વર્ષા ઋતુમાં, અષાઢી અમાસની આઠમી રાતે, ભગવાને જણાવ્યું કે “હું રાત્રે જન્મ લઉં છું, પણ તું નવમી દિવસે જન્મ આપશે.” એ પછી, યશોદાના શયન પર મને મૂકાશે અને તને, નિરપરાધા દેવકી, મૂકાશે. વસુદેવ, મારી શક્તિથી પ્રેરિત થઈ, આ કાર્ય પાર પાડશે. કંસા, તને પકડીને, હે દેવી, પર્વતની ચોટી પર ફેંકી દેશે; અને તું તારા સ્વરૂપે દિવ્ય રૂપ ધારણ કરશે. ત્યારબાદ, હજારો આંખો ધરાવતા, ચક્રધારી ઈન્દ્ર, મારી પ્રતીતિમાં તને નમશે અને તને પોતાની બહેન સ્વરૂપે સ્વીકારશે. તમે, શુમ્ભ અને નિશુમ્ભ જેવા હજારો દૈત્યોનો સંહાર કરશો અને પૃથ્વી પર અનેક સ્થાનોમાં વસવાટ કરશો. તું સમૃદ્ધિ, વિનમ્રતા, ક્ષમાશીલતા, સૌંદર્ય, આકાશ, પૃથ્વી, સ્થિરતા, લાજ, પોષણ અને—even—ક્રોધ; જે-કઈ છે, તે બધું તું જ છે. જે લોકો તને આર્યા, દુર્ગા, વેદગર્ભા, અંબિકા, ભદ્રા, ભદ્રકાળી, ક્ષેમદા, અથવા ભાગ્યદા નામે બોલાવે—પ્રભાત અને સાંજે, તે ભક્તો નમન કરીને તારી સ્તુતિ કરે છે; તેઓ જે-કઈ ઈચ્છે છે, મારી કૃપાથી તેમને પ્રાપ્ત થાય છે. લોકો તને દારૂ, માંસ અને વિવિધ ભોજનોથી પૂજશે, અને તું સૌને, કોઈ અપવાદ વિના, કૃપા કરીને તેમની ઈચ્છાઓ પૂરી કરશે. પછી, દેવતાઓના સ્વામીના વચન મુજબ, જગતને ધારણ કરતી દેવીએ Garbha-સ્થાનાંતર અને બીજાનું Garbha-ઉત્પાટન ગોઠવ્યું. સાતમા મહિનામાં, રોહિણી નક્ષત્ર હેઠળ, હરિ ત્રણ લોકના કલ્યાણ માટે દેવકીના ગર્ભમાં પ્રવેશ્યા. એ જ દિવસે, સર્વોચ્ચ ભગવાનના વચન પ્રમાણે, યોગમાયા યશોદાના ગર્ભમાં પ્રવેશી. પછી, હે દ્વિજ, ગ્રહો આકાશમાં સુમેળથી ગતિ કરવા લાગ્યા; જ્યારે વિષ્ણુના અંશે પૃથ્વી પર અવતરણ કર્યું, ત્યારે ઋતુઓ શુભ બની. દેવકીમાં અસાધારણ તેજથી કોઈ જોઈ શકતો નહોતો; તેને ચમકતી જોઈને, લોકોના મનમાં અશાંતિ થવા લાગી. દેવકી, જે વિષ્ણુના રૂપને ધારણ કરતી હતી, એના ગૌરવમાં દેવતાઓ, મનુષ્યો અને સ્ત્રીઓથી અદૃશ્ય રહીને, સતત સ્તુતિ કરતા. હે સુંદર દેવી, તું પરમ સૂક્ષ્મ સ્વરૂપ, બ્રહ્માના ગર્ભની મૂળ, જગતના સર્જકની વાણી, વેદોની ગર્ભ બની. તું સૂર્યના સ્વરૂપની ગર્ભ, સૃષ્ટિની શાશ્વત મૂળ, સર્વનું બીજ, યજ્ઞની તત્ત્વ, ત્રણેય વેદ. ફળની ગર્ભ, પૂજ્ય, અગ્નિ અને અરણિની ગર્ભ, અદિતિ—દેવોની ગર્ભ, દિતી—દૈત્યોની ગર્ભ. તું પ્રકાશની ગર્ભ, દિવસની ગર્ભ, જ્ઞાન અને વિનમ્રતા, માર્ગદર્શન અને શ્રેષ્ઠ આચરણ, લાજ અને સન્માનની ગર્ભ. તું ઈચ્છા, સંકલ્પ, સંતોષ અને તૃપ્તિ, બુદ્ધિ, જ્ઞાન અને ધૈર્ય—સાહસની ગર્ભ. તું ગ્રહો, તારાઓ અને નક્ષત્રોની ગર્ભ; આકાશ તારો વિશાળ આધાર છે. હે દેવી, આ તારી શક્તિઓ છે, અને તારી હજારો અન્ય શક્તિઓ પણ છે. હે જગતને ધારણ કરતી, અગણિત ધાતુઓ—સમુદ્રો, પર્વતો, ટાપુઓ, જંગલો અને શહેરો—તારા ગર્ભમાં છે. ગામ, પલ્લી, વસાહતો, આખી પૃથ્વી, અગ્નિ, પાણી અને દરેક પવન તારા ગર્ભમાં છે. આકાશ, ગ્રહો, તારાઓ અને અનેક ઉડતી યંત્રોથી ભરેલું, બધું જ તારા ગર્ભમાં છે. ભૂલોક, વાયુમંડલ, સ્વર્ગ, મહર, જન, તપસ અને બ્રહ્મલોક—આ સમગ્ર બ્રહ્માંડ તારા ગર્ભમાં છે. તેમાં દેવ, દૈત્યો, ગંધર્વો, ચરણો, મહાન નાગો, યક્ષો, રાક્ષસો, ભૂતો અને ગુપ્ત જીવો વસે છે. હે તેજસ્વિ, બધા માનવ, પ્રાણી અને અન્ય જીવો—તેમના અંદર અને બહાર, અનંત, સર્વના સ્વામી, સર્વ સૃષ્ટિના સર્જક, વસે છે. તેના સ્વરૂપ અને કાર્ય વર્ણનથી પર છે; બધું જ તેનું માપ છે—એ વિષ્ણુ, તારા ગર્ભમાં reside કરે છે. તું આકાશ, સ્વાધા, જ્ઞાન, અમૃત, આકાશનો પ્રકાશ, સ્વાહા, સ્વાધા, જ્ઞાન, અમૃત, આકાશનો પ્રકાશ; તું બધા લોકના રક્ષણ માટે પૃથ્વી પર અવતરેલી છે. હે દેવી, કૃપા કરીને, સમગ્ર વિશ્વમાં શુભતા અને શાંતિ લાવ. તું પ્રેમથી ભગવાનને ધારણ કરે છે, જે સમગ્ર બ્રહ્માંડને uphold કરે છે. આ રીતે દેવતાઓ દ્વારા સ્તુતિ પામીને, દેવી પોતાના ગર્ભમાં કમલ-નયન, જગતના રક્ષણના કારણ, ભગવાનને ધારણ કરે છે. પછી, સમગ્ર જગતના જાગૃતિ માટે, વહેલી સવારે, દેવકી, મહાન આત્મા, પાસે અચ્યુતનો અવતાર થયો. એ દિવસ, ભગવાનના જન્મથી, ચારેય દિશાઓમાં અતિ આનંદ અને પ્રસન્નતા છવાઈ ગઈ, જેમ ચાંદની જગતમાં સુખ લાવે છે. સજ્જનોમાં વધુ સંતોષ, તીવ્ર પવન શાંત, જંગલી પ્રાણીઓ સૌમ્ય બની ગયા, જ્યારે જનાર્દન જન્મ્યા. નદીઓએ મીઠી ધ્વનિ કરી, ગંધર્વો ગાયન કરવા લાગ્યા અને અપ્સરાઓ નૃત્ય કરવા લાગી. દેવો, આકાશ અને પૃથ્વી પર, ફૂલોની વર્ષા કરવા લાગ્યા; અગ્નિ શાંત અને તેજસ્વી જ્વાળાથી પ્રગટ થયો, જ્યારે જનાર્દન જન્મ્યા. મધરાતે, જનાર્દન, સર્વના આધાર, જન્મ્યા ત્યારે, વાદળોએ હળવી ગર્જના કરી અને ફૂલો વરસાવ્યા. વસુદેવે તેમને જોયા—વિકસતા નીલ કમળની પાંખડી જેવી તેજસ્વી, ચાર હાથવાળા, છાતી પર શ્રીવત્સના ચિહ્ન સાથે—અને સ્તુતિ કરી. આનંદિત મનથી વસુદેવે ભગવાનની આરાધના કરી, પણ કંસના ભયથી, તેમણે કહ્યું: “હે દેવ, તમે દેવોના સ્વામી, શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરો છો; કૃપા કરીને, આ દિવ્ય સ્વરૂપ પાછું ખેંચો.