്ടി വെള്ളവും ഇന്ധനവും മറ്റു ആവശ്യമുള്ളവയും കൊണ്ടുവരിക വേണം. വിദ്യാർത്ഥി വേദം പഠിച്ചു പൂർണ്ണമായും അറിഞ്ഞശേഷം, ഗുരുവിന്റെ അനുമതി നേടി, ഗുരുദക്ഷിണ അർപ്പിച്ച്, ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം. നിർദ്ദേശിച്ച വിധി പ്രകാരം ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ച്, സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് എല്ലാ ഗൃഹസ്ഥ ധർമ്മങ്ങളും നിർവഹിക്കണം. പിതൃകൾക്ക് ശ്രാദ്ധം, ദേവന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും ഹോമം, ഋഷികൾക്ക് അന്നദാനം, വേദപഠനം, സൃഷ്ടാവിന് സന്താനങ്ങൾ—ഇവയൊക്കെയും നിർവഹിക്കണം. ഭൂതങ്ങൾക്കായി ഹോമം ചെയ്യുകയും, ലോകം മുഴുവൻ സ്നേഹത്തോടെ പോഷിപ്പിക്കുകയും വേണം; മനുഷ്യൻ സ്വന്തമായുള്ള കര്മഫലപ്രാപ്തിയാൽ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കും. ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നവർ, سواء wandering ascetics ആകട്ടെ വിദ്യാർത്ഥികൾ ആകട്ടെ, ഇവർക്കെല്ലാം ആശ്രയം ഗൃഹസ്ഥനാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു. വേദപാരായണത്തിനും തീർത്ഥസ്നാനത്തിനും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ലോകദർശനത്തിനും അങ്ങനെ സഞ്ചാരം നടത്തുന്നു. സ്ഥിരവാസമില്ലാത്ത, സ്ഥിരമായ ഭക്ഷണം ഇല്ലാത്ത, വൈകുന്നേരം എവിടെയായാലും താമസിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം ആശ്രയവും ആദികാരവും ഗൃഹസ്ഥനാണ്. അത്തരം അതിഥികൾ വരുമ്പോൾ, രാജാവേ, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുകയും, സ്വീകരിക്കുകയും, ദാനം ചെയ്യുകയും വേണം; വീട്ടിൽ വരുന്നവർക്കു കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഭക്ഷണവും നൽകണം. ആശയോടെ വന്ന അതിഥി നിരാശരായി മടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ പാപം അതിഥിക്ക് നൽകുകയും, അതിഥിയുടെ പുണ്യം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗൃഹസ്ഥനു വേണ്ടി, അവജ്ഞ, അഹങ്കാരം, കപടത, വിഷാദം, ദോഷം, കടുപ്പം—ഇവ യോജിച്ചതല്ല. എന്നാൽ ഈ പരമധർമ്മം ഉചിതമായി പാലിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി പരമലോകം പ്രാപിക്കും. വയസ്സായപ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ചതിന് ശേഷം, ഭാര്യയെ മക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, ഒറ്റയ്ക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് പോകണം. അവിടെ ഇലകളും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും ഭക്ഷിച്ച്, ജടയും ദീർഘമൂച്ചയും ധരിച്ച്, നിലത്ത് കിടന്ന്, അതിഥികളെ സ്വീകരിച്ച്, വാനപ്രസ്ഥാശ്രമം അനുഷ്ഠിക്കണം. തോലോ, ത്വക്കോ, ദർഭയോ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് വസ്ത്രം ധരിക്കണം; ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്യണം. ദേവതാരാധനയും ഹോമവും, അതിഥിസ്വീകരണവും, ഭിക്ഷാദാനവും, ഹോമാദികളും നിർവഹിക്കണം. കാട്ടിൽ ലഭ്യമായ എണ്ണകൾ ഉപയോഗിച്ച് ശരീരം അഭ്യഞ്ജനം ചെയ്യണം; തപസ്സും ഉഷ്ണവും ശീതവും സഹിക്കാനും പഠിക്കണം. ഇങ്ങനെ നിയമാനുസൃതമായ വാനപ്രസ്ഥവൃത്തം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, അഗ്നിപോലെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ച്, ശാശ്വതലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. നാലാമത്തെ ആശ്രമം, സംന്യാസം, ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ സ്വഭാവം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. മക്കളോടുള്ള, ബന്ധുക്കളോടുള്ള, ഭാര്യയോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച്, അസൂയയില്ലാതെ, സംന്യാസാശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നീ മൂന്നു പുരുഷാർത്ഥങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം; സ്നേഹത്തിലും വൈരത്തിലും സമത്വം പുലർത്തണം; എല്ലാ ജീവികളോടും സൗഹൃദം പുലർത്തണം. വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കുമേൽ ഉചിതമായ പ്രവര്ത്തനം നടത്തണം; യോനി, അണ്ഡം മുതലായവയിൽ ജനിച്ചവരെയൊക്കെ ഹിംസിക്കരുത്; എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം. ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു രാത്രി, നഗരത്തിൽ അഞ്ചു രാത്രികൾ മാത്രം താമസിക്കണം; എങ്ങും ആസക്തിയും ദ്വേഷവും ഉണ്ടാകരുത്. ജീവനുള്ളതിനായി, യാചനയില്ലാതെ ലഭിച്ച അന്നം മാത്രം കഴിക്കണം; നല്ലവരുടെ വീടുകളിൽ ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ ശരിയായ സമയത്ത് മാത്രം പോകണം. കാമം, ക്രോധം, അഹങ്കാരം, മോഹം, ലാഭം എന്നിവ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, സംന്യാസി അസംഗത്വം നേടണം. സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കുമുള്ള ഭയരഹിതത്വം സമ്മാനിച്ച് ജീവിക്കുന്ന സന്യാസിക്ക്, ലോകത്ത് എവിടെയും ആരെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. തന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ അഗ്നിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ആ അഗ്നിയിലേക്ക് തന്നെ അഹുതികൾ അർപ്പിച്ച്, ഭിക്ഷയിലൂടെ ലഭിച്ച അന്നം ഉപയോഗിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ funeral fire kindle ചെയ്തവരുടെ ലോകം പ്രാപിക്കും. മോക്ഷമാർഗ്ഗം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന, ശുദ്ധനായ, സംതൃപ്തനായ, സമാധാനചിത്തനായ, ഇന്ധനം തീർന്ന അഗ്നിപോലെ ശാന്തനായ, ആ ദ്വിജൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും. ഇവിടെ രാജാവ് സഗരൻ ചോദിക്കുന്നു: “നാലു ആശ്രമങ്ങളുടെ കര്മങ്ങളും, നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ കര്മങ്ങളും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ, ദ്വിജോത്തര, മനുഷ്യൻ നിർവഹിക്കേണ്ട നിത്യ, നൈമിത്തിക, കാമ്യ കര്മങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി അവയെ മുഴുവനും വിശദീകരിക്കൂ; ഞാൻ നിങ്ങളെ സർവ്വജ്ഞനായി കരുതുന്നു.” ആർവൻ ഉത്തരം പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ ചോദിച്ച നിത്യ-നൈമിത്തിക കര്മങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ജനിച്ചവനുവേണ്ടി പിതാവ് എല്ലാ ജനനസംസ്ക്കാരങ്ങളും, അനുബന്ധ ചടങ്ങുകളും, ശുഭമായ ശ്രാദ്ധവും നിർവഹിക്കണം. രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണരെ ഇരുവിഭാഗമായി കിഴക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; ദ്വിജന്മാരുടെ തൃപ്തിക്കായി ദേവതാർപ്പണങ്ങളും പിതൃതർപ്പണങ്ങളും നിർവഹിക്കണം. തൈരും യവവും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളും കലർത്തി, വിശുദ്ധജലത്തിൽ ആഹുതികൾ ഒരുക്കി, നന്ദിദിശയിലേക്കു നോക്കി, ദൈവാർപ്പണമായി പിണ്ഡങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, പ്രാജാപത്യവിധിയിൽ, എല്ലാ ചടങ്ങുകളും ദക്ഷിണവൃത്തിയോടെ ചെയ്യണം; എല്ലാ വർദ്ധനകാലങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം. പതിനാം ദിവസം, പിതാവ് ദൈവസൂചകപ്രത്യയം തുടങ്ങുന്ന, മനുഷ്യസൂചകപ്രത്യയം അവസാനിക്കുന്ന, ശർമ, വർമ, മുതലായ അനുബന്ധങ്ങളുള്ള പേരിടണം. ബ്രാഹ്മണർക്കു ‘ശർമ’, ക്ഷത്രിയർക്കു ‘വർമ’, വൈശ്യനും ശൂദ്രനും സംരക്ഷണം, സേവനം സൂചിപ്പിക്കുന്ന പേരുകൾ നൽകണം.