తదాప్యహం భవిష్యామి నామ్నా వేదశిరా ద్విజాః। తత్ర వేదశిరా నామ అస్త్రం తత్పారమేశ్వరమ్ ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో కూడా నేను 'వేదశిరా' అనే పేరుతో ఉంటాను, ద్విజులారా. అక్కడ 'వేదశిరా' అనే పేరు గల ఆయుధం ఉంటుంది, అది పరమేశ్వరుని గొప్ప ఆయుధం.
భవిష్యతి మహావీర్యం వేదశీర్షా చ పర్వతః। హిమవత్పృష్ఠమాశ్రిత్య సరస్వత్యా నగోత్తమే ।। ౨౩.
అక్కడ 'వేదశీర్షా' అనే పేరుగల గొప్ప శక్తివంతమైన పర్వతం ఉంటుంది. ఆ పర్వతం హిమవంతు పర్వతానికి పైన, సరస్వతి నదికి దగ్గరలో, అతి శ్రేష్ఠమైన పర్వతాలలో ఒకటిగా ఉంటుంది.
తదాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి తపోధనాః। కుణిశ్చ కుణిబాహుశ్చ కుశరీరః కునేత్రకః ।। ౨౩.
అప్పుడు కూడా నా కుమారులు తపస్సులో నిండినవారుగా ఉంటారు. వారు కుణి, కుణిబాహు, కుశరీరుడు, కునేత్రకుడు.
యోగాత్మానో మహాత్మానో బ్రహ్మిష్ఠాశ్చోర్ద్ధ్వరేతసః। తేఽపి తేనైవ మార్గేణ రుద్రలోకం గతాస్తు తే ।। ౨౩.
వారు యోగమయులు, మహాత్ములు, బ్రహ్మాన్ని ఆరాధించే వారు, ఉర్ధ్వరేతసులు. వారు కూడా అదే మార్గంలో రుద్రలోకానికి చేరుకున్నారు.
తతః షోడశమే చాపి పరివర్త్తే క్రమాగతే। వ్యాసస్తు సఞ్జయో నామ భవిష్యతి తదా ప్రభుః ।। ౨౩.
తర్వాత పదహారవ పారివర్తనంలో, క్రమంగా వచ్చినప్పుడు, వ్యాసుడు 'సంజయుడు' అనే పేరుతో జన్మిస్తాడు.
తదాప్యహం భవిష్యామి గోకర్ణో నామ నామతః। తస్మాద్భవిష్యతే పుణ్యం గోకర్ణం నామ తద్వనమ్ ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో కూడా నేను 'గోకర్ణుడు' అనే పేరుతో ఉంటాను. అక్కడి నుండి 'గోకర్ణం' అనే పవిత్రమైన వనం ఏర్పడుతుంది.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి మహౌజసః। కశ్యపో హ్యుశనాశ్చైవ చ్యవనోఽథ బృహస్పతిః। తేఽపి తేనైవ మార్గేణ గమిష్యన్తి పరం పదమ్ ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నా కుమారులు మహాశక్తివంతులుగా ఉంటారు. వారు కశ్యపుడు, ఉశనుడు, చ్యవనుడు, బృహస్పతి. వారు కూడా అదే మార్గంలో పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
తతః సప్తదశే చైవ పరివర్త్తే క్రమాగతే। తదా భవిష్యతి వ్యాసో నామ్నా దేవకృతఞ్జయః ।। ౨౩.
తర్వాత పదిహేడవ పారివర్తనంలో, క్రమంగా వచ్చినప్పుడు, వ్యాసుడు 'దేవకృతంజయుడు' అనే పేరుతో జన్మిస్తాడు.
తదాప్యహం భవిష్యామి గుహావాసీతి నామతః। హిమవచ్ఛిఖరే చైవ మహాతుఙ్గే మహాలయే। సిద్ధిక్షేత్రం మహాపుణ్యం భవిష్యతి మహాలయమ్ ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో కూడా నేను 'గుహావాసి' అనే పేరుతో ఉంటాను. హిమవంతు పర్వతంపై ఉన్న గొప్ప ఎత్తైన శిఖరంలో, మహా ఆలయంలో, అక్కడ సిద్ధిక్షేత్రంగా, మహాపుణ్యస్థలంగా అవుతుంది.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా బ్రహ్మణ్యా యోగవేదినః । భవిష్యన్తి మహాత్మానః సర్వజ్ఞా నిరహఙ్కృతాః ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నా కుమారులు బ్రహ్మాన్ని ఆరాధించే వారు, యోగాన్ని తెలిసినవారు, మహాత్ములు, అన్నీ తెలిసినవారు, అహంకారములేని వారు అవుతారు.
ఉతథ్యో వామదేవశ్చ మహాకాలో మహాలయః। తేషాం శతసహస్రన్తు శిష్యాణాం ధ్యానసాధనమ్ ।। ౨౩.
ఉతథ్యుడు, వామదేవుడు, మహాకాళుడు, మహాలయుడు—వారికి లక్ష మంది శిష్యులు ధ్యాన సాధనలో నిమగ్నమై ఉంటారు.
భవిష్యన్తి తదా కల్పే సర్వే తే ధ్యానయుఞ్జకాః। తే తు సన్నిహితా యోగే హృది కృత్వా మహేశ్వరమ్ । మహాలయే పదం క్షిప్త్వా ప్రవిష్టాః శివమవ్యయమ్ ।। ౨౩.
ఆ కాలంలో, ఆ యుగంలో, అందరూ ధ్యానంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. వారు యోగబలంతో మహేశ్వరుణ్ని హృదయంలో స్థాపించి, మహాలయంలో తమను సమర్పించి, అవినాశి శివునిలో లీనమవుతారు.
యే చాన్యేఽపి మహాత్మానః కాలే తస్మిన్ యుగాన్తికే। ధ్యానయుక్తేన మనసా విమలాః శుద్ధబుద్ధయః ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో, యుగాంతంలో, ఇతర మహాత్ములు కూడా, ధ్యానంతో మనస్సు నింపుకుని, నిర్మలమైన, శుద్ధబుద్ధులు అవుతారు.
గత్వా మహాల్యం పుణ్యం దృష్ట్వా మాహేశ్వరం పదమ్ । తూర్ణం తారయతే జన్తూన్ దశపూర్వాన్ దశాపరాన్ ।। ౨౩.
వారు మహాలయానికి వెళ్లి, మహేశ్వరుని స్థలాన్ని దర్శించి, వెంటనే పది తరాల పూర్వీకులను, పది తరాల వంశజులను విమోచిస్తారు.
ఆత్మానమేకవిశంఞ్చ తారయిత్వా మహార్ణవమ్। మమ ప్రసాదాద్యాస్యన్తి రుద్రలోకం గతజ్వరాః ।। ౨౩.
తమను, ఇరవై మందిని కూడా మహాసముద్రాన్ని దాటి రక్షించి, నా కృపతో రుద్రలోకానికి, బాధలేని స్థితికి చేరుకుంటారు.
తతోఽష్టాదశమే చైవ పరివర్త్తే యదా భవేత్ । తదా ఋతఞ్జయో నామ వ్యాసస్తు భవితా మునిః। తదాఽప్యహం భవిష్యామి శిఖణ్డీ నామ నామతః ।। ౨౩.
తర్వాత పదహారవ పారివర్తనంలో, వ్యాసుడు 'ఋతంజయుడు' అనే పేరుతో మునిగా జన్మిస్తాడు. ఆ సమయంలో కూడా నేను 'శిఖండీ' అనే పేరుతో ఉంటాను.
సిద్ధక్షేత్రే మహాపుణ్యే దేవదానవపూజితే। హిమవాచ్ఛిఖరే పుణ్యే శిఖణ్డీ యత్ర పర్వతః। శిఖణ్డినో వనఞ్చాపి ఋషిసిద్ధనిషేవితమ్ ।। ౨౩.
సిద్ధిక్షేత్రంలో, మహాపుణ్యస్థలంలో, దేవతలు, దానవులు పూజించే స్థలంలో, హిమవంతు పర్వతంపై పవిత్రమైన శిఖరంలో 'శిఖండీ' అనే పర్వతం, అలాగే 'శిఖండినో వనం' ఉంది. అక్కడ ఋషులు, సిద్ధులు నివసిస్తారు.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి తపోధనాః। వాచఃశవా ఋతీకశ్చ శావాసశ్చ దృఢవ్రతః ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నా కుమారులు తపస్సుతో నిండినవారుగా ఉంటారు. వారు వాచఃశవా, ఋతీకుడు, శావాసుడు, దృఢవ్రతుడు.
యోగాత్మానో మహాశక్తాః సర్వే తే వేదపారగాః। ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం రుద్రలోకం వ్రజన్తి తే ।। ౨౩.
యోగంలో లీనమై, గొప్ప శక్తి కలిగి, వేదాలను పూర్తిగా నేర్చుకున్న వారు, మహేశ్వరుని పరమయోగాన్ని పొందిన తరువాత, రుద్రుని లోకానికి చేరుకుంటారు.
తతస్త్వేకోనవింశే తు పరివర్త్తే క్రమాగతే। వ్యాసస్తు భవితా నామ్నా భరద్వాజో మహామునిః ।। ౨౩.
తర్వాత, పద్దెనిమిదవ పరివర్తనం పూర్తయిన తరువాత, క్రమంగా పంతొమ్మిదవ పరివర్తనంలో, వ్యాసుడు 'భరద్వాజుడు' అనే పేరుతో జన్మిస్తాడు, ఆ మహాముని.
తత్రాప్యహం భవిష్యామి జటామాలీతి నామతః। హిమవచ్ఛిఖరే రమ్యేజటాయుర్యత్ర పర్వతః ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నేను 'జటామాలీ' అనే పేరుతో ఉంటాను. హిమవంతుని అందమైన శిఖరంపై, జటాయు అనే పర్వతం ఉన్న చోట నేను ఉంటాను.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి మహౌజసః। హిరణ్యనామా కౌశిల్యః కాక్షీవః కుథుమిస్తథా ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నా కుమారులు, మహాశక్తి కలవారు, జన్మిస్తారు. వారు హిరణ్యుడు, కౌశిల్యుడు, కాక్షీవుడు, కుతుమి.
ఈశ్వరా యోగధర్మాణః సర్వే తే హ్యూర్ద్ధ్వరేతసః। ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం గమిష్యన్తి న సంశయః ।। ౨౩.
వారు అందరూ యోగధర్మంలో స్థిరంగా ఉండే ప్రభువులు, తమ శక్తిని పైకి మళ్లించినవారు. మహేశ్వరుని పరమయోగాన్ని పొందిన తరువాత, వారు తప్పకుండా వెళ్ళిపోతారు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తతో వింశతిమే సర్గే పరివర్త్తే క్రమేణ తు। వాచఃశ్రవాః స్మృతో వ్యాసో భవిష్యతి మహామతిః ।। ౨౩.
తర్వాత, ఇరవైవ పరివర్తనంలో, క్రమంగా, వ్యాసుడు 'వాచఃశ్రవాః' అనే పేరుతో, గొప్ప బుద్ధి కలిగిన ఋషిగా జన్మిస్తాడు.
తదాప్యహం భవిష్యామి హ్యట్టహాసీతి నామతః। అట్టహాసప్రియాశ్చాపి భవిష్యన్తి తదా నరాః ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో నేను కూడా 'అట్టహాస' అనే పేరుతో ఉంటాను. అప్పుడు నవ్వును ఇష్టపడే మనుషులు కూడా జన్మిస్తారు.
తత్రైవ హిమవత్పృష్ఠే సిద్ధచారణసేవితే। తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి మహౌజసః। యుక్తాత్మానో మహాసత్త్వా ధ్యానినో నియతవ్రతాః ।। ౨౩.
అదే హిమవంతుని కొండపై, సిద్ధులు, చరణులు సంచరించే ఆ ప్రదేశంలో, నా కుమారులు కూడా అక్కడే జన్మిస్తారు. వారు మహాశక్తి కలవారు, యోగంలో లీనమైనవారు, గొప్ప ధైర్యశాలి, ధ్యానంలో నిమగ్నమైనవారు, నియమంగా వ్రతాలు పాటించే వారు.
సుమన్తుర్వర్వరిర్విద్వాన్ సుబన్ధుః కుశికన్ధరః। ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం రుద్రలోకాయ తే గతాః ।। ౨౩.
సుమంతుడు, వర్వరి, పండితుడు అయిన సుబంధు, కుశికంధరుడు — వీరు మహేశ్వరుని పరమయోగాన్ని పొందిన తరువాత, రుద్రుని లోకానికి చేరుకున్నారు.
ఏకవిశే పునః ప్రాప్తే పరివర్త్తే క్రమేణ తు। వాచస్పతిః స్మృతో వ్యాసో యదా స ఋషిసత్తమః ।। ౨౩.
మళ్లీ, ఇరవై ఒకటవ పరివర్తనం వచ్చినప్పుడు, వ్యాసుడు 'వాచస్పతి' అనే పేరుతో, ఋషుల్లో శ్రేష్ఠుడిగా జన్మిస్తాడు.
తదాఽప్యహం భవిష్యామి దారుకో నామ నామతః। తస్మాద్భవిష్యతే పుణ్యం దేవదారువనం మహత్ ।। ౨౩.
ఆ సమయంలో నేను కూడా 'దారుకుడు' అనే పేరుతో ఉంటాను. అతని వల్ల అక్కడ మహత్తరమైన పవిత్రమైన దేవదారు వనం ఏర్పడుతుంది.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి మహౌజసః। ప్లక్షో దాక్షాయణిశ్చైవ కేతుమాలీ బకస్తథా ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా నా కుమారులు, మహాశక్తి కలవారు, జన్మిస్తారు. వారు ప్లక్షుడు, దాక్షాయణి, కేతుమాలీ, బకుడు.