ఇన్ద్రియాణి మనో బుద్ధిం ధ్యాయన్నాత్మని యః సదా । అత్రాష్టమాత్రమపిచేచ్ఛృణుయాత్ఫలమాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
ఎవరైనా తనలోనే ఇంద్రియాలు, మనస్సు, బుద్ధిని ధ్యానిస్తూ, ఇక్కడ ఎనిమిదవ మాపును కూడా వింటే, ఫలం పొందుతాడు.
మాసే మాసేఽశ్వమేధేన యో యజేత శతం సమాః । న స తత్ ప్రాప్నుయాత్ పుణ్యం మాత్రయా యదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
ప్రతి నెలా వంద సంవత్సరాలు అశ్వమేధ యాగం చేసినా, ఒక్క మాపుతో వచ్చే పుణ్యం అంతగా రాదు.
అబ్బిన్దుం యః కుశాగ్రేణ మాసే మాసే పిబేన్నరః। సంవత్సరశతం పూర్ణం మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
ఎవరైనా ప్రతి నెలా, వంద సంవత్సరాలు, బిందువు లేని నీటిని దర్భతో తాగితే, ఆ మాపుతో వచ్చే ఫలాన్ని పొందుతాడు.
ఇష్టాపూర్త్తస్య యజ్ఞస్య సత్యవాక్యే చ యత్ ఫలమ్। అభక్షణే చ మాంసస్య మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
యజ్ఞాలు, దానాలు, సత్యవాక్యం, మాంసాహారం మానడం వలన వచ్చే ఫలం, మాపుతో కూడా లభిస్తుంది.
స్వామ్యర్థే యుధ్యమానానాం శూరాణామనివర్త్తినామ్। యద్భవేత్తత్ ఫలం దృష్టం మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
తమ యజమాని కోసం పోరాడి, వెనక్కి తగ్గని వీరులకు లభించే ఫలం, మాపుతో కూడా లభిస్తుంది.
న తథా తపసోగ్రేణ న యజ్ఞైర్భూరిదక్షిణైః। యత్ ఫలం ప్రాప్నుయాత్ సమ్యగ్ మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
ఎంతటి కఠిన తపస్సు చేసినా, ఎంతటి పెద్ద యజ్ఞాలు చేసినా, మాపుతో వచ్చే ఫలాన్ని పూర్తిగా పొందలేరు.
తత్ర వై యోఽర్ద్ధమాత్రో యః ప్లుతో నామోపదిశ్యతే। ఏషా ఏవ భవేత్ కార్యా గృహస్థానాన్తు యోగినామ్ ।। ౨౦.
అక్కడ అర మాపు, అంటే దీర్ఘంగా ఉండేది, గృహస్థులు, యోగులు తప్పక సాధించాలి.
ఏషా చైవ విశేషేణ ఐశ్వర్యసమలక్షణా। యోగినాన్తు విశేషేణ ఐశ్వర్యే హ్యష్టలక్షణే। అణిమాద్యేతి విజ్ఞేయా తస్మాద్యుఞ్జీత తాం ద్విజః ।। ౨౦.
ఇది ప్రత్యేకంగా ఐశ్వర్య లక్షణాలతో ఉంటుంది. యోగులకు ఇది అష్టసిద్ధులుగా, అంటే అణిమాది శక్తులుగా, తెలుసుకోవాలి. అందుకే ద్విజులు దీన్ని సాధించాలి.
ఏవం హి యోగీ సంయుక్తః శుచిర్ద్దాన్తో జితేన్ద్రియః। ఆత్మానం విన్దతే యస్తు స సర్వం విన్దతే ద్విజః ।। ౨౦.
ఈ విధంగా నియమంతో, పవిత్రంగా, ఇంద్రియాలను జయించిన యోగి తనను తాను తెలుసుకుంటాడు. తనను తెలుసుకున్నవాడు అన్నిటినీ తెలుసుకుంటాడు, ఓ ద్విజుడా.
ఋచో యజూంషి సామాని వేదోపనిషదస్తథా। యోగజ్ఞానాదవాప్నోతి బ్రాహ్మణో ధ్యానచిన్తకః ।। ౨౦.
ధ్యానంతో ఆలోచించే బ్రాహ్మణుడు, యోగ జ్ఞానంతో ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం, అలాగే ఉపనిషత్తులను పొందుతాడు.
సర్వభూతలయో భూత్వా అభూతః స తు జాయతే। యోగీ సఙ్క్రమణం కృత్వా యాతి వై శాశ్వతం పదమ్ ।। ౨౦.
అన్నీ జీవులలో నివసించే ఆ జన్మలేని వాడు, పుట్టినవాడై అవతరిస్తాడు. ఆ యోగి మార్గాన్ని దాటి, శాశ్వతమైన స్థితిని చేరుకుంటాడు.
అపి చాత్ర చతుర్హస్తాం ధ్యాయమానశ్చతుర్ముఖీమ్। ప్రకృతిం విశ్వరూపాఖ్యాం దృష్ట్వా దివ్యేన చక్షుషా ।। ౨౦.
ఇక్కడ, నాలుగు చేతులు, నాలుగు ముఖాలు ఉన్న స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, విశ్వరూపమనే ప్రకృతిని దివ్య దృష్టితో దర్శిస్తాడు.
ఇత్యేతదక్షరం బ్రహ్మ పరమోఙ్కారసంజ్ఞితమ్। యస్తు వేదయతే సమ్యక్ తథా ధ్యాయతి వా పునః ।। ౨౦.
ఈ అక్షరమైన బ్రహ్మం, పరమమైన ఓంకారమని పిలవబడుతుంది. దాన్ని పూర్తిగా తెలిసినవాడు లేదా దానిని ధ్యానించినవాడు—
సంసారచక్రముత్సృజ్య ముక్తబన్ధనబన్ధనః। అచలం నిర్గుణం స్థానం శివం ప్రాప్నోత్యసంశయః। ఇత్యేతద్వై మయా ప్రోక్తమోఙ్కారప్రాప్తిలక్షణమ్ ।। ౨౦.
సంసారచక్రాన్ని వదిలి, బంధనాల నుంచి విముక్తుడై, స్థిరమైన, గుణరహితమైన, శివమైన స్థితిని తప్పకుండా పొందుతాడు. ఓంకారాన్ని పొందడమనే లక్షణాన్ని నేను వివరించాను.
యథా రుద్రనమస్కారః సర్వధర్మఫలో ధ్రువః। అన్యదేవనమస్కారో న తత్ ఫలమవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.
రుద్రుని నమస్కారం అన్ని ధర్మఫలాలను ఖచ్చితంగా ఇస్తుంది. ఇతర దేవతలకు నమస్కరించినా ఆ ఫలం లభించదు.
తస్మాత్ త్రిషవణం యోగీ ఉపాసీత మహేశ్వరమ్। దశావిస్తారకం బ్రహ్మ తథా చ బ్రహ్మ విస్తరమ్ ।। ౨౦.
అందువల్ల యోగి రోజుకు మూడుసార్లు మహేశ్వరుడిని, పదిసార్లు విస్తరించే బ్రహ్మను, అలాగే బ్రహ్మ విస్తారాన్ని ఆరాధించాలి.
ఓఙ్కారం సర్వతః కాలే సర్వం విహితవాన్ ప్రభుః। తేన తేన తు విష్ణుత్వం నమస్కారం మహాయశాః ।। ౨౦.
ప్రభువు అన్ని చోట్ల, అన్ని కాలాల్లో ఓంకారాన్ని స్థాపించాడు. దాని ద్వారా మహాయశస్సుతో విష్ణుత్వాన్ని, నమస్కారాన్ని పొందుతాడు.
నమస్కారస్తథా చైవ ప్రణవస్తువతే ప్రభుమ్ । ప్రణవం స్తువతే యజ్ఞో యజ్ఞం సంస్తువతే నమః। నమస్తువతి వై రుద్రస్తస్మాద్రుద్రపదం శివమ్ ।। ౨౦.
నమస్కారం, అలాగే ప్రణవం ప్రభువును స్తుతిస్తాయి. ప్రణవం యజ్ఞాన్ని స్తుతిస్తుంది, యజ్ఞం నమస్కారాన్ని స్తుతిస్తుంది. నమస్కారం రుద్రుని స్తుతిస్తుంది, అందువల్ల రుద్రుని శివపదం లభిస్తుంది.
ఇత్యేతాని రహస్యాని యతీనాం వై యథాక్రమమ్। యస్తు వేదయతే ధ్యానం స పరం ప్రాప్నుయాత్పదమ్ ।। ౨౦.
ఈ రహస్యాలు యతులకు క్రమంగా చెప్పబడ్డాయి. ధ్యానాన్ని తెలిసినవాడు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
ఋషీణామగ్నికల్పానాం నైమిషారణ్యవాసినామ్ । ఋషిః శ్రుతిధరః ప్రాజ్ఞః సావర్ణిర్న్నామ నామతః ।। ౨౧.
నైమిశారణ్యంలో నివసించే, అగ్నిలా తపస్సు చేసే ఋషులలో, శాస్త్రజ్ఞుడైన, ప్రాజ్ఞుడైన, సావర్ణి అనే ఋషి ఉన్నాడు.
తేషాం సోప్యగ్రతో భూత్వా వాయుం వాక్యవిశారదః। సాతత్యం తత్ర కుర్వన్తం ప్రియార్థే సత్రయాజినామ్। వినయేనోపసంగమ్య పప్రచ్ఛ స మహాద్యుతిమ్ ।। ౨౧.
ఆయన వారి ముందుకు వెళ్లి, అక్కడ సత్రయాజుల కోరిక కోసం నిరంతరం కృషి చేస్తున్న వాయువును వినయంతో సమీపించి, మహాతేజస్సుతో ఉన్న వానిని అడిగాడు.
విభో పురాణసం బద్ధాం కథాం వై వేదసంమితామ్। శ్రోతుమిచ్ఛామహే సమ్యక్ ప్రసాదాత్సర్వదర్శినః ।। ౨౧.
ప్రభూ! మీరు అన్నీ తెలిసినవారు. మీ అనుగ్రహంతో, వేదాలకు అనుగుణంగా ఉన్న పురాణకథను మేము పూర్తిగా వినాలనుకుంటున్నాము.
హిరణ్యగర్భో భగవాన్ లలాటాన్నీలలోహితమ్। కథం తత్తేజసం దేవం లబ్ధవాన్ పుత్రమాత్మనః ।। ౨౧.
హిరణ్యగర్భుడు, తన నుదుటి నుండి నీలలోహితుడైన ఆ తేజోమయుడిని తన కుమారుడిగా ఎలా పొందాడు?
కథం చ భగవాన్ జజ్ఞే బ్రహ్మా కమలసంభవః। రుద్రత్వం చైవ సర్వస్య స్వాత్మజస్య కథం పునః ।। ౨౧.
కమలంలో జన్మించిన బ్రహ్మ దేవుడు ఎలా పుట్టాడు? ఆయన తన కుమారుడు మళ్లీ ఎలా అన్నింటికీ రుద్రుడయ్యాడు?
కథం చ విష్ణో రుద్రేణ సార్ద్ధం ప్రీతిరనుత్తమా। సర్వే విష్ణుమయా దేవా సర్వే విష్ణుమయా గణాః ।। ౨౧.
విష్ణువు రుద్రునితో కలిసి అత్యంత ప్రీతి ఎలా కలిగించాడు? అన్ని దేవతలు విష్ణుమయమై ఉంటారు, అన్ని గణాలు విష్ణుమయమై ఉంటారు.
న చ విష్ణుసమా కాచిద్గతిరన్యా విధీయతే। ఇత్యేవం సతతం దేవా గాయన్తే నాత్ర సంశయః। భవస్య సకథం నిత్యం ప్రణామం కురుతే హరిః ।। ౨౧.
విష్ణువుతో సమానమైన మార్గం ఇంకొకటి లేదు. దేవతలు ఎప్పుడూ ఇదే పాట పాడుతారు, ఇందులో సందేహం లేదు. హరి ఎప్పుడూ భవునికి నమస్కారం ఎలా చేస్తాడు?
ఏవముక్తే తు భగవాన్ వాయుః సావర్ణిమబ్రవీత్। అహో సాధు త్వయా సాధో పృష్టః ప్రశ్నో హ్యనుత్తమః ।। ౨౧.
ఇలా అడిగిన వెంటనే భగవంతుడైన వాయువు సావర్ణిని చూచి, "అయ్యా! నీవు ఎంత మంచి ప్రశ్న అడిగావు! నీ ప్రశ్న నిజంగా అత్యుత్తమమైనది" అని ప్రశంసించాడు.
భవస్య పుత్రజన్మత్వం బ్రహ్మణః సోఽభవద్యథా। బ్రహ్మణః పద్మ యోనిత్వం రుద్రత్వం శంకరస్య చ ।। ౨౧.
భవుడు కుమారుడిగా ఎలా జన్మించాడు, అతడు బ్రహ్మ నుండి ఎలా పుట్టాడు, బ్రహ్మ పద్మంలో ఎలా ఉద్భవించాడు, శంకరుడు ఎలా రుద్రుడయ్యాడు—
అజామేతాం లోహితశుక్లకృష్ణాం బహ్వీః ప్రజాః సృజమానాం స్వరూపామ్। అజో హ్యేకో జుషమాణోఽనుశేతే జహాత్యేనాం భుక్తభోగామజోఽన్యః। అష్టాక్షరాం షోడశపాణిపాదాం చతుర్ముఖీం త్రిశిఖామేకశ్రృఙ్గామ్। ఆద్యామజాం విశ్వసృజాం స్వరూపాం జ్ఞాత్వా బుధాస్త్వమృతత్వం వ్రజన్తి। యే బ్రాహ్మణాః ప్రణవం వేదయన్తి న తే పునః సంసరన్తీహ భూయః ।। ౨౦.
ఈ జన్మలేని అమ్మ, ఎరుపు, తెలుపు, నలుపు రంగులతో, అనేక సంతానాన్ని సృష్టిస్తూ తన స్వరూపంగా ఉంటుంది. ఒక జన్మలేని వాడు ఆమెతో ఆనందిస్తూ పక్కన పడుకుంటాడు; ఇంకొకడు అనుభవాన్ని పొందాక ఆమెను వదిలిపెడతాడు. ఎనిమిది అక్షరాలు, పదహారు చేతులు, పదహారు పాదాలు, నాలుగు ముఖాలు, మూడు శిఖలు, ఒక్క కొమ్ము గల, ఆద్యమైన, జన్మలేని, విశ్వసృష్టికర్త అయిన స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న జ్ఞానులు అమృతత్వాన్ని పొందుతారు. ప్రణవాన్ని తెలిసిన బ్రాహ్మణులు ఇక మళ్లీ జన్మచక్రంలో పడరు.
నమో లోకేశ్వరాయ సఙ్కల్పకల్పగ్రహణాయ మహాన్తముపతిష్ఠతే తద్వో హితం యద్బ్రహ్మణే నమః। సర్వత్ర స్థానినే నిర్గుణాయ సమ్భక్తయోగీశ్వరాయ చ ।। పుష్కరపర్ణమివాద్భిర్విశుద్ధమివ బ్రహ్మముపతిష్ఠేత్పవిత్రం పవిత్రాణాం పవిత్రం పవిత్రేణ పరిపూరితేన పవిత్రేణ హ్రస్వన్దీర్ఘప్లుతమితి తదేతమోఙ్కారమశబ్దమస్పర్శమరూపమరసమగన్ధం పర్యుపాసీత అవిద్యేశానాయ విశ్వరూపో న తస్య అవిద్యేశానాయ నమో యోగీశ్వరాయేతి చ యేన ద్యౌరుగ్రా పృథివీ చ దృఢా యేన స్వస్తనితం యేన నాకస్తయోరన్తరిక్షమిమే వరీయసో దేవానాం హృదయం విశ్వరూపో న తస్య ప్రాణాపానౌపమ్యం చాస్తి ఓఙ్కారోవిశ్వవిశ్వా వై యజ్ఞః యజ్ఞో వై వేదః వేదో వై నమస్కారః నమస్కారో రుద్రః నమో రుద్రాయ యోగేశ్వరాధిపతయే నమః। ఇతి సిద్ధిప్రత్యుపస్థానం సాయంప్రాతర్మధ్యాహ్నే నమః ఇతి।। సర్వకామఫలోరుద్రః। యథా వృన్తాత్ ఫలం పక్వం పవనేన సమీరితమ్। నమస్కారేణ రుద్రస్య తథా పాపం ప్రణశ్యతి ।। ౨౦.
లోకేశ్వరుడికి నమస్కారం. సంకల్పవృక్షాన్ని పట్టుకునే మహాత్ముడిని ఆరాధించాలి. మీకు మేలు కలిగించేదానికి, బ్రహ్మణికి నమస్కారం. ఎక్కడైనా ఉండే, గుణరహితుడైన, సంపూర్ణ భక్తితో యోగేశ్వరుడైన వాడిని ఆరాధించాలి. నీటితో శుద్ధమైన పుష్కరపత్రంలా, శుద్ధులలో శుద్ధమైన బ్రహ్మను, చిన్నదైనా, పొడవైనదైనా, లంబించినదైనా శుద్ధతతో పూర్ణమైనదిగా ఆరాధించాలి. ఈ ఓంకారాన్ని, శబ్దం లేని, స్పర్శలేని, రూపరహితమైన, రుచి లేని, వాసన లేని స్వరూపాన్ని ఉపాసించాలి. అవిద్యకు అధిపతిగా ఉన్న విశ్వరూపుడిని ఆరాధించాలి, కాని ఆయనకు అవిద్యాధిపత్యం ఉండదు. యోగేశ్వరుడికి నమస్కారం. ఆకాశాన్ని విస్తరించినవాడు, భూమిని స్థిరంగా ఉంచినవాడు, మేఘగర్జనను కలిగించేవాడు, స్వర్గాన్ని, మధ్యలోని అంతరిక్షాన్ని నిలిపే వాడు—ఇవి దేవతల హృదయం, విశ్వరూపం. ఆయనకు ప్రాణాపానాలకు సమానం లేదు. ఓంకారం అన్నీ, యజ్ఞం అన్నీ, యజ్ఞమే వేదం, వేదమే నమస్కారం, నమస్కారమే రుద్రుడు. రుద్రుడికి, యోగేశ్వరాధిపతికి నమస్కారం. ఇది సిద్ధిని పొందే మార్గం. ఉదయం, సాయంత్రం, మధ్యాహ్నం నమస్కరించాలి. రుద్రుడు అన్నీ కోరికల ఫలితాన్ని ఇస్తాడు. ఎలా పండిన పండు కాయ నుండి గాలితో పడిపోతుందో, అలా రుద్రుని నమస్కారంతో పాపం నశిస్తుంది.