వాయుపురాణమ్

యదా భవిష్యతి వ్యాసో నామ్నా ద్వైపాయనః ప్రభుః। తదా షష్ఠేన చాంశేన కృష్ణః పురుషసత్తమః। వసుదేవాద్యదుశ్రేష్ఠో వాసుదేవో భవిష్యతి ।। ౨౩.

అప్పుడు వ్యాసుడు ద్వైపాయనుడు అనే పేరుతో ప్రభువు అవుతాడు. ఆ సమయంలో, వసుదేవుని కుమారుడైన, యదువంశంలో శ్రేష్ఠుడైన కృష్ణుడు, ఆరవ భాగంతో వాసుదేవుడవుతాడు.

తదా చాహం భవిష్యామి యోగాత్మా యోగమాయయా। లోకవిస్మయనార్థాయ బ్రహ్మచారిశరీరకః ।। ౨౩.

అప్పుడు కూడా నేను యోగస్వరూపుడిగా, యోగమాయతో, లోకాలను ఆశ్చర్యపరిచేందుకు బ్రహ్మచారి రూపంలో జన్మిస్తాను.

శ్మశావే మృతముత్సృష్టం దృష్ట్వా లోకమనాథకమ్। బ్రాహ్మణానాం హితార్థాయ ప్రవిష్టో యోగమాయయా ।। ౨౩.

శ్మశానంలో పడేసిన మృతదేహాలను చూసి, లోకం అనాథంగా మారినప్పుడు, బ్రాహ్మణుల హితార్థంగా నేను యోగమాయతో ప్రవేశించాను.

దివ్యాం మేరుగుహాం పుణ్యాం త్వయా సార్ద్ధఞ్చ విష్ణునా। భవిష్యామి తదా బ్రహ్మన్ నకులీ నామ నామతః ।। ౨౩.

బ్రహ్మన్, ఆ సమయంలో నేను నీవు, విష్ణువు ఇద్దరితో కలిసి, మేరు పర్వతంలోని పవిత్రమైన దివ్య గుహలో 'నకులీ' అనే పేరుతో నివసిస్తాను.

కాయారోహణమిత్యేవం సిద్ధక్షేత్రఞ్చ వైతదా। భవిష్యతి తు విఖ్యాతం యావద్భూమిర్ద్ధరిష్యతి ।। ౨౩.

ఆ స్థలం 'కాయారోహణం' అని ప్రసిద్ధి చెందుతుంది. అది సిద్ధుల క్షేత్రంగా భూమి ఉన్నంతకాలం పేరుగాంచుతుంది.

తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి తపస్వినః । కుశఇకశ్చైవ గార్గ్యశ్చ మిత్రకో రుష్ట ఏవ చ ।। ౨౩.

అక్కడ కూడా నా కుమారులు, తపస్సు చేసే వారు, జన్మిస్తారు. వారు కుశైకుడు, గార్గ్యుడు, మిత్రకుడు, రుష్టుడు.

యోగయుక్తా మహాత్మానో బ్రాహ్మణా వేదపారగాః। ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం విమలా హ్యూర్ద్ధ్వరేతసః। రుద్రలోకం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ।। ౨౩.

వారు యోగంలో నిపుణులు, మహాత్ములు, వేదాలలో ప్రావీణ్యం కలిగిన బ్రాహ్మణులు. మహేశ్వరుని యోగాన్ని సాధించి, పవిత్రులై, ఉర్ధ్వరేతసులై, తిరిగి జన్మించడం చాలా అరుదైన రుద్ర లోకానికి వెళ్తారు.

ఇత్యేతద్వై మయా ప్రోక్తమవతారేషు లక్షణమ్। మన్వాదికృష్ణపర్యన్తమష్టావింశయుగక్రమాత్। తత్ర స్మృతిసమూహానాం విభాగో ధర్మలక్షణమ్ ।। ౨౩.

ఇలా మన్వంతరాల నుండి కృష్ణుడు వరకు ఎనిమిది యుగాల వరకూ అవతారాల లక్షణాలను నేను వివరించాను. అక్కడ స్మృతుల విభాగాలే ధర్మ లక్షణాలు.

చత్వారి భారతే వర్షే యుగాని మునయో విదుః । కృతం త్రేతా ద్వాపరం చ తిష్యం చేతి చతుర్యుగమ్ ।। ౨౪.

మునులారా, భారతదేశంలో నాలుగు యుగాలు ఉన్నాయి: కృతయుగం, త్రేతాయుగం, ద్వాపరయుగం, తిష్యయుగం. ఇవే నాలుగు యుగాలు.

ఏతత్సహస్రపర్యన్తమహర్యద్బ్రహ్మణః స్మృతమ్। యామాద్యాస్తు గణాః సప్త రోమవన్తశ్చతుర్ద్దశ ।। ౨౪.

ఇలాంటి వెయ్యి యుగచక్రాలు కలిసినదే బ్రహ్మదినంగా పిలవబడుతుంది. యామాది ఏడు గణాలు, రోమవంతులు పద్నాలుగు మంది ఉంటారు.

సశరీరాః శ్రయన్తే స్మ జనలోకం సహానుగాః। ఏవం దేవేష్వతీతేషు మహర్ల్లోకాజ్జనం తపః ।। ౨౪.

వారు తమ శరీరాలతో, అనుచరులతో కలిసి జనలోకానికి చేరుకుంటారు. దేవతలు అంతరించిపోయినప్పుడు, మహర్లొకంనుండి జనలోకానికి, అక్కడి నుండి తపోలోకానికి వెళ్తారు.

మన్వన్తరేష్వతీతేషు దేవాః సర్వే మహౌజసః। తతస్తేషు గతేషూర్ద్ధ్వం సాయుజ్యం కల్పవాసినామ్ ।। ౨౪.

గత మన్వంతరాలలో మహాశక్తి కలిగిన దేవతలందరూ, ఆ కాలాలు ముగిసిన తర్వాత, కల్పవాసులయొక్క ఐక్యతను పొందుతారు.

సమేత్య దేవైస్తే దేవాః ప్రాప్తే సఙ్కాలనే తదా। మహర్లోకం పరిత్యజ్య గణాస్తే వై చతుర్ద్దశ ।। ౨౪.

ప్రళయం వచ్చినప్పుడు, ఆ పద్నాలుగు గణాల దేవతలు ఒక్కచోట చేరి, మహర్లొకాన్ని విడిచిపెడతారు.

భూతదిష్వవశిష్టేషు స్థావరాన్తేషు వై తదా । శూన్యేషు తేషు లోకేషు మహాన్తేషు భువాదిషు। దేవేష్వథ గతేషూర్ద్ధ్వం కల్పవాసిషు వై జనమ్ ।। ౨౪.

ఆ సమయంలో, భూతాలు మాత్రమే మిగిలి, స్థావరజంతువులన్నీ నశించినప్పుడు, ఆ విశాలమైన ఖాళీ లోకాలైన భూమి మొదలైనవాటిలో, దేవతలు పైకి వెళ్లిన తరువాత, కల్పవాసులు జనలోకానికి వెళ్తారు.

తత్సంహత్యా తతో బ్రహ్మా దేవర్షిగణదానవాన్। సంస్థాపయతి వై సర్వ్వాన్ దాహవృష్‌ట్యా యుగక్షయే ।। ౨౪.

అలా అందరూ కూడిన తర్వాత, బ్రహ్మదేవుడు యుగాంతంలో అగ్ని, వర్షాలతో సంహారం అయిన తరువాత, దేవతలు, ఋషులు, దానవులను తిరిగి స్థాపిస్తాడు.

యోఽతీతః సప్తమః కల్పో మయా వః పరికీర్తితః। సముద్రైః సప్తభిర్గాఢమేకీభూతైర్మహార్ణవైః । ఆసీదేకార్ణవం ఘోరమవిభాగం తమోమయమ్ ।। ౨౪.౮ మాయయైకార్ణవే తస్మిన్ శఙ్ఖచక్రగదాధరః। జీమూతాభోఽమ్బుజాక్షశ్చ కిరీటీ శ్రీపతిర్హరిః ।। ౨౪.

ఏడవ కల్పం గతించిందని నేను మీకు వివరించాను. ఆ సమయంలో ఏడు సముద్రాలు ఒక్కటై, మహా సముద్రంగా మారి, భయంకరమైన, చీకటి మాత్రమే ఉన్న ఏకార్ణవంగా ఏర్పడింది.

నారాయణముఖోద్గీర్ణః సోఽష్టమః పురుషోత్తమః। అష్టబాహుర్మహోరస్కో లోకానాం యోనిరుచ్యతే। కిమప్యచిన్త్యం యుక్తాత్మా యోగమాస్థాయ యోగవిత్ ।। ౨౪.

ఆ ఏకార్ణవంలో, నారాయణుడు తన మహిమతో, ఎనిమిది చేతులతో, విస్తారమైన ఛాతితో, లోకాల మూలంగా, యోగంలో స్థితుడై, యోగాన్ని తెలిసినవాడిగా, ఎవ్వరూ ఊహించలేని విధంగా ఉద్భవించాడు.

ఫణాసహస్రకలితం తమప్రతిమవర్చసమ్। మహాభోగపతేర్భోగమన్వాస్తీర్య మహోచ్ఛ్రయమ్। తస్మిన్మహతి పర్యఙ్కే శేతే వై కనకప్రభే ।। ౨౪.

అతడు, వేల ఫణాలతో అలంకరించబడిన మహాభోగపతి అయిన శేషుని గొప్ప పింఛంపై, బంగారు వర్ణంతో, అపూర్వమైన కాంతితో, విశాలంగా పరుచుకున్న ఆ పీఠంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉన్నాడు.

ఏవం తత్ర శయానేన విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా। ఆత్మారామేణ క్రీడార్థం సృష్టం నాభ్యాం తు పఙ్కజమ్ ।। ౨౪.

అలా ప్రభావంతుడైన విష్ణువు తనలో తానే ఆనందిస్తూ, క్రీడార్ధంగా తన నాభినుండి ఒక పద్మాన్ని సృష్టించాడు.

శతయోజనవిస్తీర్ణం తరుణాదిత్యవర్చ్చసమ్। బజ్రదణ్డం మహోత్సేధం లీలయా ప్రభవిష్ణునా ।। ౨౪.

ఆ పద్మం వంద యోజనాల వెడల్పుతో, ఉదయించే సూర్యుని వలె ప్రకాశిస్తూ, వజ్రపు దండంలా దృఢంగా, ఎంతో ఎత్తుగా, మహావిష్ణువు సులభంగా సృష్టించాడు.

తస్యైవం క్రీడమానస్య సమీపం దేవమీఢుషః। హేమబ్రహ్మాణ్డజో బ్రహ్మా రుక్మవర్ణోహ్యతీన్ద్రియః। చతుర్ముఖో విశాలాక్షః సమాగమ్య యదృచ్ఛయా ।। ౨౪.

అలా ఆ దేవుడు క్రీడిస్తూ ఉన్నప్పుడు, ఆ దేవుని సమీపంలో, బంగారు బ్రహ్మాండంలో జన్మించిన, బంగారు వర్ణంతో, ఇంద్రియాలకు అందని, నాలుగు ముఖాలతో, విశాలమైన కళ్లతో బ్రహ్మదేవుడు స్వేచ్ఛగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

శ్రియా యుక్తేన నవ్యేన సుప్రభేణ సుగన్ధినా। తం క్రీడమానం పఝేన దృష్ట్వా బ్రహ్మా తు భేజివాన్ ।। ౨౪.

కొత్తగా, అందంగా, సుగంధంగా అలంకరించబడి ఆత్మవిశ్రాంతిగా ఆడుకుంటున్న వాడిని చూసి బ్రహ్మ దేవుడు దగ్గరకు వచ్చాడు.

స విస్మయమథాగమ్య శస్య సంపూర్ణయా గిరా। ప్రోవాచ కో భవాన్ శేతే ఆక్షితో మ్ధ్యమమ్భసామ్ ।। ౨౪.

ఆ అద్భుత దృశ్యం చూసి ఆశ్చర్యంతో, గొప్ప స్వరంతో బ్రహ్మ ఇలా అడిగాడు: "ఈ నీటిలో ఎవరు నీవు? ఎవ్వరూ కాపాడకుండా ఇక్కడ పడుకున్నావు?"

అథ తస్యాచ్యుతః శ్రుత్వా బ్రహ్మణస్తు శుభం వచః। ఉదతిష్ఠత పర్య్యఙ్కాద్విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః ।। ౨౪.

బ్రహ్మ చెప్పిన మంగళకరమైన మాటలు విని, అచ్యుతుడు తన మంచం మీద నుంచి ఆశ్చర్యంతో కన్నులు పెద్దవిగా చేసి లేచాడు.

ప్రత్యువాచోత్తరం చైవ క్రియతే యచ్చ కిఞ్చన। ద్యౌరన్తరిక్షం భూతఞ్చ పరం పదమహం ప్రభుః ।। ౨౪.

ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: "ఆకాశంలో, భూమిపై, జీవుల్లో ఏది జరుగుతుందో, వాటన్నింటికీ నేను పరమాధిపతి."

తమేవముక్త్వా భగవాన్ విష్ణుః పునరథావ్రవీత్ । కస్త్వం ఖలు సమాయాతః సమీపం భగవాన్ కుతః । కుతస్వ భూయో గన్తవ్యం కుత్ర వా తే ప్రతిశ్రయః ।। ౨౪.

అలా చెప్పిన తరువాత, భగవంతుడు విష్ణువు మళ్లీ ఇలా అడిగాడు: "భగవంతుడా! నీవెవరు? నన్ను చేరడానికి ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు? ఇక ఎక్కడికి వెళ్ళబోతున్నావు? నీ ఆశ్రయం ఎక్కడ ఉంది?"

కో భవాన్ విశ్వమూర్తిస్త్వం కర్త్తవ్యం కిఞ్చ తే మయా। ఏవం బ్రువాణ వైకుణ్ఠం ప్రత్యువాచ పితామహః ।। ౨౪.

"ఈ విశ్వరూపుడా! నీవెవరు? నీ కొరకు నేను ఏమి చేయాలి?" అని వైకుంఠుడిని పితామహుడు అడిగాడు.

యథా భవాంస్తథా చాహమాదికర్త్త ప్రజాపతిః। నారాయణసమాఖ్యాతః సర్వ్వం వై మయి తిష్ఠతి ।। ౨౪.

"నీవు ఎలా ఉన్నావో, నేనూ అలాగే ఉన్నాను. నేను ఆదికర్త, ప్రజాపతి, నారాయణుడిగా పిలవబడతాను. ఈ సర్వం నాలోనే ఉంది."

సవిస్మయం పరం శ్రుత్వా బ్రహ్మణా లోకకర్తృణా। సోఽనుజ్ఞాతో భగవతా వైకుణ్ఠో విశ్వసమ్భవః ।। ౨౪.

ప్రపంచ సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మ చెప్పిన ఈ పరమమైన మాటలు విని, విశ్వానికి మూలమైన వైకుంఠుడు ఆయన అనుమతితో ఉండిపోయాడు.