તયાવલોકિતા દેવા હરિવક્ષઃસ્થલસ્થયા । લક્ષ્મ્યા મૈત્રય સહસા પરાં નિર્વૃતિમાગતાઃ
હરિના વક્ષસ્થળ પર ઊભી શ્રીલક્ષ્મીએ જ્યારે દેવતાઓને નજર કરી, ત્યારે, મૈત્રેય, તેઓ તરત જ પરમ આનંદથી ભરાઈ ગયા.
ઉદ્રગં પરમં જગ્મુર્દૈત્યા વિષ્ણુપરાઙૂમુખાઃ । ત્યક્તા લક્ષમ્યા મહાભાગ વિપ્રચિત્તિપુરોગમાઃ
લક્ષ્મીદેવી દ્વારા ત્યાગાયેલા અને વિષ્ણુ તરફથી વંચિત, વિપ્રચિત્તિ આગેવાન દૈત્યોએ ભારે ઉદ્વેગ અનુભવ્યો.
તતસ્તે જગૃહુર્દ્દૈત્યા ધન્વન્તરિકરે સ્થિતમ્ । કમણ્ડલું મહાવીર્ય્યા યત્રાસ્તે તદૂ દ્રિજામૃતમ્
પછી દૈત્યોએ મહાશક્તિશાળી ધન્વંતરિના હાથમાં રહેલું કમંડળું પકડી લીધું, જેમાં દ્વિજાતિઓ માટે ઇચ્છિત અમૃત હતું.
માયયા લોભયિત્વા તાન્ વિષ્ણુઃ સ્ત્રીરૂપમાસ્થિતઃ । દાનવેભ્યસ્તદાદાય દેવેભ્યઃ પ્રદદૌ વિભુઃ
વિષ્ણુએ સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરીને, માયાથી દૈત્યોને મોહિત કર્યા, તેમનું અમૃત લઈ દેવતાઓને આપ્યું.
તતઃ પપુઃ સુરગણાઃ શક્રાદ્યાસ્તત્ તદામૃતમ્ । ઉદ્યતાયુધનિસ્ત્રિંશા દૈત્યાસ્તાંશ્વ સમભ્યયુઃ
પછી ઇન્દ્રાદિ દેવતાઓએ તે અમૃત પીધું; દૈત્યોએ શસ્ત્રો ઉઠાવી, તેમ પર આક્રમણ કર્યું.
પીતેઽમૃતે ચ બલિભિર્દેવૈર્દૈત્યચમુસ્તદા । વધ્યમાના દિશો ભેજે પાતાલં તુ વિવેશ વૈ
જ્યારે અમૃતપાન કરેલા દેવતાઓએ યુદ્ધ કર્યું, ત્યારે દૈતોની સેના પરાજિત થઈ, દિશાઓમાં ભાગી અને અંતે પાતાળમાં પ્રવેશી ગઈ.
તદા દેવા મુદા યુક્તાઃ શઙ્ર્વચક્રગદાભૃતમ્ । પ્રણિપત્ય યથાપૂર્વમ્ આશાસત ત્રિવિષ્ટપમ્
પછી દેવતાઓ આનંદથી ભરાઈ, શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાનને પૂર્વવત્ વંદન કરીને, સ્વર્ગમાં પાછા ગયા.
તતઃ પ્રસન્નભાઃ સૂર્ય્યઃ પ્રયયૌ સ્વેન વર્ત્મના । જ્યોતીંષિ ચ યથામાર્ગ પ્રયયુર્મુ નિસત્તમ
પછી પ્રસન્ન પ્રકાશથી યુક્ત સૂર્ય પોતાનાં માર્ગે ચાલ્યો; અને તારાઓ પણ, મુનિશ્રેષ્ઠ, પોતાના માર્ગે ગતિ કરવા લાગ્યા.
જજ્વાલ ભગવાંશ્વોજ્વ શ્વૌરુદીપ્તિર્વ્વિભાવસુઃ । ધર્મ્મે ચ સર્વ્વભૂતાનાં તદા મતિરજાયત
ભગવાન અગ્નિ તેજથી પ્રજ્વલિત થયો; અને સર્વ જીવોમાં ધર્મની ભાવના ઉદ્ભવી.
ત્રૈલોક્યઞ્ચ શ્રિયા જુષ્ટં બભૂવ મુનિસત્તમ । શક્રશ્વ ત્રિદશશ્રેષ્ઠઃ પુનઃ શ્રીમાનજાયત
ત્રણે લોક શ્રીથી શોભાયમાન થયા, મુનિશ્રેષ્ઠ; અને દેવતાઓના રાજા ઇન્દ્ર ફરીથી મહિમાવાન બન્યા.
સિંહાસનગતઃ શક્રઃ સમ્પ્રાપ્ય ત્રિદિવં પુનઃ । દેવરાજ્યે સ્થિતો દેવીં તુષ્ટાવાબ્જકરાં તતઃ
સિંહાસન પર બેઠેલા ઇન્દ્રે, ફરીથી સ્વર્ગ પ્રાપ્ત કરીને, દેવરાજ તરીકે સ્થિર રહ્યા અને પછી કમળધારી દેવીની સ્તુતિ કરી.
નમસ્યે સર્વ્વભૂતાંનાં જનનીમબ્જસમ્ભવામ્ । શ્રિયમુન્નદ્રપહ્માક્ષી વિષ્ણોર્વક્ષઃ સ્થલસ્થિતામ્
હું સર્વ જીવોની જનની, કમળમાંથી જન્મેલી, ઉન્નત કમળ જેવી આંખો ધરાવતી અને વિષ્ણુના વક્ષસ્થળ પર નિવાસ કરતી શ્રીદેવીને વંદન કરું છું.
ત્વં સિદ્ધિસ્ત્વં સુધા સ્વાહા સ્વધા ત્વં લોકપાવનિ । સન્ધાય રાત્રિઃ પ્રભા ભૂતિર્મેધા શ્રદ્ધા સરસ્વતી
તમે સિદ્ધિ છો, તમે અમૃત છો, સ્વાહા અને સ્વધા પણ તમે જ છો, તમે બધા લોકોએ પવિત્ર કરનાર છો. રાત અને પ્રકાશનું મિલન, સમૃદ્ધિ, બુદ્ધિ, શ્રદ્ધા અને સરસ્વતી પણ તમે જ છો.
યજ્ઞવિદ્યા મહાવિદ્યા ગુહ્મવિદ્યા ચ શોભને । આત્મવિદ્યા ચ દેવિ ત્વં વિમુક્તિફલદાયિની
યજ્ઞની વિદ્યા, મહાન વિદ્યા, ગુપ્ત વિદ્યા, અને આત્માની વિદ્યા, હે સુંદર દેવી, મુક્તિ આપનાર પણ તમે જ છો.
આન્વીક્ષિકી ત્રયી વાર્ત્તા દણ્ડનીતિસ્ત્વમેવ ચ । સૌમ્યાસૌમ્યૈર્જ્જગદ્રૂ પૈસ્ત્વયૈતદ્દ વિ પૂરિતમ્
તમે વિચારશક્તિ, ત્રણેય વેદો, વેપાર અને રાજનીતિ પણ છો. તમે સૌમ્ય અને ઉગ્ર રૂપે આખું જગત વ્યાપી લીધું છે.
કા ત્વન્યા ત્વામૃતે દેવિ સર્વ્વયજ્ઞમયં વપુઃ । અધ્યાસ્તે દેવદેવસ્ય યોગિચિન્ત્યં ગદાભૃતઃ
હે દેવી, તમારા સિવાય બીજું કોણ છે જે સર્વ યજ્ઞમય રૂપ ધરાવે છે અને યોગીઓ દ્વારા ધ્યાનમાં લેવાતા ગદાધારી દેવદેવના હૃદય પર વસે છે?
ત્વયા દેવિ પરિત્યક્તં સકલં ભુવનત્રયમ્ । વિનષ્ટપ્રાયમભવત્ ત્વયેદાનીં સમેધિતમ્
હે દેવી, જ્યારે તમે ત્રણેય લોકને છોડ્યા ત્યારે બધું લગભગ નાશ પામ્યું, પણ હવે તમારા આશીર્વાદથી બધું ફરીથી ફૂલ્યું છે.
દારાઃ પુત્રાસ્તથાગારં સુહ્ટદૂ ધાન્યધનાદિકમ્ । ભવત્યેતન્મહાભાગે નિત્યં ત્વદૂવીક્ષણાન્નૃણામ્
પત્ની, પુત્રો, ઘર, મિત્રો, અનાજ, ધન વગેરે, હે મહાભાગ્યવતી, આ બધું મનુષ્યોને તમારી કૃપાદૃષ્ટિથી જ મળે છે.
શરીરારોગ્યમૈશ્વર્ય્યમરિપક્ષક્ષયઃ સુખમ્ । દેવિ ત્વદૂદૃષ્ટિદૃષ્ટાનાં પુરુષાણાં દુર્લ્લ ભમ્
શરીરનું આરોગ્ય, ઐશ્વર્ય, દુશ્મનોનો નાશ અને સુખ, હે દેવી, તમારી દૃષ્ટિ વિના મનુષ્યો માટે દુર્લભ છે.
ત્વં માતા સર્વ્વભૂતાનાં દેવદવો હરિઃ પિતા । ત્વયૈતદ વિષ્ણુના ચાદ્ય જગદૂવ્યાપ્તં ચરાચરમ્
તમે સર્વ જીવોની માતા છો અને હરિ સર્વ દેવોના પિતા છે. આજે તમે અને વિષ્ણુએ મળીને આખું જગત, ચાલતું અને અચળ, વ્યાપી લીધું છે.
મા નઃ કોશં તથા ગોષ્ઠં મા ગૃહં મા પરિચ્દમ્ । મા શરીરં કલત્રઞ્ચ ત્યજેથાઃ સર્વ્વપાવનિ
હે સર્વપાવન, અમારો ખજાનો, ગૌશાળા, ઘર, સેવકો, શરીર અને પત્ની, આ બધું કદી પણ છોડશો નહીં.
મા પુત્ત્રાન્ મા સુહ્ટદૂવર્ગ મા પશૂન્ મા વિભૂષણમ્ । ત્યજેથા મમ દેવસ્ય વિષ્ણોર્વ્વક્ષઃસ્થલાલયે
મારા ભગવાન વિષ્ણુના હૃદયસ્થાન પરથી અમારા પુત્રો, મિત્રો, પશુઓ અને આભૂષણો કદી પણ છોડશો નહીં.
સત્ત્વૈન સત્યશૌચાભ્યાં તથા શીલાદિભિર્ગુણૈઃ । ત્યજ્યન્તે તે નરાઃ સદ્યઃ સન્ત્યક્તા યે ત્વયામલે
હે નિર્મળ દેવી, જેમને તમે ત્યજી દીધા હોય, એવા મનુષ્યોને સદગુણ, સત્ય, શુદ્ધિ અને સારા સ્વભાવ જેવા ગુણો તરત જ છોડી દે છે.
ત્વયાવલોકિતાઃ મુહ્મન્તે પુરુષા નિર્ગુણા અપિ
તમારી દૃષ્ટિ પડે ત્યારે ગુણવિહિન મનુષ્યો પણ ક્ષણે ક્ષણે બદલાઈ જાય છે.
સ શ્લાધ્યઃ સ ગુણી ધન્યઃ સ કુલીનઃ સ બુદ્ધિમાન્ । સ શૂરઃ સ ચ વિક્રાન્તો યસ્ત્વયા દેવિ વીક્ષિતઃ
જેને તમે, હે દેવી, દૃષ્ટિ આપો છો, એ જ વખાણપાત્ર, ગુણવાન, ધન્ય, ઉન્નત કુળવાળા, બુદ્ધિશાળી, શૂરવીર અને પરાક્રમી બને છે.
સદ્યો વૈગુણ્યમાયાન્તિ શીલાદ્યાઃ સકલા ગુણાઃ । પરાઙૂમુખી જગદ્ધાત્રિ યસ્ય ત્વં વિષ્ણુવલ્લભે
હે જગતની આધાર, હે વિષ્ણુપ્રિયા, જેમને તમે મુખ ફેરવી લીધા હોય, એવા મનુષ્યોના બધા સદગુણો તરત જ દોષ બની જાય છે.
ન તે વર્ણાયિતું શક્તા ગુણાન્ જિહ્વાપિ વેધસઃ । પ્રસીદ દેવિ પહ્માક્ષિ માસ્માંસ્ત્યાક્ષીઃ કદાચન
બ્રહ્માજીની જીભ પણ તમારા ગુણો વર્ણવી શકતી નથી. હે કમળનેત્ર દેવી, કૃપા કરો અને અમને કદી પણ છોડશો નહીં.
એવં શ્રીઃ સંસ્તુતા સમ્યક્ પ્રાહ દેવી શતક્રતુમ્ । શ્વૃણ્વતાં સર્વદેવાનાં સર્વ્વભૂતસ્થિતા દ્રિજ
આ રીતે શ્રીનું યોગ્ય રીતે સ્તવન થયું ત્યારે, સર્વ જીવોમાં રહેનારી દેવીએ બધા દેવતાઓની હાજરીમાં ઇન્દ્રને કહ્યું.
પરિતુષ્ટાસ્મિ દેવેશ સ્ત્રોત્રેણાનેન તે હરે । વરં વૃણીષ્વ યસ્ત્વિષ્ટો વરદાહં તવાગતા
હે દેવોના સ્વામી, હે હરિ, તમારા આ સ્તોત્રથી હું પ્રસન્ન છું. જે ઈચ્છો તે વર માંગો, કેમ કે હું વરદાન આપવા આવી છું.
વરદા યદિ મે દેવિ વરાર્હો યદિ વાપ્યહમ્ । ત્રૈલોક્યં ન ત્વયા ત્યાજ્યમેષ મેઽસ્તુ વરઃ પરઃ
હે દેવી, જો તમે મને વરદાન આપો છો અને હું વર લાયક છું, તો મને એ સર્વોત્તમ વર મળ્યો રહે કે તમે ત્રણેય લોકને કદી પણ છોડશો નહીં.