ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ಕೃಷ್ಣೇನ ಯಾದವಪ್ರವರಸ್ತತಃ । ಮಹಾಭಾಗವತಃ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೋದ್ಧವೋ ಹರಿಮ್
ಶ್ರೀಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಭಕ್ತ ಉದ್ದವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಭಗವನ್ಯನ್ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ತದಾಜ್ಞಾಪಯ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ಮನ್ಯೇ ಕುಲಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಭಗವಾನ್ಸಂಹರಿಷ್ಯತಿ
ಭಗವಂತಾ, ನಾನು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು. ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಭಗವಂತನು ಈ ವಂಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ನಾಶಾಯಾಸ್ಯ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಕುಲಸ್ಯಾಚ್ಯುತ ಲಕ್ಷಯೇ
ಅಚ್ಯುತಾ, ಈ ವಂಶದ ನಾಶವಾಗುವ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ದಿವ್ಯಯಾ ಗತ್ಯಾ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಸಮುತ್ಥಯಾ । ಯದ್ಬದರ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಗಂಧಮಾದನಪರ್ವತೇ । ನರನಾರಾಯಣಸ್ಥಾನೇ ತತ್ಪವಿತ್ರಂ ಮಹೀತಲೇ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದಿವ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವ ಪವಿತ್ರವಾದ ಬದರಿ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಅಲ್ಲಿ ನರನಾರಾಯಣರು ವಾಸಿಸುವರು.
ಮನ್ಮನಾ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ತತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ । ಅಹಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಹ್ಯುಪಸಂಹೃತ್ಯ ವೈ ಕುಲಮ್
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ. ನಾನು ವಂಶವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ದ್ವಾರಕಾಂ ಚ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತಾಂ ಸಮುದ್ರ ಃ! ಪ್ಲಾವಯಿಷ್ಯತಿ । ಮದ್ವೇಶ್ಮ ಚೈಕಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಭಯಾನ್ಮತ್ತೋ ಜಲಾಶಯೇ । ತತ್ರ ಸನ್ನಿಹಿತಶ್ಚಾಹಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ
ನಾನು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಸಮುದ್ರನೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನೀರು ತುಂಬಲಿ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೈನಂ ಜಗಾಮಾಶು ತಪೋವನಮ್ । ನರನಾರಾಯಣಸ್ಥಾನಂ ಕೇಶವೇನಾನುಮೋದಿತಃ
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದವನು ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೇಗನೆ ತಪೋವನಕ್ಕೆ, ನರನಾರಾಯಣರ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ತತಸ್ತೇ ಯಾದವಾಸ್ಸರ್ವೇ ರಥಾನಾರುಹ್ಯ ಶೀಘ್ರಗಾನ್ । ಪ್ರಭಾಸಂ ಪ್ರಯಯುಸ್ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕೃಷ್ಣರಾಮಾದಿಭಿರ್ದ್ವಿಜ
ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ.
ಪ್ರಭಾಸಂ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಕುಕುರಾಂಧಕವೃಷ್ಣಯಃ । ಚಕ್ರುಸ್ತತ್ರ ಮಹಾಪಾನಂ ವಾಸುದೇವೇನ ಚೋದಿತಾಃ
ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಕುಕುರು, ಆಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿಯರು ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಮದ್ಯಪಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ಪಿಬತಾಂ ತತ್ರ ಚೈತೇಷಾಂ ಸಂಘರ್ಷೇಣ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ಅತಿವಾದೇಂಧನೋ ಜಜ್ಞೇ ಕಲಹಾಗ್ನಿಃ ಕ್ಷಯಾವಹಃ
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರಲು, ಪರಸ್ಪರ ಹಿಗ್ಗುಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಜಗಳ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅತಿಯಾದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕಲಹದ ಬೆಂಕಿ ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದು ನಾಶವನ್ನು ತಂದಿತು.
ಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ। ಸ್ವಂಸ್ವಂ ವೈ ಭುಂಜತಾಂ ತೇಷಾಂ ಕಲಹಃ ಕಿಂನಿಮಿತ್ತಕಃ । ಸಂಘರ್ಷೋ ವಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ತನ್ಮಮಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಮೈತ್ರೇಯನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಏನು ಕಾರಣವಾಯಿತು? ಅವರ ನಡುವೆ ಕಲಹ ಏಕೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಮೃಷ್ಟಂ ಮದೀಯಮನ್ನಂ ತೇ ನ ಮೃಷ್ಟಮಿತಿ ಜಲ್ಪತಾಮ್ । ಮೃಷ್ಟಾಮೃಷ್ಟಕಥಾ ಜಜ್ಞೇ ಸಂಘರ್ಷಕಲಹೌ ತತಃ
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಊಟ ರುಚಿಕರ, ನಿನ್ನದು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರುಚಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜಗಳ ಶುರುವಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಕಲಹ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತತಶ್ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಕ್ರೋಧಸಂರಕ್ತಲೋಚನಾಃ । ಜಘ್ನುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ತೇ ತು ಶಸ್ತ್ರೈರ್ದೈವಬಲಾತ್ಕೃತಾಃ
ಆಮೇಲೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ದೈವದ ಬಲದಿಂದ ಒತ್ತಾಯಗೊಂಡು, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು.
ಕ್ಷೀಣಶಸ್ತ್ರಾಶ್ಚ ಜಗೃಹುಃ ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನಾಮಥೈರಕಾಮ್
ಆಯುಧಗಳು ಮುಗಿದಾಗ, ಹತ್ತಿರವಿದ್ದವರು ಎರಕಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ಏರಕಾ ತು ಗೃಹೀತಾ ವೈ ವಜ್ರಭೂತೇವ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ತಯಾ ಪರಸ್ಪರಂ ಜಘ್ನುಸ್ಸಂಪ್ರಹಾರೇ ಸುದಾರುಣೇ
ಹಿಡಿದ ಎರಕಾ ಹುಲ್ಲು ವಜ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರಿಂದ ಅವರು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಭಯಾನಕ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದರು.
ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನಸಾಂಬಪ್ರಮುಖಾಃ ಕೃತವರ್ಮಾಥ ಸಾತ್ಯಕಿಃ । ಅನಿರುದ್ಧಾದಯಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಪೃಥುರ್ವಿಪೃಥುರೇವ ಚ
ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಮ್ಬ, ಕೃತವರ್ಮ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಜೊತೆಗೆ ಪೃಥು ಮತ್ತು ವಿಪೃಥು ಕೂಡ,
ಚಾರುವರ್ಮಾ ಚಾರುಕಶ್ಚ ತಥಾಕ್ರೂರಾದಯೋ ದ್ವಿಜ । ಏರಕಾರೂಪಿಭಿರ್ವಜ್ರೈಸ್ತೇ ನಿಜಘ್ನುಃ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಚಾರುವರ್ಮ, ಚಾರುಕ ಮತ್ತು ಅಕ್ರೂರ ಮೊದಲಾದವರು ಕೂಡ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ವಜ್ರದಂತೆ ಆಗಿದ್ದ ಎರಕಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ಹರಿರ್ಯಾದವಾಂಸ್ತೇ ಚ ಕೇಶವಮ್ । ಸಹಾಯಂ ಮೇನಿರೇರೀಣಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಜಘ್ನುಃ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಹರಿ ಯಾದವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರು ಕೇಶವನು ಎರಕಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಂಬಲಿಗನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ಕೃಷ್ಣೋಽಪಿ ಕುಪಿತಸ್ತೇಷಾಮೇರಕಾಮುಷ್ಟಿಮಾದದೇ । ವಧಾಯ ಸೋಪಿ ಮುಸಲಂ ಮುಷ್ಟರ್ಲೌಹಮಭೂತ್ತದಾ
ಅವರ ಮೇಲೆ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎರಕಾ ಹುಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಎತ್ತಿದಾಗ ಅದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೊತ್ತೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಜಘಾನ ತೇನ ನಿಶ್ಶ್ಷೋಆ!ನ್ಯಾದವಾನಾತತಾಯಿನಃ । ಜಘ್ನುಸ್ತೇ ಸಹಸಾಭ್ಯೇತ್ಯ ತಥಾಽನ್ಯೇಪಿ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಆದರಿಂದ ಅವನು ದುಷ್ಟ ಯಾದವರನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಉಳಿದವರು ಕೂಡ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು.
ತತಶ್ಚಾರ್ಣವಮಧ್ಯೇನ ಜೈತ್ರೋಽಸೌ ಚಕ್ರಿಣೋ ರಥಃ । ಪಶ್ಯತೋ ದಾರುಕಸ್ಯಾಥ ಪ್ರಾಯಾದಶ್ವೈರ್ಧೃತೋ ದ್ವಿಜ
ಆಮೇಲೆ, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ವಿಜಯರಥವು, ದಾರುಕನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಟಿತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ.
ಚಕ್ರಂ ಗದಾ ತಥಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ತೂಣೀಶಂಖೋಸಿರೇವ ಚ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಹರಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಜಗ್ಮುರಾದಿತ್ಯವರ್ತ್ತ್ಮನಾ
ಚಕ್ರ, ಗದೆಯು, ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣದ ಬೊಕ್ಕಸು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟ—allವು ಹರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ನಂತರ ಸೂರ್ಯನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಟವು.
ಕ್ಷಣೇನ ನಾಭವತ್ಕಶ್ಚಿದ್ಯಾದವಾನಾಮಘಾತಿತಃ । ಋತೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ದಾರುಕಂ ಚ ಮಹಾಮುನೇ
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ದಾರುಕನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಯಾರೂ ಯಾದವರು ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ.
ಚಂಕ್ರಮ್ಯಮಾಣೌ ತೌ ರಾಮಂ ವೃಕ್ಷಮೂಲೇ ಕೃತಾಸನಮ್ । ದದೃಶಾತೇ ಮುಖಾಚ್ಚಾಸ್ಯ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮಂತಂ ಮಹೋರಗಮ್
ಅವರು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ರಾಮನು ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಹಾವು ಹೊರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.
ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಸ ಮಖಾತ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಭೋಗೋ ಭುಜಂಗಮಃ । ಪ್ರಯಯಾವರ್ಣವಂ ಸಿದ್ಧೈಃ ಪೂಜ್ಯಮಾನಸ್ತಥೋರಗೈಃ
ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಾಗನು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಇತರ ನಾಗರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ತತೋರ್ಘ್ಯಮಾದಾಯ ತದಾ ಜಲಧಿಸ್ಸಂಮುಖಂ ಯಯೌ । ಪ್ರವಿವೇಶ ತತಸ್ತೋಯಂ ಪೂಜಿತಃ ಪನ್ನಗೋತ್ತಮೈಃ
ಆಮೇಲೆ ಸಮುದ್ರನು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಾಗಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಲಸ್ಯ ನಿರ್ಯಾಣಂ ದಾರುಕಂ ಪ್ರಾಹ ಕೇಶವಃ । ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಸಮಾಚಕ್ಷ್ವ ವಸುದೇವೋಗ್ರಸೇನಯೋಃ
ಬಲರಾಮನ ಹೊರಟುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ದಾರುಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಸೇನರಿಗೆ ತಿಳಿಸು.'
ನಿರ್ಯಾಣಂ ಬಲಭದ್ರ ಸ್ಯ ಯಾದವಾನಾಂ ತಥಾ ಕ್ಷಯಮ್ । ಯೋಗೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾಹಮಪ್ಯೇತತ್ಪರಿತ್ಯಕ್ಷ್ಯೇ ಕಲೇವರಮ್
ಬಲಭದ್ರನ ಹೊರಟುಹೋಗುವುದು, ಯಾದವರ ನಾಶವಾಗುವುದು—ನಾನು ಕೂಡ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ವಾಚ್ಯಶ್ಚ ದ್ವಾರಕಾವಾಸೀ ಜನಸ್ಸರ್ವಸ್ತಥಾಹುಕಃ । ಯಥೇಮಾಂ ನಗರೀಂ ಸರ್ವಾಂ ಸಮುದ್ರ ಃ! ಪ್ಲಾವಯಿಷ್ಯತಿ
ದ್ವಾರಕೆಯ ಜನರಿಗೂ, ಅಹುಕನಿಗೂ ಹೇಳಬೇಕು: 'ಈ ನಗರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮುದ್ರವು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತದೆ.'
ತಸ್ಮಾದ್ಭವದ್ಭಿಸ್ಸರ್ವೈಸ್ತು ಪ್ರತೀಕ್ಷ್ಯೋ ಹ್ಯರ್ಜುನಾಗಮಃ । ನ ಸ್ಥೇಯಂ ದ್ವಾರಕಾಮಧ್ಯೇ ನಿಷ್ಕ್ರಾಂತೇ ತತ್ರ ಪಾಂಡವೇ
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಜುನನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು; ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು.