ವಿದ್ಯುಲ್ಲತಾಕಷಾಘಾತತ್ರಸ್ತೈರಿವ ಘನೈರ್ಘನಮ್ । ನಾದಾಪೂರಿತದಿಕ್ಚಕ್ರೈರ್ಧಾರಾಸಾರಮಪಾತ್ಯತ
ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಮೇಘಗಳು, ಭಾರೀ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ, ಮಳೆ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿಯಿತು.
ಅಂಧಕಾರೀಕೃತೇ ಲೋಕೇ ವರ್ಷದ್ಭಿರನಿಶಂ ಘನೈಃ । ಅಧಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಚ ತಿರ್ಯಕ್ ಚ ಜಗದಾಪ್ಯಮಿವಾಭವತ್
ಮೇಘಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದ ಲೋಕವು ಕತ್ತಲಾಗಿ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜಗತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ ಆಯಿತು.
ಗಾವಸ್ತು ತೇನ ಪತತಾ ವರ್ಷವಾತೇನ ವೇಗಿನಾ । ಧೂತಾಃ ಪ್ರಾಣಾಞ್ಜಹುಸ್ಸನ್ನತ್ರಿಕಸಕ್ಥಿಶಿರೋಧರಾಃ
ಆ ವೇಗದ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಸುಗಳು ಹೊಡೆದು, ಬೆನ್ನು, ತೊಡೆ, ತಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟುವು.
ಕ್ರೋಡೇನ ವತ್ಸಾನಾಕ್ರಮ್ಯ ತಸ್ಥುರನ್ಯಾ ಮಹಾಮುನೇ । ಗಾವೋ ವಿವತ್ಸಾಶ್ಚ ಕೃತಾ ವಾರಿಪೂರೇಣ ಚಾಪರಾಃ
ಕೆಲವು ಹಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಕರುಗಳನ್ನು ಹೊದಿಸಿ ನಿಂತವು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಸುಗಳು ಕರುಗಳಿಂದ ದೂರಾಗಿ, ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದವು.
ವತ್ಸಾಶ್ಚ ದೀನವದನಾ ವಾತಕಂಪಿತಕಂಧರಾಃ । ತ್ರಾಹಿತ್ರಾಹೀತ್ಯಲ್ಪಶಬ್ದಾಃ ಕೃಷ್ಣಮೂಚುರಿವಾತುರಾಃ
ಕರುಗಳು ದುಃಖಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕುತ್ತಿಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ನಿಧಾನವಾಗಿ 'ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ ಕೂಗಿದವು.
ತತಸ್ತದ್ಗೋಕುಲಂ ಸರ್ವಂ ಗೋಗೋಪೀಗೋಪಸಂಕುಲಮ್ । ಅತೀವಾರ್ತ್ತಂ ಹರಿರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೈತ್ರೇಯಾಚಿಂತಯತ್ತದಾ
ಆಗ ಆ ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಿಗಳು, ಗೋಪರು ಭಾರೀ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು, ಮೈತ್ರೇಯ.
ಏತತ್ಕೃತಂ ಮಹೇಂದ್ರೇ ಣ ಮಖಭಂಗವಿರೋಧಿನಾ । ತದೇತದಖಿಲಂ ಗೋಷ್ಠಂ ತ್ರಾತವ್ಯಮಧುನಾ ಮಯಾ
ಈದು ಮಹಾ ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ. ಈಗ ನಾನು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಟ್ಟಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಇಮಮದ್ರಿ ಮಹಂ ಧೈರ್ಯಾದುತ್ಪಾಟ್ಯೋರುಶಿಖಾಘನಮ್ । ಧಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಗೋಷ್ಠಸ್ಯ ಪೃಥುಚ್ಛತ್ರಮಿವೋಪರಿ
ಈ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಹಟ್ಟಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ಮೇಲಿಂದ ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಇತಿ ಕೃತ್ವಾಮತಿಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಗೋವರ್ದ್ಧನಮಹೀಧರಮ್ । ಉತ್ಪಾಟ್ಯೈಕಕರೇಣೈವ ಧಾರಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಗೋವರ್ಧನ ಎಂಬ ಮಹಾ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು.
ಗೋಪಾಂಶ್ಚಾಹ ಹಸಞ್ಛೌರಿಸ್ಸಮುತ್ಪಾಟಿತಭೂಧರಃ । ವಿಶಧ್ವಮತ್ರತ್ವರಿತಾಃ ಕೃತಂ ವರ್ಷನಿವಾರಣಮ್
ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ಗೋಪರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಎಲ್ಲರೂ ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ; ಮಳೆಯನ್ನು ನಾನು ತಡೆಯಿದ್ದೇನೆ.'
ಸುನಿವಾತೇಷು ದೇಶ್ಷೋಉ! ಯಥಾ ಜೋಷಮಿಹಾಸ್ಯತಾಮ್ । ಪ್ರವಿಶ್ಯತಾಂ ನ ಭೇತವ್ಯಂ ಗಿರಿಪಾತಾಚ್ಚ ನಿರ್ಭಯೈಃ
ಈ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಉಳಿಯಿರಿ; ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಒಳ ಹೋಗಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತೇನ ತೇ ಗೋಪಾ ವಿವಿಶುರ್ಗೋಧನೈಸ್ಸಹ । ಶಕಟಾರೋಪಿತೈರ್ಭಾಂಡೈರ್ಗೋಪ್ಯಶ್ಚಾಸಾರಪೀಡಿತಾಃ
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮೇಯಾಳುಗಳು ತಮ್ಮ ಹಸು-ಕೋಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ದಣಿದಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಒಳ ಹೋಗಿದರು.
ಕೃಷ್ಣೋಪಿ ತಂ ದಧಾರೈವ ಶೈಲಮತ್ಯಂತನಿಶ್ಚಲಮ್ । ವ್ರಜೌಕವಾಸಿಭಿರ್ಹರ್ಷವಿಸ್ಮಿತಾಕ್ಷೈರ್ನಿರೀಕ್ಷಿತಃ
ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಅಚಲವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು; ವ್ರಜದವರು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಗೋಪಗೋಪೀಜನೈರ್ಹೃಷ್ಟೈಃ ಪ್ರೀತಿವಿಸ್ತಾರಿತೇಕ್ಷಣೈಃ । ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಚರಿತಃ ಕೃಷ್ಣಶ್ಶೈಲಮಧಾರಯತ್
ಹರ್ಷಭರಿತ ಮೇಯಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಸಪ್ತರಾತ್ರಂ ಮಹಾಮೇಘಾ ವವರ್ಷುರ್ನಂದಗೋಕುಲೇ । ಇಂದ್ರೇ ಣ ಚೋದಿತಾ ವಿಪ್ರ ಗೋಪಾನಾಂ ನಾಶಕಾರಿಣಾ
ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಮಹಾ ಮೋಡಗಳು ಇಂದ್ರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಂದನ ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುತ್ತಾ, ಮೇಯಾಳುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಂದವು.
ತತೋ ಧೃತೇ ಮಹಾಶೈಲೇ ಪರಿತ್ರಾತೇ ಚ ಗೋಕುಲೇ । ಮಿಥ್ಯಾಪ್ರತಿಜ್ಞೋ ಬಲಭಿದ್ವಾರಯಾಮಾಸ ತಾನ್ಘನಾನ್
ಆ ಮಹಾ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ವ್ರಜವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುರಿದವನು, ಸುಳ್ಳು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಮೋಡಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಿಂತನು.
ವ್ಯಭ್ರೇ ನಭಸಿ ದೇವೇಂದ್ರೇ ವಿತಥಾತ್ಮವಚಸ್ಯಥ । ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಗೋಕುಲಂ ಹೃಷ್ಟಂ ಸ್ವಸ್ಥಾನಂ ಪುನರಾಗಮತ್
ಆಕಾಶವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವ ವ್ರಜವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ಮುಮೋಚ ಕೃಷ್ಣೋಪಿ ತದಾ ಗೋವರ್ದ್ಧನಮಹಾಚಲಮ್ । ಸ್ವಸ್ಥಾನೇ ವಿಸ್ಮಿತಮುಖೈರ್ದೃಷ್ಟಸ್ತೈಸ್ತು ವ್ರಜೌಕಸೈಃ
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಮಹಾ ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದನು; ವ್ರಜದವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತ ಮುಖಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ। ಧೃತೇ ಗೋವರ್ದ್ಧನೇ ಶೈಲೇ ಪರಿತ್ರಾತೇ ಚ ಗೋಕುಲೇ । ರೋಚಯಾಮಾಸ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ವ್ರಜವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಯಜ್ಞದಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಪಟ್ಟನು.
ಸೋಽಧಿರುಹ್ಯ ಮಹಾನಾಗಮೈರಾವತಮಮಿತ್ರಜಿತ್ । ಗೋವರ್ದ್ಧನಗಿರೌ ಕೃಷ್ಣಂ ದದರ್ಶ ತ್ರಿದಶ್ಶ್ವೋರಃ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ದೇವೇಂದ್ರನು ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಏರಿ, ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಚಾರಯಂತಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಗಾಸ್ತು ಗೋಪವಪುರ್ಧರಮ್ । ಕೃತ್ಸ್ನಸ್ಯ ಜಗತೋ ಗೋಪಂ ವೃತಂ ಗೋಪಕುಮಾರಕೈಃ
ಅವನ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಕೃಷ್ಣನು ಮೇಯಾಳುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ, ಗೋಪ ಬಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಗರುಡಂ ಚ ದದರ್ಶೋಚ್ಚೈರಂತರ್ದ್ಧಾನಗತಂ ದ್ವಿಜ । ಕೃತಚ್ಛಾಯಂ ಹರೇರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ಪಕ್ಷಿಪುಂಗವಮ್
ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಗರುಡನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ಹರಿ ದೇವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ನೆರಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವರುಹ್ಯ ಸ ನಾಗೇಂದ್ರಾ ದೇಕಾಂತೇ ಮಧುಸೂದನಮ್ । ಶಕ್ರಸ್ಸಸ್ಮಿತಮಾಹೇದಂ ಪ್ರೀತಿವಿಸ್ತಾರಿತೇಕ್ಷಣಃ
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಆ ಆನೆಯಿಂದ ದೂರ ಇಳಿದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಇಂದ್ರ ಉವಾಚ। ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣ ಶೃಣುಷ್ವೇದಂ ಯದರ್ಥ ಮಹಾಮಾಗತಃ । ತ್ವತ್ಸಮೀಪಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ನೈತಚ್ಚಿಂತ್ಯಂ ತ್ವಯಾಽನ್ಯಥಾ
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ನಾನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಡ.
ಭಾರಾವತಾರಣಾರ್ಥಾಯ ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ ಪೃಥಿವೀತಲೇ । ಅವತೀರ್ಣೋಽಖಿಲಾಧಾರ ತ್ವಮೇವ ಪರಮೇಶ್ವರ
ಈ ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನೀನೇ ಇಳಿದು ಬಂದಿರುವೆ.
ಮಖಭಂಗವಿರೋಧೇನ ಮಯಾ ಗೋಕುಲನಾಶಕಾಃ । ಸಮಾದಿಷ್ಟಾ ಮಹಾಮೇಘಾಸ್ತೈಶ್ಚೇದಂ ಕದನಂ ಕೃತಮ್
ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ನಾನು ಮಹಾ ಮೋಡಗಳನ್ನು ವ್ರಜವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಈ ಹಾನಿ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ತ್ರಾತಾಸ್ತಾಶ್ಚ ತ್ವಯಾ ಗಾವಸ್ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಮಹೀಧರಮ್ । ತೇನಾಽಹಂ ತೋಷಿತೋ ವೀರಕರ್ಮಣಾಽತ್ಯದ್ಭುತೇನ ತೇ
ಆದರೆ ನೀನು ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ; ನಿನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯಮಯ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆ.
ಸಾಧಿತಂ ಕೃಷ್ಣ ದೇವಾನಾಮಹಂ ಮನ್ಯೇ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ । ತ್ವಯಾಯಮದ್ರಿ ಪ್ರವರಃ ಕರೇಣೈಕೇನ ಯದ್ಧೃತಃ
ಕೃಷ್ಣಾ, ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವು ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಒಂದೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಧಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಗೋಭಿಶ್ಚ ಚೋದಿತಃ ಕೃಷ್ಣ ತ್ವತ್ಸಕಾಶಮಿಹಾಗತಃ । ತ್ವಯಾ ತ್ರಾತಾಭಿರತ್ಯರ್ಥಂ ಯುಷ್ಮತ್ಸತ್ಕಾರಕಾರಣಾತ್
ಗೋಮಾತೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
ಸ ತ್ವಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಭಿಷೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಗವಾಂ ವಾಕ್ಯಪ್ರಚೋದಿತಃ । ಉಪೇಂದ್ರ ತ್ವೇ ಗವಾಮಿಂದ್ರೋ ಗೋವಿಂದಸ್ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಆದುದರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಗೋಮಾತೆಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಉಪೇಂದ್ರಾ, ನೀನು ಗೋವಿಂದನೆಂದು, ಗೋಮಾತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತೀಯೆ.