વિષ્ણુપુરાણમ્

શ્રીપરાશર ઉવાચ। તતસ્તં ભગવાનાહ ન તેસ્તુ ભયમણ્વપિ । ગચ્છ ત્વં મત્પ્રસાદેન લુબ્ધ સ્વર્ગં સુરાસ્પદમ્

શ્રી પરાશરે કહ્યું: પછી ભગવાને તેને કહ્યું, 'તને જરા પણ ભય ન રહે; મારા પ્રસાદથી, હે શિકારી, તું સ્વર્ગ, દેવસ્થાનમાં જા.'

શ્રીપરાશર ઉવાચ। વિમાનમાગતં સદ્યસ્તદ્વાક્યસમનંતરમ્ । આરુહ્ય પ્રયયૌ સ્વર્ગં લુબ્ધકસ્તત્પ્રસાદતઃ

શ્રી પરાશરે કહ્યું: એ વચન થયા પછી તરત જ એક વિમાન આવી પહોંચ્યું; તે પર ચડીને શિકારી ભગવાનની કૃપાથી સ્વર્ગે ગયો.

ગતે તસ્મિન્સભગવાન્સંયોજ્યાત્માનમાત્મનિ । બ્રહ્મભૂતેઽવ્યયેચિંત્યે વાસુદેવમયેઽમલે

તે શિકારી જતાં, ભગવાને પોતાને પોતાના સ્વરૂપમાં એકરૂપ કરી, અવિનાશી, અકલ્પનીય, શુદ્ધ અને વાસુદેવથી વ્યાપ્ત એવા બ્રહ્મમાં પ્રવેશ કર્યો.

અજન્મન્યમરે વિષ્ણાવપ્રમેયેઽખિલાત્મનિ । તત્યાજ માનુષં દેહમતીત્ય ત્રિવિધાં ગતિમ્

અજન્મા, અમર અને સર્વવ્યાપી એવા વિષ્ણુમાં, તેણે માનવ દેહ છોડી, ત્રણ પ્રકારની ગતિઓને પાર કરી દીધી.