వాయుపురాణమ్

చతుర్వక్రం మహా యోగం పురుషం కాఞ్చనప్రభమ్। కృష్ణాజినధరం దేవం కమణ్డలువిభూషితమ్। నిమేషాన్తరమాత్రేణ ప్రాప్తోఽసౌ పురుషోత్తమః ।। ౫౫.

నాలుగు ముఖాలతో, మహాయోగిగా, బంగారు వర్ణంతో, నల్ల మృగచర్మాన్ని ధరించి, కమండలువుతో అలంకరించబడి, క్షణంలోనే వచ్చిన ఆ పురుషోత్తముడిని చూశాను.

తతో మామబ్రవీద్బ్రహ్మా సర్వలోక నమస్కృతః। కస్త్వం కుతో వా కిఞ్చేహ తిష్ఠసే వద మే విభో ।। ౫౫.

అప్పుడు, అన్ని లోకాలు నమస్కరించే బ్రహ్మ నాకు ఇలా అన్నాడు: 'నువ్వెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నావు? చెప్పు ప్రభూ!' అని అడిగాడు.

అహం కర్త్తాఽస్మి లోకానాం స్వయమ్బూర్విశ్వతోముఖః। ఏవముక్తస్తదా దేన బ్రహ్మణాహమువాచ తమ్ ।। ౫౫.

'నేనే లోకాల సృష్టికర్తను, స్వయంభువును, అన్ని దిశలలో ముఖమున్న వాడిని' అని నేను చెప్పగా, బ్రహ్మకు అలా సమాధానం ఇచ్చాను.

అహం కర్త్తా చ లోకానాం సంహర్త్తా చ పునః పునః। ఏవం సమ్భాషమాణాభ్యాం పరస్పరజయైషిణామ్। ఉత్తరాం దిశమాస్థాయ జ్వాలా దృష్టాప్యధిష్ఠితా ।। ౫౫.

నేను ఈ లోకాలన్నింటికీ సృష్టికర్తను, మళ్లీ మళ్లీ నాశనం చేసేవాడిని. ఇలా ఇద్దరూ పరస్పరం గెలవాలని మాటలు మాట్లాడుతుండగా, ఉత్తర దిశలో ఒక అగ్ని జ్వాల మన కళ్లముందు ప్రత్యక్షమైంది.

జ్వాలాన్తతస్తామాలోక్య విస్మిత్తౌ చ తదానయోః । తేజసా చైవ తేనాథ సర్వం జ్యోతిఃకృతం జలమ్ ।। ౫౫.

ఆ జ్వాలను లోపల నుంచి చూసి ఇద్దరిమీద ఆశ్చర్యం కలిగింది. ఆ జ్వాల వెలుతురుతో అక్కడ ఉన్న నీటంతా ప్రకాశమంతగా మారిపోయింది.

వర్ద్ధమానే తదా వహ్నావత్యన్తపరమాద్భుతే। అతిదుద్రావ తాం జ్వాలాం బ్రహ్మా చాహఞ్చ సత్వరః ।। ౫౫.

ఆ అగ్ని మరింత పెరిగి, అద్భుతంగా, విచిత్రంగా మారింది. వెంటనే నేను, బ్రహ్మ ఇద్దరం ఆ జ్వాలవైపు పరుగెత్తాము.

దివం భూమిఞ్చ విష్టభ్య తిష్ఠన్తం జ్వాలమణ్డలమ్। తస్య జ్వాలస్య మధ్యే తు పశ్యావో విపులప్రభమ్ ।। ౫౫.

ఆ అగ్ని వలయం ఆకాశాన్ని, భూమిని ఆవరించి నిలిచింది. ఆ జ్వాల మధ్యలో మేము గొప్ప వెలుగును చూశాము.

ప్రాదేశమాత్రమవ్యక్తం లిఙ్గం పరమదీపితమ్। న చ తత్కాఞ్చనం మధ్యే న శైలం న చ రాజతమ్ ।। ౫౫.

ఆ మధ్యలో ఒక అర్థమయ్యేలా కాని, చేతి పరిమాణంలో, అత్యంత ప్రకాశవంతమైన లింగం కనిపించింది. అది బంగారం కాదు, కొండ కాదు, వెండి కూడా కాదు.

అనిర్ద్దేశ్యమచిన్త్యఞ్చ లక్ష్యాలక్ష్యం పునః పునః। మహౌజసం మహాఘోరం వర్ద్ధమానం భృశం తదా। జ్వాలామాలాయతం న్యస్తం సర్వభూతభయఙ్కరమ్ ।। ౫౫.

అది వర్ణించలేనిది, ఊహించలేనిది, కొన్నిసార్లు కనబడేది, కొన్నిసార్లు కనబడనిది, అపారమైన శక్తితో, భయంకరంగా, ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతూ, అగ్ని మాలలతో చుట్టుముట్టి, అన్ని జీవులకు భయపెట్టేలా ఉంది.

అస్య లిఙ్గస్య యోఽన్తం వై గచ్ఛతే మన్త్రకారణమ్। ఘోర రూపిణమత్యర్థం భిన్దన్తమివ రోదసీ ।। ౫౫.

ఈ లింగానికి అంతం తెలుసుకోవాలని మంత్రాలు, విధులతో ప్రయత్నించినవాడు, అది భయంకరమైన రూపంలో, ఆకాశాన్ని భూమిని చీల్చినట్టు కనిపిస్తుంది.

తతో మామబ్రవీద్బ్రహ్మా అధో గచ్ఛ త్వతన్ద్రితః। అన్తమస్య విజానీమో లిఙ్గస్య తు మహాత్మనః ।। ౫౫.

అప్పుడు బ్రహ్మ నన్ను ఇలా అన్నాడు: 'నువ్వు ఆలస్యం చేయకుండా క్రిందికి వెళ్ళు. మనం ఈ మహత్తరమైన లింగానికి అంతం తెలుసుకుందాం.'

అహమూర్ద్ధ్వం గమిష్యామి యావదన్తోఽస్య దృశ్యతే। తదా తౌ సమయం కృత్వా గతావూర్ద్ధ్వమధశ్చ హ ।। ౫౫.

'నేను పైకి వెళ్ళి, దాని అంతం కనిపించే వరకు చూస్తాను.' ఇలా ఇద్దరం ఒప్పందం చేసుకొని, ఒకరు పైకి, మరొకరు క్రిందికి వెళ్ళాము.

తతో వర్షసహస్రన్తు అహం పునరధో గతః। న చ పశ్యామి తస్యాన్తం భీతశ్చాహం న సంశయః ।। ౫౫.

ఆ తర్వాత నేను వెయ్యేళ్ళు క్రిందికి వెళ్ళాను. అయినా దానికి అంతం కనబడలేదు. నాకు భయం వేసింది — ఇందులో సందేహం లేదు.

తథా బ్రహ్మా చ శ్రాన్తశ్చ న చాన్తన్తస్య పశ్యతి। సమాగతో మయా సార్ద్ధం తత్రైవ చ మహామ్భసి ।। ౫౫.

అలాగే బ్రహ్మ కూడా అలసిపోయి, దానికి అంతం కనబడలేదు. చివరికి అతను నా దగ్గరకి వచ్చి, ఆ గొప్ప నీటిలో చేరాడు.

తతో విస్మయమాపన్నావుభౌ తస్య మహాత్మనః ౫౫.

అప్పుడు మేమిద్దరం ఆ మహాత్ముని గొప్పతనాన్ని చూసి ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాము.

తతో ధ్యానగతన్తత్ర ఈశ్వరం సర్వతోముఖమ్। ప్రభవం నిధऩఞ్చైవ లోకానాం ప్రభుమవ్యయమ్ ।। ౫౫.

అక్కడ ధ్యానంలో లీనమై, అన్ని దిక్కులవైపు ఉన్న ప్రభువును, లోకాల సృష్టి, లయకారణుడైన, నిత్యమైన అధిపతిని మేము దర్శించాము.

బ్రహ్మాఞ్జలిపుటో భూత్వా తస్మై శర్వాయ శూలినే। మహాభైరవనాదాయ భీమరూపాయ దంష్ట్రిణే। అవ్యక్తాయ మహాన్తాయ నమస్కారం ప్రకుర్మహే ।। ౫౫.

బ్రహ్మ చేతులు జోడించి, శర్వుడైన, త్రిశూలధారి, ఘోరమైన నాదంతో, భయంకరమైన రూపంతో, పెద్ద దవడలతో, అవ్యక్తుడైన, మహోన్నతుడైన ఆయనకు మేము నమస్కరించాము.

నమోఽస్తు తే లోకసురేశ దేవ నమోఽస్తు తే భూతపతే మహాంశ్చ। నమోఽస్తు తే శాశ్వత సిద్ధయోనే నమోఽస్తు తే సర్వజగత్ప్రతిష్ఠ ।। ౫౫.

నీకు నమస్కారం, దేవతలకూ, అసురులకూ అధిపతివైన ప్రభువా! నీకు నమస్కారం, భూతాల అధిపతివా, మహోన్నతుడా! నీకు నమస్కారం, శాశ్వతమైన సిద్ధియొక్క మూలమా! నీకు నమస్కారం, సమస్త జగత్తు ఆధారమా!

పరమేష్ఠీ పరం బ్రహ్మ అక్షరం పరమం పదమ్। శ్రేష్ఠస్త్వం వామదేవశ్చ రుద్రః స్కన్దః శివః ప్రభుః ।। ౫౫.

నీవే పరమేశ్వరుడు, పరబ్రహ్మ, నశించని వాడు, పరమ పదము. నీవే శ్రేష్ఠుడు, వామదేవుడు, రుద్రుడు, స్కందుడు, శివుడు, ప్రభువు.

త్వం యజ్ఞస్త్వం వషట్‌కారస్త్వమోఙ్కారః పరం పదమ్। స్వాహాకారో నమస్కారః సంస్కారః సర్వకర్మణామ్ ।। ౫౫.

నీవే యజ్ఞము, నీవే వషట్కారము, నీవే ఓంకారము, పరమ పదము. నీవే స్వాహా, నమస్కారం, అన్ని కర్మలకు సంస్కారం.

స్వధాకారశ్చ జాప్యశ్చ వ్రతాని నియమాస్తథా। వేదా లోకాశ్చ దేవాశ్చ భగవానేవ సర్వశః ।। ౫౫.

నీవే స్వధా, నీవే జపము, నీవే వ్రతాలు, నియమాలు. నీవే వేదాలు, లోకాలు, దేవతలు — భగవానుడా! నీవే అన్నీ.

ఆకాశస్య చ శబ్దస్త్వం భూతానాం ప్రభవావ్యయమ్। భూమేర్గన్ధో రసశ్వాపాం తేజోరూపం మహేశ్వర ।। ౫౫.

ప్రభువా! నీవే ఆకాశానికి శబ్దం, భూతాలకు ఆదికారణం, నశించని తత్వం. భూమికి పరిమళం, నీళ్లకు రుచి, అగ్నికి రూపం నీవే.

వాయోః రుపర్శశ్చ దేవశ్చ వపుశ్చన్ద్రమసస్తథా । బుధో జ్ఞానఞ్చ దేవేశ ప్రకృతౌ బీజమేవ చ ।। ౫౫.

దేవా! గాలికి రూపం, స్పర్శ, చంద్రునికి అందం, బుధునికి జ్ఞానం, ప్రకృతిలో విత్తనం అన్నీ నీవే.

త్వం కర్త్తా సర్వభూతానాం కాలో మృత్యుర్యమోఽన్తకః। త్వం ధారయసి లోకాస్త్రీంస్త్వమేవ సృజసి ప్రభో ।। ౫౫.

ప్రభూ! సమస్త జీవులకు సృష్టికర్త నీవే, కాలం, మరణం, యముడు నీవే. మూడు లోకాలను నీవే నిలబెడతావు, నీవే సృష్టిస్తావు.

పూర్వేణ వదనేన త్వమిన్ద్రత్వఞ్చ ప్రకాశసే। దక్షిణేన చ వక్రేణ లోకాన్ సంక్షీయసే ప్రభో ।। ౫౫.

తూర్పు ముఖంతో ఇంద్రుని స్థానం చూపిస్తావు, దక్షిణ ముఖంతో లోకాలను తగ్గిస్తావు ప్రభూ.

పశ్చిమేన తు వక్రేణ వరుణత్వం కరోషి వై। ఉత్తరేణ తు వక్రేణ సౌమ్యత్వఞ్చ వ్యవస్థితమ్ ।। ౫౫.

పశ్చిమ ముఖంతో వరుణుని రూపాన్ని ధరించావు, ఉత్తర ముఖంతో శాంతిని స్థాపించావు.

రాజసే బహుధా దేవ లోకానాం ప్రభవావ్యయః। ఆదిత్యా వసవో రుద్రా మరుతశ్చాశ్వినీసుతౌ ।। ౫౫.

దేవా! నీవే అనేక రూపాల్లో లోకాలకు ఆదికారణం, నశించని తత్వం. ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, మరుతులు, అశ్వినీ కుమారులు నీవే.

సాధ్యా విద్యాధరా నాగాశ్వారణాశ్చ తపోధనాః. వాలఖిల్యా మహాత్మానస్తపః సిద్ధాశ్చ సువ్రతాః ।। ౫౫.

సాధ్యులు, విద్యాధరులు, నాగులు, అశ్వారోహకులు, తపస్సు చేసే వారు, వాలఖిల్యులు, మహాత్ములు, సిద్ధులు, సత్ప్రవర్తన గలవారు నీవే.

త్వత్తః ప్రసూతా దేవేశ యే చాన్యే నియతవ్రతాః। ఉమా సీతా సినీ వాలీ కుహూర్గాయత్రిరేవ చ ।। ౫౫.

దేవేశా! నీవు, మరియూ నిశ్చయంగా వ్రతాలు పాటించే వారు, ఉమా, సీత, సినీ, వాలి, కుహూ, గాయత్రీ — వీరంతా నీవు ప్రసాదించినవారు.