వాయుపురాణమ్

యశోరాజ్యసుఖైశ్వర్యవిత్తాయుర్ధనకాఙ్క్షిభిః। స్తోతవ్యో భక్తిమాస్థాయ విద్యాకామైశ్చ యత్నతః ।। ౩౦.

పేరుప్రతిష్ట, రాజ్యం, ఆనందం, ఐశ్వర్యం, దీర్ఘాయువు, ధనం కోరికలున్నవారు, అలాగే విద్య కోరికతో ఉన్నవారు కూడా, భక్తితో శ్రద్ధగా ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించాలి.

వ్యాధితో దుఃఖితో దీనశ్చౌరత్రస్తో భయార్దితః। రాజకార్యనియుక్తో వా ముచ్యతే మహతో భయాత్ ।। ౩౦.

వ్యాధితో బాధపడేవారు, దుఃఖంలో ఉన్నవారు, పేదలు, దొంగల భయంతో ఉన్నవారు, భయంతో కంగారుపడేవారు, లేదా రాజకార్యాల్లో నిమగ్నమైనవారు, వీరందరూ గొప్ప భయాల నుంచి విముక్తి పొందుతారు.

అనేన చైవ దేహేన గణానాం స గణాధిపః। ఇహ లోకే సుఖం ప్రాప్య గణ ఏవోపపద్యతే ।। ౩౦.

ఈ శరీరంతోనే గణాధిపతిగా మారి, ఈ లోకంలో సుఖంగా జీవించి, చివరికి గణులలో జన్మిస్తాడు.

న చ యక్షాః పిశాచా వా న నాగా న వినాయకాః। కుర్యుర్విఘ్నం గృహే తస్య యత్ర సంస్తూయతే భవః ।। ౩౦.

యక్షులు, పిశాచులు, నాగులు, వినాయకులు — వీరిలో ఎవరూ కూడా, భవుడు స్తుతించబడే ఇంట్లో ఎలాంటి అడ్డంకులు కలిగించలేరు.

శ్రృణుయాద్వా ఇదం నారీ సుభక్త్యా బ్రహ్మచారిణీ। పితృభిర్భర్తృపక్షాభ్యాం పూజ్యా భవతి దేవవత్ ।। ౩౦.

ఒక మహిళ భక్తితో, బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటిస్తూ ఈ స్తోత్రాన్ని వినితే, ఆమె తండ్రిపక్షం, భర్తవారి వంశం రెండింటికీ దేవతలా పూజించదగినవారవుతుంది.

శ్రృణుయాద్వా ఇదం సర్వ కీర్త్తయేద్వాప్యభీక్ష్ణశః। తస్య సర్వాణి కార్యాణి సిద్ధిం గచ్ఛన్త్యవిఘ్నతః ।। ౩౦.

ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా పూర్తిగా వినినా, లేదా పదే పదే పఠించినా, వారి అన్ని పనులు అడ్డంకుల్లేకుండా సఫలమవుతాయి.

మనసా చిన్తితం యచ్చ యచ్చ వాచాప్యుదాహృతమ్। సర్వం సమ్పద్యతే తస్య స్తవనస్యానుకీర్త్తనాత్ ।। ౩౦.

మనసులో ఆలోచించినది, నోటితో పలికినది — ఇవన్నీ ఈ స్తోత్రాన్ని పదే పదే పఠించడంవల్ల నెరవేరతాయి.

దేవస్య సగుహస్యాథ దేవ్యా నన్దీశ్వరస్య తు। బలిం విభవతః కృత్వా దమేన నియమేన చ ।। ౩౦.

తన శక్తికొద్దీ దేవుడికి, సగుహ్యునికి, దేవికి, నందీశ్వరునికి, నియమంతో, నియంత్రణతో బలి సమర్పించినవాడు—

తతః స యుక్తో గృహ్ణీయాన్నామాన్యాశు యథాక్రమమ్। ఈప్సితాన్ లభతేఽత్యర్థం కామాన్ భోగాంశ్చ మానవః। మృతశ్చ స్వర్గమాప్నోతి స్త్రీసహస్రపరివృతః ।। ౩౦.

అలా సిద్ధమై, వెంటనే క్రమంగా ఆ నామాలను స్వీకరించి పఠిస్తే, మనిషి కోరుకున్న అన్ని భోగాలు, సుఖాలు అపారంగా పొందుతాడు. మరణించిన తర్వాత, వెయ్యి స్త్రీలతో కూడి స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.

సర్వ కర్మసు యుక్తో వా యుక్తో వా సర్వపాతకైః। పఠన్ దక్షకృతం స్తోత్రం సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే। మృతశ్చ గణసాలోక్యం పూజ్యమానః సురాసురైః ।। ౩౦.

అన్ని పనుల్లో నిమగ్నుడైనా, లేదా అన్ని పాపాలతో కూడినవాడైనా, దక్షుడు రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని పఠిస్తే, అతడు అన్ని పాపాలనుంచి విముక్తి పొందుతాడు. మరణించిన తర్వాత దేవతలు, అసురులు పూజించే గణలోకాన్ని పొందుతాడు.

వృషేవ విధియుక్తేన విమానేన విరాజతే। ఆభూతసంప్లవస్థాయీ రుద్రస్యానుచరో భవేత్ ।। ౩౦.

విధిగా తయారుచేసిన రథంలో ఎద్దులా ప్రకాశిస్తూ, భూతాల వినాశనం వరకు రుద్రుని అనుచరుడిగా ఉంటాడు.

ఇత్యాహ భగవాన్ వ్యాసః పరాశరసుతః ప్రభుః । నైతద్వేదయతే కశ్చిన్నేదం శ్రావ్యన్తు కస్యచిత్ ।। ౩౦.

ఇలా పరాశరుని కుమారుడైన మహాత్ముడు వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఈ రహస్యాన్ని ఎవరికీ చెప్పకూడదు, ఎవరికీ వినిపించకూడదు.

శ్రుత్వైతత్పరమం గుహ్యం యేఽపి స్యుః పాపకారిణః। వైశ్యాః స్త్రియశ్చ శూద్రాశ్చ రుద్రలోకమవాప్నుయుః ।। ౩౦.

ఈ పరమ రహస్యాన్ని పాపాలు చేసినవారు, వైశ్యులు, స్త్రీలు, శూద్రులు కూడా వినితే, వారు రుద్రుని లోకాన్ని పొందుతారు.

శ్రావయేద్యస్తు విప్రేభ్యః సదా పర్వసు పర్వసు। రుద్రలోకమవాప్నోతి ద్విజో వై నాత్ర సంశయః ।। ౩౦.

ఈ స్తోత్రాన్ని బ్రాహ్మణులకు ప్రతి పర్వదినాన వినిపించేవాడు, ఆ ద్విజుడు నిస్సందేహంగా రుద్రలోకాన్ని పొందుతాడు.

ఇత్యేషా సమనుజ్ఞాతా కథా పాపప్రణాశినీ। యా దక్షమధికృత్యేహ కథా శర్వాదుపాగతా ।। ౩౧.

ఇలా పాపాలను నశింపజేసే ఈ కథ అనుమతించబడింది. ఇది దక్షుని గురించి శర్వుడి నుండి వచ్చిన కథ.

పితృవంశప్రసఙ్గేన కథా హ్యేషా ప్రకీర్తితా। పితౄణామానుపూర్వ్యేణ దేవాన్ వక్ష్యామ్యతః పరమ్ ।। ౩౧.

పితృవంశం సందర్భంలో ఈ కథ చెప్పబడింది. ఇప్పుడు పితృదేవతల క్రమాన్ని వివరించి, తరువాత దేవతల గురించి చెబుతాను.

త్రేతాయుగముఖే పూర్వమాసన్ స్వాయమ్భువేఽన్తరే । దేవా యామా ఇతి ఖ్యాతాః పూర్వం యే యజ్ఞసూనవః ।। ౩౧.

తృతాయుగ ప్రారంభంలో, పూర్వం స్వాయంభువ మాన్వంతరంలో, యజ్ఞుని కుమారులుగా ప్రసిద్ధి చెందిన యమ దేవతలు ఉన్నారు.

అజితా బ్రహ్మణః పుత్రా జితా జిదజితాశ్చ యే। పుత్రాః స్వాయమ్భువస్యైతే శుక్రనామ్నా మానసాః ।। ౩౧.

అజితుడు, జితుడు, జిదజితుడు అనే వారు బ్రహ్మకు మానసపుత్రులు. వీరే శుక్ర అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన స్వాయంభువుని కుమారులు.

తృప్తిమన్తో గణా హ్యేతే దేవానాన్తు త్రయః స్మృతాః । ఛన్దోగాస్తు త్రయస్త్రింశత్సర్వే స్వాయమ్భువస్య హ ।। ౩౧.

త్రుప్తిమంతులు అనే గణాలు దేవతలలో మూడు వర్గాలుగా గుర్తించబడ్డాయి. అలాగే, చందోగులు అన్నమాట, మొత్తం ముప్పత్తిమూడు మంది స్వాయంభువుని వంశస్థులే.

యదుర్యయాతిర్ద్వౌ దేవౌ దీధయః స్రవసో మతిః। విభాసశ్చ క్రతుశ్చైవ ప్రజాతిర్విశతో ద్యుతిః ।। ౩౧.

యదు, యయాతి అనే ఇద్దరు దేవతలు; దిధయ, శ్రవసు, మతి, విభాస, క్రతు, ప్రజాతి, విశత, ద్యుతి అనే వారు కూడా ఉన్నారు.

వాయసో మఙ్గలశ్చైవ యామా ద్వాదశ కీర్తితాః। అభిమన్యురుగ్రదృష్టిః సమయోఽథ శుచిశ్రవాః। కేవలో విశ్వరూపశ్చ సుపక్షో మధుపస్తథా ।। ౩౧.

వాయసుడు, మంగళుడు, అలాగే పన్నెండు యములు ప్రసిద్ధి. అభిమన్యుడు, ఉగ్రదృష్టి, సమయుడు, శుచిశ్రవ, కేవలుడు, విశ్వరూపుడు, సుపక్షుడు, మధుపర్కుడు కూడా ఉన్నారు.

తురీయో నిర్హపుశ్చైవ యుక్తో గ్రావాజినస్తు తే। యమినో విశ్వదేవాద్యం యవిష్ఠోఽమృతవానపి ।। ౩౧.

తురీయుడు, నిర్హపుశుడు, యుక్తుడు, గ్రావాజినుడు—ఇవాళ్లు యమినులు, విశ్వదేవులలో ముఖ్యులు. యవిష్ఠుడు, అమృతవంతుడు కూడా ఉన్నారు.

అజిరో విభుర్విభావశ్చ మృలికోఽథ దిదేహకః। శ్రుతిశ్రృణో బృహచ్ఛుక్రో దేవా ద్వాదశ కీర్తితాః ।। ౩౧.

అజిరుడు, విభువు, విభావుడు, మృలికుడు, దిదేహకుడు, శ్రుతి, శ్రిణుడు, బృహచ్ఛుక్రుడు—ఈ పన్నెండు దేవతలు ప్రసిద్ధి.

ఆసన్ స్వాయమ్భువస్యైతే అన్తరే సోమపాయినః। త్విషిమన్తో గణా హ్యేతే వీర్యవన్తో మహాబలాః ।। ౩౧.

ఇవాళ్లు స్వాయంభువుని వంశంలో సోమపానముచేసే దేవతలు. వీరి గణాలు తేజస్సుతో, శక్తితో, పరాక్రమంతో నిండినవారు.

తేషామిన్ద్రః సదా హ్యాసీద్విశ్వభుక్ ప్రథమో విభుః। అసురా యేతదా తేషామాసన్ దాయాదబాన్ధవాః ।। ౩౧.

వీరందరిలో ఇంద్రుడు ఎప్పుడూ అధిపతి, మొదటివాడు, సర్వవ్యాపకుడు. అప్పట్లో అసురులు వీరి బంధువులు, వారసులు.

సుపర్ణయక్షగన్ధర్వాః పిశాచోరగరాక్షసాః। అష్టౌ తే పితృభిః సార్ద్ధం నాసత్యా దేవయోనయః ।। ౩౧.

సుపర్ణులు, యక్షులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, నాగులు, రాక్షసులు—ఈ ఎనిమిది వర్గాలు పితృదేవతలతో కలసి నాసత్య దేవయోనులుగా పిలవబడతారు.

స్వాయమ్భువేఽన్తరేఽతీతాః ప్రజాస్త్వాసాం సహస్రశః। ప్రభావరూపసమ్పన్నా ఆయుషా చ బలేన చ ।। ౩౧.

స్వాయంభువుని యుగంలో అనేక సహస్రాల ప్రజలు జన్మించారు. వారు ప్రభావంతో, అందంతో, దీర్ఘాయుష్మంతులుగా, బలవంతులుగా ఉండేవారు.

విస్తరాదిహ నోచ్యన్తే మా ప్రసఙ్గో భవత్విహ। స్వాయమ్భువో నిసర్గశ్చ విజ్ఞేయః సామ్ప్రతం మనుః ।। ౩౧.

వారి వివరాలు ఇక్కడ చెప్పడం లేదు, ఎందుకంటే కథ పొడవవచ్చు. ఇప్పుడు స్వాయంభువుడు, ఆయన సృష్టి గురించి వివరించబడుతోంది అని తెలుసుకో.

అతీతే వర్త్తమానేన దృష్టో వైవస్వతేన సః। ప్రజాభిర్దేవతాభిశ్చ ఋషిభిః పితృభిః సహ ।। ౩౧.

ఆ గతాన్ని ప్రస్తుత వైవస్వతుడు, ప్రజలు, దేవతలు, ఋషులు, పితృదేవతలతో కలిసి దర్శిస్తున్నాడు.