ರೂಪೌದಾರ್ಯ್ಯಗುಣೋಪೇತಸ್ತತಶ್ಚಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಃ । ಕ್ಷೀರೋದಧೇಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಮೈತ್ರಯ ಪರಮಾದ್ಭುತಃ
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ರೂಪ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪು, ಓ ಮೈತ್ರೇಯ, ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಉದಯವಾಯಿತು.
ತತಃ ಶೀತಾಂಶುರಭವಜೂಜಗೃಹೇ ತ್ವಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಜಗೃಹುಶ್ಚ ವಿಷಂ ನಾಗಾಃ ಕ್ಷೀರೋದಾಜ್ವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್
ನಂತರ ಚಂದ್ರನು ಹೊರಬಂದನು, ನೀನು ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ; ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ವಿಷವನ್ನು ನಾಗರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ತತೋ ಧನ್ವನ್ತರಿರ್ದೇವಃ ಶ್ವೇತಾಮ್ಬರಧರಸ್ಸ್ವಯಮ್ । ವಿಭ್ರತ್ಕಮಣ್ಡಲುಂ ಪುರ್ಣಮಮೃತಸ್ಯ ಸಮುತ್ಥಿತಃ
ನಂತರ ಧನ್ವಂತರಿ ದೇವರು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ತುಂಬಿದ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸ್ವತಃ ಅಮೃತವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಬಂದರು.
ತತಃ ಸ್ವಸ್ಥಮನಸ್ಕಾಸ್ತೇ ಸರ್ವ್ವೇ ದೈತೇಯ-ದಾನವಾಃ । ಬಭೂವುರ್ಮ್ಮುದಿತಾಃ ಸರ್ವ್ವೇ ಮೈತ್ರೇಯ ಮುತಿಭಿಃ ಸಹ
ಆ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು, ಓ ಮೈತ್ರೇಯ.
ತತಃ ಸ್ಫುರತ್ಕಾನ್ತಿಮತೀ ವಿಕಾಸಿಕಮಲೇ ಸ್ಥಿತಾ । ಶ್ರೀರ್ದೇವೀ ಪಯಸಸ್ತಸ್ಮಾದುತ್ಥಿತಾ ಭೃತಪಂಕಜಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀದೇವಿ, ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಆ ಜಲದಿಂದ, ಕಮಲದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿತಳಾಗಿ ಹೊರಬಂದಳು.
ತಾಂ ತುಷ್ಟು ವುರ್ಮ್ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾಃ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತೇನೇ ಮಹರ್ಷಯಃ । ವಿಶಾವಸುಮುಖಾಸ್ತಸ್ಯಾ ಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಪುರತೋ ಜಗುಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶ್ರೀ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಹಾಡಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ವಿಷಾವಸು ಮುಂತಾದ ಗಂಧರ್ವರು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿದರು.
ಘೃತಾಚೀಪ್ರಮುಖಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ । ಗಙ್ಗಾದ್ಯಾಃ ಸರಿತಸ್ತೋಯೈಃ ಸ್ನಾನಾರ್ಥಮುಪತಸ್ಥಿರೇ
ಘೃತಾಚಿ ಮುಂತಾದ ಅಪ್ಸರಸರು ಕುಣಿದರು; ಗಂಗೆಯಂತಹ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೀರನ್ನು ತಂದು ಅವಳಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲು ಹತ್ತಿಕೊಂಡವು.
ದೀಗೂಗಜಾ ಹೇಮಪಾತ್ರಸ್ಥಮ್ ಆದಾಯ ವಿಮಲಂ ಜಲಮ್ । ಸ್ನಾಪಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ದೇವೀಂ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಾಮಮ್ಲಹೇಶ್ವರೀಮ್
ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ತಂದು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸ್ವಾಮಿನಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು.
ಕ್ಷೀರೋದೋ ರುಪಧೃಕ್ ತಸ್ಯೈ ಮಾಲಾಮಮ್ಲಾನಪಙ್ಕಜಾಮ್ । ದದೌ ವಿಭೂಷಣಾನ್ಯಙ್ಗ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ಚಕಾರ ಚ
ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವು ರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಒಣಗದ ಕಮಲದ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಅವಳಿಗೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.
ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಾ ಸ್ನಾತಾ ಭೂಷಣಭೂಷಿತಾ । ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವ್ವದೇವಾನಾಂ ಯಯೌ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಂ ಹರೇಃ
ದಿವ್ಯವಾದ ಹಾರ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೀದೇವಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಹರಿಯವರ ಹೃದಯದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
ತಯಾವಲೋಕಿತಾ ದೇವಾ ಹರಿವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಸ್ಥಯಾ । ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಮೈತ್ರಯ ಸಹಸಾ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮಾಗತಾಃ
ಮೈತ್ರೇಯ, ಹರಿಯವರ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಉದ್ರಗಂ ಪರಮಂ ಜಗ್ಮುರ್ದೈತ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಪರಾಙೂಮುಖಾಃ । ತ್ಯಕ್ತಾ ಲಕ್ಷಮ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಪುರೋಗಮಾಃ
ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ಮುಂತಾದ ದೈತ್ಯರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತೊರೆದಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ದೂರವಾದುದರಿಂದ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದರು.
ತತಸ್ತೇ ಜಗೃಹುರ್ದ್ದೈತ್ಯಾ ಧನ್ವನ್ತರಿಕರೇ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಕಮಣ್ಡಲುಂ ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಾ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ತದೂ ದ್ರಿಜಾಮೃತಮ್
ಆಮೇಲೆ ದೈತ್ಯರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಧನ್ವಂತರಿ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಅದರಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಬಯಸಿದ ಅಮೃತವಿತ್ತು.
ಮಾಯಯಾ ಲೋಭಯಿತ್ವಾ ತಾನ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ । ದಾನವೇಭ್ಯಸ್ತದಾದಾಯ ದೇವೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದೌ ವಿಭುಃ
ವಿಷ್ಣು ದೇವರು ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವರಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ತತಃ ಪಪುಃ ಸುರಗಣಾಃ ಶಕ್ರಾದ್ಯಾಸ್ತತ್ ತದಾಮೃತಮ್ । ಉದ್ಯತಾಯುಧನಿಸ್ತ್ರಿಂಶಾ ದೈತ್ಯಾಸ್ತಾಂಶ್ವ ಸಮಭ್ಯಯುಃ
ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದರು; ದೈತ್ಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಪೀತೇಽಮೃತೇ ಚ ಬಲಿಭಿರ್ದೇವೈರ್ದೈತ್ಯಚಮುಸ್ತದಾ । ವಧ್ಯಮಾನಾ ದಿಶೋ ಭೇಜೇ ಪಾತಾಲಂ ತು ವಿವೇಶ ವೈ
ಅಮೃತದಿಂದ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆ ಸೋತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿತು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ತದಾ ದೇವಾ ಮುದಾ ಯುಕ್ತಾಃ ಶಙ್ರ್ವಚಕ್ರಗದಾಭೃತಮ್ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಯಥಾಪೂರ್ವಮ್ ಆಶಾಸತ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇವತೆಗಳು, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ದೇವರನ್ನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನಭಾಃ ಸೂರ್ಯ್ಯಃ ಪ್ರಯಯೌ ಸ್ವೇನ ವರ್ತ್ಮನಾ । ಜ್ಯೋತೀಂಷಿ ಚ ಯಥಾಮಾರ್ಗ ಪ್ರಯಯುರ್ಮು ನಿಸತ್ತಮ
ಆಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು; ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿದವು.
ಜಜ್ವಾಲ ಭಗವಾಂಶ್ವೋಜ್ವ ಶ್ವೌರುದೀಪ್ತಿರ್ವ್ವಿಭಾವಸುಃ । ಧರ್ಮ್ಮೇ ಚ ಸರ್ವ್ವಭೂತಾನಾಂ ತದಾ ಮತಿರಜಾಯತ
ಅಗ್ನಿದೇವರು ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಬೆಳಗಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಉದಯವಾಯಿತು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಞ್ಚ ಶ್ರಿಯಾ ಜುಷ್ಟಂ ಬಭೂವ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಶಕ್ರಶ್ವ ತ್ರಿದಶಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮಾನಜಾಯತ
ಮುನಿಸತ್ತಮ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಶ್ರೀಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಇಂದ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಮುಖ್ಯನು, ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀಮಂತನಾದನು.
ಸಿಂಹಾಸನಗತಃ ಶಕ್ರಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ತ್ರಿದಿವಂ ಪುನಃ । ದೇವರಾಜ್ಯೇ ಸ್ಥಿತೋ ದೇವೀಂ ತುಷ್ಟಾವಾಬ್ಜಕರಾಂ ತತಃ
ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಇಂದ್ರನು, ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವರಾಜನಾಗಿ ಉಳಿದು, ನಂತರ ಕಮಲ ಹಿಡಿದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ನಮಸ್ಯೇ ಸರ್ವ್ವಭೂತಾಂನಾಂ ಜನನೀಮಬ್ಜಸಮ್ಭವಾಮ್ । ಶ್ರಿಯಮುನ್ನದ್ರಪಹ್ಮಾಕ್ಷೀ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಕ್ಷಃ ಸ್ಥಲಸ್ಥಿತಾಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ತಾಯಿಯಾದ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಗಳಿರುವ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶ್ರೀ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತ್ವಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಸುಧಾ ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ತ್ವಂ ಲೋಕಪಾವನಿ । ಸನ್ಧಾಯ ರಾತ್ರಿಃ ಪ್ರಭಾ ಭೂತಿರ್ಮೇಧಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಸರಸ್ವತೀ
ನೀನು ಸಾಧನೆ, ನೀನು ಅಮೃತ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವಳು ನೀನೇ. ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಸಂಗಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ—allವು ನೀನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿವೆ.
ಯಜ್ಞವಿದ್ಯಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಗುಹ್ಮವಿದ್ಯಾ ಚ ಶೋಭನೇ । ಆತ್ಮವಿದ್ಯಾ ಚ ದೇವಿ ತ್ವಂ ವಿಮುಕ್ತಿಫಲದಾಯಿನೀ
ಯಜ್ಞದ ಜ್ಞಾನ, ಮಹಾ ಜ್ಞಾನ, ಗುಪ್ತ ಜ್ಞಾನ—allವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿವೆ, ಸುಂದರಿಯೇ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೂ ನೀನೆ, ದೇವಿಯೇ, ಮೋಕ್ಷಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವವಳು ನೀನೇ.
ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ ತ್ರಯೀ ವಾರ್ತ್ತಾ ದಣ್ಡನೀತಿಸ್ತ್ವಮೇವ ಚ । ಸೌಮ್ಯಾಸೌಮ್ಯೈರ್ಜ್ಜಗದ್ರೂ ಪೈಸ್ತ್ವಯೈತದ್ದ ವಿ ಪೂರಿತಮ್
ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮೂರು ವೇದಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರ, ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಜ್ಞಾನ—allವು ನೀನೆ. ಮೃದು ಹಾಗೂ ಕಠಿಣ ರೂಪಗಳಿಂದ ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿದ್ದೀಯೆ.
ಕಾ ತ್ವನ್ಯಾ ತ್ವಾಮೃತೇ ದೇವಿ ಸರ್ವ್ವಯಜ್ಞಮಯಂ ವಪುಃ । ಅಧ್ಯಾಸ್ತೇ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಯೋಗಿಚಿನ್ತ್ಯಂ ಗದಾಭೃತಃ
ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ? ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದ ದೇವದೇವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ವಾಸಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ತ್ವಯಾ ದೇವಿ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಸಕಲಂ ಭುವನತ್ರಯಮ್ । ವಿನಷ್ಟಪ್ರಾಯಮಭವತ್ ತ್ವಯೇದಾನೀಂ ಸಮೇಧಿತಮ್
ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದಾಗ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈಗ ನೀನು ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವು ಪುನಃ ಬೆಳಗಿವೆ.
ದಾರಾಃ ಪುತ್ರಾಸ್ತಥಾಗಾರಂ ಸುಹ್ಟದೂ ಧಾನ್ಯಧನಾದಿಕಮ್ । ಭವತ್ಯೇತನ್ಮಹಾಭಾಗೇ ನಿತ್ಯಂ ತ್ವದೂವೀಕ್ಷಣಾನ್ನೃಣಾಮ್
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೇ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಧಾನ್ಯ, ಧನ—allವು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
ಶರೀರಾರೋಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಮರಿಪಕ್ಷಕ್ಷಯಃ ಸುಖಮ್ । ದೇವಿ ತ್ವದೂದೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಾನಾಂ ಪುರುಷಾಣಾಂ ದುರ್ಲ್ಲ ಭಮ್
ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲದೆ ಪುರುಷರಿಗೆ ದೇಹಾರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶ ಮತ್ತು ಸುಖ ಸಿಗುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.
ತ್ವಂ ಮಾತಾ ಸರ್ವ್ವಭೂತಾನಾಂ ದೇವದವೋ ಹರಿಃ ಪಿತಾ । ತ್ವಯೈತದ ವಿಷ್ಣುನಾ ಚಾದ್ಯ ಜಗದೂವ್ಯಾಪ್ತಂ ಚರಾಚರಮ್
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತಾಯಿ, ಹರಿಯು ತಂದೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು—ಚರಾಚರಗಳೂ—ಇಂದು ತುಂಬಿದೆ.