అపరేణ తు కైలాసాన్ముఖ్యసత్త్వౌషధిం గిరిమ్। అరుణం పర్వతశ్రేష్ఠం రుక్మధాతుమయం ప్రతి ।। ౪౭.
అదే విధంగా కైలాసానికి ఆపక్కన, ముఖ్యమైన ఔషధ పర్వతమైన అరుణ పర్వతం ఉంది. అది పర్వతాలలో శ్రేష్ఠమైనది, బంగారు ధాతువుతో తయారై ఉంది.
భవస్య దయితః శ్రీమాన్ పర్వతో మేఘసన్నిభః। శాతకుమ్భమయైః శుభ్రైః శిలాజాలైః సమావృతః ।। ౪౭ .
భవునికి ప్రియమైన ఆ పర్వతం మేఘాన్ని పోలి మెరిసిపోతుంది. అది శాతకుంభంతో తయారైన అందమైన రాళ్ల సమూహాలతో కప్పబడి ఉంది.
శతసఙ్ఖ్యైస్తాపనీయైః శ్రృఙ్గైర్దివమివోల్లిఖన్। ముఞ్జవాన్ స మహాదివ్యో దుర్గశైలో హిమార్చితః ।। ౪౭.
ముంజవాన్ అనే ఆ గొప్ప దివ్యమైన కోట పర్వతం, మంచుతో పూజించబడుతుంది. అది వందలాది కాంతివంతమైన బంగారు శిఖరాలతో ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్టు కనిపిస్తుంది.
తస్మిన్ గిరౌ నివసతి గిరిశో ధూమ్రలోహితః। తస్య పాదాత్ ప్రభవతి శైలోదం నామ తత్సరః ।। ౪౭.
ఆ పర్వతంపై ధూమ్రలోహితుడు అనే గిరిశుడు నివసిస్తున్నాడు. ఆ పర్వతపు అడివరలో శైలోద అనే సరస్సు ఉద్భవిస్తుంది.
తస్మాత్ ప్రభవతే హివ్యా శైలోదా నామ నిమ్నగా। సా చక్షుఃశీతయోర్మధ్యే ప్రవిష్టా లవణోదధిమ్ ।। ౪౭.
అక్కడినుంచి పవిత్రమైన శైలోదా అనే నది ప్రవహిస్తుంది. ఆ నది చక్షు, శీతయ అనే రెండు పర్వతాల మధ్యగా లవణసముద్రంలో కలుస్తుంది.
తస్యాస్తీరే వనం దివ్యం విశ్రుతం సురభీతి వై। అస్త్యుత్తరేణ కైలాసాచ్ఛివసత్త్వౌషధో గిరిః ।। ౪౭.
ఆ నది తీరాన సురభి అనే ప్రసిద్ధమైన దివ్యవనం ఉంది. కైలాసానికి ఉత్తరంగా శివసత్వౌషధ అనే పర్వతం ఉంది.
గౌరో నామ గిరిస్తత్ర హరితాలమయః శుభః। హిరణ్యశ్రృఙ్గః సుమహాన్ దివ్యో మణిమయో గిరిః ।। ౪౭.
అక్కడ గౌర అనే పర్వతం ఉంది, అది హరితాలంతో తయారై అందంగా ఉంటుంది. అలాగే హిరణ్యశృంగ అనే గొప్ప, దివ్యమైన, మణులతో అలంకరించబడిన పర్వతం ఉంది.
తస్య పాదే మహద్దివ్యం శుభం కాఞ్చనవాలుకమ్। రమ్యం బిన్దుసరో నామ యత్ర యాతో భగీరథః ।। ౪౭.
ఆ పర్వతపు అడివరలో మహాదివ్యమైన, శుభ్రమైన, బంగారు ఇసుకలతో కూడిన బిందుసరస్సు ఉంది. అక్కడే భగీరథుడు వచ్చాడు.
గఙ్గానిమిత్తం రాజర్షిరువాస బహులాః సమాః । దివం యాస్యన్తి మే పూర్వే గఙ్గాతోయపరిప్లుతాః ।। ౪౭.
గంగ కోసం ఆ రాజర్షి అక్కడ ఎన్నో సంవత్సరాలు నివసించాడు. నా పూర్వీకులు గంగ జలంలో స్నానం చేసి, స్వర్గానికి చేరుకుంటారు.
తత్ర త్రిపథగా దేవీ ప్రథమన్తు ప్రతిష్ఠితా। సోమపాదప్రసూతా సా సప్తధా ప్రతిపద్య తే ।। ౪౭.
అక్కడ మొదట త్రిపథగా దేవి స్థాపించబడింది. ఆమె సోమపాదం నుండి జన్మించి, ఏడుగా విడిపోయింది.
యూపా మణిమయాస్తత్ర చితయశ్చ హిరణ్మయాః । తత్రేష్ట్వా తు గతః శర్వం శక్రః సర్వైః సురైః సహ ।। ౪౭.
అక్కడ రత్నాలతో చేసిన యూపాలు, బంగారంతో చేసిన చితలు ఉన్నాయి. అక్కడ యజ్ఞం చేసి, శివుని పూజించి, ఇంద్రుడు ఇతర దేవతలతో కలిసి వెళ్లిపోయాడు.
దివిచ్ఛాయాపథో యస్తు అనునక్షత్రమణ్డలమ్ । దృశ్యతే భాస్వరో రాత్రౌ దేవీ త్రిపథగా తు సా ।। ౪౭.
ఆమె కాంతి మార్గం ఆకాశంలో నక్షత్రమండలాన్ని దాటి, రాత్రి వేళ మెరిసిపోతూ కనిపిస్తుంది. అదే త్రిపథగా దేవి.
అన్తరిక్షం దివఞ్చైవ భావయన్తీ భువఙ్గతా। భవోత్తమాఙ్గే పతితా సంరుద్ధా యోగమాయయా ।। ౪౭.
ఆమె భువిలో, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ రెండింటినీ వ్యాపించి, శివుని తలపై పడినప్పుడు, ఆయన యోగబలంతో ఆమెను ఆపేశాడు.
తస్యా యే బిన్దవః కేచిత్ క్రుద్ధాయాః పతితాః క్షితౌ। కృతం బిన్దుసరస్తత్ర తతో బిన్దుసరః స్మృతమ్ ।। ౪౭.
ఆమె కోపంతో పడిన కొన్ని జలబిందువులు భూమిపై సరస్సుగా మారాయి. అందుకే దాన్ని బిందుసరసు అంటారు.
తతో నిరుద్ధా దేవీ సా భవేన స్మయతా కిల। చిన్తయామాస మనసా శఙ్కరక్షేపణం ప్రతి ।। ౪౭.
అప్పుడు శివుడు నవ్వుతూ ఆ దేవిని ఆపేసాడు. ఆమె తన మనసులో శంకరుని నుండి ఎలా తప్పించుకోవాలో ఆలోచించసాగింది.
భిత్త్వా విశామి పాతాలం స్రోతసా గృహ్య శఙ్కరమ్। జ్ఞాత్వా తస్యా అభిప్రాయం క్రూరం దేవ్యా చికీర్షితమ్ ।। ౪౭.
'నేను పాతాళాన్ని చీల్చి, నా ప్రవాహంతో శంకరుని తీసుకెళ్తాను' అని ఆమె భావించింది. కానీ ఆమె దురుద్దేశ్యాన్ని తెలుసుకున్న శివుడు తగినట్లు వ్యవహరించాడు.
తిరోభావయితుం బుద్ధిరాసీదఙ్గేషు తాం నదీమ్। తస్యావలేపం తం బుద్ధ్వా నద్యాః క్రుద్ధస్తు శఙ్కరః। నిరుధ్య తు శిరస్యేనాం వేగేన పతితాం భువి ।। ౪౭.
ఆ నదిని తన అవయవాల్లో అంతరించిపోవాలని శివుడు నిర్ణయించాడు. ఆమె గర్వాన్ని గుర్తించిన శివుడు కోపంతో, భూమిపై వేగంగా పడిన ఆమెను తన తలపై ఆపేశాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు దృష్ట్వా రాజానమగ్రతః। ధమనీసన్తతం క్షీణం క్షుధాపరిగతేన్ద్రియమ్ ।। ౪౭.
అదే సమయంలో, రాజును తన ముందర చూచి, అతని శరీరంలో నరాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తూ, ఆకలితో ఇంద్రియాలు బలహీనపడినవిగా ఉన్నాడు.
అనేన తోషితశ్చాహం నద్యర్థం పూర్వమేవ హి। బుద్ధ్వాస్య వరదానం తు కోపం నియతవాంస్తు సః ।। ౪౭.
'ఈ నదికోసం ముందే నన్ను సంతృప్తిపరిచాడు. నేను అతనికి వరం ఇచ్చినదాన్ని తెలుసుకుని, నా కోపాన్ని నియంత్రించాను' అని శివుడు అన్నాడు.
బ్రహ్మణో హి వచః శ్రుత్వా ప్రతిజ్ఞాధారణం ప్రతి। తతో విసర్జయామాస సంరుద్ధాం స్వేన తేజసా। నదీం భగీరథస్యార్థే తపసోగ్రేణ తోషితః ।। ౪౭.
బ్రహ్మ మాటలు వినిపించి, ప్రతిజ్ఞను నిలబెట్టుకోవాలని తెలుసుకుని, భగీరథుని ఘోర తపస్సుతో సంతుష్టుడై, తన తేజంతో ఆపబడిన నదిని విడుదల చేశాడు.
తతో విసృజ్యమానాయాః స్రోతస్తత్సప్తతాఙ్గతమ్। త్రయః ప్రాచీమభిముఖం ప్రతీచీం త్రయః ఏవ తు ।। ౪౭.
ఆమె విడుదలవుతున్నప్పుడు, ఆమె ప్రవాహం ఏడుగా విడిపోయింది. మూడు తూర్పు వైపు, మూడు పడమర వైపు ప్రవహించాయి.
నద్యాః స్రోతస్తు గఙ్గాయాః ప్రత్యపద్యత సప్తధా। నలినీ హ్రాదినీ చైవ పావనీ చైవ ప్రాగ్గతా ।। ౪౭.
గంగ ప్రవాహం ఏడుగా మారింది. నలినీ, హ్రాదినీ, పవనీ తూర్పు వైపు ప్రవహించాయి.
సీతా చక్షుశ్చ సిన్ధుశ్చ ప్రతీచీం దిశమాక్షితాః। సప్తమీ త్వనుగా తాసాం దక్షిణేన భగీరథీ ।। ౪౭.
సీత, చక్షు, సింధు నదులు పడమర వైపు పోయాయి. ఏడవది అయిన భగీరథి దక్షిణ దిశగా వెళ్ళింది.
తస్మాద్భాగీరథీ యా సా ప్రవిష్టా లవణోదధిమ్। సప్తైతా భావయన్తీహ హిమాహ్వం వర్షమేవ తు ।। ౪౭.
అందుకే భగీరథి లవణ సముద్రంలో ప్రవేశించింది. ఈ ఏడూ నదులు హిమాహ్వ అనే ప్రాంతాన్ని పోషించి, వర్షంగా మారాయి.
ప్రసూతాః సప్త నద్యస్తాః శుభా బిన్దుసరోద్భవాః। నానాదేశాన్ భావయన్త్యో మ్లేచ్ఛప్రాయాంశ్చ సర్వశః ।। ౪౭.
ఆ ఏడూ శుభ్రమైన నదులు బిందుసరసు నుండి పుట్టి, వివిధ దేశాలను పోషిస్తూ, ఎక్కువగా విదేశీయులు నివసించే ప్రాంతాలకు చేరుతాయి.
ఉపగచ్ఛన్తి తాః సర్వా యతో వర్షతి వాసనః। సిరిన్ధ్రాన్ కున్తలాంశ్చీనాన్ బర్భరాన్ యవసాన్ ద్రుహాన్ ।। ౪౭.
వర్షం పడే చోట్లకు ఆ నదులన్నీ చేరుతాయి. అవి సిరింద్ర, కుంతల, చీన, బర్బర, యవస, ద్రుహ దేశాలను చేరుకుంటాయి.
రుషాణాంశ్చ కుణిన్దాంశ్చ అఙగలోకవరాశ్చ యే। కృత్వా ద్విధా సిన్ధుమరుం సీతాగాత్పశ్చిమోదధిమ్ ।। ౪౭.
రుషా, కుణింద, అంగ, లోకవర అనే గొప్ప ప్రజలు, సింధు ఎడారిని రెండు భాగాలుగా చేసి, సీతా నది పశ్చిమ సముద్రాన్ని చేరింది.
అథ చీనమరూంశ్చైవ నఙ్గణాన్ సర్వమూలికాన్ । సాధ్రాంస్తు షారాంస్తమ్పాకాన్ పహ్నవాన్ దరదాన్ శకాన్। ఏతాన్ జనపదాన్ చక్షుః స్రావయన్తీ గతోదధిమ్ ।। ౪౭.
తర్వాత, చీనం, మరు, నంగణ, మూలిక, సాధ్ర, షారా, టంపాక, పహ్నవ, దరద, శక అనే ప్రజలను చక్షుః నది ప్రవహిస్తూ సముద్రాన్ని చేరింది.
దరదాంశ్చ సకాంశ్మీరాన్ గాన్ధారాన్ వరపాన్ హ్రదాన్। శివపౌరానిన్ద్రహాసాన్ వదాతీంశ్చ విసర్జయాన్ ।। ౪౭.
దరద, సక, కాశ్మీర్, గాంధార, వరప, హ్రద, శివపుర, ఇంద్రహాస, వదాతి అనే ప్రాంతాలను దాటి, ఆ నది ముందుకు సాగింది.
సైన్ధవాన్ రన్ధ్రకరకాన్ భ్రమరాభీరరోహకాన్ । శునాముఖాంశ్చోర్ద్ధ్వమనూన్ సిద్ధచారణసోవితాన్ ।। ౪౭.
సైంధవ, రంధ్ర, కరక, భ్రమర, అభీర, రోహక, శునాముఖ, ఉత్తర అనువులతో పాటు సిద్ధ, చారణ, సోవి అనే ప్రజలు కూడా ఉన్నారు.