ಇತುಕ್ತ್ವಾ ತದೂಗೃಹಾತ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಲದೇವಸಹಾಯವಾನ್ । ನಿರ್ಜ್ಜಗಾಮ ಮುನಿಶ್ವೇಷ್ಠ! ಮಾಲಾಕಾರೇಣ ಪೂಜಿತಃ ।। ೫-೧೯-
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬಲರಾಮನ ಜೊತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೊರೆದು, ಮಾಲಾಕಾರನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ!
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ತತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಸಾನುಲೇಪನಭಾಜನಾಮ್ । ದದರ್ಶ ಕುಬ್ಜಾಮಾಯಾಂತೀಂ ನವಯೌವನಗೋಚರಾಮ್
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ನಂತರ, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು, ಹಾಲುಹರಡು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಾಮಾಹ ಲಲಿತಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಕಸ್ಯೇದಮನುಲೇಪನಮ್ । ಭವತ್ಯಾ ನೀಯತೇ ಸತ್ಯಂ ವದೇಂದೀವರಲೋಚನೇ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆಕೆಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಈ ಸುಗಂಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳೇ.'
ಸಕಾಮೇನೇವ ಸಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸಾನುರಾಗಾ ಹರಿಂ ಪ್ರತಿ । ಪ್ರಾಹ ಸಾ ಲಲಿತಂ ಕುಬ್ಜಾ ತದ್ದರ್ಶನಬಲಾತ್ಕೃತಾ
ಆಕೆ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಯಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಕುಬ್ಜೆ ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಕಾಂತ ಕಸ್ಮಾನ್ನ ಜಾನಾಸಿ ಕಂಸೇನ ವಿನಿಯೋಜಿತಾಮ್ । ನೈಕವಕ್ರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾಮನುಲೇಪನಕರ್ಮಣಿ
'ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಕಂಸನಿಂದ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ತ್ರಿವಕ್ರೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಸುಗಂಧ ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ನಾನ್ಯಪಿಷ್ಟಂ ಹಿ ಕಂಸಸ್ಯ ಪ್ರೀತಯೇ ಹ್ಯನುಲೇಪನಮ್ । ಭವಾಮ್ಯಹಮತೀವಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಧನಭಾಜನಮ್
'ಕಂಸನಿಗೆ ಇನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಸುಗಂಧ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲು ನಾನು ಮುಖ್ಯವಾದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಧನವೂ ದೊರಕಿದೆ.'
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ। ಸುಗಂಧಮೇತದ್ರಾ ಜಾರ್ಹಂ ರುಚಿರಂ ರುಚಿರಾನನೇ । ಆವಯೋರ್ಗಾತ್ರ ಸದೃಶಂ ದೀಯತಾಮನುಲೇಪನಮ್
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಸುಗಂಧವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಕೊಡು.'
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಶ್ರುತ್ವೈತದಾಹ ಸಾ ಕುಬ್ಜಾ ಗೃಹ್ಯತಾಮಿತಿ ಸಾದರಮ್ । ಅನುಲೇಪನಂ ಚ ಪ್ರದದೌ ಗಾತ್ರಯೋಗ್ಯಮಥೋಭಯೋಃ
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುಬ್ಜೆ ಗೌರವದಿಂದ 'ತಗೊಳ್ಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವರಿಬ್ಬರ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸುಗಂಧವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
ಭಕ್ತಿಚ್ಛೇದಾನುಲಿಪ್ತಾಂಗೌ ತತಸ್ತೌ ಪುರುಷರ್ಷಭೌ । ಸೇಂದ್ರ ಚಾಪೌ ವ್ಯರಾಜೇತಾಂ ಸಿತಕೃಷ್ಣಾವಿವಾಂಬುದೌ
ಆ ಭಕ್ತಿಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಪುರುಷರು, ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಬಿಳಿ ಬಿಲ್ಲು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೋಡಗಳು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.
ತತಸ್ತಾಂ ಚುಬುಕೇ ಶೌರಿರುಲ್ಲಾಪನ ವಿಧಾನವಿತ್ । ಉತ್ಪಾಟ್ಯ ತೋಲಯಾಮಾಸ ದ್ವ್ಯಂಗುಲೇನಾಗ್ರಪಾಣಿನಾ
ಆಮೇಲೆ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಶೌರಿ, ಆಕೆಯ ತುಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಎತ್ತಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಾಯಿಸಿದನು.
ಚಕರ್ಷ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ತದಾ ಋಜುತ್ವಂ ಕೇಶವೋಽನಯತ್ । ತತಸ್ಸಾ ಋಜುತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಯೋಷಿತಾಮಭವದ್ವರಾ
ನಂತರ ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆಕೆಗೆ ಸರಳತೆ ನೀಡಿದನು. ಹೀಗೆ ಆಕೆ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿ ಸುಂದರಳಾದಳು.
ವಿಲಾಸಲಲಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರೇಮಗರ್ಭಭರಾಲಸಮ್ । ವಸ್ತ್ರೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಗೋವಿಂದಂ ಮಮ ಗೇಹಂ ವ್ರಜೇತಿ ವೈ
ಆಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಗೋವಿಂದನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಾ' ಎಂದು ಮನಮೋಹಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ಶೌರೀ ರಾಮಸ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಚಾನನಮ್ । ಪ್ರಹಸ್ಯ ಕುಬ್ಜಾಂ ತಾಮಾಹ ನೈಕವಕ್ರಾಮನಿಂದಿತಾಮ್
ಆಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಶೌರಿ ರಾಮನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, ಈಗ ಮುಂದೆ ವಕ್ರತೆ ಇಲ್ಲದ ಕುಬ್ಜೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಆಯಾಸ್ಯೇ ಭವತೀಗೇಹಮಿತಿ ತಾಂ ಪ್ರಹಸನ್ಹರಿಃ । ವಿಸಸರ್ಜ ಜಹಾಸೋಚ್ಚೈ ರಾಮಸ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಚಾನನಮ್
ಹರಿ ನಗುತ್ತಾ, 'ನಾನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ರಾಮನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದರು.
ಭಕ್ತಿಭೇದಾನುಲಿಪ್ತಾಂಗೌ ನೀಲಪೀತಾಂಬರೌ ತು ತೌ । ಧನುಶ್ಶಾಲಾಂ ತತೋ ಯಾತೌ ಚಿತ್ರಮಾಲ್ಯೋಪಶೋಭಿತೌ
ಭಕ್ತಿಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಧನುಷ್ಸಾಲೆಗೆ ಹೋದರು.
ಆಯಾಗಂ ತದ್ಧನೂರತ್ನಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ಪೃಷ್ಟೈಸ್ತು ರಕ್ಷಿಭಿಃ । ಆಖ್ಯಾತೇ ಸಹಸಾ ಕೃಷ್ಣೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪೂರಯದ್ಧನುಃ
ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ರಕ್ಷಕರು ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ತಕ್ಷಣ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪೂರಯತಾ ತೇನ ಭಜ್ಯಮಾನಂ ಬಲಾದ್ಧನುಃ । ಚಕಾರ ಸುಮಹಚ್ಛಬ್ದಂ ಮಥುರಾ ಯೇನ ಪೂರಿತಾ
ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದು ಮುರಿದು, ಭಾರಿಯಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಮಥುರಾ ತುಂಬಿ ಹೋಯಿತು.
ಅನುಯುಕ್ತೌ ತತಸ್ತೌ ತು ಭಗ್ನೇ ಧನುಷಿ ರಕ್ಷಿಭಿಃ । ರಕ್ಷಿಸೈನ್ಯಂ ನಿಹತ್ಯೋಭೌ ನಿಷ್ಕ್ರಾಂತೌ ಕಾರ್ಮುಕಾಲಯಾತ್
ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದ ನಂತರ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ರಕ್ಷಕರು ಎದುರಿಸಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ರಕ್ಷಕರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಧನುಷ್ಸಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದರು.
ಅಕ್ರೂರಾಗಮವೃತ್ತಾಂತಮುಪಲಭ್ಯ ಮಹದ್ಧನುಃ । ಭಗ್ನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ಕಂಸೋಽಪಿ ಪ್ರಾಹ ಚಾಣೂರಮುಷ್ಟಿಕೌ
ಅಕ್ರೂರನು ಬಂದ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಆ ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿದು, ಕಂಸನು ಚಾಣೂರ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕಂಸ ಉವಾಚ। ಗೋಪಾಲದಾರಕೌ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ತು ಮಮಾಗ್ರತಃ । ಮಲ್ಲಯುದ್ಧೇನ ಹಂತವ್ಯೌ ಮಮ ಪ್ರಾಣಹರೌ ಹಿ ತೌ
ಕಂಸನು ಹೇಳಿದನು: 'ಆ ಗೋಪ ಬಾಲಕರು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಕುಸ್ತಿ ಆಡುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಅವರು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ.'
ನಿಯುದ್ಧೇ ತದ್ವಿನಾಶ್ನೋ ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ತೋಷಿತೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ದಾಸ್ಯಾಮ್ಯಭಿಮತಾನ್ಕಾಮಾನ್ನಾನ್ಯಥೈತೌ ಮಹಾಬಲೌ
'ನೀವು ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದರೆ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠರು.'
ನ್ಯಾಯತೋನ್ಯಾಯತೋ ವಾಪಿ ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ತೌ ಮಮಾಹಿತೌ । ಹಂತಾವ್ಯೌ ತದ್ವಧಾದ್ರಾ ಜ್ಯಂ ಸಾಮಾನ್ಯಂ ವಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
'ನ್ಯಾಯವಾಗಲಿ, ಅನ್ಯಾಯವಾಗಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನೀವು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕು. ಅವರ ಮರಣದಿಂದ ನಿಮಗೆ either ಕೀರ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಹುಮಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'
ಇತ್ಯಾದಿಶ್ಯ ಸ ತೌ ಮಲ್ಲೌ ತತಶ್ಚಾಹೂಯ ಹಸ್ತಿಪಮ್ । ಪ್ರೋವಾಚೋಚ್ಚೈಸ್ತ್ವಯಾ ಮಲ್ಲಸಮಾಜದ್ವಾರಿ ಕುಂಜರಃ
ಹೀಗೆ ಆ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿ, ಆನಂತರ ಆನೆಗಾರನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, 'ನೀನು ಆ ಕುಸ್ತಿ ಮಂಟಪದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಆನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಸ್ಥಾಪ್ಯಃ ಕುವಲಯಾಪೀಡಸ್ತೇನ ತೌ ಗೋಪದಾರಕೌ । ಘಾತನೀಯೌ ನಿಯುದ್ಧಾಯ ರಂಗದ್ವಾರಮುಪಾಗತೌ
'ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಆನೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಆ ಗೋಪ ಬಾಲಕರು ಕುಸ್ತಿ ಆಡಲು ರಂಗದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತಮಪ್ಯಾಜ್ಞಾಪ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸರ್ವಾನ್ಮಂಚಾನುಪಾಕೃತಾನ್ । ಆಸನ್ನ ಮರಣಃ ಕಂಸಃ ಸೂರ್ಯೋದಯಮುದೈಕ್ಷತ
ಅವನಿಗೂ ಆದೇಶ ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಸನಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಾವು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದ ಕಂಸನು ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತನು.
ತತಃ ಸಮಸ್ತಮಂಚೇಷು ನಾಗರಸ್ಸ ತದಾ ಜನಃ । ರಾಜಮಂಚೇಷು ಚಾರೂಢಾಸ್ಸಹ ಭೃತ್ಯೈರ್ನರಾಧಿಪಾಃ
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕರು ಕೂಡಿ, ರಾಜಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತರು.
ಮಲ್ಲಪ್ರಾಶ್ನಿಕವರ್ಗಶ್ಚ ರಂಗಮಧ್ಯಸಮೀಪಗಃ । ಕೃತಃ ಕಂಸೇನ ಕಂಸೋಽಪಿ ತುಂಗಮಂಚೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಕಂಸನು ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಹತ್ತಿರ ಜೋಡಿಸಿದ್ದನು; ಕಂಸನು ತಾನೇ ಎತ್ತರದ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಅಂತಃಪುರಾಣಾಂ ಮಂಚಾಶ್ಚ ತಥಾಽನ್ಯೇ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಾಃ । ಅನ್ಯೇ ಚ ವಾರಮುಖ್ಯಾನಾಮನ್ಯೇ ನಾಗರಯೋಷಿತಾಮ್
ಅಂತಃಪುರದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಮುಖ್ಯ ವೇಶ್ಯೆಯರು ಮತ್ತು ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ಬೇರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.
ನಂದಗೋಪಾದಯೋ ಗೋಪಾ ಮಂಚೇಷ್ವನ್ಯೇಷ್ವವಸ್ಥಿತಾಃ । ಅಕ್ರೂರವಸುದೇವೌ ಚ ಮಂಚಪ್ರಾಂತೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪರು ಬೇರೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದರು; ಅಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರು ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ನಾಗರೀಯೋಷಿತಾಂ ಮಧ್ಯೇ ದೇವಕೀಪುತ್ರಗರ್ದ್ಧಿನೀ । ಅಂತಕಾಲೇಽಪಿ ಪುತ್ರಸ್ಯ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮೀತಿ ಮುಖಂ ಸ್ಥಿತಾ
ನಗರದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ದೇವಕಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, 'ನಾನು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಖವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.