ತಸ್ಮಾನ್ನ ವಿಜ್ಞಾನಮೃತೇಸ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ಕದಾಚಿದ್ದ್ವಿಜ ವಸ್ತುಜಾತಮ್ ।। ವಿಜ್ಞಾನಮೇಕಂ ನಿಜಕರ್ಮಭೇದವಿಭಿನ್ನಚಿತ್ತೇರ್ಬಹುಧಾಭ್ಯುಪೇತಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಎಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬೇರೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವೇ ಒಂದೇ, ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಪಂಚದಂತೆ ಕಾಣುವುದು ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಜ್ಞಾನಂ ವಿಶುದ್ಧಂ ವಿಮಲಂ ವಿಶೋ ಕಮಶ್ಷೋಲೋಭಾದಿನಿರಸ್ತಸಙ್ಗಮ್ । ಏಕಂ ಸದೈಕಂ ಪರಮಃ ಪರೇಶಃ ಸ ವಾಸುದೇವೋ ನ ಯತೋನ್ಯದಸ್ತಿ
ಶುದ್ಧವಾದ, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ಆಸೆ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಜ್ಞಾನವೇ ನಿತ್ಯ, ಒಂದೇ, ಪರಮವಾದುದು. ಅದೇ ವಾಸುದೇವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಸದ್ಭಾವ ಏವಂ ಭವತೋ ಮಯೋಕ್ತೋ ಜ್ಞಾನಂ ಯಥಾ ಸತ್ಯಮಸತ್ಯಮನ್ಯತ್ । ಏತತ್ತು ಯತ್ಸಂವ್ಯವಹಾರಭೂತಂ ತತ್ರಾಪಿ ಚೋಕ್ತಂ ಭುವನಾಶ್ರಿತಂ ತೇ
ಈ ರೀತಿ ನಿಜವಾದ ಭಾವವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಜ್ಞಾನವೇ ಸತ್ಯ, ಉಳಿದವು ಅಸತ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವ್ಯವಹಾರಗಳೂ ಕೂಡ ಹೇಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಯಜ್ಞಃ ಪಶುರ್ವಹ್ನಿರಶ್ಷೋಋತ್ವಿಕ್ಸೋಮಃ ಸುರಾಃ ಸ್ವರ್ಗಮಯಶ್ಚ ಕಾಮಃ । ಇತ್ಯಾದಿಕರ್ಮಾಶ್ರಿತಮಾರ್ಗದೃಷ್ಟಂ ಭೂರಾದಿಭೋಗಾಶ್ಚ ಫಲಾನಿ ತೇಷಾಮ್
ಯಜ್ಞ, ಬಲಿ ಪ್ರಾಣಿ, ಅಗ್ನಿ, ಹೋಮದ ದ್ರವ್ಯ, ಅರ್ಚಕರು, ಸೋಮ, ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ವರ್ಗ, ಕಾಮನೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಫಲಗಳು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ಭೋಗಗಳೂ ಅವುಗಳ ಫಲಗಳಾಗಿವೆ.
ಯಚ್ಚೈತದ್ಭುವನಗತಂ ಮಯಾ ತವೋಕ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರ ವ್ರಜತಿ ಹಿ ತತ್ರ ಕರ್ಮವಶ್ಯಃ । ಜ್ಞಾತ್ವೈವಂ ಧ್ರುವಮಚಲಂ ಸದೈಕರೂಪಂ ತತ್ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಶತಿ ಹಿ ಯೇನ ವಾಸುದೇವಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಬದಲಾಗದೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶ್ರೀಮೈತ್ರೇಯ ಉವಾಚ । ಭಗವನ್ ! ಸಮ್ಯಗಾಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ ಪೃಷ್ಟೋಽಸಿ ಮಯಾಖಲಮ್ । ಭೂಸಮುದ್ರಾದಿಸರಿತಾಂ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ಗ್ರಹಸಂಸ್ಥಿತಿಮ್
ಶ್ರೀಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವನೇ, ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯ.
ವಿಷ್ಣವಾಧಾರಂ ತಥಾ ಚೈತತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್ । ಪರಮಾರ್ಥಸ್ತು ತೇನೋಕ್ತೋ ಯಥಾಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಧಾನತಃ
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಹೇಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಕೂಡ ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಕಾರ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೂಲ ತತ್ತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯ.
ಯತ್ತ್ವೋತದ್ಭಗವಾನಾಹ ಭರತಸ್ಯ ಮಹೀಪತೇಃ । ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಚರಿತಂ ತನ್ಮಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಈಗ, ಭಗವಂತನು ಭರತ ಮಹಾರಾಜನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಭರತಃ ಸ ಮಹೀಪಾಲಃ ಶಾಲಗ್ರಾಮೇಽವಸತ್ ಕಿಲ ಯೋಗಯುಕ್ತಃ ಸಮಾಧಾಯ ವಾಸುದೇವೇ ಸದಾ ಮನಃ
ಆ ಭರತ ಮಹಾರಾಜನು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಲಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದನು. ಸದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದನು.
ಪುಣ್ಯದೇಶಪ್ರಭಾವೇಣ ಧ್ಯಾಯತಶ್ವ ಸದಾ ಹರಿಮ್ । ಕಥನ್ತು ನಾಭವನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಯದಭೂತ್ ಸ ದ್ರಿಜಃ ಪುನಃ
ಆ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಸದಾ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಯಾಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಪುನಃ ಅವನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ವಿಪ್ರತ್ವೇ ಚ ಕೃತಂ ತೇನ ಯದ್ಭೂಯಃಸುಮಹಾತ್ಮನಾ । ಭರತೇನ ಮುನಿಶ್ವೇಷ್ಠ! ತತ್ ಸರ್ವ್ವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಮತ್ತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಭರತನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು? ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.
ಪರಾಶಾರ ಅವಾಚ । ಶಾಲಗ್ರಾಮೇ ಮಹಾಭಾಗೋ ಭಗವನ್ನಯಸ್ತಮಾನಸಃ । ಸ ಉವಾಸ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಮೈತ್ರೇಯ! ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ
ಪರಾಶರನು ಹೇಳಿದನು: ಶಾಲಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ರಾಜನು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದವನು, ಬಹುಕಾಲ ವಾಸವಿದ್ದನು, ಮೈತ್ರೇಯ.
ಅಹಿಂಸಾದಿಷ್ವಶೇಷೇಷು ಗುಣೇಷು ಗುಣಿನಾಂ ವರಃ । ಅವಾಪ ಪರಮಾಂ ಕಾಷ್ಠಾಂ ಮನಸಶ್ಚಾಪಿ ಸಂಯಮೇ
ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ಯಜ್ಞೇಶಾಚ್ಯುತ ಗೋವಿನ್ದ ಮಾಧವಾನನ್ತ ಕೇಶವ ! ಕೃಷ್ಣಾ ವಿಷ್ಣೋ ಹ್ಟಷೀಕೇಶೇತ್ಯಾಹ ರಾಜಾ ಸ ಕೇವಲಮ್
ಯಜ್ಞೇಶ, ಅಚ್ಯುತ, ಗೋವಿಂದ, ಮಾಧವ, ಅನಂತ, ಕೇಶವ, ಕೃಷ್ಣ, ವಿಷ್ಣು, ಹೃಷೀಕೇಶ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆ ರಾಜನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಾನ್ಯಜ್ಜಾಗಾದ ಮೈತ್ರೇಯ! ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತರೇಽಪಿ ಚ । ಏತತೂಪರಂ ತದರ್ಥಞ್ಚ ವಿನಾ ನಾನ್ಯದಚಿನ್ತಯತ್
ಮೈತ್ರೇಯ, ಅವನು ಇವುಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ—even ಕನಸಿನಲ್ಲಿ—ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹೆಸರುಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವನು ಚಿಂತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಸಮಿತ್-ಪುಷ್ಪ-ಕುಶಾದಾನಂ ಚಕ್ರ ದೇವಕ್ರಿಯಾಕೃತೇ । ನಾನ್ಯಾನಿ ಚಕ್ರ ಕರ್ಮ್ಮಾಣಿ ನಿಃ ಸಙ್ಗೋ ಯೋಗತಾಪಸಃ
ಅವನ ಯೋಗ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ಅಗ್ನಿ, ಹೂವು, ದರ್ಭೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಇತರ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಜಗಾಮ ಸೋಽಬಿಷೇಕಾರ್ಥಮೇಕದಾ ತು ಮಹಾನದೀಮ್ । ಸಸ್ನೌ ತತ್ರ ತದಾ ಚಕ್ರ ಸ್ನಾನಸ್ಯನನ್ತರಕ್ರಿಯಾಃ
ಒಂದು ದಿನ, ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಹಾ ನದಿಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಅಥಾತಜಗಾಮ ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಜಲಂ ಪಾತ್ ಪಿಪಾಸಿತಾ । ಆಸನ್ನಪ್ರಸವಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನೇಕೈವ ಹರಿಣೀ ವನಾತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಒಂದು ಗರ್ಭಿಣಿ ಜಿಂಕೆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಒಬ್ಬಳೇ ಬಂದು, ಆ ಪವಿತ್ರ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬಂದಳು.
ತತಃ ಸಮಭವತ್ತತ್ರ ಪೀತಪ್ರಾಯ ಜಲೇ ತಯಾ । ಸಿಂಹಸ್ಯ ನಾದಃ ಸುಮಹಾನ್ ಸರ್ವ್ವಪ್ರಾಣಿಭಯಙ್ಕರಃ
ಅವಳು ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಬಂತು; ಆ ಧ್ವನಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.
ತತಃ ಸಾ ಸಹಸಾ ತ್ರಾಸಾದಾಪ್ಲುತಾ ನಿಮ್ನಗಾತಟಮ್ । ಅತ್ಯುಜ್ವಾರೋಹಣೇನಾಸ್ಯಾ ನದ್ಯಾಂ ಗರ್ಭಃ ಪಪಾತ ಸಃ
ಆ ಗರ್ಜನೆಯ ಭಯದಿಂದ ಆ ಜಿಂಕೆ ತಕ್ಷಣ ನದಿಯ ದಂಡೆಗೆ ಜಿಗಿಯಿತು. ಆ ಜಿಗಿತದ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಿ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ತಮುಹ್ಮಮಾನಂ ವೇಗೇನ ವೀಚಿಮಾಲಾಪರಿಪ್ಲುತಮ್ । ತಜಗ್ರಾಹ ಸ ನೃಪೋ ಗರ್ಭಾತ್ ಪತಿತಂ ಮೃಗಪೋತಕಮ್
ಆ ಮರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
ಗರ್ಭಪ್ರವ್ಯುತಿದೋಷೇಣ ಪ್ರೋತ್ತುಙ್ಗಾಕ್ರಮಣೋನ ಚ । ಮೈತ್ರೇಯ! ಸಾಪಿ ಹರಿಣೀ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ
ಮೈತ್ರೇಯ, ಗರ್ಭಪಾತದ ನೋವಿಗೂ, ಆಕಸ್ಮಿಕ ಜಿಗಿತಕ್ಕೂ ಆ ಜಿಂಕೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಳು.
ಹರಿಣೀಂ ತಾಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಥ ವಿಪನ್ನಾಂ ನೃಪತಾಪಸಃ । ಮೃಗಪೋತಂ ಸಮಾದಾಯ ನಿಜಮಾಶ್ವಮಮಾಗತಃ
ಆ ಜಿಂಕೆ ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜಯೋಗಿ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಚಕಾರಾನುದಿನಞ್ಚಾಸೌ ಮೃಗಪೋತಸ್ಯವೈ ನೃಪಃ । ಪೋಷಣ ಪುಷ್ಯಮಾಣಶ್ಯ ಸ ತೇನ ವಬೃಧೇ ಮುನೇ
ರಾಜನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಅದು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿತು, ಮುನಿಯೇ.
ಚಚಾರಾಶ್ರಮಪರ್ಯ್ಯನ್ತಂ ತೃಣಾನಿ ಗಹನೇಷು ಸಃ । ದೂರಂ ಗತ್ವಾ ಚ ಶಾದ್ದೂಲತ್ರಾಸಾದಭ್ಯಾಯಯೌ ಪುನಃ
ಆ ಮರಿ ಆಶ್ರಮದ ಸುತ್ತಲೂ ತೊಗಲು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ದೂರ ಹೋಗಿ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪ್ರಾತರ್ಗತ್ವಾತಿದೂರಞ್ಚ ಸಾಯಮಾಯಾದ ಯಥಾಶ್ವಮಮ್ । ಪುನಶ್ಚ ಭರತಸ್ಯಾಭೂದಾಶ್ವಮಸ್ಯೋಟಜಾಜಿರೇ
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅದು ದೂರ ಹೋಗಿ, ಸಂಜೆ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು; ಹೀಗೆ ಅದು ಭರತನ ಆಶ್ರಮದೊಡನೆ ಹತ್ತಿರವಾದಿತು.
ತಸ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ಮೃಗೇ ದೂರ-ಸಮೀಪಪರಿವರ್ತ್ತಿನಿ । ಆಸೀಚ್ಚೇತಃ ಸಮಾಯುಕ್ತಂ ನ ಯಯಾವನ್ಯತೋ ದ್ರಿಜ
ಆ ಮರಿ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದರೂ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ಆ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿತು; ಅವನು ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜನೇ.
ವಿಮುಕ್ತರಾಜ್ಯತನಯಃ ಪ್ರೋಜ್ಝಿತಾಶೇಷಬಾನ್ಧವಃ । ಮಮತ್ವಂ ಸ ಚಕಾರೋಚ್ಚೈಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಹರಿಣಬಾಲಕೇ
ರಾಜ್ಯ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಆ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಯ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಅಕ್ಕರೆಯಿಟ್ಟನು.
ಕಿಂ ವೃಕೈಕ್ಭಕ್ಷಿತೋ ವ್ಯಾಘೂಃ ಕಿಂ ಸಿಂಹೇನ ನಿಪಾತಿತಃ । ಚಿರಾಯಮಾಣೇ ನಿಷ್ಕಾನ್ತೇ ತಸ್ಯಾಸೀದಿತಿ ಮಾನಸಮ್
‘ಅದು ನರಿ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಿತೇ? ಹುಲಿ ಅಥವಾ ಸಿಂಹ ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಸಾಯಿತೇ? ಬಹಳ ಸಮಯ ಹೋದರೂ ಮರಿಯು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಆತನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏಷಾ ವಸುಮತೀ ತಸ್ಯ ಖುರಾಗ್ರಕ್ಷತಕರ್ಬುರಾ । ಪ್ರೀತಯೇ ಮಮ ಜಾತೋಽಸೌ ಕ್ವ ಮಮೈಣಕಬಾಲಕಃ
‘ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಕುದುರೆಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅವು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ನನ್ನ ಜಿಂಕೆ ಮರಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?’