వాయుపురాణమ్

అయం యో వర్త్తతే కల్పో వారాహః స తు కీర్త్త్యతే। యస్మిన్ స్వాయమ్భువాద్యాశ్చ మనవశ్చ చతుర్ద్దశ ।। ౨౧.

ఇప్పుడు నడుస్తున్న కల్పాన్ని వారాహ కల్పం అంటారు. ఇందులో స్వాయంభువుడు మొదలుకొని పద్నాలుగు మనువులు ఉన్నారు.

కస్మాద్వారాహకల్పోయం నామతః పరికీర్తితః। కస్మాచ్చ కారణాద్దేవో వరాహ ఇతి కీర్త్త్యతే ।। ౨౧.

ఈ కల్పాన్ని 'వారాహ కల్పం' అని ఎందుకు అంటారు? దేవుడు 'వరాహుడు' అని ఎందుకు పిలవబడతాడు?

కో వా వరాహో భగవాన్ కస్య యోనిః కిమాత్మకః। వరాహః కథముత్పన్న ఏతదిచ్ఛామ వేదితుమ్ ।। ౨౧.

భగవంతుడైన వరాహుడు ఎవరు? ఆయన ఎవరి నుండి పుట్టాడు? ఆయన స్వభావం ఏమిటి? వరాహుడు ఎలా ఉద్భవించాడు? ఇది మేము తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాము.

వరాహస్తు యథోత్పన్నో యస్మిన్నర్థే చ కల్పితః। వారాహశ్చ యథా కల్పః కల్పత్వం కల్పనా చ యా ।। ౨౧.

వరాహుడు ఎలా పుట్టాడు, ఏ ఉద్దేశ్యంతో ఆయనను సృష్టించారు, కల్పాన్ని ఎలా 'వారాహ కల్పం' అంటారు, 'కల్పం' అంటే ఏమిటి, దాని భావం ఏమిటి—

కల్పయోరన్తరం యచ్చ తస్య చాస్య చ కల్పితమ్। తత్సర్వం సమ్ప్రవక్ష్యామి యథాదృష్టం యథాశ్రుతమ్ ।। ౨౧.

కల్పాల మధ్య ఉన్న తేడా ఏమిటి, ఒక్కొక్కదానికి ఏ విధంగా నిర్ణయించబడింది—ఇవి అన్నింటినీ నేను చూచినట్లు, విన్నట్లు ఇప్పుడు పూర్తిగా వివరంగా చెప్పబోతున్నాను.

భవస్తు ప్రథమః కల్పో లోకాదౌ ప్రథితః పురా। జ్ఞాతవ్యో భగవానత్ర హ్యానన్దః సామ్ప్రతః స్వయమ్ ।। ౨౧.

ప్రపంచాల ఆది నుంచే ప్రసిద్ధిగా ఉన్న మొదటి కల్పం భవ కల్పం. ఇక్కడ భగవంతుడు ఆనందంగా ప్రత్యక్షంగా ఉండాలని తెలుసుకోవాలి.

బ్రహ్మస్థానమిదం దివ్యం ప్రాప్తం వా దివ్యసమ్భవమ్। ద్వితీయస్తు భువః కల్పస్తృతీయస్తప ఉచ్యతే ।। ౨౧.

ఇది బ్రహ్మ స్థానం, దివ్యమైనది, దివ్యముగా లభించినది. రెండవది భువః కల్పం, మూడవది తపస్సు అని అంటారు.

భవశ్చతుర్థో విజ్ఞేయః పంచమో రమ్భ ఏవ చ। ఋతుకల్పస్తథా షష్ఠః సప్తమస్తు క్రతుః స్మృతః ।। ౨౧.

నాలుగవది భవ కల్పం, ఐదవది రంభ కల్పం. ఆరవది ఋతు కల్పం, ఏడవది కృతు కల్పం అని గుర్తించాలి.

అష్టమస్తు భవేద్వహ్నిర్నవమో హవ్యవహనః। సావిత్రో దశమః కల్పో భువస్త్వేకాదశః స్మృతః ।। ౨౧.

ఎనిమిదవది వహ్ని కల్పం, తొమ్మిదవది హవ్యవాహన కల్పం. పదవది సావిత్రి కల్పం, పదకొండవది భువస్ కల్పం అని పిలుస్తారు.

ఉశికో ద్వాదశస్తత్ర కుశికస్తు త్రయోదశః। చతుర్ద్దశస్తు గన్ధర్వో గన్ధర్వో యత్ర వై స్వరః। ఉత్పన్నస్తు యథా నాదో గన్ధర్వా యత్ర చోత్థితాః ।। ౨౧.

పన్నెండవది ఉశిక కల్పం, పదమూడు కుశిక కల్పం. పద్నాలుగవది గంధర్వ కల్పం, అక్కడే స్వరము పుట్టింది, గంధర్వులు ఆ స్వరంతో జన్మించారు.

ఋషభస్తు తతః కల్పో జ్ఞేయః పంచదశో ద్విజాః। ఋషయో యత్ర సమ్భూతాః స్వరో లోకమనోహరః ।। ౨౧.

తర్వాత పదిహేనవది ఋషభ కల్పం అని తెలుసుకోవాలి, ద్విజులారా. అక్కడ ఋషులు పుట్టారు, ఆ స్వరం లోకాలను ఆకట్టుకునేలా ఉంది.

షడ్జస్తు షోడశః కల్పః షడ్జనా యత్ర చర్షయః। శిశిరశ్చ వసన్తశ్చ నిదాఘో వర్ష ఏవ చ ।। ౨౧.

పదహారవది షడ్జ కల్పం, అక్కడ ఆరు ఋషులు నివసించారు. శిశిర, వసంత, నియాఘ, వర్ష కూడా అక్కడే ఉన్నారు.

శరద్ధేమన్త ఇత్యేతే మానసా బ్రహ్మణః సుతాః। ఉత్పన్నాః షడ్జ సంసిద్ధాః పుత్రాః కల్పే తు షోడశే ।। ౨౧.

శరద్, హేమంత్—ఇవన్నీ బ్రహ్మకు మనసులో పుట్టిన కుమారులు. షడ్జ కల్పంలో వారు పుట్టి, సంపూర్ణంగా కుమారులుగా నిలిచారు.

యస్మాజ్జాతైశ్చ తైః షడభిః సద్యో జాతో మహేశ్వరః। తస్మాత్ సముత్థితః షడ్జః స్వరస్తూదధిసన్నిభః ।। ౨౧.

ఆ ఆరుగురు పుట్టిన వెంటనే మహేశ్వరుడు జన్మించాడు. అందువల్ల, సముద్రంలా విస్తరించిన షడ్జ స్వరం పుట్టింది.

తతః సప్తదశః కల్పో మార్జాలీయ ఇతి స్మృతః। మార్జ్జాలీయం తు తత్ కర్మ యస్మాద్బ్రాహ్మమకల్పయత్ ।। ౨౧.

తర్వాత పదిహేడవది మార్జాలీయ కల్పం అని పిలుస్తారు. బ్రహ్మ కార్యం మార్జాలీయ క్రియ ద్వారా పూర్తయ్యింది.

తతస్తు మధ్యమో నామ కల్పోఽష్టాదశ ఉచ్యతే। యస్మింస్తు మధ్యమో నామ స్వరో ధైవతపూజితః । ఉత్పన్నః సర్వభూతేషు మధ్యమో వై స్వయంభువః ।। ౨౧.

తర్వాత పదెనిమిదవది మధ్యమ కల్పం. ఇందులో మధ్యమ స్వరం, ధైవత స్వరంతో గౌరవించబడింది, అన్ని జీవులలో స్వయంగా ప్రబలంగా పుట్టింది.

తతస్త్వేకోనవింశస్తు కల్పో వైరాజకః స్మృతః। వైరాజో యత్ర భగవాన్ మునుర్వై బ్రహ్మణః సుతః ।। ౨౧.

తర్వాత పంతొమ్మిదవది వైరాజక కల్పం అని పిలుస్తారు. అక్కడ భగవంతుడు వైరాజుడు, బ్రహ్మ కుమారుడైన ముని ఉన్నాడు.

తస్య పుత్రస్తు ధర్మాత్మా దధీచిర్న్నామ ధార్మికః। ప్రజాపతిర్మహాతేజా బభూవ త్రిదశేశ్వరః ।। ౨౧.

వైరాజుని కుమారుడు ధర్మాత్ముడైన దధీచి. అతడు మహాశక్తివంతుడైన ప్రజాపతి, దేవతల అధిపతి అయ్యాడు.

అకామయత గాయత్రీ యజమానం ప్రజాపతిమ్। తస్మాజ్జజ్ఞే స్వరః స్రిగ్ధః పుత్రస్తస్య దధీచినః ।। ౨౧.

గాయత్రి, యజమానుడైన ప్రజాపతిని కోరింది. ఆమె నుండి మృదువైన స్వరం, దధీచి కుమారుడు పుట్టాడు.

తతో వింశతిమః కల్పో నిషాదః పరికీర్త్తితః। ప్రజాపతిస్తు తం దృష్ట్వా స్వయమ్భూప్రభవం తదా। విరరామ ప్రజాః స్రష్టుం నిషాదస్తు తపోఽతపత్ ।। ౨౧.

తర్వాత ఇరవైవది నిషాద కల్పం. స్వయంభువుని నుండి పుట్టిన నిషాదుని చూసి ప్రజాపతి సృష్టిని ఆపాడు, నిషాదుడు తపస్సు చేశాడు.

దివ్యం వర్షసహస్రన్తు నిరాహారో జితేన్ద్రియః। తమువాచ మహాంతేజా బ్రహ్మా లోకపితామహః ।। ౨౧.

వెయ్యేళ్ల పాటు ఆహారం లేకుండా, ఇంద్రియాలను జయించి తపస్సు చేశాడు. అప్పుడు లోకాల పితామహుడు బ్రహ్మ అతనితో మాట్లాడాడు.

ఊర్ద్ధ్వబాహుం తపోగ్లానం దుఃఖితం క్షుత్పిపాసితమ్। నిషీదేత్యబ్రవీదేనం పుత్రం శాన్తం పితామహః। తస్మాన్నిషాదః సమ్భూతః స్వరస్తు స నిషాదవాన్ ।। ౨౧.

తన చేతులు పైకి ఎత్తి, తపస్సు వల్ల అలసిపోయి, ఆకలి దాహాలతో బాధపడుతూ ఉన్న తన కుమారుడిని బ్రహ్మ శాంతంగా 'కూర్చో' అని అన్నాడు. అందువల్ల నిషాదుడు పుట్టాడు, ఆ స్వరం నిషాదవన్ అయింది.

ఏకవింశతిమః కల్పో విజ్ఞేయః పఞ్చమో ద్విజాః। ప్రాణోఽపానః సమానశ్చ ఉదానో వ్యాన ఏవ చ ।। ౨౧.

ఇరవై ఒకటవది కల్పం ఐదవదిగా గుర్తించాలి, ద్విజులారా. ప్రాణ, అపాన, సమాన, ఉదాన, వ్యాన—ఈ ఐదు అక్కడ ఉన్నాయి.

బ్రహ్మణో మానసాః పుత్రాః పఞ్చైతే బ్రహ్మణః సమాః। తైస్త్వర్థవాదిభిర్యుక్తైర్వాగ్భిరిష్టో మహేశ్వరః ।। ౨౧.

బ్రహ్మదేవుని మనస్సులో పుట్టిన ఐదుగురు కుమారులు, బ్రహ్మకి సమానులు. వాళ్లందరూ అర్థవంతమైన మాటలతో మహేశ్వరుడిని స్తుతించారు.

యస్మాత్పరిగతైర్గీతః పఞ్చభిస్తైర్మహాత్మభిః। స్వరస్తు పఞ్చమః స్నిగ్ధః తస్మాత్కల్పస్తు పఞ్చమః ।। ౨౧.

ఆ ఐదుగురు మహాత్ములు జ్ఞానంతో పాటలు పాడినందువల్ల, ఐదవ స్వరం మధురంగా ఉంది. అందుకే ఐదవ కల్పం ఏర్పడింది.

ద్వావింశస్తు తథా కల్పో విజ్ఞేయో మేఘవాహనః। యత్ర విష్ణుర్మహాబాహుర్మేఘో భూత్వా మహేశ్వరమ్। దివ్యం వర్షసహస్రన్తు అవహత్ కృత్తివాససమ్ ।। ౨౧.

ఇరవై రెండవ కల్పాన్ని మేఘవాహన కల్పంగా తెలుసుకోవాలి. ఇందులో మహాబాహువు అయిన విష్ణువు మేఘంగా మారి, చర్మాలు ధరించిన మహేశ్వరుణ్ని దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళ పాటు మోశాడు.

తస్య నిఃశ్వసమానస్య భారాకాన్తస్య వై ముఖాత్। నిర్జగామ మహాకాయః కాలో లోకప్రకాశనః। యస్త్వయం పఠ్యతే విప్రైర్విష్ణుర్వై కశ్యపాత్మజః ।। ౨౧.

భారం మోస్తూ శ్వాస తీసుకున్నప్పుడు, అతని నోటి నుండి మహా శరీరధారిగా కాలమహాత్ముడు, లోకాలకు వెలుగు ఇచ్చేవాడు, వెలువడాడు. అతడిని మునులు కశ్యపుని కుమారుడైన విష్ణువుగా వర్ణిస్తారు.

త్రయోవింశతిమః కల్పో విజ్ఞేయశ్చిన్తకస్తథా। ప్రజాపతిసుతః శ్రీమాన్ చితిశ్చ మిథునఞ్చ తౌ ।। ౨౧.

ఇరవై మూడవ కల్పాన్ని చింతక కల్పంగా తెలుసుకోవాలి. ప్రజాపతికి పుట్టిన చితి అనే మహాత్ముడు, అతని భార్య ఇద్దరూ జన్మించారు.

ధ్యాయతో బ్రహ్మణశ్చైవ యస్మాచ్చిన్తా సముత్థితా। తస్మాత్తు చిన్తకః సో వై కల్పః ప్రోక్తః స్వయమ్భువా ।। ౨౧.

బ్రహ్మదేవుడు ధ్యానం చేస్తున్నప్పుడు చింత ఉద్భవించినందువల్ల, ఆ కల్పాన్ని స్వయంభువుడు చింతక కల్పమని పిలిచాడు.