ಅಕರೋತ್ಸ್ವತನೂಮನ್ಯಾಂ ಕಲ್ಪಾದಿಷು ಯಥಾ ಪುರಾ । ಸತ್ಸ್ಯಕೂರ್ಮಾದಿಕಾಂ ತದ್ವದ್ವಾರಾಹಂ ವರುರಾಸ್ಥಿತಃ
ಹಿಂದಿನ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಆತನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಮೀನು, ಆಮೆ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ, ಈ ಬಾರಿ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ವೇದಯಜ್ಞಮಯಂ ರೂಪಮಶ್ಷೋಜಗತಃ ಸ್ಥಿತೌ । ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ಥಿರಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಉಳಿಸಲು, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮನು, ವೇದ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
ಜನಲೋಕಗತೈಸ್ಸಿದ್ಧೈಸ್ಸನಕಾದ್ಯೈರಭಿಷ್ಟುತಃ । ಪ್ರವಿವೇಶ ತದಾ ತೋಯಮಾತ್ಮಾಧಾರೋ ಧರಾಧರಃ
ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸನಕಾದಿ ಸಿದ್ಧರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆಗ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನಾದ ಆತನು, ಎಲ್ಲರ ಆಧಾರವಾದವನು, ನೀರಿನೊಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ತಂ ತದಾ ದೇವೀ ಪಾತಾಲಾತಲಮಾಗತಮ್ । ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಣತಾ ಭೂತ್ವಾ ಭಕ್ತಿನಮ್ರಾ ವಸುನ್ಧರಾ
ಆಗ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬಂದ ಭೂದೇವಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಮನಸಾರೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು.
ಶ್ರೀಪೃಥಿವ್ಯುವಾಚ । ನಮಸ್ತೇ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಧರ । ಮಾಮುದ್ಧರಾಸ್ಮಾದದ್ಯ ತ್ವಂ ತ್ವತ್ತೋಽಹಂ ಪೂರ್ವಮುತ್ಥಿತಾ
ಶ್ರೀಭೂದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: ಕಮಲನಯನ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿ, ನಿಮಗೆ ವಂದನೆ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಂದೆತ್ತಿ ರಕ್ಷಿಸಿ.
ತ್ವಯಾಹಮುದ್ಧೃತಾ ಪೂರ್ವಂ ತ್ವನ್ಮಯಾಹಂ ಜನಾರ್ದನ । ತಥಾನ್ಯಾನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ಗಗನಾದೀನ್ಯಶ್ಷೋತಃ
ಜನಾರ್ದನ, ನೀವು ಹಿಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ್ದಿರಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವವಾಗಿವೆ.
ನಮಸ್ತೇ ಪರಮಾತ್ಮಾತ್ಮನ್ಪುರುಷಾತ್ಮನ್ನಮೋಸ್ತು ತೇ । ಪ್ರಧಾನವ್ಯಕ್ತಭೂತಾಯ ಕಾಲಭೂತಾಯ ತೇ ನಮಃ
ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನೆ, ನಿಮಗೆ ವಂದನೆ. ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದ ಮೂಲನೆ, ಕಾಲರೂಪನೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ತ್ವಂ ಕರ್ತಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತ್ವಂ ಪಾತಾ ತ್ವಂ ವಿನಾಶಕೃತ್ । ಸರ್ಗಾದಿಷು ಪ್ರಭೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುರುದ್ರಾ ತ್ಮರೂಪಧೃಕ್
ನೀವು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ನಾಶಕಾರಕ. ಸೃಷ್ಟಿ ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀರಿ.
ಸಮ್ಭಕ್ಷಯಿತ್ವಾ ಸಕಲಂ ಜಗತ್ಯೇಕಾರ್ಣವೀಕೃತೇ । ಶ್ಷೋಏ! ತ್ವಮೇವ ಗೋವಿಂದ ಚಿನ್ತ್ಯಮಾನೋ ಮನೀಷಿಭಿಃ
ಜಗತ್ತು ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಸೆರೆಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಗೋವಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಭವತೋ ಯತ್ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ತನ್ನ ಜಾನಾತಿ ಕಶ್ಚನ । ಅವತಾರೇಷು ಯದ್ರೂ ಪಂ ತದರ್ಚನ್ತಿ ದಿವೌಕಸಃ
ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಧರಿಸುವ ರೂಪಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತ್ವಾಮಾರಾಧ್ಯ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಾತಾ ಮುಕ್ತಿಂ ಮುಮುಕ್ಷವಃ । ವಾಸುದೇವಮನಾರಾಧ್ಯ ಕೋ ಮೋಕ್ಷಂ ಸಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ
ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸದೆ ಯಾರಿಗೂ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗದು.
ಯತ್ಕಿಂಚಿನ್ಮನಸಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಯದ್ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಚಕ್ಷುರಾದಿಭಿಃ । ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಚ ಯತ್ಪರಿಚ್ಛೇದ್ಯಂ ತದ್ರೂ ಪಮಖಿಲಂ ತವ
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಕಾಣಬಹುದಾದದು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ರೂಪವೇ.
ತ್ವನ್ಮಯಾಹಂ ತ್ವದಾಧಾರಾ ತ್ವತ್ಸೃಷ್ಟಾ ತ್ವತ್ಸಮಾಶ್ರಯಾ । ಮಾಧವೀಮಿತಿ ಲೋಕೋಯಮಭಿಧತ್ತೇ ತತೋ ಹಿ ಮಾಮ್
ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆಧಾರ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿರ್ಮಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಮಾಧವೀ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜಯಾಖಿಲಜ್ಞಾನಮಯ ಜಯ ಸ್ಥೂಲಮಯಾವ್ಯಯ । ಜಯಾಽನನ್ತ ಜಯಾವ್ಯಕ್ತ ಜಯ ವ್ಯಕ್ತಮಯ ಪ್ರಭೋ
ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನೇ, ಜಯವಾಗಲಿ! ಸ್ಥೂಲರೂಪ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದ ಅವಿನಾಶಿಯೇ, ಜಯವಾಗಲಿ! ಅನಂತನಾದವನೇ, ಜಯವಾಗಲಿ! ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತರೂಪದ ಪ್ರಭುವೇ, ಜಯವಾಗಲಿ!
ಪರಾಪರಾತ್ಮನ್ವಿಶ್ವಾತ್ಮಞ್ಜಯ ಯಜ್ಞಪತೇಽನಘ । ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್ಕಾರಸ್ತ್ವಮಓಂಕಾರಸ್ತ್ವಮಗ್ನಯಃ
ಪರಾಪರಾತ್ಮನೆ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೆ, ಜಯವಾಗಲಿ! ಯಜ್ಞಪತಿಯಾದ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಜಯವಾಗಲಿ! ನೀವು ಯಜ್ಞ, ನೀವು ವಷಟ್ ಧ್ವನಿ, ನೀವು ಓಂಕಾರ, ನೀವು ಅಗ್ನಿಗಳು.
ತ್ವಂ ವೇದಾಸ್ತ್ವಂ ತದಙ್ಗಾನಿ ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಪುರುಷೋ ಹರೇ । ಸೂರ್ಯಾದಯೋ ಗ್ರಹಾಸ್ತಾರಾ ನಕ್ಷತ್ರಾಣ್ಯಖಿತಂ ಜಗತ್
ನೀವು ವೇದಗಳು, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಯಜ್ಞಪುರುಷನಾದ ಹರಿಯೇ, ನೀವು ಸೂರ್ಯಾದಿ ಗ್ರಹಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ತಾರೆಗಳು, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೀವೇ.
ಮೂರ್ತಾಮೂರ್ತಮದೃಶ್ಯಂ ಚ ದೃಶ್ಯಂ ಚ ಪುರುಷೋತ್ತಮ । ಯಚ್ಚೋಕ್ತಂ ಯಚ್ಚ ನೈವೋಕ್ತಂ ಮಯಾತ್ರ ಪರಮೇಶ್ವರ । ತತ್ಸರ್ವಂ ತ್ವಂ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭೂಯೋಭೂಯೋ ನಮೋನಮಃ
ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ರೂಪದಿಂದಲೂ ರೂಪವಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೂ ಕಾಣದಂತೆಯೂ ಇರುವ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ರೀಪರಾಶರ ಉವಾಚ । ಏವಂ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ತು ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಧರಣೀಧರಃ । ಸಾಮಸ್ವರಧ್ವನಿಃ ಶ್ರೀಮಾಞ್ ಜಗರ್ಜ ಪರಿಘರ್ಘರಮ್
ಶ್ರೀ ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಭೂಮಿಯು ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಮಹಾತ್ಮನು, ಸಾಮವೇದದ ಗಾನದಂತೆ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
ತತಃ ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಧರಾಂ ಸ್ವದಂಷ್ಟ್ರಯಾ ಮಹಾವರಾಹಃ ಸ್ಫುಟಪದ್ಮಲೋಚನಃ । ರಸಾತಲಾದುತ್ಪಲಪತ್ರಸನ್ನಿಭಃ ಸಮುತ್ಥಿತೋ ನೀಲ ಇವಾಚಲೋ ಮಹಾನ್
ಆ ಮಹಾ ವರಾಹನು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ದಂತದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪಾತಾಳದಿಂದ ನೀಲವರ್ಣದ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದವನು, ಕೆಳಗಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ಉತ್ತಿಷ್ಠತಾ ತೇನ ಮುಖಾನಿಲಾಹತಂ ತತ್ಸಂಭವಾಮ್ಭೋ ಜನಲೋಕಸಂಶ್ರಯಾನ್ । ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯಾಮಾಸ ಹಿ ತಾನ್ಮಹಾದ್ಯುತೀನ್ ಸನಾನ್ದನಾದೀನಪಕಲ್ಮಷಾನ್ ಮುನೀನ್
ಅವನೊಬ್ಬನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರು ಚದುರಿತು; ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದ ಮುನಿಗಳು, ಉದ್ಗಾರದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದರು.
ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ತೋಯಾನಿ ಖುರಾಗ್ರವಿಕ್ಷತರಸಾತಲೇಽಧಃ ಕೃತಶಬ್ದಸನ್ತತಿ । ಶ್ವಾಸಾನಿಲಾಸ್ತಾಃ ಪರಿತಃ ಪ್ರಯಾಂತಿ ಸಿದ್ಧಾ ಜನೇ ಯೇ ನಿಯತಾ ವಸನ್ತಿ
ಅವನ ಕಾಳಗದ ತುದಿಯಿಂದ ಪಾತಾಳದ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಚಲಿಸಿ, ನಿರಂತರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡಿತು; ಅವನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಆ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತು; ಅಲ್ಲಿರುವ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು ಚಲಿಸಿದರು.
ಉತ್ತಿಷ್ಠತಸ್ತಸ್ಯ ಜಲಾರ್ದ್ರ ಕುಕ್ಷೇರ್ಮಹಾವರಾಹಸ್ಯ ಮಹೀಂ ವಿಗೃಹ್ಯ । ವಿಧುನ್ವತೋ ವೇದಮಯಂ ಶರೀರಂ ರೋಮಾನ್ತರಸ್ಥಾ ಮುನಯಃ ಸ್ತುವನ್ತಿ
ಮಹಾ ವರಾಹನು, ನೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇದಮಯವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಕದಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ರೋಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮುನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ತಂ ತುಷ್ಟುವುಸ್ತೋಷಪರೀತಚೇತಸೋ ಲೋಕೇ ಜನೇ ಯೇ ನಿವಸನ್ತಿ ಯೋಗಿನಃ । ಸನನ್ದನಾದ್ಯಾ ಹ್ಯತಿನಮ್ರಕನ್ಧರಾ ಧರಾಧರಂ ಧೀರತರೋದ್ಧತೇಕ್ಷಣಮ್
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯೋಗಿಗಳು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಸನಂದನಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಅವನಿಗೆ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಜಯೇಶ್ವರಾಣಾಂ ಪರಮೇಶ ಕೇಶವ ಪ್ರಭೋ ಗದಾಶಂಖಧರಾಸಿಚಕ್ರಧೃಕ್ । ಪ್ರಸೂತಿನಾಶಸ್ಥಿತಿಹೇತುರೀಶ್ವರಸ್ತ್ವಮೇವ ನಾನ್ಯತ್ಪರಮಂ ಚ ಯತ್ಪದಮ್
ವಿಜಯಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಕೇಶವ, ಗದೆಯೂ ಶಂಖವೂ ಖಡ್ಗವೂ ಚಕ್ರವೂ ಹಿಡಿದವನೇ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಲಯ, ಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರಣ ನೀನೆ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಇಲ್ಲ, ನೀನೇ ಪರಮಾಧಿಪತಿ.
ಪಾದೇಷು ವೇದಾಸ್ತವ ಯೂಪದಂಷ್ಟ್ರಾ ದನ್ತೇಷು ಜಜ್ಞಾಶ್ಚಿತಯಶ್ಚ ವಕ್ತ್ರೇ । ಹುತಾಶಜಿಹ್ವೋಸಿ ತನೂರುಹಾಣಿ ದರ್ಭಾಃ ಪ್ರಭೋ ಯಜ್ಞಪುಮಾಂಸ್ತ್ವಮೇವ
ನಿನ್ನ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು, ದಂತಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳು, ಹಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಗಳು, ಬಾಯಿನಲ್ಲಿ ಹೋಮವೇದಿಕೆ, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿಯ ಜಿಹ್ವೆ, ನಿನ್ನ ರೋಮಗಳು ದರ್ಭಗಳು, ಪ್ರಭೋ, ನೀನೇ ಯಜ್ಞದ ಸ್ವರೂಪ.
ವಿಲೋಚನೇ ರಾತ್ರ್! ಯಹನೀ ಮಹಾತ್ಮನ್ಸರ್ವಾಶ್ರಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಪರಂ ಶಿರಸ್ತೇ । ಸೂಕ್ತಾನ್ಯಶ್ಷೋಆ!ಣಿ ಸಟಾಕಲಾಪೋ ಘ್ರಾಣಂ ಸಮಸ್ತಾನಿ ಹವೀಂಷಿ ದೇವ
ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ, ತಲೆ ಮೇಲೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಸರ್ವಾಶ್ರಯ, ನಿನ್ನ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಗೀತೆಗಳ ಗುಚ್ಛ, ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹವಿಸುಗಳು, ದೇವಾ.
ಸ್ರುಕ್ತುಣ್ಡಸಾಮಸ್ವರಧೀರನಾದಪ್ರಾಗ್ವಂಶಕಾಯಾಖಿಲಸತ್ರಸನ್ಧೇ । ಪೂರ್ತೇಷ್ಟಧರ್ಮಶ್ರವಣೋಸಿ ದೇವ ಸನಾತನಾತ್ಮನ್ಭಗವನ್ಪ್ರಸೀದ
ನಿನ್ನ ಮೂಗು ಯಜ್ಞದ ಚಮಚು, ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ಸಾಮಗಾನದ ಘನನಾದ, ದೇಹ ಪೂರ್ವವೇದಿಕೆ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಂಪರ್ಕ, ನೀನೇ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಶ್ರವಣ, ಶಾಶ್ವತಾತ್ಮನೇ, ಭಗವನ್, ದಯಪಾಲಿಸು.
ಪದಕ್ರಮಾಕ್ರಾನ್ತಭುವಂ ಭವನ್ತಮಾದಿಸ್ಥಿತಂ ಚಾಕ್ಷರವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ । ವಿಶ್ವಸ್ಯ ವಿದ್ಮಃ ಪರಮೇಶ್ವರೋಽಸಿ ಪ್ರಸೀದ ನಾಥೋಸಿ ಪರಾವರಸ್ಯ
ನೀನು ಕಾಲು ಹಾಕುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಆದಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಶ್ವರೂಪ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ; ಪರಾ-ಅವರಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ನೀನು ದಯಪಾಲಿಸು.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರವಿನ್ಯಸ್ತಮಶ್ಷೋಮೇತದ್ಭೂಮಣ್ಡಲಂ ನಾಥ ವಿಭಾವ್ಯತೇ ತೇ । ವಿಗಾಹತಃ ಪದ್ಮವನಂ ವಿಲಗ್ನಂ ಸರೋಜಿನೀಪತ್ರಮಿವೋಢಪಂಕಮ್
ನಾಥಾ, ನಿನ್ನ ದಂತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ ಭೂಮಂಡಲ, ಹೂವಿನ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ನೀಲವರ್ಣದ ದೊಡ್ಡ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರುವ ಸರೋಜದ ಎಲೆಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯೋರತುಲಪ್ರಭಾವ ಯದನ್ತರಂ ತದ್ವಪುಷಾ ತವೈವ । ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪ್ತಿಸಮರ್ಥದೀಪ್ತೇ ಹಿತಾಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ವಿಭೋ ಭವ ತ್ವಮ್
ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಅಪಾರವಾದ ಸ್ಥಳ ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಆವೃತ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ವಿಶ್ವದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಸದಾ ಇರಲಿ, ಪ್ರಭೋ.