താമ്രയുടെ ആറ് പുത്രിമാർ, മഹത്തായ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നരായവരായിരുന്നു. അവരുടെ പേരുകൾ ശുകി, ശ്യേനീ, ഭാസി, സുഗ്രീവി, ശുചി, ഗൃദ്ധ്രകാ എന്നിങ്ങനെയാണ്. ശുകി തത്തകളും, ആണ്ടിക്കാക്കകളും, രാത്രിയിൽ പറക്കുന്ന പക്ഷികളും ജനിപ്പിച്ചു; ശ്യേനീ ശ്യേനപക്ഷികൾക്ക് ജന്മം നൽകി; ഭാസി നാരകകളും ഗൃദ്ധ്രികളും ജനിപ്പിച്ചു; ഗൃദ്ധ്രി ഗൃദ്ധ്രങ്ങളെ ജനിപ്പിച്ചു. ശുചി ജലചര പക്ഷികളെ ജനിപ്പിച്ചു; സുഗ്രീവി വിവിധതരം പക്ഷികളെ ജനിപ്പിച്ചു; ഈ താമ്രവംശത്തിൽ നിന്ന് കുതിരകളും ഒട്ടകങ്ങളും കഴുതകളും ജനിച്ചു. വിനതയ്ക്ക് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി—ഗരുഡനും അരുണനും. ഇരുവരും പാപത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നവരാണ്. ഗരുഡൻ, സകല പക്ഷികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ; അരുണൻ, സർപ്പഭക്ഷകനാണ്. സുരസയിൽ നിന്ന് ആയിരം അതിക്രൂരതയും ശക്തിയും ഉള്ള, അനേകം തലകളുമായി, മഹാത്മാക്കളായ ദിവ്യസർപ്പങ്ങൾ ജനിച്ചു. കദ്രുവയിൽ നിന്ന് ആയിരം ശക്തിയുള്ള, അനേകം തലകളുള്ള സർപ്പങ്ങൾ ജനിച്ചു; അവരെ സുപർണ്ണൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അവരിൽ പ്രധാനികൾ: ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ, ശംഖൻ, ശ്വേതൻ, മഹാപദ്മൻ, കംബലൻ, അശ്വതരൻ. കൂടാതെ, എലാപുത്രൻ, കർകോട്ടകൻ, ധനഞ്ജയൻ എന്നിവരും അനേകം വിഷപൂർണ്ണരായ, ഭയങ്കരനായ മറ്റു സർപ്പങ്ങളും ജനിച്ചു. ഭൂമിയിലും ജലത്തിലും ആകാശത്തിലും ജനിച്ച, ക്രൂരതയും മാംസഭക്ഷണവും ഉള്ളവർ, ഇവർ എല്ലാവരും ക്രോധവശയുടെ സന്തതികളാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ക്രോധയിൽ നിന്ന് മഹാശക്തിയുള്ള പിശാചുകൾ ജനിച്ചു; സുരഭിയിൽ നിന്ന് പശുക്കളും മേശുകളുമാണ് ജനിച്ചത്. ഇറയിൽ നിന്ന് മരങ്ങൾ, വളർത്തുകൂട്ടങ്ങൾ, ലതകൾ, വിവിധ തരം പുല്ലുകൾ എന്നിവ ജനിച്ചു. സ്വസയിൽ നിന്ന് യക്ഷരും രക്ഷസരും ജനിച്ചു; മുനിയിൽ നിന്ന് അപ്സരസുകൾ; മഹാശക്തിയുള്ള അരിഷ്ടയിൽ നിന്ന് ഗന്ധർവന്മാർ. ഇങ്ങനെ കശ്യപന്റെ സന്തതികൾ—ചലനമുള്ളവരും അചലന്മാരുമായവരും—ജനിച്ചു; അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളുമടക്കം അനേകം നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും. ബ്രാഹ്മണനേ, ഇത് സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിലെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് അറിയുക. വൈവസ്വത, വാർണ മന്വന്തരങ്ങളിലും, കൃതയുഗത്തിലും, ജുഹ്വാന എന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെ നടന്നതായി ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത്, പിതാമഹൻ തന്നെ ഗന്ധർവന്മാരെയും സർപ്പങ്ങളെയും ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഏഴ് മഹർഷിമാരെ തന്റെ പുത്രന്മാരായി നിയമിച്ചു. ദിതിക്ക് തന്റെ പുത്രന്മാർ നഷ്ടമായപ്പോൾ, അവൾ കശ്യപനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു; അവൾ യഥാവിധിയായി ഭർത്താവിനെ ആരാധിച്ചു. അതിനാൽ, സന്തുഷ്ടനായ കശ്യപൻ അവളോട് ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. ദിതി ഒരു മഹാശക്തിയുള്ള പുത്രനെ, ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശേഷിയുള്ളവനെ, വേണമെന്നു ചോദിച്ചു. കശ്യപൻ ആ ഭയങ്കരമായ വരം അവളൊന്ന് നൽകി, അതിന് ശേഷം ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: “നീ പരമശുദ്ധിയോടും ഏകാഗ്രതയോടും പരിശ്രമത്തോടും കൂടെ നൂറുവർഷം ഗർഭം ധരിച്ചാൽ, നിന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കശ്യപൻ ദിതിയുമായി സംയുക്തനായി; ദിതി അതിവിശുദ്ധിയോടെ ഗർഭം ധരിച്ചു. അപ്പോൾ, തന്റെ നാശം വരുത്താൻ പോവുന്ന ആ ഗർഭം ഉള്ളതായി അറിഞ്ഞ മഘവാൻ, ദേവേന്ദ്രൻ, വിനയപൂർവ്വം ദിതിയുടെ അടുക്കൽ എത്തി, അവളെ സേവിച്ചു. ദേഹത്തിൻറെ ശക്തിയാൽ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ കടക്കാനുള്ള അവസരം കാത്തു നിന്നു. നൂറുവർഷം പൂർത്തിയാകാൻ പോവുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഒരു അവസരം കണ്ടു. ദിതി കാൽ കഴുകാതെ കിടക്കയിൽ കയറി ഉറങ്ങി. അപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. വജ്രായുധം കൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ ആ വലിയ ഗർഭത്തെ ഏഴായി കഷ്ണം കഷ്ണമായി പിരിച്ചുകളഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ കുട്ടി അതീവ ഭയങ്കരമായി കരയാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും "കരയരുത്!" എന്നു പറഞ്ഞു; എങ്കിലും ആ ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും ഏഴായി വിച്ഛേദിച്ചു. അങ്ങനെ, വാതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മരുത് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു. ശ്രീ പരാശരർ പറയുന്നു: അപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ പൃഥുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ലോകനാഥൻ യഥാക്രമം ഭരണാധികാരങ്ങൾ നിയോഗിച്ചു. ബ്രഹ്മാവു, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും, പുരോഹിതന്മാർക്കും, സസ്യങ്ങൾക്കും, യാഗങ്ങൾക്കും, തപസ്സിനും സോമനെ ഭരണാധികാരിയായി നിയമിച്ചു. രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായി വൈശ്രവണനെയും, ജലത്തിന്റെ രാജാവായി വരുണനെയും, ആദിത്യന്മാരുടെ മേലാധികാരിയായി വിഷ്ണുവിനെയും, വസുക്കളുടെ മേൽപാലകനായി പാവകനെ (അഗ്നി)യും നിയമിച്ചു. ദക്ഷനെ പിതൃവംശത്തിന്റെ അധിപതിയായി, വാസവനെ (ഇന്ദ്രൻ) മരുതുകളുടെ രാജാവായി, പ്രഹ്ലാദനെ ദൈത്യ-ദാനവരുടെ രാജാവായി നിയമിച്ചു. യമനെ ധർമ്മത്തിന്റെ രാജാവായി, പിതൃവംശത്തിന്റെ രാജാവായി നിയമിച്ചു; എയരാവതനെ ആനകളുടെ രാജാവായി, സിംഹങ്ങളെ അവരുടെ അധിപതിയായി നിയമിച്ചു. പക്ഷികൾക്കായി ഗരുഡനെ, ദേവന്മാർക്കായി വാസവനെ (ഇന്ദ്രൻ), കുതിരകൾക്കായി ഉച്ചൈശ്രവസിനെ, പശുക്കൾക്കായി കാളയെ നിയമിച്ചു. മൃഗങ്ങൾക്കായി സിംഹം രാജാവായി; സർപ്പങ്ങൾക്കായി ശേശനെ അമരനായ അധിപതിയായി നിയമിച്ചു. അചലങ്ങളിൽ ഹിമാലയത്തെ രാജാവായി, മുനികളിൽ കപിലനെ, നഖദന്തികളിൽ കടുവയെ രാജാവായി നിയമിച്ചു. വൃക്ഷങ്ങളിൽ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം രാജാവായി. ഇങ്ങനെ, വിവിധ വിഭാഗങ്ങളിൽ പരമാധികാരികൾ നിയമിച്ചു. അതുപോലെ, ദിക്കുകളുടെ സംരക്ഷകരെയും നിയമിച്ചു. കിഴക്കൻ ദിക്കിൽ വൈരാജപുത്രനായ സുധൻവനെ രാജാവായി നിയമിച്ചു. തെക്കൻ ദിക്കിൽ കാർദമപുത്രനായ ശംഖപാദനെ, പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽ രാജസപുത്രനായ കേതുമാനിനെ, വടക്കൻ ദിക്കിൽ പാർജന്യപുത്രനായ ഹിരണ്യരോമനെ അജയനായ രാജാവായി നിയമിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവ് ലോകത്തിൽ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും, ദിക്കുകൾക്കും, അവരുടെ ഭരണം ഏല്പിച്ചു, സൃഷ്ടിയെ സുസ്ഥിരമാക്കി.