ತಸ್ಯೈವಂಗುಣಮಿಥುನಾದುತ್ಪತ್ತಿಃ
ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಗದಿಂದ ಸಂತಾನವು ಹುಟ್ಟಿತು.
ತತ್ಕಥಮಸ್ಮಿನ್ನಪಕ್ರಾನ್ತೇ ಅತ್ರ ದುರ್ಭಿಕ್ಷಮಾರಿಕಾದ್ಯುಪದ್ರ ವಾ ನ ಭವಿಷ್ಯಂತಿ
ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗದೆ ಇದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ರೋಗ, ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸದಿರಬಹುದು?
ತದಯಮತ್ರಾನೀಯತಾಮಲಮತಿಗುಣವತ್ಯಪರಾಧಾನ್ವೇಷಣೇನೇತಿ ಯದುವೃದ್ಧಸ್ಯಾಂಧಕಸ್ಯೈತದ್ವಚನಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಕೇಶವೋಗ್ರಸೇನಬಲಭದ್ರ ಪುರೋಗಮೈರ್ಯದುಭಿಃ ಕೃತಾಪರಾಧತಿತಿಕ್ಷುಭಿರಭಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶ್ವಫಲ್ಕಪುತ್ರಃ ಸ್ವಪುರಮಾನೀತಃ
ಯದು ವೃದ್ಧ ಆಂಧಕನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, 'ಇವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರಿಸೋಣ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣವಂತನಲ್ಲಿಯೂ ತಪ್ಪು ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ಬಿಡೋಣ' ಎಂದು ಕೇಶವ, ಉಗ್ರಸೇನ, ಬಲಭದ್ರ ಹಾಗೂ ಇತರ ಯದುಗಳು, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರನ್ನೂ ಸಹಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿ, ಶ್ವಫಲ್ಕನ ಮಗನನ್ನು ಅವನ ಊರಿಗೆ ಕರೆತಂದರು.
ತತ್ರ ಚಾಗತಮಾತ್ರ ಏವ ತಸ್ಯ ಸ್ಯಮಂತಕಮಣೇಃ ಪ್ರಭಾವಾದನಾವೃಷ್ಟಿಮಾರಿಕಾದುರ್ಭಿಕ್ಷವ್ಯಾಲಾದ್ಯುಪದ್ರ ವೋಪಶಮಾ ಬಭೂವುಃ
ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ಸ್ಯಮಂತಕ ಮಣಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಬರ, ರೋಗ, ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ಕಾಡುಮೃಗಗಳ ಉಪದ್ರವಗಳು ಶಾಂತಿಯಾದವು.
ಕೃಷ್ಣಶ್ಚಿಂತಯಾಮಾಸ
ಕೃಷ್ಣನು ಆಲೋಚನೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಸ್ವಲ್ಪಮೇತತ್ಕಾರಣಂ ಯದಯಂ ಗಾಂದಿನ್ಯಾಂ ಶ್ವಫಲ್ಕೇನಾಕ್ರೂರೋ ಜನಿತಃ
ಶ್ವಫಲ್ಕನಿಗೆ ಗಾಂದಿನಿಯಿಂದ ಅಕ್ರೂರನು ಹುಟ್ಟಿದುದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ.
ಸುಮಹಾಂಶ್ಚಾಯಮನಾವೃಷ್ಟಿದುರ್ಭಿಕ್ಷಮಾರಿಕಾದ್ಯುಪದ್ರ ವಾಪ್ರತಿಷೇಧಕಾರೀ ಪ್ರಭಾವಃ
ಆದರೆ ಬರ, ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ರೋಗ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಬಹಳ ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ.
ತನ್ನೂನಮಸ್ಯ ಸಕಾಶೋ! ಸ ಮಹಾಮಣಿಃ ಸ್ಯಮಂತಕಾಖ್ಯಸ್ತಿಷ್ಠತಿ
ಅದರಿಂದ, ಆ ಮಹಾಮಣಿ ಸ್ಯಮಂತಕ ಅವನ ಬಳಿಯೇ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ.
ತಸ್ಯ ಹ್ಯೇವಂವಿಧಾಃ ಪ್ರಭಾವಾಃ ಶ್ರೂಯನ್ತೇ
ಅದಕ್ಕೆ ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದವೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿರುತ್ತಾರೆ.
ಅಯಮಪಿ ಚ ಯಜ್ಞಾದನಂತರಮನ್ಯತ್ಕ್ರತ್ವಂತರಂ ತಸ್ಯಾನಂತರಮನ್ಯದ್ಯಜ್ಞಾಂತರಂ ಚಾಜಸ್ರಮವಿಚ್ಛಿನ್ನಂ ಯಜತೀತಿ
ಅವನು ಒಂದು ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಮತ್ತೊಂದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಅನಲ್ಪೋಪಾದಾನಂ ಚಾಸ್ಯಾಸಂಶಯಮತ್ರಾಽಸೌ ಮಣಿವರಸ್ತಿಷ್ಠಿತೀತಿ ಕೃತಾಧ್ಯವಸಾಯೋಽನ್ಯತ್ಪ್ರಯೋಜನಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸಕಲಯಾದವಸಮಾಜಮಾತ್ಮಗೃಹ ಏವಾಚೀಕರತ್
ಅವನಿಗೆ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ; ಈ ಮಣಿಯು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಾ ಯದುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡನು.
ತತ್ರ ಚೋಪವಿಷ್ಟೇಷ್ವಖಿಲೇಷು ಯದುಷು ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಯೋಜನಮುಪನ್ಯಸ್ಯ ಪರ್ಯವಸಿತೇ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಸಂಗಾಂತರಪರಿಹಾಸಕಥಾಮಕ್ರೂರೇಣ ಕೃತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಸ್ತಮಕ್ರೂರಮಾಹ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಯದುಗಳು ಕೂತ ನಂತರ, ಮೊದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಅದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಇತರ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸಿ, ಜನಾರ್ದನನು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕಿಮತ್ರಾನುಷ್ಠೇಯಮನ್ಯಥಾ ಚೇದ್ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಂ ತತ್ಕೇವಲಾಂಬರತಿರೋಧಾನಮನ್ವಿಷ್ಯಂತೋ ರತ್ನಮೇತೇ ದ್ರ ಕ್ಷ್ಯಂತಿ ಅತಿವಿರೋಧೋ ನ ಕ್ಷಮ ಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ತಮಖಿಲಜಗತ್ಕಾರಣಭೂತಂ ನಾರಾಯಣಮಾಹಕ್ರೂರಃ
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಮಣಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅಕ್ರೂರನು ಆ ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಭಗವನ್ಮಮೈತತ್ಸ್ಯಮಂತಕರತ್ನಂ ಶತಧನುಷಾ ಸಮರ್ಪಿತಮಪಗತೇ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ನದ್ಯ ಶ್ವಃ ಪರಶ್ವೋ ವಾ ಭಗವಾನ್ ಯಾಚಯಿಷ್ಯತೀತಿ ಕೃತಮತಿರತಿಕೃಚ್ಛ್ರೇಣೈತಾವಂತಂ ಕಾಲಮಧಾರಯಮ್
ಭಗವನೇ, ಈ ಸ್ಯಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಶತಧನ್ವನು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಇಲ್ಲದಾಗಿನಿಂದ, ನೀನು ಇಂದು ಅಥವಾ ನಾಳೆ ಅಥವಾ ಮರುದಿನ ಕೇಳುವೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಷ್ಟಕರ ಸಮಯವನ್ನು ನಾನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ತಸ್ಯ ಚ ಧಾರಣಶ್ಕ್ಲೋಏ!ನಾಹಮಶ್ಷೋಓ!ಪಭೋಗೇಷ್ವಸಂಗಿಮಾನಸೋ ನ ವೇದ್ಮಿ ಸ್ವಸುಖಕಲಾಮಪಿ
ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ಕಾಯುವ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ಅದರ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆಸೆ ನನಗೆ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸ್ವಂತ ಸಂತೋಷದ ಅಂಶವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಏತಾವನ್ಮಾತ್ರಮಪ್ಯಶ್ಷೋರಾಷ್ಟ್ರೋಪಕಾರೀ ಧಾರಯಿತುಂ ನ ಶಕ್ನೋತಿ ಭವಾನ್ಮನ್ಯತ ಇತ್ಯಾತ್ಮನಾ ನ ಚೋದಿತವಾನ್
ನೀನು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಚಿಂತಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತದಿದಂ ಸ್ಯಮಂತಕರತ್ನಂ ಗೃಹ್ಯತಾಮಿಚ್ಛಯಾ ಯಸ್ಯಾಭಿಮತಂ ತಸ್ಯ ಸಮರ್ಪ್ಯತಾಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟವೋ ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಬಹುಮಾನವಾಗಬೇಕೋ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಿ.
ತತಃ ಸ್ವೋದರವಸ್ತ್ರನಿಗೋಪಿತಮತಿಲಘುಕನಕಸಮುದ್ಗಕಗತಂ ಪ್ರಕಟೀಕೃತವಾನ್
ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಉಡುಪಿನ ಒಳಗಡೆ ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣ ಬಂಗಾರದ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ತೋರಿಸಿದನು.
ತತಶ್ಚ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮ್ಯ ಸ್ಯಮಂತಕಮಣಿಂ ತಸ್ಮಿನ್ಯದುಕುಲಸಮಾಜೇ ಮುಮೋಚ
ನಂತರ, ಯದುಕುಲದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ಮುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ನತಿಕಾನ್ತ್ಯಾ ತದಖಿಲಮಾಸ್ಥಾನಮುದ್ಯೋತಿತಮ್
ಅದು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ತಕ್ಷಣ, ಅದರ ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆ ಸಭೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.
ಅಥಾಹಾಕ್ರುರಃ ಸ ಏಷ ಮಣಿಃ ಶತಧನ್ವನಾಸ್ಮಾಕಂ ಸಮರ್ಪಿತಃ ಯಸ್ಯಾಯಂ ಸ ಏನಂ ಗೃಹ್ಣಾತು ಇತಿ
ಆಗ ಅಕ್ರೂರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರತ್ನವನ್ನು ಶತಧನ್ವನು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೋ ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ' ಎಂದು.
ತಮಾಲೋಕ್ಯ ಸರ್ವಯಾದವಾನಾಂ ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ವಿಸ್ಮಿತಮನಸಾಂ ವಾಚೋಽಶ್ರೂಯಂತ
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಶಬ್ದಮಾಡಿದರು.
ತಮಾಲೋಕ್ಯಾತೀವ ಬಲಭದ್ರೋ ಮಮಾಯಮಚ್ಯುತೇನೈವ ಸಾಮಾನ್ಯಸ್ಸಮನ್ವಿಚ್ಛಿತ ಇತಿ ಕೃತಸ್ಪೃಹೋಽಭೂತ್
ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಬಾಲರಾಮನು, 'ಇದು ನನ್ನದು, ಅಚ್ಯುತನಿಗೂ ಇದನ್ನು ಬೇಕಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಮಮೈವಾಯಂ ಪಿತೃಧನಮಿತ್ಯತೀವ ಚ ಸತ್ಯಭಾಮಾಪಿ ಸ್ಪೃಹಯಾಂಚಕಾರ
ಸತ್ಯಭಾಮೆಯೂ ಕೂಡಾ, 'ಇದು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಂಪತ್ತು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಬಹಳ ಆಸೆಪಟ್ಟಳು.
ಬಲಸತ್ಯಾವಲೋಕನಾತ್ಕೃಷ್ಣೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಗೋಚಕ್ರಾಂತರಾವಸ್ಥಿತಮಿವ ಮೇನೇ
ಬಾಲರಾಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ತಾನು ಎರಡರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.
ಸಕಲಯಾದವಸಮಕ್ಷಂ ಚಾಕ್ರೂರಮಾಹ
ಎಲ್ಲ ಯಾದವರ ಮುಂದೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಏತದ್ಧಿ ಮಣಿರತ್ನಮಾತ್ಮಸಂಶೋಧನಾಯ ಏತೇಷಾಂ ಯದೂನಾಂ ಮಯಾ ದರ್ಶಿತಮ್ ಏತಚ್ಚ ಮಮ ಬಲಭದ್ರ ಸ್ಯ ಚ ಸಾಮಾನ್ಯಂ ಪಿತೃಧನಂ ಚೈತತ್ಸತ್ಯಭಾಮಾಯಾ ನಾನ್ಯಸ್ಯೈತತ್
ಈ ರತ್ನವನ್ನು ನಾನು ಯಾದವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಸ್ವಚ್ಛತೆಯಿಗಾಗಿ; ಇದು ನನ್ನದು, ಬಾಲರಾಮನದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ತಂದೆಯ ಸಂಪತ್ತಾಗಿದೆ—ಇದು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿಲ್ಲ.
ಏತಚ್ಚ ಸರ್ವಕಾಲಂ ಶುಚಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾದಿಗುಣವತಾ ಧ್ರಿಯಮಾಣಮಶ್ಷೋರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯೋಪಕಾರಕಮಶುಚಿನಾ ಧ್ರಿಯಮಾಣಮಾಧಾರಮೇವ ಹಂತಿ
ಈ ರತ್ನವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳಿರುವವನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅಶುದ್ಧನಾದವನು—even if he helps the kingdom—ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ರಾಜ್ಯದ ನೆಲೆಗುಂದುತ್ತದೆ.
ಅತೋಹಮಸ್ಯ ಷೋಡಶಸ್ತ್ರೀಸಹಸ್ರಪರಿಗ್ರಹಾದಸಮರ್ಥೋ ಧಾರಣೇ ಕಥಮೇತತ್ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಸ್ವೀಕರೋತಿ
ನಾನು ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಹೇಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು?
ದಾನಪತೇ ಜಾನೀಮ ಏವ ವಯಂ ಯಥಾ ಶತಧನ್ವನಾ ತದಿದಮಖಿಲಜಗತ್ಸಾರಭೂತಂ ಸ್ಯಮಂತಕಂ ರತ್ನಂ ಭವತಃ ತದಶ್ಷೋರಾಷ್ಟ್ರೋಪಕರಕಂ ಭವತ್ಸಕಾಶೋ! ತಿಷ್ಠತಿ ತಿಷ್ಠತು ಸರ್ವ ಏವ ವಯಂ ತತ್ಪ್ರಭಾವಫಲಭುಜಃ ಕಿಂ ತ್ವೇಷ ಬಲಭದ್ರೋ ಽಸ್ಮಾನಾಶಂಕಿತವಾಂಶ್ತದಸ್ಮತ್ಪ್ರೀತಯೇ ದರ್ಶಯಸ್ವೇತ್ಯಭಿಧಾಯ ಜೋಷಂ ಸ್ಥಿತೇ ಭಗವತಿ ವಾಸುದೇವೇ ಸರತ್ನಸ್ಸೋಚಿಂತಯತ್
ದಾನಶೀಲನೇ, ಈ ಸ್ಯಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಶತಧನ್ವನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟನು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅದು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇದ್ದು, ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರಲಿ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಬಲಭದ್ರನು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡಲು, ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಣಿಯ ಮಾಲಿಕನು ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.