വിഷ്ണുപുരാണമ്

മൈത്രേയൻ, തന്റെ പ്രഭാത നമസ്കാരങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, പ്രശസ്തജ്ഞനായ പാരാശരൻറെ അടിയിലേക്ക് സമീപിച്ചു. അദ്ദേഹം ആദ്യം പാരാശരനെ ആദരിച്ച് നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു, തുടർന്ന് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. "മഹാനായ ഗുരു, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ എല്ലാ വേദങ്ങളും, ധർമ്മത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും, അവയുടെ ഉപശാഖകളും ശരിയായ ക്രമത്തിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്: ഈ സൃഷ്ടി എങ്ങനെ ഉണ്ടായി, എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു, ഭാവിയിൽ എങ്ങനെ ആയിരിക്കും? ബ്രഹ്മൻ എന്നത് ഉൾപ്പെടെ ഈ സൃഷ്ടി എങ്ങനെ ആഗമിക്കുന്നു, എവിടെ ലയിക്കുന്നു, വീണ്ടും എവിടെ ലയിക്കും? ജീവികളുടെ അളവുകൾ, ദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവം, സമുദ്രങ്ങളുടെ രൂപം, മലകളുടെ ഘടന, ഭൂമിയുടെ രൂപം എന്നിവയെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സൂര്യൻ, മറ്റ് പ്രകാശങ്ങൾ, ദേവന്മാരുടെ ശൃംഖലകൾ, മാനുവിന്റെ ചക്രങ്ങൾ, കാലങ്ങൾ, യുഗങ്ങളുടെ ഘടന, കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സ്വഭാവം, ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷികളുടെയും കർമ്മങ്ങൾ, വേദങ്ങളുടെ ശാഖകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മഹാനായ വസിഷ്ഠന്റെ മകൻ." പാരാശരൻ പറഞ്ഞു: "ശ്രീമൈത്രേയ, നന്നായി ചോദിച്ചു! നീ എന്നെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ നാണയം, വസിഷ്ഠൻ, ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—ഏറ്റവും പഴയ കാലത്ത്, എന്റെ പിതാവ് ഒരു ദൈവം അയച്ച ദാനവൻ കൊണ്ട് തിന്നുകയായിരുന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ഈ വിവരം കേട്ടപ്പോൾ, എന്റെ അമ്മയുടെ സഹോദരൻ ദേഷ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ഞാൻ ദാനവന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഒരു യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു; ആ യജ്ഞത്തിൽ, നൂറുകണക്കിന് രാത്രിക്കാട്ടാനകൾ അശാന്തമാക്കി. എന്നാൽ, അവരെ കുറയ്ക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ആദരമുള്ള വസിഷ്ഠൻ എന്നെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: 'ഇത്രം ദേഷ്യം മതിയാകും, മക്കളേ; ഈ ദാനവന്മാർ കുറ്റക്കാരല്ല—നിന്റെ പിതാവിന് സംഭവിച്ചത് നിശ്ചിതമായിരുന്നു. ദേഷ്യം മാത്രം അവിശ്വസിക്കുന്നവരിൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നു; ജ്ഞാനമുള്ളവരുടെ ഇടയിൽ അത് ഇല്ല. ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. ഒരു വലിയ യജ്ഞത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവനായി, ദേഷ്യം പ്രശസ്തിയും തപസ്സിന്റെ ഗുണവും നശിപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ അത് ആളുകൾക്കു മാത്രം ദു:ഖം നൽകുന്നു. മഹാനായ മഹർഷികൾ, സ്വർഗ്ഗം നീക്കാനും മോക്ഷം നൽകാനും കാരണമാകുന്നവർ, എപ്പോഴും ദേഷ്യത്തെ ഒഴിവാക്കുന്നു; പ്രിയ മക്കളേ, നീ ഇതിന് കീഴിൽ വരണ്ടിരിക്കരുത്. ഈ ദാനവന്മാരുടെ നാശത്തിനായുള്ള യജ്ഞം, ദു:ഖിതനായ, ദു:ഖിതനല്ലാത്തവൻ; ഇത് അവസാനിപ്പിക്കണം, കാരണം ധർമ്മം കാത്തിരിക്കുന്നവരാണ്." എന്നാൽ, എന്റെ ആദരമുള്ള പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾക്കു വേണ്ടി ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ യജ്ഞം അവസാനിപ്പിച്ചു. ആ സമയത്ത്, വസിഷ്ഠൻ, മഹാനായവൻ, സന്തുഷ്ടനായി; അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മയുടെ മകൻ പുലസ്ത്യൻ അവിടെ എത്തി. വസിഷ്ഠൻറെ വെള്ളം സ്വീകരിച്ച്, അദ്ദേഹം എന്നെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നിങ്ങൾ ഇന്ന് വലിയ ദേഷ്യത്തിനിടയിലും ക്ഷമ സ്വീകരിച്ചതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, നിങ്ങൾ എല്ലാ ശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ ശൃംഖല ദേഷ്യത്താൽ തടസ്സപ്പെടാത്തതിനാൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു വലിയ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു. നിങ്ങൾ, മക്കളേ, പുരാണ-സംഹിതയുടെ രചയിതാവായിരിക്കും, ദേവന്മാരുടെ സത്യസ്വഭാവം എങ്ങനെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയും. പ്രവർത്തനത്തിലും നിശ്ചലതയിലും, നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ശുദ്ധമായിരിക്കും; എന്റെ കൃപയാൽ, മക്കളേ, അത് സംശയമില്ലാതെ ആയിരിക്കും." അപ്പോൾ എന്റെ വസിഷ്ഠൻ എന്നെ പറഞ്ഞു: "പുലസ്ത്യൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും." അതിനാൽ, പഴയ കാലങ്ങളിൽ വസിഷ്തനും പുലസ്ത്യനും പറഞ്ഞതെല്ലാം, നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം കൊണ്ടാണ് എന്റെ ഓർമ്മയിൽ പുനരാവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട്, മൈത്രേയ, നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിങ്ങളെ എല്ലാം പറയാം; പുരാണ-സംഹിതയെ ശരിയായ രീതിയിൽ കേൾക്കുക. "വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു, അവനിൽ തന്നെ അത് നിലനിൽക്കുന്നു; അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്തിന്റെ സംരക്ഷകൻ, നിയന്ത്രകൻ, ലോകമാണ്." "വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം, ശുദ്ധനും, മാറ്റമില്ലാത്ത, നിത്യമായ, മഹാസ്വഭാവമുള്ള ആത്മാവും, അവന്റെ രൂപം എപ്പോഴും ഒരേ, എല്ലാം കീഴടക്കുന്നു." "ഹിരണ്യഗർഭനേ, ഹരിയേ, ശങ്കരനേ, വാസുദേവനേ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, സൃഷ്ടകൻ, സംരക്ഷകൻ, നാശകരനും നമസ്കാരം." "വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം, whose form is both one and many, who is the gross and subtle self, whose nature is both manifest and unmanifest, and who is the cause of liberation." "വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം, who is the root of the creation, preservation, and destruction of the universe, and who is the essence of all worlds." "ഞാൻ അച്യുതനേ, മഹാനായ വ്യക്തിയെ, who is the foundation of the universe, who is subtler than the subtlest, and who dwells in all beings." "ജ്ഞാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം ഏറ്റവും ശുദ്ധമാണ്; അത് മാത്രം, തെറ്റായ ധാരണയാൽ, വസ്തുക്കളുടെ സ്വഭാവമായി കാണപ്പെടുന്നു." "വിഷ്ണുവിന്, who is the devourer and lord of the universe in its preservation and creation, the ruler of all worlds, unborn, imperishable, and unchanging, I bow." "ഞാൻ, മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ലോട്ടസ്-ജനിതനായ മഹാനായ ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ, ദക്ഷൻ തുടങ്ങിയ മഹർഷികൾക്ക് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു." "അവൻ പറഞ്ഞത്, നർമദാ നദിയുടെ തീരത്ത്, ഭൂമിയുടെ രാജാവായ പുരുകുത്സയോട്, സാരസ്വതൻ പറഞ്ഞു; അവൻ എന്നോട്, ഞാൻ സാരസ്വതനോട് പറഞ്ഞതും." ഈ കഥയിലൂടെ, സൃഷ്ടിയുടെ ആഴത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, മഹർഷികളുടെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ, നാം സത്യവും ധർമ്മവും കണ്ടെത്തുന്നു.