ಅಗ್ರಿಷ್ವಾತ್ತಾ ಬಹಿರ್ಷದೋಽನಗ್ರಯಃ ಸಾಗ್ನಯಶ್ವ ಯೇ । ತೇಭೇಯಃ ಸ್ವಧಾ ಸುತೇ ಜಜ್ಞ ಮೈನಾಂ ವೈಧಾರಿಣೀಂ ತಥಾ
ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು, ಬಹಿರ್ಷದರು, ಅನಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಗ್ನಿಗಳು ಸ್ವಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೈನಾ ಮತ್ತು ವೈಧಾರಿಣಿಯನ್ನು ಹೆತ್ತರು.
ತೇ ಉಬೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನ್ಯೌ ಯೋಗಿನ್ಯೌ ಚಾಪ್ಯುಭೇ ದ್ರಿಜ । ಉತ್ತಮಜ್ಞಾನಸಮ್ಪನ್ನೇ ಸರ್ವ್ವೈಃ ಸಮುದಿತೈರ್ಗುಣೌಃ
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಯೋಗಿನಿಯರು. ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.
ಇತ್ಯೇಷಾ ದಕ್ಷಕನ್ಯಾನಾಂ ಕಥಿತಾಪತ್ಯಸನ್ತತಿಃ । ಶ್ವದ್ಧಾವಾನ್ ಸಂಸ್ಮರನ್ನೇತಾಮ್ ಅನಪತ್ಯೋ ನ ಜಾಯತೇ
ಈ ರೀತಿ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯರ ಸಂತಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುವವನು ಸಂತಾನಹೀನನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ ಪ್ರಿಯವ್ರತೋತ್ತಾನಪಾದೌ ಮನೋಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವಸ್ಯ ತು । ದ್ವೌ ಪುತ್ರೌ ತು ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ಧರ್ಮಜ್ಞೌ ಕಥಿತೌ ತವ ॥ ೧,೧೧.
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಜ್ಞರಾದ ಪುತ್ರರು ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನಪಾದರು ಎಂದು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತಯೋರುತ್ತಾನಪಾದಸ್ಯ ಸುರುಚ್ಯಾಮುತ್ತಮಃ ಸುತಃ । ಅಭೀಷ್ಟಾಯಾಮಭೂದ್ಬ್ರಹ್ಯನ್ಪಿತುರತ್ಯನ್ತವಲ್ಲಭಃ ॥ ೧,೧೧.
ಅವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಾನಪಾದನಿಗೆ ಸರುಚಿಯಿಂದ ಉತ್ತರ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು.
ಸುನೀತಿರ್ನಾಮ ಯಾ ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯಾಸೀನ್ಮಹಿಷೀ ದ್ವಿಜ । ಸ ನಾತಿ ಪ್ರೀತಿಮಾಂಸ್ತಸ್ಯಾಮಭೂದ್ಯಸ್ಯಾ ಧ್ರುವಃ ಸುತಃ ॥ ೧,೧೧.
ರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸುನೀತಿ ಎಂಬವಳು ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಪುತ್ರನು ಧ್ರುವನು.
ರಾಜಾಸನಸ್ಥಿತಸ್ಯಾಙ್ಕಂ ಪಿತುರ್ಭ್ರತರಮಾಶ್ರಿತಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವೋತ್ತಮಂ ಧ್ರುವ ಶ್ಚಕ್ರೇ ತಮಾರೋಢುಂ ಮನೋರಥಮ್ ॥ ೧,೧೧.
ಧ್ರುವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ಉತ್ಥಮನು ರಾಜನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾನೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಪಡಿದನು.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಭೂಪತಿಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಸುರುಚ್ಯಾ ನಾಭ್ಯನನ್ದತ । ಪ್ರಣಯೇನಾಗತಂ ಪುತ್ರಮುತ್ಸಂಗಾರೋಹಣೋತ್ಸುಕಮ್ ॥ ೧,೧೧.
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ಮಡಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಾಗತಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಸಪತ್ನೀ ತನಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಙ್ಕಾರೋಹಣೋತ್ಸುಕಮ್ । ಸ್ವಪುತ್ರಂ ಚ ತಥಾರೂಢಂ ಸುರುಚಿರ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೧,೧೧.
ಸಪತ್ನಿಯ ಮಗನು ಮಡಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಲು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು, ತನ್ನ ಮಗನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಸುರುಚಿ ಹೀಗೆಂದಳು.
ಕ್ರಿಯತೇ ಕಿಂ ವೃಥಾ ವತ್ಸ ಮಹಾನೇಷ ಮನೋರಥಃ । ಅನ್ಯಸ್ತ್ರೀಗರ್ಭಜಾತೇನ ಹ್ಯಸಂಭೂಯ ಮಮೋದರೇ ॥ ೧,೧೧.
ಮಗನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಆಸೆ ಪಡುತ್ತೀಯ? ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದವನು ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಉತ್ತಮೋತ್ತಮಮಪ್ರಾಪ್ಯಮವಿವೇಕೋ ಹಿ ವಾಞ್ಛಸಿ । ಸತ್ಯಂ ಸುತಸ್ತ್ವಮಪ್ಯಸ್ಯ ಕಿಂ ತು ನ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಧೃತಃ ॥ ೧,೧೧.
ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು, ಆದರೆ ತಲುಪಲಾಗದದ್ದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ; ನೀನು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ ಇಚ್ಛೆ ಪಡುತ್ತೀಯ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀನು ಅವನ ಮಗನೇ, ಆದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ಏತದ್ರಾಜಾಸನಂ ಸರ್ವ ಭೂಭೃತ್ಸಂಶ್ರಯಕೇತನಮ್ । ಯೋಗ್ಯಂ ಮಮೈವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಕಿಮಾತ್ಮಾ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇತ್ವಯಾ ॥ ೧,೧೧.
ಈ ರಾಜಾಸನವೆಂಬುದು ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ, ಇದು ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ. ನೀನು ಯಾಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತೀಯ?
ಉಚ್ಚೈರ್ಮನೋರಥಸ್ತೇಯಂ ಮತ್ಪುತ್ರಸ್ಯೇವ ಕಿಂ ವೃಥಾ । ಸುನೀತ್ಯಾಮಾತ್ಮನೋ ಜನ್ಮ ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ನಾವಗಮ್ಯತೇ ॥ ೧,೧೧.
ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಎತ್ತರದದು, ನನ್ನ ಮಗನಂತೆಯೇ, ಆದರೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಯಾಕೆ? ನೀನು ಸುನೀತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ವಾಚ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಪಿತರಂ ಬಾಲಸ್ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಾತೃಭಾಷಿತಮ್ । ಜಗಾಮ ಕುಪಿತೋ ಮಾತುರ್ನಿಜಾಯಾ ದ್ವಿಜಮನ್ದಿರಮ್ ॥ ೧,೧೧.
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಸಪತ್ನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧ್ರುವನು, ಕೋಪಗೊಂಡು ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಪಿತಂ ಪುತ್ರಮೀಷತ್ಪ್ರಸ್ಫುರಿತಾಧರಮ್ । ಸುನೀತಿರಙ್ಕಮಾರೋಪ್ಯ ಮೈತ್ರೇಯೇದಮಭಾಷತ ॥ ೧,೧೧.
ಕೋಪಗೊಂಡು ತುಟಿಯು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುನೀತಿಯವರು ಅವನನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಮೈತ್ರೇಯ, ಹೀಗೆಂದಳು.
ವತ್ಸ ಕಃ ಕೋಪಹೇತುಸ್ತೇ ಕಶ್ಚ ತ್ವಾಂ ನಾಭಿ ನನ್ದತಿ । ಕೋವಜಾನಾತಿ ಪಿತರಂ ವತ್ಸ ಯಸ್ತೇಪರಾಧ್ಯತಿ ॥ ೧,೧೧.
ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲಿಲ್ಲ? ಮಗನೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸಕಲಂ ಮಾತ್ರೇ ಕಥಯಾಮಾಸ ತದ್ಯಥಾ । ಸುರುಚಿಃ ಪ್ರಾಹ ಭೂಪಾಲಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮತಗರ್ವಿತಾ ॥ ೧,೧೧.
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಧ್ರುವನು ತಾಯಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು—ಸುರುಚಿಯವರು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿದನು.
ವಿನಿಶ್ವಸ್ಯೇತಿ ಕಥಿತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಪುತ್ರೇಣ ದುರ್ಮನಾಃ । ಶ್ವಸಕ್ಷಾಮೇಕ್ಷಣಾ ದೀನಾ ಸುನೀತಿರ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೧,೧೧.
ಮಗನಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸುನೀತಿಯವರು ದುಃಖದಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದರು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ, ಹೀಗೆಂದಳು.
ಸುನೀತಿರುವಾಚ ಸುರುಚಿಃ ಸತ್ಯಮಾಹೇದಂ ಮನ್ದಭಾಗ್ಯೋಸಿಃಪುತ್ರಕ । ನ ಹಿ ಪುಣ್ಯವತಾಂ ವತ್ಸ ಸಪತ್ನೈರೇವ ಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೧,೧೧.
ಸುನೀತಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಸುರುಚಿಯವರು ನಿಜವಾದ ಮಾತನ್ನೇ ಹೇಳಿದರು ಮಗನೇ; ನೀನು ದುರಾದೃಷ್ಟವಂತ. ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ಸಹ ಸಪತ್ನಿಯರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಮಗನೇ.
ನೋದ್ವೇಗಸ್ತಾತ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕೃತಂ ಯದ್ಭವತಾ ಪುರಾ । ತತ್ಕೋಪಹರ್ತು ಶಕ್ನೋತಿ ದಾತುಂ ಕಶ್ಚಾಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ॥ ೧,೧೧.
ಮಗನೇ, ಹಳೆಯದು ಏನೆಂದರೂ ಅದನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಮನಸ್ಸು ಬೇಸರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನೀನು ಮಾಡದಿದ್ದನ್ನು ಯಾರೂ ಕೊಡಲಾರರು, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರರು.
ತತ್ತ್ವಯಾ ನಾತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಂ ದುಃಖಂ ತದ್ವಾಕ್ಯಸಮ್ಭವಮ್ ॥ ೧,೧೧.
ಆದುದರಿಂದ, ಅವರ ಮಾತಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ದುಃಖ ಬರಬಾರದು.
ರಾಜಾಸನಂ ರಾಜಚ್ಛತ್ರಂ ವರಾಶ್ಚಾವರವಾರಣಾಃ । ಯಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಾನಿ ತಸ್ಯೈತೇ ಮತ್ವೈತಚ್ಛಾಂಮ್ಯ ಪುತ್ರಕ ॥ ೧,೧೧.
ರಾಜಾಸನ, ರಾಜಚತ್ರ, ವರಗಳು, ಆನೆಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಾರು ಪುಣ್ಯವಂತನೋ ಅವನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತು ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಪಡಿಸು ಮಗನೇ.
ಅನ್ಯಜನ್ಮಕೃತೈಃ ಪುಣ್ಯೈಃ ಸುರುಚ್ಯಾ ಸುರುಚಿರ್ನೃಪಃ । ಭಾರ್ಯೇತಿ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಚಾನ್ಯಾಂ ಮದ್ವಿಧಾ ಪುಣ್ಯವರ್ಜಿತಾ ॥ ೧,೧೧.
ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸುರುಚಿಯವರು ರಾಜನ ಹೆಂಡತಿಯಾದಳು; ನಾನು ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ.
ಪುಣ್ಯೋಪಚಯಸಂಪನ್ನಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಸ್ತಥೋತ್ತಮಃ । ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ತಥಾ ಜಾತಃ ಸ್ವಲ್ಪಪುಣ್ಯೋ ಧ್ರುವೋ ಭವಾನ್ ॥ ೧,೧೧.
ಅವಳ ಮಗನು ಪುಣ್ಯಸಂಚಯದಿಂದ ಉತ್ಥಮನಾದನು; ನನ್ನ ಮಗ ಧ್ರುವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ತಥಾಪಿ ದುಃಖಂ ನ ಭವಾನ್ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಪುತ್ರಕ । ಯಸ್ಯ ಯಾವತ್ಸ ತೇನೈವ ಸ್ವೇನ ತುಷ್ಯತಿ ಮಾನವಃ ॥ ೧,೧೧.
ಆದರೂ ಮಗನೇ, ನೀನು ದುಃಖಪಡಬಾರದು. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಇದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಯದಿ ತೇ ದುಃಖಮತ್ಯರ್ಥಂ ಸುರುಚ್ಯಾ ವಚಸಾಭವತ್ । ತತ್ಪುಣ್ಯೋಪಚಯೇ ಯತ್ನಂ ಕುರು ಸರ್ವಫಲಪ್ರದೇ ॥ ೧,೧೧.
ಸುರುಚಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ಆಗಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು.
ಸುಶೀಲೋ ಭವ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಮೈತ್ರಃ ಪ್ರಾಣಿಹಿತೇ ರತಃ । ನಿಮ್ನಂ ಯಥಾಪಃ ಪ್ರವಣಾಃ ಪಾತ್ರಮಾಯಾನ್ತಿ ಸಮ್ಪದಃ ॥ ೧,೧೧.
ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಧರ್ಮಪರನು, ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರು. ಹೇಗೆ ನೀರು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗ್ಯನಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಬರುತ್ತದೆ.
ಧ್ರುವ ಉವಾಚ ಅಮ್ಬ ಯತ್ತ್ವಮಿದಂ ಪ್ರಾತ್ಥ ಪ್ರಶಮಾಯ ವಚೋ ಮಮ । ನೈತದ್ದುರ್ವಾಚಸಾ ಭಿನ್ನೇ ಹೃದಯೇ ಮಮ ತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೧,೧೧.
ಧ್ರುವನು ಹೇಳಿದನು: ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ತರಲು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು, ದುಃಖಕರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಗಾಯದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಸೋಽಹಂ ತಥಾ ಯತಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ಸರ್ವೋತ್ತಮೋತ್ತಮಮ್ । ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮ್ಯಶೋಷಾಣಾಂ ಜಗತಾಮಭಿ ಪೂಜಿತಮ್ ॥ ೧,೧೧.
ಆದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಗೌರವಿಸುವ, ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸುರುಚಿರ್ದಯಿತಾ ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯಾ ಜಾತೋಸ್ಮಿ ನೋದರಾತ್ । ಪ್ರಭಾವಂ ಪಶ್ಯ ಮೇಂಬ ತ್ವಂ ವೃದ್ಧಸ್ಯಾಪಿ ತವೋದರೇ ॥ ೧,೧೧.
ಸುರುಚಿ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಅವಳ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ನೋಡು, ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಾದ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯು.