వాయుపురాణమ్

మమ భక్తా వరారోహే యే చ శ్రృణ్వన్తి మానవాః। తేషాం గతిం ప్రవక్ష్యామి ఇహ లోకే పరత్ర చ ।। ౫౪.

ఓ సుందరీ! నా భక్తులు, ఈ కథను వినే మనుష్యుల గమ్యాన్ని నేను ఇహలోకంలోను పరలోకంలోను వివరించబోతున్నాను.

బ్రాహ్మణో వేదమాప్నోతి క్షత్రియో జయతే మహీమ్। వైశ్యస్తు లభతే లాభం శూద్రః సుఖమవాప్నుయాత్ ।। ౫౪.

బ్రాహ్మణుడు వేదాన్ని పొందుతాడు, క్షత్రియుడు భూమిని జయిస్తాడు, వైశ్యుడు లాభాన్ని పొందుతాడు, శూద్రుడు సుఖాన్ని పొందుతాడు.

వ్యాధితో ముచ్యతే రోగాద్బద్ధో ముచ్యేత బన్ధనాత్। గుర్విణీ లభతే పుత్రం కన్యా విన్దతి సత్పతిమ్। నష్టఞ్చ లభతే సర్వమిహలోకే పరత్ర చ ।। ౫౪.

వ్యాధిగ్రస్తుడు వ్యాధి నుండి విముక్తి పొందుతాడు, బంధనంలో ఉన్నవాడు బంధనంనుండి విడుదలవుతాడు. గర్భవతి స్త్రీకు కుమారుడు కలుగుతాడు, కన్యకు మంచి భర్త లభిస్తాడు. పోయినది ఏదైనా, ఈ లోకంలోను పరలోకంలోను తిరిగి లభిస్తుంది.

గవాం శతసహస్రస్య సమ్యగ్దత్తస్య యత్ ఫలమ్। తత్ ఫలం భవతి శ్రుత్వా విభోర్దివ్యామిమాం కథామ్ ।। ౫౪.

వంద వేల గోవులను సమర్పించిన ఫలం ఎంత ఉంటుందో, అదే ఫలం ఈ భగవంతుని దివ్యకథను వినడం వల్ల లభిస్తుంది.

పాదం వా యది వాప్యర్ద్ధం శ్లోకం శ్లోకార్ద్ధమేవ వా। యస్తు ధారయతే నిత్యం రుద్రలోకం స గచ్ఛతి ।। ౫౪.

ఒక పాదమైనా, లేక అరశ్లోకమైనా, లేక శ్లోకంలో అర భాగమైనా ఎవరైనా నిత్యం పఠిస్తే, వారు రుద్రలోకాన్ని చేరుతారు.

కథామిమాం పుణ్యఫలాదియుక్తాం నివేద్య దేవ్యాః శశిబద్ధ మూర్ద్ధజః। వృషస్య పృష్ఠేన సహోమయా ప్రభుర్జగామ కిష్కిన్ధగుహాం గుహప్రియః ।। ౫౪.

ఈ పుణ్యఫలాలతో కూడిన కథను దేవికి చెప్పిన తర్వాత, శశిచంద్రుడిని జటలో ధరించిన ప్రభువు, ఉమాదేవితో కలిసి వృషభంపై కిష్కింద గుహకు, గుహకు ప్రియమైన ఆ గుహలోకి వెళ్లాడు.

క్రాన్తం మయా పాపహరం మహాపదం నివేద్య తేభ్యః ప్రదదౌ ప్రభఞ్జనః। అధీత్య సర్వం త్వఖిలం సులక్షణం జగామ ఆదిత్యపథం ద్విజోత్తమః ।। ౫౪.

నేను ఈ మహత్తరమైన, పాపాలను తొలగించే స్థితిని పొందానని వారికి తెలియజేసి, ప్రభంజనుడు దానిని వారికి ఇచ్చాడు. ఆ సర్వ శుభమైన గ్రంథాన్ని పూర్తిగా అధ్యయనం చేసిన అనంతరం, ఆ ఉత్తమ ద్విజుడు ఆదిత్యుని మార్గాన్ని చేరాడు.

గుణకర్మప్రభావైశ్చ కోఽధికో వదతాం వరః। శ్రోతుమిచ్ఛామహే సమ్యగాశ్చర్యం గుణవిస్తరమ్ ।। ౫౫.

గుణాలు, కార్యాలు, శక్తిలో ఆయనను మించినవాడు ఎవరు? వాక్చాతుర్యంలో నీవు శ్రేష్ఠుడు. ఆయన అద్భుతమైన, విస్తృతమైన గుణాలను పూర్తిగా వినాలని మేము కోరుతున్నాము.

అత్రాప్యుదాహరన్తీమమితి హాసం పురాతనమ్ । మహాదేవస్య మాహాత్మ్యం విభుత్వఞ్చ మహాత్మనః ।। ౫౫.

ఇక్కడ కూడా, పురాతనమైన ఈ కథను ఉదాహరిస్తారు. అది మహాదేవుని మహిమను, ఆయన గొప్పతనాన్ని వివరించే కథ.

పూర్వం త్రైలోక్యవిజయే విష్ణునా సముదాహృతమ్। బలిం బద్ధ్వా మహౌజాస్తు త్రైలోక్యాధి పతిః పురా ।। ౫౫.

మునుపు, మూడు లోకాలను జయించినప్పుడు, విష్ణువు బలిని బంధించి, గొప్ప శక్తిశాలి అయ్యి, మూడు లోకాల అధిపతిగా మారాడు.

ప్రణష్టేషు చ దైత్యేషు ప్రహృష్టే చ శచీపతౌ। అథాజగ్ముః ప్రభుం ద్రష్టుం సర్వే దేవాః సవాసవాః ।। ౫౫.

దైత్యులు నశించినప్పుడు, శచీపతి ఆనందించినప్పుడు, అందరు దేవతలు, ఇంద్రునితో కలిసి ప్రభువును దర్శించడానికి వెళ్లారు.

యత్రాస్తే విశ్వరూపాత్మా క్షీరోదస్య సమీ పతః। సిద్ధబ్రహ్మర్షయో యక్షా గన్ధర్వాప్సరసాఙ్గణాః ।। ౫౫.

అక్కడ, క్షీరసాగర తీరంలో, విశ్వరూపుడైన ప్రభువు ఉన్న చోట, సిద్ధులు, బ్రహ్మర్షులు, యక్షులు, గంధర్వులు, అప్సరసల సమూహాలు చేరారు.

నాగా దేవర్షయశ్చైవ నద్యః సర్వే చ పర్వతాః। అభిగమ్య మహాత్మానం స్తువన్తి పురుషం హరిమ్ ।। ౫౫.

నాగులు, దేవర్షులు, నదులు, అన్ని పర్వతాలు ఆ మహాత్ముడిని దగ్గరగా చేరి, పురుషోత్తముడైన హరిని స్తుతించారు.

త్వం ధాతా త్వఞ్చ కర్త్తాఽస్య త్వం లోకాన్ సృజసి ప్రభో। త్వత్ప్రసాదాచ్చ కల్యాణం ప్రాప్తం త్రైలోక్యమవ్యయమ్। అసురాశ్చ జితాః సర్వే బలిర్బద్ధశ్చ వై త్వయా ।। ౫౫.

ప్రభూ! నీవే సృష్టికర్త, నీవే పోషకుడు. లోకాలను నీవే సృష్టిస్తావు. నీ అనుగ్రహంతో మూడు లోకాలు శాశ్వతమైన మంగళాన్ని పొందాయి. అందరు అసురులు జయించబడ్డారు, బలి నీవే బంధించావు.

ఏవ ముక్తః సురైర్విష్ణుః సిద్ధైశ్చ పరమర్షిభిః। ప్రత్యువాచ తతో దేవాన్ సర్వాంస్తాన్ పురుషోత్తమః ।। ౫౫.

దేవతలు, సిద్ధులు, పరమ ఋషులు ఇలా స్తుతించినప్పుడు, పురుషోత్తముడైన విష్ణువు అందరికి సమాధానం చెప్పాడు.

శ్రూయతామభిధాస్యామి కారణం సురసత్తమాః। యః స్రష్టా సర్వభూతానాం కాలః కాలకరః ప్రభుః ।। ౫౫.

దేవతలలో శ్రేష్ఠులారా! వినండి, నేను కారణాన్ని చెప్పబోతున్నాను. సమస్త భూతాల సృష్టికర్త, కాలాన్ని కూడా కలిగించే ప్రభువు ఎవరో చెప్పబోతున్నాను.

యేన హి బ్రహ్మణా సార్ద్ధం సృష్టా లోకాశ్చ మాయయా। తస్యైవ చ ప్రసాదేన ఆదౌ సిద్ధత్వమాగతమ్ ।। ౫౫.

బ్రహ్మతో కలిసి, మాయ ద్వారా లోకాలను సృష్టించినవాడు, ఆయన అనుగ్రహంతోనే ఆది కాలంలో సిద్ధతను పొందాం.

పురా తమసి చావ్యక్తే త్రైలోక్యే గ్రాసితే మయా। ఉదరస్థేషు భూతేషు లోకేఽహం శయితస్తదా ।। ౫౫.

మునుపు, మూడు లోకాలు అంధకారంలో, అవ్యక్తంగా ఉండగా, నా పొట్టలోని భూతాల్లో నేను ఆ లోకంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నాను.

సహస్రశీర్షా భూత్వా చ సహస్రాక్షః సహస్రపాత్। శఙ్ఖచక్రగదా పాణిః శయితో విమలేఽమ్భసి ।। ౫౫.

వెయ్యి తలలు, వెయ్యి కళ్ళు, వెయ్యి పాదాలతో, శంఖం, చక్రం, గదను చేతుల్లో ధరించి, నేను నిర్మలమైన జలంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నాను.

ఏతస్మిన్నన్తరే దూరాత్ పశ్యామి హ్యమితప్రభమ్। శతసూర్యప్రతీకాశం జ్వలన్తం స్వేన తేజసా ।। ౫౫.

అంతలో, దూరంలో, నేను అనంతమైన కాంతితో మెరిసే, వంద సూర్యుల్లా ప్రకాశించే, తన స్వంత తేజంతో దహించు వాడిని చూశాను.

చతుర్వక్రం మహా యోగం పురుషం కాఞ్చనప్రభమ్। కృష్ణాజినధరం దేవం కమణ్డలువిభూషితమ్। నిమేషాన్తరమాత్రేణ ప్రాప్తోఽసౌ పురుషోత్తమః ।। ౫౫.

నాలుగు ముఖాలతో, మహాయోగిగా, బంగారు వర్ణంతో, నల్ల మృగచర్మాన్ని ధరించి, కమండలువుతో అలంకరించబడి, క్షణంలోనే వచ్చిన ఆ పురుషోత్తముడిని చూశాను.

తతో మామబ్రవీద్బ్రహ్మా సర్వలోక నమస్కృతః। కస్త్వం కుతో వా కిఞ్చేహ తిష్ఠసే వద మే విభో ।। ౫౫.

అప్పుడు, అన్ని లోకాలు నమస్కరించే బ్రహ్మ నాకు ఇలా అన్నాడు: 'నువ్వెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నావు? చెప్పు ప్రభూ!' అని అడిగాడు.

అహం కర్త్తాఽస్మి లోకానాం స్వయమ్బూర్విశ్వతోముఖః। ఏవముక్తస్తదా దేన బ్రహ్మణాహమువాచ తమ్ ।। ౫౫.

'నేనే లోకాల సృష్టికర్తను, స్వయంభువును, అన్ని దిశలలో ముఖమున్న వాడిని' అని నేను చెప్పగా, బ్రహ్మకు అలా సమాధానం ఇచ్చాను.

అహం కర్త్తా చ లోకానాం సంహర్త్తా చ పునః పునః। ఏవం సమ్భాషమాణాభ్యాం పరస్పరజయైషిణామ్। ఉత్తరాం దిశమాస్థాయ జ్వాలా దృష్టాప్యధిష్ఠితా ।। ౫౫.

నేను ఈ లోకాలన్నింటికీ సృష్టికర్తను, మళ్లీ మళ్లీ నాశనం చేసేవాడిని. ఇలా ఇద్దరూ పరస్పరం గెలవాలని మాటలు మాట్లాడుతుండగా, ఉత్తర దిశలో ఒక అగ్ని జ్వాల మన కళ్లముందు ప్రత్యక్షమైంది.

జ్వాలాన్తతస్తామాలోక్య విస్మిత్తౌ చ తదానయోః । తేజసా చైవ తేనాథ సర్వం జ్యోతిఃకృతం జలమ్ ।। ౫౫.

ఆ జ్వాలను లోపల నుంచి చూసి ఇద్దరిమీద ఆశ్చర్యం కలిగింది. ఆ జ్వాల వెలుతురుతో అక్కడ ఉన్న నీటంతా ప్రకాశమంతగా మారిపోయింది.

వర్ద్ధమానే తదా వహ్నావత్యన్తపరమాద్భుతే। అతిదుద్రావ తాం జ్వాలాం బ్రహ్మా చాహఞ్చ సత్వరః ।। ౫౫.

ఆ అగ్ని మరింత పెరిగి, అద్భుతంగా, విచిత్రంగా మారింది. వెంటనే నేను, బ్రహ్మ ఇద్దరం ఆ జ్వాలవైపు పరుగెత్తాము.

దివం భూమిఞ్చ విష్టభ్య తిష్ఠన్తం జ్వాలమణ్డలమ్। తస్య జ్వాలస్య మధ్యే తు పశ్యావో విపులప్రభమ్ ।। ౫౫.

ఆ అగ్ని వలయం ఆకాశాన్ని, భూమిని ఆవరించి నిలిచింది. ఆ జ్వాల మధ్యలో మేము గొప్ప వెలుగును చూశాము.

ప్రాదేశమాత్రమవ్యక్తం లిఙ్గం పరమదీపితమ్। న చ తత్కాఞ్చనం మధ్యే న శైలం న చ రాజతమ్ ।। ౫౫.

ఆ మధ్యలో ఒక అర్థమయ్యేలా కాని, చేతి పరిమాణంలో, అత్యంత ప్రకాశవంతమైన లింగం కనిపించింది. అది బంగారం కాదు, కొండ కాదు, వెండి కూడా కాదు.

అనిర్ద్దేశ్యమచిన్త్యఞ్చ లక్ష్యాలక్ష్యం పునః పునః। మహౌజసం మహాఘోరం వర్ద్ధమానం భృశం తదా। జ్వాలామాలాయతం న్యస్తం సర్వభూతభయఙ్కరమ్ ।। ౫౫.

అది వర్ణించలేనిది, ఊహించలేనిది, కొన్నిసార్లు కనబడేది, కొన్నిసార్లు కనబడనిది, అపారమైన శక్తితో, భయంకరంగా, ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతూ, అగ్ని మాలలతో చుట్టుముట్టి, అన్ని జీవులకు భయపెట్టేలా ఉంది.