കശ്യപമുനിയുടെ ഭാര്യകളിൽ സ്വസാ യക്ഷന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു; മുനി അപ്പസരസുകളെ ജനിപ്പിച്ചു; മഹാശക്തിയുള്ള അരിഷ്ടാ ഗന്ധർവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇവർ കശ്യപമുനിയുടെ സന്തതികളാണ് — ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും, അവരുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രപുത്രന്മാരും നൂറുകൾക്കും ആയിരങ്ങൾക്കും തുല്യമാണ്. ബ്രാഹ്മണാ, ഇതാണ് സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിലെ സൃഷ്ടി. മഹാ വൈവസ്വത, വാരുണ മന്വന്തരങ്ങളിലും, കൃതയുഗത്തിലും, ജുഹ്വാന എന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. പൂർവ്വം, പ്രപിതാമഹൻ സ്വയം ഗന്ധർവന്മാരുടെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും സംരക്ഷണത്തിനായി ഏഴു മഹർഷികളെ തന്റെ പുത്രന്മാരായി നിയമിച്ചു. ദിതി, തന്റെ പുത്രന്മാർ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, കശ്യപനെ പ്രസന്നിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അവൾ കശ്യപയെ യഥാവിധി പൂജിച്ചു. അവൻ സന്തുഷ്ടനായപ്പോൾ, അവളെ ഒരു വരം നൽകിയപ്പോൾ, ദിതി ശക്തിയും മഹാബലവും ഉള്ള, ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ കഴിവുള്ള ഒരു പുത്രനെ വേണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. കശ്യപമുനി ഭയാനകമായ ആ വരം അവളെ നൽകുകയും, പിന്നീട് ഭാര്യയോട്这样 പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഏറ്റവും നല്ല ഏകാഗ്രതയും ശുദ്ധിയും പരിശ്രമവും കൊണ്ട്, നൂറു വർഷം ആ ഗർഭം ധരിച്ചാൽ, നിന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും.” ഇങ്ങനെ ദേവിയെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം കശ്യപമുനി അവളോടൊപ്പം ചേർന്നു; ദിതി വലിയ ശുദ്ധിയോടെ ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ ഗർഭം താൻ തന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ destined ആണെന്ന് അറിഞ്ഞു, മഘവാൻ — അഥവാ ഇന്ദ്രൻ — ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ, ദിതിയുടെ സമീപത്ത് വിനയത്തോടെ എത്തിയ് സേവനം ചെയ്തു. ദിതി ഗർഭം നൂറു വർഷം പൂർത്തിയാകാൻ സമീപിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ ഒരു അവസരം കണ്ടു. ദിതി തന്റെ കാലുകൾ കഴുകാതെ കിടപ്പിലേക്ക് പോയി ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. വജ്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ ആ മഹാ ഗർഭത്തെ ഏഴായി വെട്ടി; വെട്ടിയപ്പോൾ, ഗർഭം അത്യന്തം ഭയാനകമായി കരയാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും “കരയരുത്!” എന്ന് പറഞ്ഞു; എങ്കിലും, ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു, ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും ഏഴായി വെട്ടി. ഇങ്ങനെ, വായുപോലെ വേഗമുള്ള മരുത് ദേവന്മാർ ഉദിച്ചു. ശ്രീ പരാശരർ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, മഹർഷികൾ പൃഥുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകിച്ചതിനുശേഷം, ലോകാധിപൻ, സത്യാനുസൃതമായി, രാജത്വങ്ങൾ വിഭജിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് സോമനു നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, austerities, സസ്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അധിപത്യം നൽകി. രാജാക്കന്മാരുടെ രാജത്വം വൈശ്രവണനു, ജലങ്ങളുടെ അധിപത്യം വാരുണനു, ആദിത്യന്മാരുടെ രാജത്വം വിഷ്ണുവിനു, വസുക്കളുടെ രാജത്വം പാവക (അഗ്നി) യ്ക്കു നൽകി. ദക്ഷനു പ്രജനനാധിപത്യം, വാസവ (ഇന്ദ്രൻ) മരുതുകളുടെ അധിപത്യം, പ്രഹ്ലാദനു ദൈത്യ-ദാനവരുടെ രാജത്വം നൽകി. യമനെ, ധർമ്മത്തിന്റെ അധിപൻ, പിതൃകളുടെ രാജാവായി അഭിഷേകിച്ചു; ആയിരാവതം ആനകളുടെ അധിപനായി, ഗർജ്ജിക്കുന്ന സിംഹങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അധിപൻ നൽകി. പക്ഷികൾക്ക് ഗരുഡൻ, ദേവന്മാർക്ക് വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ), കുതിരകൾക്ക് ഉച്ചൈശ്രവസ്, പശുക്കൾക്ക് കാള, എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും സിംഹം, സർപ്പങ്ങൾക്ക് ശേഷൻ എന്ന അനശ്വര അധിപൻ; അചലങ്ങൾക്കു ഹിമാലയൻ, മഹർഷികളിൽ കപിലൻ, നഖ-ദന്തധാരികളിൽ കടുവ; വൃക്ഷങ്ങളിൽ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം; ഇങ്ങനെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും പ്രധാനാധിപന്മാരെ നിയമിച്ചു. രാജ്യങ്ങൾ വിഭജിച്ച ശേഷം, ദിശകളുടെ രക്ഷാധികാരികളെ ബ്രഹ്മാവ് എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും സ്ഥാപിച്ചു. കിഴക്കൻ ദിശയിൽ, പ്രജാപതി വൈരാജയുടെ പുത്രൻ സുധൻവൻ; തെക്കിൽ, പ്രജാപതി കാർദമയുടെ പുത്രൻ ശംഖപദൻ; പടിഞ്ഞാറിൽ, രാജസയുടെ പുത്രൻ കെതുമാന്ത്; വടക്കിൽ, പ്രജാപതി പാർജന്യയുടെ പുത്രൻ ഹിരണ്യരോമൻ — ഇവരെ ദിശാധിപന്മാർ ആയി നിയമിച്ചു. ഈ ദിശാധിപന്മാർ, ഭൂമിയും ഏഴ് ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും, ഓരോ ദിശയിലും, ധർമ്മാനുസൃതമായി സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഈ രാജാക്കന്മാരും മറ്റു പ്രമുഖരും, മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാവങ്ങളിൽ ലോകസംരക്ഷണത്തിനായി അവതരിച്ചവരാണ്. ഭूतകാലത്തും, ഭാവിയിൽ, ഇപ്പോഴും — എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിപന്മാരും — വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ദേവന്മാരുടെയും, ദൈത്യന്മാരുടെയും, ദാനവന്മാരുടെയും, മാംസഭക്ഷകരുടെയും, മൃഗങ്ങളുടെയും, പക്ഷികളുടെയും, മനുഷ്യരുടെയും, സർപ്പങ്ങളുടെയും, നാഗങ്ങളുടെ അധിപന്മാരുടെയും, വൃക്ഷങ്ങളുടെയും, പർവതങ്ങളുടെയും, ഗ്രഹങ്ങളുടെയും — ഭूत, വർത്തമാന, ഭാവി — എല്ലാം വിഷ്ണുവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഹരി, ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ, ഒഴികെ, ഈ ലോകം സംരക്ഷിക്കാൻ മറ്റാരും കഴിവില്ല, ജ്ഞാനിയേ. അവൻ ശാശ്വതൻ, ആദിയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, നിലനിർത്തുന്നു, അവസാനം നശിപ്പിക്കുന്നു — രാജസ, സത്വ, തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളിൽ രൂപം സ്വീകരിച്ച്. സൃഷ്ടിയിൽ, അവൻ നാലു ഭാഗങ്ങളിലാണ്; സംരക്ഷണത്തിൽ, നാലു രീതികളിലാണ്; അവസാനത്തിൽ, ജനാർദനൻ നാലു രൂപങ്ങളിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ഭാഗത്തിൽ, അവൻ ബ്രഹ്മാവായി — അപ്രകൃത രൂപത്തിൽ — സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; മറ്റേ ഭാഗങ്ങളിൽ, മരീചിയുമായി ചേർന്ന പ്രജാപതിമാരാണ് ഉദിക്കുന്നത്.