ઇત્યેતે મયા માગધા ભૂપાલાઃ કથિતાઃ
આ રીતે મેં માગધ દેશના રાજાઓનું વર્ણન કર્યું.
શ્રીપરાશર ઉવાચ પરીક્ષિતશ્ચ જનમેજયશ્રુતસેનોગ્રસેનભીમસેનાશ્ચાત્વારઃ પુત્રાઃ ॥ ૪,૨૦.
શ્રી પરાશરે કહ્યું: પરીક્ષિતને ચાર પુત્રો હતા—જનમેજય, શ્રુતસેન, ઉગ્રસેન અને ભીમસેન.
જહ્નોસ્તુ સુરથોનામાત્મજો બભૂવ ॥ ૪,૨૦.
જહ્નુનો પુત્ર સુરથ હતો.
તસ્યાપિ વિદૂરથઃ ॥ ૪,૨૦.
સુરથનો પુત્ર વિદૂરથ થયો.
તસ્માત્સાર્વભોમઃસાર્વભૌમાજ્જયત્સેનસ્તસ્માદારાધિતસ્તતશ્ચાયુતાયુરયુતાયોરક્રોધનઃ ॥ ૪,૨૦.
વિદૂરથથી સર્વભૌમ, સર્વભૌમથી જયસેન, જયસેનથી આરાધિત, આરાધિતથી આયુતાયુ અને આયુતાયુથી અક્રોધન થયો.
તસ્માદ્દેવાતિથિઃ ॥ ૪,૨૦.
અક્રોધનથી દેવાતિથિ થયો.
તતશ્ચ ઋક્ષોઽન્યોભવત્ ॥ ૪,૨૦.
દેવાતિથિથી ઋક્ષ જન્મ્યો.
ઋક્ષાદ્ભીમસેનસ્તતશ્ચ દિલીપઃ ॥ ૪,૨૦.
ઋક્ષથી ભીમસેન અને પછી દલીપ થયો.
દિલીપાત્પ્રતીપઃ ॥ ૪,૨૦.
દલીપથી પ્રતિપ થયો.
તસ્યાપિ દેવાપિશન્તનુબાહ્લીકસંજ્ઞાસ્ત્રયઃ પુત્રા બભૂવુઃ ॥ ૪,૨૦.
પ્રતિપને ત્રણ પુત્રો થયા: દેવાપિ, શાંતનુ અને બાહ્લીક.
દેવાપિર્બાલ એવારણ્યં વિવેશ ॥ ૪,૨૦.
દેવાપિ બાળપણમાં જ જંગલમાં ગયો.
શન્તનુસ્તુ મહીપાલોઽભૂત્ ॥ ૪,૨૦.
શાંતનુ રાજા બન્યો.
અયં ચ તસ્ય શ્લોકઃ પૃથિવ્યાં ગીયતે ॥ ૪,૨૦.
તેનાં વિષે પૃથ્વી પર આ શ્લોક ગવાય છે.
યંયં કરાભ્યાં સ્પૃશતિ વીર્ણં યૌવનમેતિ સઃ । શાન્તિં ચાપ્નોતિ યેનાગ્ર્યાં કર્મણા તેન શન્તનુઃ ॥ ૪,૨૦.
જેને તે પોતાના હાથથી સ્પર્શે, તે યુવાન થઈ જાય છે; અને પોતાની શ્રેષ્ઠ ક્રિયા દ્વારા શાંતનુ શાંતિ મેળવે છે.
તસ્ય ચ શન્તનોર્રાષ્ટ્રે દ્વાદશવર્ષાણિ દેવો ન વવર્ષ ॥ ૪,૨૦.
શાંતનુના રાજ્યમાં બાર વર્ષ સુધી દેવએ વરસાદ કર્યો નહોતો.
તતશ્ચાશેષરાષ્ટ્રવિનાશમવેક્ષ્યાસૌ રાજા બ્રાહ્મણાનપૃચ્છત્કસ્માદસ્માકં રાષ્ટ્રે દેવો ન વર્ષતિ કો મમાપરાધ ઇતિ ॥ ૪,૨૦.
પછી સમગ્ર રાજ્યનો વિનાશ જોઈને રાજાએ બ્રાહ્મણોને પૂછ્યું: 'અમારા દેશમાં દેવ વરસાદ કેમ નથી કરતો? મારી શું ભૂલ છે?'
તતશ્ચ તમૂચુર્બ્રાહ્મણાઃ ॥ ૪,૨૦.
પછી બ્રાહ્મણોએ તેને ઉત્તર આપ્યો.
અગ્રજસ્ય તે હીયમવનિસ્ત્વયા સંભુજ્યતે અતઃ પરિવેત્તા ત્વમિત્યુક્તઃસ રાજા પુનસ્તાનપૃચ્છત્ ॥ ૪,૨૦.
'તમે તમારા મોટા ભાઈની જમીન ભોગવી રહ્યા છો, એટલે તમે પર્વેત્તા છો.' એમ કહીને રાજાએ ફરીથી તેમને પૂછ્યું.
કિં મયાત્ર વિધેયમિતિ ॥ ૪,૨૦.
'હું હવે શું કરું?'
તતસ્તે પુનરપ્યૂચુઃ ॥ ૪,૨૦.
પછી તેમણે ફરી ઉત્તર આપ્યો.
યાવદ્દેવાપિર્ન પતનાદિભિર્ દોષૈરભિભૂયતે તાવદેતત્તસ્યાર્હં રાજ્યમ્ ॥ ૪,૨૦.
જ્યાં સુધી દેવાપિ પાપોમાં પડતો નથી કે દુર્ગુણોથી દબાતો નથી, ત્યાં સુધી આ રાજ્ય એનો જ હકદાર છે.
તદલમેતેન તુ તસ્મૈ દીયતામિત્યુક્તે તસ્યં મન્ત્રિપ્રવરેણાશ્મરાવિણા તત્રારણ્યે તપસ્વિનો વેદવાદવિરોધવક્તારઃ પ્રયુક્તાઃ ॥ ૪,૨૦.
'આ હવે પૂરતું થયું, રાજ્ય તેને આપી દો' એમ કહેવામાં આવ્યું ત્યારે મુખ્ય મંત્રી અશ્વરાવિએ વનમાં વસતા સાધુઓને મોકલ્યા, જે વેદના માર્ગે ચાલતાં હતા.
તૈરસ્યાપ્યતિઋજુમતેર્મહીપતિપુત્રસ્ય બુદ્ધિર્વેદવાદવિરોધમાર્ગાનુસારિણ્યક્રિયત ॥ ૪,૨૦.
એ સાધુઓએ રાજાના સારા સ્વભાવના પુત્રની બુદ્ધિને વેદના માર્ગથી વિરુદ્ધ દિશામાં વાળવી દીધી.
રાજા ચ શન્તનુર્દ્વિજવચનોત્પન્નપરિદેવનશોકસ્તાન્ બ્રાહ્મણાનગ્રતઃ કૃત્વાગ્રજસ્ય પ્રદાનાયારણ્યં જગામ ॥ ૪,૨૦.
બ્રાહ્મણોના વચનોથી અને દુઃખથી વ્યથિત થયેલા રાજા શાંતનુએ એ બ્રાહ્મણોને આગળ રાખીને પોતાના મોટા ભાઈને રાજ્ય આપવા માટે વનમાં ગયો.
તદાશ્રમમુપગતાશ્ચ તમવનતમવનીપતિપુત્રં દેવાપિમુપતસ્થુઃ ॥ ૪,૨૦.
જ્યારે તેઓ આશ્રમમાં પહોંચ્યા, ત્યારે દેવતાઓએ નમ્રતાથી વાળેલા રાજપુત્ર દેવાપિને મળ્યા.
તે બ્રાહ્મણા વેદવાદાનુબન્ધીનિ વચાંસિ રાજ્યમગ્રજેન કર્તવ્યમિત્યર્થવન્તિ તમૂચુઃ ॥ ૪,૨૦.
એ બ્રાહ્મણોએ વેદના માર્ગ સાથે જોડાયેલા વચનો બોલી અને કહ્યું, 'રાજ્ય મોટાભાઈએ જ ચલાવવું જોઈએ.'
અસાવપિ દેવાપિર્વેદવાદવિરોધયુક્તિદૂષિતમનેકપ્રકારં તાનાહ ॥ ૪,૨૦.
પણ દેવાપિએ અનેક રીતે વેદના વિરુદ્ધ તર્ક કરીને તેમની વાતોનું ખંડન કર્યું.
તતસ્તે બ્રાહ્મણાઃ શન્તનુમૂચુઃ ॥ ૪,૨૦.
પછી એ બ્રાહ્મણોએ શાંતનુને કહ્યું.
આગચ્છ હે રાજન્નલમત્રાતિનિર્બધેન પ્રશાન્ત એવાસાવના વૃષ્ટિદોષઃ પતિતોયમનાદિકાલમભિહિતવેદવચનદૂષણોચ્ચરણાત્ ॥ ૪,૨૦.
'આવો રાજા, હવે વધુ વિલંબ નહીં કરો; વેદના વિરુદ્ધ વચનો બોલાતા જે દુષ્કાળ હતો, તે હવે શાંત થયો છે.'
પતિતે ચાગ્રજે નૈવ તે પરિવેતૃત્વં ભવતીત્યુક્તઃ શન્તનુઃસ્વપુરમાગમ્ય રાજ્યમકરોત્ ॥ ૪,૨૦.
'મોટાભાઈ પાપમાં પડ્યા પછી તું વારસદાર નથી' એમ કહીને, શાંતનુ પોતાના શહેરમાં પાછો આવ્યો અને રાજ્ય સંભાળ્યું.