తతస్తస్మింస్తదా కల్పే వారాహే సప్తమే ప్రభోః। పునర్విష్ణుర్మహాతేజాః కాలో లోకప్రకాలనః। మనుర్వైవస్వతో నామ తవ పుత్రో భవిష్యతి ।। ౨౩.
అప్పుడా కల్పంలో, ఏడవ వారాహ కాలంలో, మళ్లీ మహాతేజస్వి విష్ణువు, కాలస్వరూపుడై, లోకాల సృష్టికర్తగా, వైవస్వతుడు అనే మనువు నీ కుమారుడవుతాడు.
తదా చతుర్యుగావస్థే కల్పే తస్మిన్ యుగాన్తకే। భవిష్యామి శిఖాయుక్తః శ్వేతో నామ మహామునిః ।। ౨౩.
ఆ కల్పంలో, నాలుగు యుగాల చక్రంలో, యుగాంత సమయానికి, నేను శిఖధారి అయిన శ్వేత మహామునిగా జన్మిస్తాను.
హిమవచ్ఛిఖరే రమ్యే ఛాగలే పర్వతోత్తమే। చతుఃశిష్యాః శివే యుక్తా భవిష్యన్తి తదా మమ ।। ౨౩.
హిమవంతు శిఖరంపై, అందమైన చాగల పర్వతంపై, ఆ సమయంలో నాకోసం నలుగురు శివభక్తులు శిష్యులుగా ఉంటారు.
శ్వేతశ్చైవ శిఖశ్చైవ శ్వేతాశ్వః శ్వేతలోహితః। చత్వారస్తే మహాత్మానో బ్రాహ్మణా వేదపారగాః ।। ౨౩.
అందులో శ్వేతుడు, శిఖుడు, శ్వేతాశ్వుడు, శ్వేతలోహితుడు—ఈ నలుగురు మహాత్ములు, బ్రాహ్మణులు, వేదాలలో నిపుణులు.
తతస్తే బ్రహ్మభూయిష్ఠా దృష్ట్వా బ్రహ్మగతిం పరామ్ । తత్సమీపం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ।। ౨౩.
వారు బ్రహ్మపదాన్ని చూసి, బ్రహ్మస్వరూపులై, తిరిగి రానిరాని ఆ స్థలానికి చేరుకుంటారు.
పునస్తు మమ దేవేశో ద్వితీయద్వాపరే ప్రభుః। ప్రజాపతిర్యదా వ్యాసః సత్యో నామ భవిష్యతి ।। ౨౩.
తర్వాత రెండవ ద్వాపర యుగంలో, దేవతాధిపతి, ప్రభువు, వ్యాసుడిగా, సత్యుడు అనే పేరుతో జన్మిస్తాడు.
తదా లోకహితార్థాయ సుతారే నామ నామతః। భవిష్యామి కలౌ తస్మిన్ లోకానుగ్రహకారణాత్ ।। ౨౩.
అప్పుడు లోకహితార్థంగా, కలియుగంలో, లోకాలకు మేలు చేయడానికి, నేను సుతారుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాను.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యా నామ నామతః। దున్దుభిః శతరూపశ్చ ఋచీకః క్రతుమాంస్తథా ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా, నా కుమారులు దుండుభి, శతరూప, ఋచీకుడు, క్రతుమంతుడు అనే పేర్లతో ప్రసిద్ధి చెందుతారు.
ప్రాప్య యోగం తథా జ్ఞానం బ్రహ్మ చైవ సనాతనమ్। రుద్రలోకం గమిష్యన్తి పునరావృత్తి దుర్లభమ్ ।। ౨౩.
వారు యోగాన్ని, జ్ఞానాన్ని, శాశ్వతమైన బ్రహ్మాన్ని పొందిన తరువాత, తిరిగి రానిరాని రుద్రలోకానికి చేరుకుంటారు.
తృతీయే ద్వాపరే చైవ యదా వ్యాసస్తు భార్గవః। తదా హ్యహం భవిష్యామి దమనస్తు యుగన్తికే ।। ౨౩.
మూడవ ద్వాపర యుగంలో, వ్యాసుడు భార్గవుడిగా ఉన్నప్పుడు, యుగాంత సమయానికి నేను దమనుడు అవుతాను.
తత్రాపి చ భవిష్యన్తి చత్వారో మమ పుత్రకాః। విశోకశ్చ వికేశశ్చ విశాపః శాపనాశనః ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా, నా నలుగురు కుమారులు—విశోకుడు, వికేశుడు, విశాపుడు, శాపనాశనుడు జన్మిస్తారు.
తేఽపి తేనైవ మార్గేణ యోగోక్తేన మహౌజసః। రుద్రలోకం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ।। ౨౩.
వారు కూడా అదే మార్గంలో, యోగబలంతో, గొప్ప తేజస్సుతో, తిరిగి రానిరాని రుద్రలోకానికి చేరుకుంటారు.
చతుర్థే ద్వాపరే చైవ యదా వ్యాసోఽఙ్గిరాః స్మృతః। తదాఽప్యహం భవిష్యామి సుహోత్రో నామ నామతః ।। ౨౩.
నాల్గవ ద్వాపర యుగంలో, వ్యాసుడు అంగిరసుడిగా ప్రసిద్ధి అయినప్పుడు, నేను సుహోత్రుడు అనే పేరుతో జన్మిస్తాను.
తత్రాపి మమ సత్పుత్రాశ్చత్వారశ్చ తపోధనాః। భవిష్యన్తి ద్విజశ్రేష్ఠా యోగాత్మానో దృఢవ్రతాః ।। ౨౩.
అక్కడ కూడా, నా నలుగురు నిజమైన కుమారులు, తపస్సులో సంపన్నులు, యోగానికి అంకితులు, దృఢవ్రతులు, ఉత్తమ ద్విజులు జన్మిస్తారు.
సుముఖో దుర్ముఖశ్చైవ దుర్దమో దురతిక్రమః। ప్రాప్య యోగగతిం సూక్ష్మాం విమలా దగ్ధకిల్బిషాః। తేఽపి తేనైవ మార్గేణ గమిష్యన్తి న సంశయః ।। ౨౩.
సుముఖుడు, దుర్ముఖుడు, దుర్దముడు, దురతిక్రముడు — వీరంతా యోగమార్గాన్ని చేరుకొని, పాపాలు కాలిపోయి, పవిత్రులై, అదే మార్గంలో నిస్సందేహంగా ముందుకు సాగుతారు.
పఞ్చమే ద్వాపరే చైవ వ్యాసస్తు సవితా యదా। తదా చాపి భవిష్యామి కఙ్గో నామ మహాతపాః। అనుగ్రహార్థం లోకానాం యోగాత్మా నైకకర్మకృత్ ।। ౨౩.
ఐదవ ద్వాపరయుగంలో వ్యాసుడు సవితగా ఉన్నప్పుడు, నేను కూడా కంగ అనే మహాతపస్విగా జన్మించి, లోకాలకు ఉపకారం చేయడానికి, యోగస్వరూపుడిగా, అనేక కార్యాలు చేసేవాడిగా ఉంటాను.
చత్వారస్తు మహాభాగా విరజాః శుద్ధయోనయః । పుత్రా మమ భవిష్యన్తి యోగాత్మానో దృఢవ్రతాః ।। ౨౩.
నాకు నలుగురు మహాశయులు, రాగరహితులు, పవిత్ర కుటుంబంలో జన్మించినవారు, యోగానికి అంకితమై, దృఢనిశ్చయంతో ఉండే కుమారులు కలుగుతారు.
సనః సనన్దనశ్చైవ ప్రభుర్యశ్చ సనాతనః। ఋతుః సనత్కుమారశ్చ నిర్మమా నిరహంకృతాః। మత్సమీపం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ।। ౨౩.
సనకుడు, సనందనుడు, ప్రభువు, సనాతనుడు, ఋతువు, సనత్కుమారుడు — వీరంతా స్వార్థం లేకుండా, అహంకారం లేకుండా, నా సమీపానికి చేరుకుంటారు. అక్కడి నుండి తిరిగి రావడం చాలా కష్టం.
పరివృత్తే పునః షష్ఠే మృత్యుర్వ్యాసో యదా విభుః। తదాప్యహం భవిష్యామి లోకాక్షిర్నామ నామతః ।। ౨౩.
ఆరవ చక్రం తిరిగిన తరువాత, వ్యాసుడు మృత్యురూపంలో ఉన్నప్పుడు, నేను కూడా లోకాక్షి అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాను.
శిష్యాశ్చ మమ తే దివ్యా యోగాత్మానో దృఢవ్రతాః। భవిష్యన్తి మహాభాగాశ్చత్వారో లోకసమ్మతాః ।। ౨౩.
అప్పుడు నాకు ఉన్న శిష్యులు నలుగురు, దివ్యులు, యోగానికి అంకితులు, దృఢనిశ్చయంతో, మహాభాగ్యశాలులు, లోకంలో అందరికి గౌరవప్రదులు అవుతారు.
సుధామా విరజశ్చైవ శఙ్ఖపాద్రవ ఏవ చ। యోగాత్మానో మహాత్మానస్తే సర్వే దగ్ధకిల్బిషాః। తేఽపి తేనైవ మార్గేణ గమిష్యన్తి న సంశయః ।। ౨౩.
సుధామ, విరజ, శంఖపాదుడు, రవుడు — వీరంతా యోగానికి అంకితులై, మహాత్ములై, పాపాలు కాలిపోయినవారు. వీరందరూ అదే మార్గంలో నిస్సందేహంగా ముందుకు సాగుతారు.
సప్తమే పరివర్త్తే తు యదా వ్యాసః శతక్రతుః। విభుర్నామ మహాతేజా- పూర్వమాసీచ్ఛతక్రతుః ।। ౨౩.
ఏడవ చక్రంలో వ్యాసుడు శతక్రతువుగా ఉంటాడు. అతడు గతంలో కూడా శతక్రతువు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన మహాశక్తివంతుడు.
తదాఽప్యహం భవిష్యామి కలౌ తస్మిన్ యుగాన్తికే। జైగీషవ్యేతి విఖయాతః సర్వేషాం యోగినాం వరః ।। ౨౩.
అప్పుడు కూడా, ఆ కలియుగాంతంలో, నేను జైగీషవ్యుడు అనే పేరుతో జన్మించి, యోగులందరిలో శ్రేష్ఠుడిగా ప్రసిద్ధి అవుతాను.
తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి యుగే తదా। సారస్వతః సుమేధాశ్చ వసువాహః సువాహనః ।। ౨౩.
ఆ యుగంలో కూడా, నా కుమారులు సారస్వతుడు, సుమేధసుడు, వసువాహుడు, సువాహనుడు అవుతారు.
తేఽపి తేనైవ మార్గేణ ధ్యానయుక్తిం సమాశ్రితాః । భవిష్యన్తి మహాత్మానో రుద్రలోకపరాయణాః ।। ౨౩.
వీరందరూ అదే మార్గాన్ని అనుసరించి, ధ్యానంలో స్థిరమై, మహాత్ములై, రుద్రలోకానికి అంకితులై ఉంటారు.
వసిష్ఠశ్చాష్టమే వ్యాసః పరివర్త్తే భవిష్యతి। కపిలశ్చాసురిశ్చైవ తథా పఞ్చశిఖో మునిః। వాగ్బలిశ్చ మహాయోగీ సర్వ ఏవ మహౌజసః ।। ౨౩.
ఎనిమిదవ చక్రంలో వ్యాసుడు వసిష్ఠుడిగా జన్మిస్తాడు. అలాగే కపిలుడు, ఆసురి, పంచశిఖుడు అనే ముని, వాగ్బలియనే మహాయోగి — వీరందరూ మహాశక్తివంతులు.
ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం ధ్యానినో దగ్ధకల్మషాః। మత్సమీపం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ।। ౨౩.
వీరందరూ మహేశ్వరయోగాన్ని సాధించి, ధ్యానంలో లీనమై, పాపాలు కాలిపోయి, తిరిగి రావడం దుర్లభమైన నా సమీపానికి చేరుకుంటారు.
పరివర్త్తేఽథ నవమే వ్యాసః సారస్వతో యదా। తదా చాహం భవిష్యామి ఋషభో నామ నామతః । తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి మహౌజసః ।। ౨౩.
తొమ్మిదవ చక్రంలో వ్యాసుడు సారస్వతుడిగా ఉన్నప్పుడు, నేను ఋషభుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి అవుతాను. అక్కడ కూడా నాకు ఉన్న కుమారులు మహాశక్తివంతులు.
పరాశరశ్చ గార్గ్యశ్చ భార్గవో హ్యఙ్గిరాస్తథా। భవిష్యన్తి మహాత్మానో బ్రాహ్మణా వేదపారగాః ।। ౨౩.
పరాశరుడు, గార్గ్యుడు, భార్గవుడు, అంగిరసుడు — వీరందరూ మహాత్ములు, వేదాల్లో నిపుణులైన బ్రాహ్మణులు అవుతారు.
సర్వే తపోబలోత్కృష్టాః శాపానుగ్రహకోవిదాః। తేపి తేనైవ మార్గేణ యోగోక్తేన తపస్వినః। ధ్యానమార్గం సమాసాద్య గమిష్యన్తి తథైవ తే ।। ౨౩.
వీరందరూ తపస్సులో ప్రావీణ్యం కలవారు, శాపాలు, వరాలు ఇవ్వడంలో నైపుణ్యం కలవారు. యోగమార్గాన్ని అనుసరించి, ధ్యానమార్గాన్ని చేరుకొని, అదే విధంగా ముందుకు సాగుతారు.