મધુર ગીતનો અવાજ સાંભળતાં ગોપીઓ તરત જ પોતાના ઘરો છોડીને, ઉત્સાહભરી વ્યાકુલતા સાથે માધુસૂદન જ્યાં હતા ત્યાં દોડી આવી. એક ગોપી ધીમે ધીમે કૃષ્ણ સાથે સંગીતમાં સ્વર મળાવતી, બીજી ધ્યાનપૂર્વક સાંભળતી, અને બીજી તો પોતાના હૃદયમાં કૃષ્ણની સ્મૃતિથી ભરી હતી. એક ગોપી 'કૃષ્ણ, કૃષ્ણ' કહેતાં શરમાઈ ગઈ; બીજી તો પ્રેમમાં અંધ બની, કોઇ સંકોચ વગર કૃષ્ણની બાજુએ પહોંચી ગઈ. એક ગોપી, ઘરની બહાર વૃદ્ધો હોય તે જોઈ, ઘરમાં જ રહી, પણ Govindaમાં લીન થઈ, બંધ આંખે ધ્યાનમાં તનમન ભીંજવી. કૃષ્ણના વિચારોથી આનંદ વધતો ગયો, પણ તેમની પુણ્યસંચય ક્ષીણ થઈ ગયો; કૃષ્ણના વિયોગના દુ:ખમાં તેમના બધા પાપ પણ વિલય પામ્યા, અને તેઓ શૂન્ય બની ગયા. એક ગોપી, સૃષ્ટિ અને પરમ બ્રહ્મના સ્વરૂપનું ચિંતન કરતી, કૃષ્ણના સાચા સ્વરૂપમાં લીન થઈ, અને મુક્તિ પ્રાપ્ત કરી, શ્વાસ સ્થિર થઈ ગયો. ગોપીઓથી ઘેરાયેલા Govinda એ રાતનો આદર કર્યો, જે શરદના ચંદ્ર જેવી આનંદમય હતી, અને રાસ આરંભના આનંદ માટે આતુર હતા. ગોપીઓ જૂથોમાં કૃષ્ણની લીલાઓનું અનુસરણ કરતી, તેમના રૂપ પણ કૃષ્ણની રમતમાં ઘડાયા હતા; કૃષ્ણ ત્યાંથી આગળ ગયા, તો ગોપીઓ વૃંદાવનના આંતરિક ભાગોમાં ફરી. કૃષ્ણના વિયોગમાં, મનને સંયમિત કરી, ગોપીઓ એકબીજાને બોલી: 'હું કૃષ્ણ છું—મારી આ મોહક ચાલ જુઓ!' બીજી બોલી, 'મારો ગીત સાંભળો, કૃષ્ણનો ગીત છે!' બીજી ગોપી બોલી, 'દુષ્ટ કાલિયા, અહીં જ રહો! હું કૃષ્ણ છું!' અને હાથ ફટકારતાં, કૃષ્ણની રમણીઓ ભરી અભિનય કર્યો. બીજી બોલી, 'ગોપો, ડરશો નહીં—હું ગોવર્ધન ઉંચો કર્યો છે; વરસાદથી ડરવાની જરૂર નથી.' બીજી ગોપી કૃષ્ણની નકલ કરતી બોલી, 'હું ધેનુકાને પછાડી દીધો છે; હવે હું મનમુક્ત ફરું છું.' આ રીતે, ગોપીઓ કૃષ્ણના વિવિધ કાર્યોનું અનુસરણ કરતી, વૃંદાવનના સુંદર વનમંડળોમાં એકસાથે ફરતી. ધરતી પર, એક ગોપી, ગોપીઓમાં શ્રેષ્ઠ, આનંદથી આખું શરીર રોમાંચિત, કમલ જેવી આંખો પહોળી કરી, બોલી: 'આ પગલાં જુઓ, ધ્વજ, વજ્ર, અંકુશ અને કમલના ચિહ્નોથી સુશોભિત—કૃષ્ણના પગલાં છે, રમણીય ચાલથી સજ્જ.' 'કોઈ ભાગ્યશાળી, સુંદર ગોપી કૃષ્ણ સાથે ગઈ છે; તેના પગલાં કૃષ્ણના પગલાંની બાજુમાં, સૂક્ષ્મ અને નજીક છે.' 'અહીં, દામોદરે ચોક્કસપણે તેના માટે ફૂલો ચુંટ્યા, કેમ કે અહીં માત્ર પગલાંના આગળના ભાગ જ દેખાય છે.' 'અહીં તે ગોપી કૃષ્ણ સાથે બેઠી, ફૂલો દ્વારા શોભાયમાન; તેણે પૂર્વ જન્મમાં સર્વાત્મા વિષ્ણુની પૂજા કરી હતી.' 'કૃષ્ણે ફૂલોની વેણીથી તેનો આદર કર્યો, અને પછી આ પથ પર ચાલ્યા—જુઓ!' 'બીજી ગોપી, ઝૂથમાં પાછળ રહી ગઈ, તેના હિપ્સના ભારથી ધીરે ચાલતી, પગલાં જમીન પર હળવાં સ્પર્શી રહી.' 'મિત્ર, જુઓ! આ ગોપી કૃષ્ણના હાથમાં હાથ આપી, પગલાં બતાવે છે કે તે સ્વયં નથી ચાલી રહી.' 'માત્ર કૃષ્ણના સ્પર્શથી, આ ચતુર ગોપી થોડી અણગમતી થઈ ગઈ; પગલાં દર્શાવે છે કે તે ધીરે, નિરાશ થઈ, ચાલે છે.' 'કૃષ્ણે કહ્યું હશે, "હું તરત પાછો આવું," અને આ માર્ગ પર ઝડપથી ચાલ્યા.' 'કૃષ્ણ ઝાડીઓમાં પ્રવેશી ગયા, હવે પગલાં દેખાતા નથી; પાછા ફરી જાઓ, ચાંદની અહીં પહોંચતી નથી.' કૃષ્ણને ન જોઈ, ગોપીઓ નિરાશ થઈ, પાછા ફરી. તેઓ યમુના કિનારે આવી, અને કૃષ્ણના વિયોગમાં longingથી ગીત ગાયું. પછી ગોપીઓએ કૃષ્ણને આવતા જોયા—કમલ જેવા ચહેરા, ત્રણ લોકના રક્ષક, effortless રૂપે, તેજસ્વી. એક ગોપી, Govindaને આવતાં જોઈ, આનંદથી વ્યાકુળ થઈ, 'કૃષ્ણ, કૃષ્ણ!' બોલી, બીજું કંઈ બોલી નહીં. બીજી, ભૃકુટી વાળી, કપાળ પર નિશાન કરી, હરિને જોઈ, અને કમલ જેવા ચહેરાને મકાઈ જેવી આંખોથી પી ગઈ. બીજી, Govindaને જોઈ, આંખો બંધ કરી, રૂપમાં ધ્યાન કરી, યોગમાં લીન જેવી લાગી. પછી, માધવાએ કેટલાક ગોપીઓને પ્રેમભરી વાતોથી, કેટલાકને ભૃકુટીના ઇશારાથી, અને કેટલાકને હાથના સ્પર્શથી જીત્યા. ગોપીઓ, મન આનંદિત, હરિ, શ્રેષ્ઠ કાર્યોવાળા, રાસમંડળમાં માનપૂર્વક રમ્યા. રાસમંડળ રચાયું હોવા છતાં, ગોપીઓ કૃષ્ણની નજીક રહેવાની આતુરતા રાખી, એક જ સ્થાન પર સ્થિર રહી શકી નહીં. હરિ, દરેક ગોપીનો હાથ પકડી, રાસમંડળ રચ્યો; ગોપીઓના આંખો, કૃષ્ણના સ્પર્શથી, બંધ થઈ ગઈ. પછી રાસનૃત્ય શરૂ થયું, પાયલના ઝણકાર સાથે, ગીત અને સંગીતની અવલંબન સાથે. ગોપીઓ કૃષ્ણ, શરદચંદ્ર, ચાંદની અને કમલપુખડીના ગીત ગાતા, પણ વારંવાર માત્ર 'કૃષ્ણ'નું નામ જ પુનરાવૃત્તિ કરતા. ઘૂમતાં થાકથી, પાયલ ઝણકતી, એક ગોપી તેના વેલાની જેમ હાથ કૃષ્ણના ખભા પર રાખી. એક ગોપી, તેજસ્વી હાથથી, કૃષ્ણને ઝપટે, ચુંબન કરી, અને ગીત-સ્તુતિથી માધુસૂદનનું પ્રશંસન કર્યું. કૃષ્ણના ગાલે ગોપીનું ગાલ લાગ્યું, તો ગોપીનું શરીર રોમાંચિત, હાથ goosebumpsથી ઢંકાઈ, અને પસીનો ઘનતા સાથે ટપકતો. રાસગીત ગાતા, 'કૃષ્ણ'નો અવાજ ઉંચો થતો ગયો; 'કૃષ્ણ, કૃષ્ણ' praising કરતાં, અવાજ ત્રણગું થયો. કૃષ્ણ વિદાય થયા, તો ગોપીઓ આગળ વધી, હરિ સામે આવી, અને પ્રવાહની વિરુદ્ધ અને સાથે, કૃષ્ણની નજીક પહોંચી. આ રીતે, કૃષ્ણ અને ગોપીઓની રાસલીલા, પ્રેમ, longing, અને આનંદથી ભરેલી, વૃંદાવનના શોભાવંત રાતમાં ગૂંજી ઉઠી.