ಯಸ್ಯಾಶ್ಚ ರೋಮಶೇ ಜಙ್ಘೇ ಗುಲ್ಫೌ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಥೋನ್ನತೌ । ಗಣ್ಡಯೋಃ ಕೂಪರೌ ಯಸ್ಯಾ ಹಸಂತ್ಯಾಸ್ತಾಂ ನ ಚೋದ್ವಹೇತ್ ॥ ೩,೧೦.
ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕೂದಲು ಇರುವವಳನ್ನು, ಗುಟುಕುಗಳು ತುಂಬಾ ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವವಳನ್ನು, ಬಾಯಿಯ ಪಕ್ಕದ ಎಲುಬುಗಳು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿರುವವಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಅತಿಯಾಗಿ ನಗುವವಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಬಾರದು.
ನಾತಿರೂಕ್ಷಚ್ಛವಿಂ ಪಾಡುಕರಜಾಮರುಣೇಕ್ಷಣಾಮ್ । ಆಪೀನ ಹಸ್ತಪಾದಾಂ ಚ ನಕನ್ಯಾಮುದ್ವಹೇದ್ಬುಧಃ ॥ ೩,೧೦.
ತುಂಬಾ ಕರಕಶವಾದ ಚರ್ಮವಿರುವವಳನ್ನು, ಪಾರಿವಾಳದ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಕೈ ಕಾಲುಗಳು ತುಂಬಾ ದಪ್ಪವಾಗಿರುವವಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಬಾರದು.
ನ ವಾಮನಾಂ ನಾತಿದೀರ್ಘಾಂ ನೋದ್ವಹೇತ್ಸಂಹತಭ್ರುವಮ್ । ನ ಚಾತಿ ಚ್ಛಿದ್ರದಶನಾಂ ನ ಕರಾಲಮುಖೀಂ ನರಃ ॥ ೩,೧೦.
ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವವಳನ್ನು ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿರುವವಳನ್ನು, ಭ್ರೂಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವವಳನ್ನು, ಹಲ್ಲುಗಳು ತುಂಬಾ ದೂರ ದೂರ ಇರುವವಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಬಾಯಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದವಳನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಬಾರದು.
ಪಞ್ಚಮೀಂ ಮಾತೃಪಕ್ಷಾಚ್ಚ ಪಿತೃಪಕ್ಷಾಚ್ಚ ಸಪ್ತಮೀಮ್ । ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚೋದ್ವಹೇತ್ಕನ್ಯಾಂ ನ್ಯಾಯೇನ ವಿಧಿನಾ ನೃಪ ॥ ೩,೧೦.
ಮನುಷ್ಯನು ತಾಯಿಯ ಪಕ್ಕದಿಂದ ಐದನೇ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಪಕ್ಕದಿಂದ ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು, ಸರಿಯಾದ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಂತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.
ಬ್ರಾಹ್ಮೋ ದೈವಸ್ತಥೈವಾರ್ಷಃ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಸ್ತಥಾಸುರಃ । ಗಾನ್ಧರ್ವರಾಕ್ಷಯೌ ಚಾನ್ಯೌ ಪೈಶಾಚಶ್ಚಾಷ್ಟಮೋ ಮತಃ ॥ ೩,೧೦.
ಬ್ರಾಹ್ಮ, ದೈವ, ಆರ್ಷ, ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ, ಆಸುರ, ಗಾಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಪೈಶಾಚ — ಈ ಎಂಟು ವಿಧದ ವಿವಾಹಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಏತೇಷಾಂ ಯಸ್ಯ ಯೋ ಧರ್ಮೋ ವರ್ಮಸ್ಯೋಕ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ । ಕುರ್ವೀತ ದಾರಗ್ರಹಣಂ ತೇನಾನ್ಯಂ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್ ॥ ೩,೧೦.
ಈ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತನ್ನ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.
ಸಧರ್ಮಚಾರಿಣೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಂ ಸಹಿತಸ್ತಯಾ । ಸಮುದ್ವಹೇದ್ದದಾತ್ಯೇತತ್ಸಮ್ಯಗೂಢಂ ಮಹಾಫಲಮ್ ॥ ೩,೧೦.
ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಪಡಿದು, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ಈ ರೀತಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ವಿವಾಹವು ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಪರಾಶಾರ ಉವಾಚ । ಇತ್ಯಾಹ ಭಗವಾನೌರ್ವಃ ಸಗರಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಸದಾಚಾರೀನ್ ಪುರಾ ಸಮ್ಯಾಙ್ ಮೈತ್ರೇಯ! ಪರಿಪೃಚ್ಛತೇ
ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನಾದ ಔರ್ವರು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಾಗರನಿಗೆ, ಸದುಪಚಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು, ಮೈತ್ರೇಯ.
ಮಯಾಪ್ಯೇತದಶೇಷೇಣಾ ಕಥಿತಂ ಭವತೇ ದ್ರಿಜ । ಸಮುಲ್ಲಙೂ ಧ್ಯ ಸದಾಚಾರಂ ಕಶ್ವಿನ್ನಾಪ್ರೋತಿ ಶೋಭನಮ್
ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ದ್ವಿಜನೇ. ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಯಾರು ಉತ್ತಮತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ?
ಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ । ಷಣಢಾಪಬಿದ್ಧಪ್ರಮುಖಾ ವಿದಿತಾ ಭಗವನ । ಮಯಾ । ಉದಕ್ಯಾದ್ಯಾಶ್ವ ಯೇ ಸರ್ವೇ ನಗ್ರಾಮಿಚ್ಛಾಮಿ ವೇದಿತು ಮ್
ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ಆರು ಬಗೆಯ ಪಂಥಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಉದಾಕ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನಾಗ್ರರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕೋ ನಗ್ರಃ ಕಿಂ ಸಮಾಚಾರೋ ನಗ್ರಸಂಜ್ಞಾಂ ನರೋ ಲಭೇತ್ । ನಗ್ರಸ್ವರೂಪಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಯಥಾವದ್ ಗದಿತಂ ತ್ವಯಾ । (ಶ್ರೋತು ಧರ್ಮಭೃತಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ! ನ ಹ್ಮಸ್ತ್ಯವಿದಿತಂ ತವ)
ಯಾರು ನಾಗ್ರನು? ಅವನು ಹೇಗೆ ವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ? ಯಾರಿಗೆ ನಾಗ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಸಿಗುತ್ತದೆ? ನಾಗ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನೂ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಪರಾಶರ ಉವಾಚ । ಋಗೂಯಜುಃ ಸಾಮರಾಂಜ್ಞಯಂ ತ್ರಯೋ ವರ್ಣಾವೃತಿರ್ದ್ರಿಜ । ಏತಾಮುಜ್ಝತಿ ಯೋ ಮೋಹಾತ್ ಸ ನಗ್ರಃ ಪಾತಕೀ ಸ್ಮೃತಃ
ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದಗಳ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು, ಮೂರು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವನು ಮೋಹದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ನಾಗ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತ್ರಯೀ ಸಮಸ್ತವರ್ಣಾನಾಂ ದ್ರಿಜ !ಸಂವರಣಂ ಯತಃ । ನಗ್ರೋ ಭವತ್ಯುಜ್ಝಿತಾಯಾಮತಸ್ತಸ್ಯಾಂ ನ ಸಂಶಯಃ
ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ವೇದಗಳು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ರಕ್ಷಣೆ; ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನು ನಾಗ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜನೇ.
ಇದಞ್ಚ ಶ್ರೂಯತಾಮನ್ಯದ ಭೀಷ್ಮಾಯ ಸುಮಹಾತ್ಮನೇ । ಕಥಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ವಸಿಷ್ಠೋಽಸ್ಮತ್ಪಿತಾಮಹಃ
ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ವಸಿಷ್ಠರು, ನಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹರು, ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದರು.
ಮಯಾಪಿ ತಸ್ಯ ಗದತಃ ಶ್ರುತಮೇತಮನ್ಹಾತ್ಮನಃ । ನಗ್ರಸಮ್ಬನ್ಧಿ ಮೈತ್ರೇಯ ! ಯತ್ ಪೃಷ್ಟೋಽಹಮಿಹ ತ್ವಯಾ
ಮೈತ್ರೇಯ, ನೀನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಈ ನಗರದ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ದೇವಾಸುರಮಭೂದೂ ಯುದ್ಧ ದಿವ್ಯಮವ್ದಂ ಪುರಾ ದ್ರಿಜ । ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಾಜಿತಾ ದೇವಾ ದೈತ್ಯೈರ್ಹ್ರಾದಪುರೋಗಮೈಃ
ಮೈತ್ರೇಯ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ದಿವ್ಯ ಯುದ್ಧವೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹ್ರಾದನು ಮುಂತಾದ ದೈತ್ಯರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೋತರು.
ಕ್ಷೀರೋದಸ್ಯೋತ್ತರಂ ಕೂಲಂ ಗತ್ವಾತಪ್ಯನ್ತ ವೈ ತಪಃ । ವಿಷ್ಣೋರಾರಾಧನಾರ್ಥಾಯ ಜಗುಶ್ಚೈಮಂ ಸ್ತವಂ ತದಾ
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರ ದಂಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
ಆರಧನಾಯ ಲೋಕಾನಾಂ ವಿಷ್ಣೋರೀಶಸ್ಯ ಯಾಂ ಗಿರಮ್ । ವಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ಭಗವಾನದ್ಯಸ್ತಯಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಸೀದತು
ಇಂದು ಭಗವಂತನು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ.
ಯತೋ ಭೂತಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ಪ್ರಸೂತಾನಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯಸ್ಮಿಶ್ವ ಲಯಮೇಷ್ಯನ್ತಿ ಕಸ್ತಂ ಸ್ತೋತುಮಿಹೇಶ್ವರಃ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ, ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ತುತಿಸಬಲ್ಲರು?
ತಥಾಪ್ಯಾರತಿವಿದ್ವಸಧ್ವಸ್ತವೀರ್ಯಾ ಭವಾರ್ಥಿನಃ । ತ್ವಾಂ ಸ್ತೋಷ್ಯಾಮಸ್ತವೋಕ್ತೀನಾಂ ಯಾಥಾರ್ಥ್ಯನೈವ ಗೋಚರೇ
ಆದರೂ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿದರೂ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನಾವು, ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ.
ತ್ವಮುರ್ವೀ ಸಲಿಲಂ ವಹ್ನಿರ್ವಾಯುರಾಕಾಶಮೇವ ಚ । ಸಮಸ್ತಮನ್ತಃ ಕರಣಂ ಪ್ರಧಾನಂ ತತ್ಪರಃ ಪುಮಾನ್
ನೀನು ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ಎಲ್ಲ ಅಂತರಂಗಗಳು, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು.
ಏಕಂ ತವೈತದೂ ಭೂತಾತ್ಮನ್ ! ಮೂರ್ತ್ತಾಮೂರ್ತ್ತಮಯಂ ವಪುಃ
ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಆತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪವು ರೂಪವುಳ್ಳದೂ, ರೂಪವಿಲ್ಲದದೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.
ತತ್ರೇಶ!ತವ ಯತ್ಪೂರ್ವಂ ತ್ವನ್ನಾಭಿಕಮಲೋದ್ಭವಮ್ । ರೂಪಂ ವಿಶ್ವೋಪಕಾರಾಯ ತಸ್ಮೈ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಈಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗಿರುವ ಆ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಶಕ್ರಾರ್ಕ-ರುದ್ರ-ವಸ್ವಶಿವ-ಮರುತ್ಸೋಮಾದಿಭೇದವತ್ । ವಯಮೇಯತ್ ಸ್ವರೂಪಂ ಯತ್ ತಸ್ಮೈ ದೇವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ನೀನು ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ರುದ್ರ, ವಸುಗಳು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಮರುತ್ಗಳು, ಸೋಮನು ಮುಂತಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನಾವು ಕೂಡಾ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ದೈವಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ದಮ್ಭಪ್ರಾಯಮಸಮ್ಬೋಧಿ ತಿತಿಕ್ಷಾ-ದಮವರ್ಜಿತಮ್ । ಯದ್ರೂಪಂ ತವ ಗೋವಿನ್ದ ! ತಸ್ಮೈ ದೈತ್ಯಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ರೂಪವು ದಂಭ, ಅಜ್ಞಾನ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೋ, ಆ ದೈತ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಾತಿಜ್ಞಾನವಹಾ ಯಸ್ಮಿನ್ ನಾಡಯಃ ಸ್ತಿಮಿತತೇಜಸಿ । ಶಬ್ದಾದಿಲೋಭಿ ಯತ್ತಸ್ಮೈ ತುಬ್ಯಂ ಯಕ್ಷಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸುಸ್ತಾಗಿವೆ, ಶಬ್ದಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವುದೋ, ಆ ಯಕ್ಷರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಕ್ರೌರ್ಯಮಾಯಾಮಯಂ ಘೋರಂ ಯಚ್ಚ ರೂಪಂ ತವಾಸಿತಮ್ । ನಿಶಾಚರಾತ್ಮನೇ ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ಪೂರುಷೋತ್ತಮ
ಪರಮಪುರುಷನೇ, ಯಾವ ರೂಪವು ಕ್ರೂರ, ಭಯಾನಕ, ಮೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕತ್ತಲೆ ರೂಪವೋ, ಆ ನಿಶಾಚರರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥರ್ಧಾಮಸದ್ಧರ್ಮ-ಫಲೋಪಕರಣಾಂ ತವ । ಧರ್ಮಾಖ್ಯಞ್ಚ ತಥಾ ರೂಪಂ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಜನಾರ್ದನ
ಜನಾರ್ದನ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾದ, ಧರ್ಮದ ಆಸರೆಯಾದ, ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ನಿನ್ನ ಆ ಧರ್ಮರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಹರ್ಷಪ್ರಾಯಮಸಂಸರ್ಗಿಗತಿಮದ್ ಗಮನಾದಿಷು । ಸಿದ್ಧಾಖ್ಯಂ ತವ ಯದ್ರೂಪಂ ತಸ್ಮೈ ಸಿದ್ಧಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾವ ರೂಪವು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿರುವದು, ಅಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವುದೋ, ಆ ಸಿದ್ಧರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಅತಿತಿಕ್ಷಾಧನಂ ಕ್ರೂ ರಮುಪಭೋಗಮಯಂ ಹರೇ । ದ್ರಿಜಿಹ್ವ ತವ ಯದ್ರಪೂಂ ತಸ್ಮೈ ನಾಗಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಹರಿ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ರೂಪವು ಅಪಾರ ಕ್ಷಮೆ, ಭಯಾನಕತೆ ಮತ್ತು ಭೋಗದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಎರಡು ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳ ನಾಗರೂಪವೋ, ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.