వాయుపురాణమ్

యే పఠన్తి నరాస్తేషాం విద్యతే న పరాభవః। అరణ్యే ప్రాన్తరే వాపి పురే వాపి గృహేఽపి వా

ఈ పేర్లను చదివే వారికి ఎక్కడైనా ఓటమి ఉండదు; అడవిలోనైనా, గ్రామ సరిహద్దులోనైనా, పట్టణంలోనైనా, ఇంట్లోనైనా.

రక్షామేతాం ప్రయుఞ్జీత జలే వాపి స్థలేఽపి వా। వ్యాధ్రకుమ్భీరచౌరేభ్యో భూతస్థానే విశేషతః। ఆధిష్వపి చ సర్వాసు దేవ్యా నామాని కీర్త్తయేత్

నీరు లేదా భూమి మీదా, పులులు, మొసళ్లు, దొంగలు, భూతప్రదేశాలలో ముఖ్యంగా, అన్ని బాధల్లో దేవి పేర్లను జపిస్తూ ఈ రక్షణను పాటించాలి.

అర్భకగ్రహభూతైశ్చ పూతనామాతృభిః సదా। అభ్యర్దితానాం బాలానాం రక్షామేతాం ప్రయోజయేత్

పిశాచాలు, దుష్టాత్మలు లేదా పూతన, మాతృకాదేవతలు బాధించే పిల్లలకు ఎప్పుడూ ఈ రక్షణను చేయాలి.

మహాదేవీ కులే ద్వే తు ప్రజ్ఞా శ్రీశ్చ ప్రకీర్త్త్యతే। ఆభ్యాం దేవీసహస్రాణి యైర్వ్యాప్తమఖిలం జగత్ ॥౧.౯.

మహాదేవి వంశంలో రెండు ప్రసిద్ధమైనవే: జ్ఞానం, శ్రీ. వీటి ద్వారా వేలాది దేవతలు ప్రపంచమంతా వ్యాపించాయి.

సాఽసృజద్ వ్యవసాయన్తు ధర్మం భూతసుఖావహమ్। సఙ్కల్పఞ్చైవ కల్పాదౌ జజ్ఞిరేఽవ్యక్తయోనితః

ఆమె సంకల్పాన్ని, ధర్మాన్ని, భూతాలకు ఆనందాన్ని కలిగించేదాన్ని సృష్టించింది; కల్పారంభంలో సంకల్పం అవ్యక్త మూలం నుండి జన్మించింది.

మానసశ్చ రుచిర్న్నామ విజ్ఞేయో బ్రహ్మణః సుతః। ప్రాణాత్ స్వాదసృజద్దక్షఞ్చక్షుర్భ్యాఞ్చ మరీచికమ్

మనస్సులో పుట్టిన రుచిని బ్రహ్మ కుమారుడిగా తెలుసుకోవాలి; ప్రాణం నుండి దక్షుడిని, కళ్ల నుండి మరీచిని సృష్టించాడు.

భృగుస్తు హృదయాజ్జజ్ఞే ఋషిః సలిలజన్మనః। శిరసోఽఙ్గిరసఞ్చైవ శ్రోత్రాదత్రిన్తథైవ చ

భృగు అనే ఋషి హృదయం నుండి, జలజన్ముడైనవాడు; తల నుండి అంగిరసుడు, చెవుల నుండి అత్రి పుట్టారు.

పులస్త్యఞ్చ తథోదానాద్య్వానాచ్చ పులహం పునః। సమానజం వసిష్ఠన్తు అపానాన్నిర్మమే క్రతుమ్

ఉదాన వాయువుతో పులస్త్యుడు, వ్యాన వాయువుతో మళ్లీ పులహుడు, సమాన వాయువుతో వశిష్ఠుడు, అపాన వాయువుతో క్రతువు పుట్టారు.

అభిమానాత్మకం భద్రం నిర్మమే నీలలోహితమ్। ఇత్యేతే బ్రహ్మణః పుత్రాః ప్రాణజా ద్వాదశ స్మృతాః

అహంకార స్వరూపుడైన భద్రుడిని, నీలలోహితుడిని సృష్టించాడు; ఇలా ప్రాణం ద్వారా పుట్టిన బ్రహ్మ కుమారులు పన్నెండు మంది అని చెప్పబడింది.

ఇత్యేతే మానసాః పుత్రా విజ్ఞేయా బ్రహ్మణః సుతాః। భృగ్వాదయస్తు యే సృష్టా నా చైతే బ్రహ్మవాదినః

ఇలా వీరు బ్రహ్మకు మానసపుత్రులుగా గుర్తించాలి; భృగువుతో మొదలైనవారు సృష్టించబడ్డా, బ్రహ్మతత్వాన్ని వివరించేవారు కాదు.

గృహమేధినః పురాణాస్తే ధర్మస్తైః ప్రాక్ ప్రవార్త్తితః। ద్వాదశైతే ప్రవర్త్తన్తే సహ రుద్రేణ వైప్రజాః

ఆ పురాతన గృహస్థులు ధర్మాన్ని స్థాపించారు; ఈ పన్నెండు మంది, రుద్రునితో కలిసి ప్రజలకు మూలకారకులు.

ఋభుః సనత్కుమారస్తు ద్వావేతావూర్ద్ధ్వరేతసౌ। పూర్వోత్పన్నౌ పురా తేభ్యః సర్వేషామపి పూర్వజౌ

ఋభు, సనత్కుమారుడు — వీరిద్దరూ ఊర్ధ్వరేతసులు; మిగతావారికన్నా ముందుగా పుట్టినవారు, అందరిలో పెద్దవారు.

వ్యతీతే ప్రథమే కల్పే పురాణే లోకసాధకౌ। వైరాజే తావుభౌ లోకే తేజః సంక్షిప్య చాస్థితౌ

మొదటి పురాతన కల్పం ముగిసినప్పుడు, లోకాలను సాధించిన ఆ ఇద్దరూ, తమ తేజస్సును ఉపసంహరించి, వైరాజ లోకంలో ఉన్నారు.

తావుభౌ యోగధర్మాణావారోప్యాత్మానమాత్మని। ప్రజాధర్మఞ్చ కామఞ్చ వర్త్తయేతాం మహౌజసా ॥౧.౯.

ఆ ఇద్దరూ యోగమార్గం, ధర్మమార్గంలో స్థిరంగా ఉండి, గొప్ప శక్తితో సంతానం, కామాన్ని కొనసాగిస్తారు.

యథోత్పన్నస్తథైవేహ కుమార ఇతి చోచ్యతే। తస్మాత్సనత్కుమారోయమితి నామాస్య కీర్తితమ్

ఎలా పుట్టాడో అలాగే ఇక్కడ అతడిని కుమారుడు అని పిలుస్తారు. అందుకే అతని పేరు సనత్కుమారుడు అని ప్రసిద్ధి చెందింది.

తేషాం ద్వాదశ తే వంశా దివ్యా దేవగుణాన్వితాః। క్రియావన్తః ప్రజావన్తో మహర్షిభిరలంకృతాః

వారిలో పన్నెండు వంశాలు దేవతల లక్షణాలతో, మంచి కార్యాలు, సంతానం కలిగి, మహర్షుల వల్ల అలంకరించబడ్డవి.

ఇత్యేష కరణోద్భూతో లోకాన్ స్రష్టుం స్వయంభువః। మహదాదివిశేషాన్తో వికారః ప్రకృతేః స్వయమ్

ఇలా, ఈ మార్పు, మహత్తు మొదలుకొని ప్రత్యేకమైనదాకా, సృష్టికర్త అయిన స్వయంభువుని ద్వారా లోకాలను సృష్టించేందుకు ప్రకృతి స్వయంగా చేసిన వికారం.

చన్ద్రసూర్యప్రభాలోకో గ్రహనక్షత్రమణ్డితః। నదీభిశ్చ సముద్రైశ్చ పర్వతైశ్చ సమావృతః

చంద్రుడు, సూర్యుని కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, గ్రహాలు, నక్షత్రాలతో అలంకరించబడి, నదులు, సముద్రాలు, పర్వతాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.

పురైశ్చ వివిధాకారైః ప్రీతైర్జ్జనపదైస్తథా। తస్మిన్ బ్రహ్మవనేఽవ్యక్తే బ్రహ్మా చరతి శర్వరీమ్

వివిధ ఆకారాల పట్టణాలు, ఆనందంగా ఉన్న ప్రజలతో కూడి, ఆ అవ్యక్తమైన బ్రహ్మవనంలో బ్రహ్మ దేవుడు రాత్రిపూట సంచరిస్తాడు.

అవ్యక్తబీజప్రభవస్తస్యైవానుగ్రహోత్థితః। బుద్ధిస్కన్ధమయశ్చైవ ఇన్ద్రియాఙ్కురకోటరః

అవ్యక్తమైన విత్తనం నుండి ఉద్భవించి, దయ వల్ల ప్రబలమై, బుద్ధి సమూహంతో కూడి, ఇంద్రియాల మొగ్గల గుహతో కూడి ఉంది.

మహాభూతప్రశాఖశ్చ విశేషైః పత్రవాంస్తథా। ధర్మాధర్మసుపుష్పస్తు సుఖదుఃఖఫలోదయః

పెద్ద భూతాల శాఖలు, ప్రత్యేకమైన ఆకులతో, ధర్మం, అధర్మం పుష్పాలతో, సుఖం, దుఃఖం ఫలితాలుగా పండుతుంది.

ఆజీవః సర్వభూతానామయం వృక్షః సనాతనః। ఏతద్బ్రహ్మబలం చైవ బ్రహ్మవృక్షస్య తస్య హ

ఈ శాశ్వత వృక్షం అన్ని జీవులకు జీవనాధారం. ఇదే బ్రహ్మశక్తి, ఆ బ్రహ్మవృక్షానికి బలమైంది.

అవ్యక్తం కారణం యత్తన్నిత్యం సదసదాత్మకమ్। ఇత్యేషోఽనుగ్రహః సర్గో బ్రహ్మణః ప్రాకృతస్తు యః

అవ్యక్తమైన కారణం, అది శాశ్వతమైనది, సత్, అసత్ స్వరూపమైనది. ఇదే బ్రహ్మదేవుని అనుగ్రహంతో జరిగిన మొదటి సృష్టి.

ముఖ్యాదయస్తు షట్‌సర్గా వైకృతా బుద్ధిపూర్వకాః। త్రైకాలే సమవర్తన్త బ్రహ్మణస్తేఽభిమానినః ॥౧.౯.

ముఖ్యమైనవి మొదలైన ఆరు సృష్టులు, బుద్ధి ఆధారంగా మార్పులు, మూడు కాలాల్లో జరుగుతాయి. ఇవి బ్రహ్మతో ఐక్యమై ఉన్నవారికి చెందుతాయి.

సర్గాః పరస్పరస్యాథ కారణం తే బుధైః స్మృతాః। దివ్యౌ సుపర్ణౌ సయుజౌ సశాఖౌ పటవిద్రుమౌ

ఈ సృష్టులు పరస్పరం ఒకదానికి ఒకటి కారణంగా ఉంటాయని జ్ఞానులు చెబుతారు. ఆ రెండు దివ్యపక్షులు కలిసినవే, శాఖలతో కూడిన పటవృక్షం, విద్రుమవృక్షం.

ద్యౌర్మూర్ద్ధానం యస్య విప్రాస్తువన్తి ఖన్నాభిం వై చన్ద్రసూర్యౌ చ నేత్రే। దిశః శ్రోత్రే చరణౌ చాస్య భూమిః సోఽచిన్త్యాత్మా సర్వభూత ప్రసూతిః

ఆయన తల ఆకాశం, బ్రాహ్మణులు whomను స్తుతిస్తారు, నాభి ఖం, కన్నులు చంద్రుడు, సూర్యుడు, చెవులు దిశలు, పాదాలు భూమి. ఆయన అందరికీ అప్రతిహతాత్మ, సమస్త భూతాల జనకుడు.

వక్రాద్యస్య బ్రాహ్మణాః సంప్రసూతా యద్వక్షస్తః క్షత్రియాః పూర్వభాగే। వైశ్యాశ్వోరోర్యస్య పద్భయాం చ శూద్రాః సర్వే వర్ణా గాత్రతః సంప్రసూతాః

ఆయన నోటినుండి బ్రాహ్మణులు పుట్టారు, వక్షస్థలంలో నుంచి క్షత్రియులు, తొడల నుండి వైశ్యులు, పాదాల నుండి శూద్రులు. అన్ని వర్ణాలు ఆయన శరీరంలో నుంచే పుట్టాయి.

మహేశ్వరః పరోఽవ్యక్తాదణ్డమవ్యక్తసంభవమ్। అణ్డాజ్జజ్ఞే పునర్బ్రహ్మా యేన లోకాః కృతాస్త్విమే

అవ్యక్తాన్ని దాటి ఉన్న మహేశ్వరుడు, అవ్యక్తంలో పుట్టిన అండం, ఆ అండం నుండి మళ్ళీ బ్రహ్మదేవుడు పుట్టి, ఈ లోకాలను సృష్టించాడు.

ఏవంభూతేషు లోకేషు బ్రహ్మణా లోకకర్తృణా। యదా తా న ప్రవర్త్తన్తే ప్రజాః కేనాపి హేతునా ।। ౧౦.

ఇలాంటి లోకాలలో, బ్రహ్మదేవుడు, లోకాలను సృష్టించేవాడు, ఏదైనా కారణంతో ప్రజలను ప్రేరేపించనిప్పుడు—