તસ્ય રેવતીનામ કન્યાભવત્
તેની એક દીકરી હતી, તેનું નામ રેવતી હતું.
સ તામાદાય કસ્યોયમર્હતીતિ ભગવંતમબ્જયોનિં પ્રષ્ટું બ્રહ્મલોકં જગામ
તે રેવતીને લઈને, કોણ તેને યોગ્ય છે તે પૂછવા માટે, કમળમાંથી જન્મેલા ભગવાન પાસે બ્રહ્મલોકમાં ગયો.
તાવચ્ચ બ્રહ્મણૐતિકે હાહાહૂહૂસંજ્ઞાભ્યાં ગંધર્વાભ્યામતિતાનં નામ દિવ્યં ગાંધર્વમગીયત
એ દરમિયાન, બ્રહ્માના સમક્ષ હાહા અને હૂહૂ નામના ગંધર્વોએ 'અતિતાન' નામનું દિવ્ય ગંધર્વગીત ગાયું.
તચ્ચ ત્રિમાર્ગપરિવૃત્તૈરનેકયુગપરિવૃત્તિં તિષ્ઠન્નપિ રૈવતશ્શૃણ્વન્મુહૂર્ત્તમિવ મેને
ગીત ગવાતા, ત્રણ માર્ગો ફરી અને અનેક યુગો વીતી ગયા હોવા છતાં, રૈવત સાંભળતો રહ્યો અને તેને એ બધું માત્ર એક ક્ષણ જેટલું લાગ્યું.
ગીતાવસાને ચ ભગવંતમબ્જયોનિં પ્રણમ્ય રૈવતઃ કન્યાયોગ્યં વરમપૃચ્છત્
ગીત પૂરા થયા પછી, રૈવતે કમળમાંથી જન્મેલા ભગવાનને વંદન કરીને પુછ્યું—મારી દીકરી માટે યોગ્ય વર કોણ છે?
તતશ્ચાસૌ ભગવાનકથયત્કથય યોભિમતસ્તે વર ઇતિ
પછી ભગવાને કહ્યું, 'તમે જે વર ઇચ્છો, એ જણાવો.'
પુનશ્ચ પ્રણમ્ય ભગવતે તસ્મૈ યથાભિમતાનાત્મનસ્સ વરાન્ કથયામાસ । ક એષાં ભગવતોભિમત ઇતિ યસ્મૈ કન્યામિમાં પ્રયચ્છામીતિ
ફરીથી ભગવાનને વંદન કરીને, તેણે પોતાની પસંદગીના વરો જણાવ્યા અને પૂછ્યું—'હે ભગવાન, એમાંથી કોણ તમને યોગ્ય લાગે છે, જેને હું આ દીકરી આપી શકું?'
તતઃ કિંચિદવનતશિરાસ્સસ્મિતં ભગવાનબ્જયોનિરાહ
પછી, થોડું શિરો ઝુકાવી અને સ્મિત સાથે, કમળમાંથી જન્મેલા ભગવાન બોલ્યા.
ય એતે ભવતોભિમતા નૈતેષાં સાંપ્રતં પુત્રપૌત્રાપત્યાપત્યસંતતિરસ્ત્યવનીતલે
તમે જે વરો ઇચ્છો છો, એમાંથી કોઈના પુત્ર, પૌત્ર કે વંશજ હવે પૃથ્વી પર બાકી નથી.
બહૂનિ તવાત્રૈવ ગાંધર્વં શૃણ્વતશ્ચતુર્યગાન્યતીતાનિ સાંપ્રતં
તમે અહીં ગંધર્વગીત સાંભળતા હતા, એ દરમિયાન અનેક યુગો વીતી ગયા છે.
મહીતલેષ્ટાવિંશતિતમમનોશ્ચતુર્યુગમતીતપ્રાયં વર્તતે
પૃથ્વી પર હવે અઠ્ઠાવીસમો મનુનો ચક્ર લગભગ પૂરો થવા આવ્યો છે, અને તેના ચાર યુગો પસાર થઈ ગયા છે.
આસન્નો હિ કલિઃ
હવે કળિયુગ નજીક આવી ગયો છે.
અન્યસ્મૈ કન્યારત્નમિદં ભવતૈકાકિનાભિમતાય દેયમ્
આ કન્યારત્નને તું એકલાએ, પોતાની ઈચ્છાથી, યોગ્ય અને પસંદગીના અન્ય વ્યક્તિને આપવી જોઈએ.
ભવતોપિ પુત્રમિત્ત્રકલત્રમંત્રિભૃત્યબંધુબલકોશાદયસ્સમસ્તાઃ કાલેનૈતેનાત્યંતમતીતાઃ
તારા બધા પુત્રો, મિત્રો, પત્નીઓ, મંત્રીઓ, સેવકો, સગાં, સેના અને ખજાનાં—આ બધું સમય સાથે સંપૂર્ણ રીતે વિતી ગયું છે.
તતઃ પુનરપ્યુત્પન્નસાધ્વસો રાજા ભગવંતં પ્રણમ્ય પપ્રચ્છ
પછી ફરીથી ભયથી વ્યાકુળ થઈને, રાજાએ ભગવાનને વંદન કરીને પ્રશ્ન કર્યો.
ભગવન્નેવમવસ્થિતે મ યેયં કસ્મૈ દેયેતિ
"ભગવાન, આવી પરિસ્થિતિમાં આ કન્યાને કોને ન આપવી જોઈએ?"
તતસ્સ ભગવાન્ કિંચિદવનમ્રકંધરઃ કૃતાંજલિર્ભૂત્વા સર્વલોકગુરુરંભોજયોનિરાહ
પછી ભગવાન, સર્વલોકના ગુરુ અને કમળમાંથી જન્મેલા, થોડું માથું નમાવી અને હાથ જોડીને બોલ્યા.
બ્રહ્મોવાચ । ન હ્યાદિમધ્યાંતમજસ્ય યસ્ય વિદ્મો વયં સર્વમયસ્ય ધાતુઃ । ન ચ સ્વરૂપં ન પરં સ્વભાવં ન ચૈવ સારં પરમેશ્વરસ્ય
બ્રહ્માએ કહ્યું: "અમે એ અજન્મા, સર્વના આધાર, સર્વરૂપ ભગવાનનો આરંભ, મધ્ય કે અંત જાણતા નથી; તેમનો સાચો સ્વરૂપ, પરમ સ્વભાવ કે સાર પણ અમને ખબર નથી."
કલામુહૂર્ત્તાદિમયશ્ચ કાલો ન યદ્વિભૂતેઃ પરિણામહેતુઃ । અજન્મનાશસ્ય સદૈકમૂર્ત્તેરનામરૂપસ્ય સનાતનસ્ય
સમય, જે ક્ષણો અને મુહૂર્તોથી બનેલો છે, એ જન્મરહિત, અવિનાશી, સદા એકરૂપ, નામ-રૂપથી રહિત, શાશ્વત ભગવાનના વૈભવમાં કોઈ ફેરફાર લાવતો નથી.
યસ્ય પ્રસાદાદહમચ્યુતસ્ય મૂર્ત્તિઃ પ્રજાસૃષ્ટિકરૐતકારી । ક્રોધાચ્ચ રુદ્ર ઃ! સ્થિતિહેતુભૂતો યસ્માચ્ચ મધ્યે પુરુષઃ પરસ્માત્
જેનાં કૃપાથી હું અચ્યૂત સ્વરૂપે પ્રજાઓની રચના અને અંત કરું છું; જેમના ક્રોધથી રુદ્ર ઉત્પન્ન થાય છે, જે સંહારનું કારણ છે; અને જેમના મધ્યમાંથી પુરુષ, પરમાત્માથી અલગ, પ્રગટ થાય છે.
તદ્રૂ પમાસ્થાય સૃજત્ય જોયઃ સ્થિતૌ ચ યોઽસૌ પુરુષસ્વરૂપી । રુદ્ર સ્વરૂપેણ ચ યોત્તિ વિશ્વં ધત્તે તથાનંતવપુસ્સમસ્તમ્
એ જ સ્વરૂપ ધારણ કરીને, તે સર્જન કરે છે; પુરુષ સ્વરૂપે જગતનું પાલન કરે છે; રુદ્ર સ્વરૂપે સમગ્ર વિશ્વને ધારણ કરે છે; એ અનંત સ્વરૂપવાળો સર્વને આવરી લે છે.
પાકાય યોગ્નિત્વમુપૈતિ લોકાન્બિભર્ત્તિ પૃથ્વીવપુખ્યયાત્મા । શક્રાદિરૂપી પરિપાતિ વિશ્વમર્કેંદુરૂપશ્ચ તમો હિનસ્તિ
પાક માટે તે અગ્નિ સ્વરૂપ ધારણ કરે છે; પૃથ્વી સ્વરૂપે આત્મા બનીને લોકને ધારણ કરે છે; ઇન્દ્ર વગેરે સ્વરૂપે જગતનું રક્ષણ કરે છે; અને સૂર્ય-ચંદ્ર સ્વરૂપે અંધકાર દૂર કરે છે.
કરોતિ ચેષ્ટાશ્શ્વસનસ્વરૂપી લોકસ્ય તૃપ્તિં ચ જલાન્નરૂપી । દદાતિ વિશ્વસ્થિતિસંસ્થિતસ્તુ સર્વાવકાશં ચ નભસ્સ્વરૂપી
શ્વાસ સ્વરૂપે તે ક્રિયાઓ કરે છે; જળ અને અન્ન સ્વરૂપે જગતને તૃપ્તિ આપે છે; વિશ્વના પાલનમાં સ્થિત રહી, આકાશ સ્વરૂપે સર્વને જગ્યા આપે છે.
યસ્સૃજ્યતે સર્ગકૃદાત્મનૈવ યઃ પાલ્યતે પાલયિતા ચ દેવઃ । વિશ્વાત્મકસ્સંહૃયતેંતકારી પૃથક્ ત્રયસ્યાસ્ય ચ યોવ્યયાત્મા
જે પોતે જ સર્જન કરે છે, જે રક્ષક અને દેવરૂપે પાલન કરે છે, જે સમગ્ર વિશ્વનો આત્મા અને સંહારક છે, અને જે આ ત્રણેયનો અવિનાશી સાર છે.
યસ્મિઞ્જગદ્યો જગદેતદાદ્યો યં ચાશ્રિતોસ્મિઞ્જગતિ સ્વયંભૂઃ । સ સર્વભૂતપ્રભવો ધરિત્ર્! યાં સ્વાંશ્નો પુષ્ણુર્નૃપ તેઽવતીર્ણઃ
જેમાં આ જગત, સર્વપ્રથમ જગત, સ્થિત છે; જેને સ્વયંભૂએ આશ્રય લીધો છે; એ સર્વભૂતોના મૂળ, હે પૃથ્વી, પોતાનો અંશ લઈને અહીં તને પોષવા ઉતર્યા છે, હે રાજા.
કુશસ્થલી યા તવ ભૂપ રમ્યા પુરી પુરાભૂદમરાવતીવ । સા દ્વારકા સંપ્રતિ તત્ર ચાસ્તે સ કેશવાંશો બલદેવનામા
હે રાજા, તારી સુંદર કુશસ્થલી નગરી, જે પહેલાં અમરાવતી જેવી હતી, હવે દ્વારકા બની ગઈ છે; ત્યાં કેશવનાં અંશરૂપે બલદેવ વસે છે.
તસ્મૈ ત્વમેનાં તનયાં નરેંદ્ર પ્રયચ્છ માયામનુજાય જાયામ્ । શ્લાઘ્યો વેરોસૌ તનયા તવેયં સ્ત્રીરત્નભૂતા સદૃશો હિ યોગઃ
હે રાજા, તું આ પુત્રીને એ મહાન શત્રુપુત્રને પત્ની તરીકે આપ, જે પ્રશંસનીય છે; આ સ્ત્રીરત્ન એના માટે યોગ્ય જોડ છે.
શ્રીપરાશર ઉવાચ । ઇતીરિતોસૌ કમલોદ્ભવેન ભુવં સમાસાદ્ય પતિઃ પ્રજાનામ્ । દદર્શ હ્રસ્વાન્ પુરુષાન્ વિરૂપાનલ્પૌજસસ્સ્વલ્પવિવેકવીર્યાન્
શ્રી પરાશરે કહ્યું: કમળમાંથી જન્મેલા બ્રહ્માએ આમ કહ્યું પછી, પ્રજાપતિ પૃથ્વી પર આવ્યા અને તેમણે નાના, વિકૃત, ઓછા બળવાળા અને ઓછા બુદ્ધિ-વીર્યવાળા પુરુષોને જોયા.
કુશસ્થલીં તાં ચ પુરીમુપેત્ય દૃષ્ટ્વાન્યરૂપાં પ્રદદૌ સ કન્યામ્ । સીરાયુધાય સ્ફટિકાચલાભવક્ષસ્થલાયાતુલધીર્નરેંદ્ર ઃ!
કુશસ્થળી શહેરમાં પહોંચીને, તે શહેરને બદલાયેલું જોઈ, બુદ્ધિશાળી રાજાએ પોતાની દીકરી, જેના વક્ષસ્થળ સ્ફટિક પર્વત જેવું હતું, શીરાયુધને આપી દીધી.
ઉચ્ચપ્રમાણામિતિ તામવેક્ષ્ય સ્વલાંગલાગ્રેણ ચ તાલકેતુઃ । વિનમ્રયામાસ તતશ્ચ સાપિ બભૂવ સદ્યો વનિતા યથાન્યા
તેણીનું ઊંચું કદ જોઈને, તાલકેતુએ પોતાના હળના અગ્રથી તેને સ્પર્શી, અને તરત જ તે અન્ય સ્ત્રીઓ જેવી સામાન્ય રૂપાળી બની ગઈ.