వాయుపురాణమ్

ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మ గుహాయాం నిహితం పదమ్। ఓమిత్యేతత్రయో వేదాస్త్రయో లోకాస్త్రయోఽగ్నయః। విష్ణుక్రమాస్త్రయస్త్వేతే ఋక్సామాని యజూంషి చ ।। ౨౦.

ఒం అనే ఒక్క అక్షర బ్రహ్మ, గుహలో దాగిన పరమ స్థానం. ఒం — ఇవే మూడు వేదాలు, మూడు లోకాలు, మూడు అగ్నులు, విష్ణువు మూడు అడుగులు, ఋక్, సామ, యజుర్వేదాలు.

మాత్రాశ్చాత్ర చతస్రస్తు విజ్ఞేయాః పరమార్థతః। తత్ర యుక్తశ్చ యో యోగీ తస్య సాలోక్యతాం వ్రజేత్ ।। ౨౦.

ఇక్కడ నాలుగు మాపు విధానాలు ఉన్నాయని తెలుసుకోవాలి. వాటిలో స్థిరంగా ఉండే యోగికి, ఆ లోకాన్ని పొందే అవకాశం కలుగుతుంది.

అకారస్త్వక్షరో జ్ఞేయ ఉకారః స్వరితః స్మృతః। మకారస్తు ప్లుతో జ్ఞేయస్త్రిమాత్ర ఇతి సంజ్ఞితః ।। ౨౦.

ఇక్కడ 'అ' అక్షరం చిన్నదిగా, 'ఉ' మధ్యమంగా, 'మ్' దీర్ఘంగా గుర్తించాలి. అందువల్ల దీనికి మూడు మాపులు అని పేరు పెట్టారు.

అకారస్త్వథ భూర్లోక ఉకారో భువరుచ్యతే। సవ్యఞ్జనో మకారశ్చ స్వర్ల్లోకశ్చ విధీయతే ।। ౨౦.

'అ' భూలోకంగా, 'ఉ' భువర్లుగా, 'మ్' స్వర్లోకంగా చెప్పబడింది.

ఓఙ్కారస్తు త్రయో లోకాః శిరస్తస్య త్రివిష్టపమ్। భువనాన్తఞ్చ తత్సర్వం బ్రాహ్మం తత్పదముచ్యతే ।। ౨౦.

ఓంకారం మూడు లోకాలు. దాని తల స్వర్గం, మిగతా అన్ని లోకాలు బ్రహ్మపదంగా పిలవబడతాయి.

మాత్రాపదం రుద్రలోకో హ్యమాత్రస్తు శివం పదమ్। ఏవన్ధ్యానవిశేషేణ తత్పదం సముపాసతే ।। ౨౦.

మాపుతో ఉన్న స్థితి రుద్ర లోకం, మాపు లేనిది శివపదం. ఈ విధంగా, ప్రత్యేక ధ్యానంతో ఆ స్థితిని ఆరాధిస్తారు.

తస్మాద్ధయానరతిర్నిత్యమమాత్రం హి తదక్షరమ్। ఉపాస్యం హి ప్రయత్నేన శాశ్వతం పదమిచ్ఛతా ।। ౨౦.

కాబట్టి ఎప్పుడూ ధ్యానంలో ఆనందించే వాడు, శాశ్వత స్థితిని కోరుతూ, ఆ మాపు లేని అక్షరాన్ని శ్రద్ధగా ఆరాధించాలి.

హృస్వా తు ప్రథమా మాత్రా తతో దీర్ఘా త్వనన్తరమ్। తతః ప్లుతవతీ చైవ తృతీయా ఉపదిశ్యతే ।। ౨౦.

మొదటి మాపు చిన్నది, తరువాత రెండవది దీర్ఘం, మూడవది దీర్ఘంగా ఉండే విధంగా బోధించబడింది.

ఏతాస్తు మాత్రా విజ్ఞేయా యథావదనుపూర్వశః । యావచ్చైవ తు శక్యన్తే ధార్యన్తే తావదేవ హి ।। ౨౦.

ఈ మాపులను క్రమంగా, సరిగ్గా తెలుసుకోవాలి. ఎంతకాలం సాధ్యమవుతుందో అంతవరకూ వాటిని నిలిపి ఉంచాలి.

ఇన్ద్రియాణి మనో బుద్ధిం ధ్యాయన్నాత్మని యః సదా । అత్రాష్టమాత్రమపిచేచ్ఛృణుయాత్ఫలమాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

ఎవరైనా తనలోనే ఇంద్రియాలు, మనస్సు, బుద్ధిని ధ్యానిస్తూ, ఇక్కడ ఎనిమిదవ మాపును కూడా వింటే, ఫలం పొందుతాడు.

మాసే మాసేఽశ్వమేధేన యో యజేత శతం సమాః । న స తత్ ప్రాప్నుయాత్ పుణ్యం మాత్రయా యదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

ప్రతి నెలా వంద సంవత్సరాలు అశ్వమేధ యాగం చేసినా, ఒక్క మాపుతో వచ్చే పుణ్యం అంతగా రాదు.

అబ్బిన్దుం యః కుశాగ్రేణ మాసే మాసే పిబేన్నరః। సంవత్సరశతం పూర్ణం మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

ఎవరైనా ప్రతి నెలా, వంద సంవత్సరాలు, బిందువు లేని నీటిని దర్భతో తాగితే, ఆ మాపుతో వచ్చే ఫలాన్ని పొందుతాడు.

ఇష్టాపూర్త్తస్య యజ్ఞస్య సత్యవాక్యే చ యత్ ఫలమ్। అభక్షణే చ మాంసస్య మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

యజ్ఞాలు, దానాలు, సత్యవాక్యం, మాంసాహారం మానడం వలన వచ్చే ఫలం, మాపుతో కూడా లభిస్తుంది.

స్వామ్యర్థే యుధ్యమానానాం శూరాణామనివర్త్తినామ్। యద్భవేత్తత్ ఫలం దృష్టం మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

తమ యజమాని కోసం పోరాడి, వెనక్కి తగ్గని వీరులకు లభించే ఫలం, మాపుతో కూడా లభిస్తుంది.

న తథా తపసోగ్రేణ న యజ్ఞైర్భూరిదక్షిణైః। యత్ ఫలం ప్రాప్నుయాత్ సమ్యగ్ మాత్రయా తదవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

ఎంతటి కఠిన తపస్సు చేసినా, ఎంతటి పెద్ద యజ్ఞాలు చేసినా, మాపుతో వచ్చే ఫలాన్ని పూర్తిగా పొందలేరు.

తత్ర వై యోఽర్ద్ధమాత్రో యః ప్లుతో నామోపదిశ్యతే। ఏషా ఏవ భవేత్ కార్యా గృహస్థానాన్తు యోగినామ్ ।। ౨౦.

అక్కడ అర మాపు, అంటే దీర్ఘంగా ఉండేది, గృహస్థులు, యోగులు తప్పక సాధించాలి.

ఏషా చైవ విశేషేణ ఐశ్వర్యసమలక్షణా। యోగినాన్తు విశేషేణ ఐశ్వర్యే హ్యష్టలక్షణే। అణిమాద్యేతి విజ్ఞేయా తస్మాద్యుఞ్జీత తాం ద్విజః ।। ౨౦.

ఇది ప్రత్యేకంగా ఐశ్వర్య లక్షణాలతో ఉంటుంది. యోగులకు ఇది అష్టసిద్ధులుగా, అంటే అణిమాది శక్తులుగా, తెలుసుకోవాలి. అందుకే ద్విజులు దీన్ని సాధించాలి.

ఏవం హి యోగీ సంయుక్తః శుచిర్ద్దాన్తో జితేన్ద్రియః। ఆత్మానం విన్దతే యస్తు స సర్వం విన్దతే ద్విజః ।। ౨౦.

ఈ విధంగా నియమంతో, పవిత్రంగా, ఇంద్రియాలను జయించిన యోగి తనను తాను తెలుసుకుంటాడు. తనను తెలుసుకున్నవాడు అన్నిటినీ తెలుసుకుంటాడు, ఓ ద్విజుడా.

ఋచో యజూంషి సామాని వేదోపనిషదస్తథా। యోగజ్ఞానాదవాప్నోతి బ్రాహ్మణో ధ్యానచిన్తకః ।। ౨౦.

ధ్యానంతో ఆలోచించే బ్రాహ్మణుడు, యోగ జ్ఞానంతో ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం, అలాగే ఉపనిషత్తులను పొందుతాడు.

సర్వభూతలయో భూత్వా అభూతః స తు జాయతే। యోగీ సఙ్క్రమణం కృత్వా యాతి వై శాశ్వతం పదమ్ ।। ౨౦.

అన్నీ జీవులలో నివసించే ఆ జన్మలేని వాడు, పుట్టినవాడై అవతరిస్తాడు. ఆ యోగి మార్గాన్ని దాటి, శాశ్వతమైన స్థితిని చేరుకుంటాడు.

అపి చాత్ర చతుర్హస్తాం ధ్యాయమానశ్చతుర్ముఖీమ్। ప్రకృతిం విశ్వరూపాఖ్యాం దృష్ట్వా దివ్యేన చక్షుషా ।। ౨౦.

ఇక్కడ, నాలుగు చేతులు, నాలుగు ముఖాలు ఉన్న స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, విశ్వరూపమనే ప్రకృతిని దివ్య దృష్టితో దర్శిస్తాడు.

ఇత్యేతదక్షరం బ్రహ్మ పరమోఙ్కారసంజ్ఞితమ్। యస్తు వేదయతే సమ్యక్ తథా ధ్యాయతి వా పునః ।। ౨౦.

ఈ అక్షరమైన బ్రహ్మం, పరమమైన ఓంకారమని పిలవబడుతుంది. దాన్ని పూర్తిగా తెలిసినవాడు లేదా దానిని ధ్యానించినవాడు—

సంసారచక్రముత్సృజ్య ముక్తబన్ధనబన్ధనః। అచలం నిర్గుణం స్థానం శివం ప్రాప్నోత్యసంశయః। ఇత్యేతద్వై మయా ప్రోక్తమోఙ్కారప్రాప్తిలక్షణమ్ ।। ౨౦.

సంసారచక్రాన్ని వదిలి, బంధనాల నుంచి విముక్తుడై, స్థిరమైన, గుణరహితమైన, శివమైన స్థితిని తప్పకుండా పొందుతాడు. ఓంకారాన్ని పొందడమనే లక్షణాన్ని నేను వివరించాను.

యథా రుద్రనమస్కారః సర్వధర్మఫలో ధ్రువః। అన్యదేవనమస్కారో న తత్ ఫలమవాప్నుయాత్ ।। ౨౦.

రుద్రుని నమస్కారం అన్ని ధర్మఫలాలను ఖచ్చితంగా ఇస్తుంది. ఇతర దేవతలకు నమస్కరించినా ఆ ఫలం లభించదు.

తస్మాత్ త్రిషవణం యోగీ ఉపాసీత మహేశ్వరమ్। దశావిస్తారకం బ్రహ్మ తథా చ బ్రహ్మ విస్తరమ్ ।। ౨౦.

అందువల్ల యోగి రోజుకు మూడుసార్లు మహేశ్వరుడిని, పదిసార్లు విస్తరించే బ్రహ్మను, అలాగే బ్రహ్మ విస్తారాన్ని ఆరాధించాలి.

ఓఙ్కారం సర్వతః కాలే సర్వం విహితవాన్ ప్రభుః। తేన తేన తు విష్ణుత్వం నమస్కారం మహాయశాః ।। ౨౦.

ప్రభువు అన్ని చోట్ల, అన్ని కాలాల్లో ఓంకారాన్ని స్థాపించాడు. దాని ద్వారా మహాయశస్సుతో విష్ణుత్వాన్ని, నమస్కారాన్ని పొందుతాడు.

నమస్కారస్తథా చైవ ప్రణవస్తువతే ప్రభుమ్ । ప్రణవం స్తువతే యజ్ఞో యజ్ఞం సంస్తువతే నమః। నమస్తువతి వై రుద్రస్తస్మాద్రుద్రపదం శివమ్ ।। ౨౦.

నమస్కారం, అలాగే ప్రణవం ప్రభువును స్తుతిస్తాయి. ప్రణవం యజ్ఞాన్ని స్తుతిస్తుంది, యజ్ఞం నమస్కారాన్ని స్తుతిస్తుంది. నమస్కారం రుద్రుని స్తుతిస్తుంది, అందువల్ల రుద్రుని శివపదం లభిస్తుంది.