వాయుపురాణమ్

యే వై పరిగృహీతారస్తాసామాసన్విధాత్మకాః। ఇతరేషాం కృతత్రాణాః స్థాపయామాస క్షత్రియాన్

వాటిని స్వాధీనపరచుకున్నవారు వాటి నిర్వహణ బాధ్యతలు చేపట్టారు. మిగతావారికోసం రక్షకులను నియమించి, క్షత్రియులను స్థాపించాడు.

ఉపతిష్ఠన్తి యే తాన్వై యావన్తో నిర్భయాస్తథా। సత్యం బ్రహ్మ యథా భూతం యథా భూతం బ్రువన్తో బ్రాహ్మణాశ్చ తే

వారిని సేవించేవారు, భయములేని వారు, అలాగే యథార్థంగా సత్యాన్ని చెప్పే బ్రాహ్మణులు కూడా అందులో భాగమయ్యారు.

యే చాన్యేప్యబలాస్తేషాం వైశ్యసంకర్మసంస్థితాః। కీనాశా నాశయన్తి స్మ పృథివ్యాం ప్రాగతన్ద్రితాః। వైశ్యానేవ తు తానాహుః కీ నాశాన్ వృత్తిసాధకాన్

శక్తిలేని ఇతరులు వైశ్యుల పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. కృషిలో నిపుణులుగా ఉన్న కీనాశులు భూమిపై వస్తువులను నాశనం చేసేవారు. అలాంటి జీవనాన్ని కొనసాగించేవారిని వైశ్యులు అని పిలిచేవారు.

శోచన్తశ్చ ద్రవన్తశ్చ పరిచర్యాసు యే రతాః। నిస్తేజసోఽల్పవీర్యాశ్చ శూద్రాస్తానబ్రవీత్తు సః

ఎవరైతే దుఃఖిస్తూ పారిపోతూ, సేవలో ఆనందపడుతూ, శక్తిలేని వారు, తక్కువ బలమున్నవారు ఉంటారో వారిని శూద్రులు అని ఆయన పేర్కొన్నాడు.

తేషాం కర్మాణి ధర్మాశ్చ బ్రహ్మా తు వ్యదధాత్ ప్రభుః। సంస్థితౌ ప్రాకృతాయాం తు చాతుర్వర్ణస్య సర్వశః

వారి కోసం కర్మలు, ధర్మాలను బ్రహ్మ ప్రభువు నిర్ణయించాడు. మొదటగా చతుర్వర్ణ వ్యవస్థను ఏర్పరిచాడు.

పునః ప్రజాస్తు తా మోహాత్ తాన్ ధర్మాంస్తానపాలయన్। వర్ణ ధర్మైరజీవన్త్యో వ్యరుధ్యన్త పరస్పరమ్

మళ్ళీ ప్రజలు మాయచేత తమ ధర్మాలను పాటించకుండా, తమ తమ వర్ణ ధర్మాలతో జీవిస్తూ పరస్పరం విఘాతం కలిగించసాగారు.

బ్రహ్మా తమర్థం బుద్ధ్వా తు యాథాతథ్యేన వై ప్రభుః। క్షత్రియాణాం బలం దణ్డం యుద్ధమాజీవమాదిశత్

ఆ పరిస్థితిని నిజంగా గ్రహించిన బ్రహ్మ, క్షత్రియులకు బలం, శిక్ష, యుద్ధాన్ని జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.

యాజనాధ్యాపనం చైవ తృతీయం చ పరిగ్రహమ్। బ్రాహ్మణానాం విభుస్తేషాం కర్మాణ్యేతాన్యథాదిశత్

బ్రాహ్మణులకు యజ్ఞంలో పాల్గొనడం, బోధించడం, మరియు దానం స్వీకరించడం అనే కర్మలను ఆయన నిర్ణయించాడు.

పాశుపాల్యం చ వాణిజ్యం కృషిం చైవ విశాం దదౌ। శిల్పాజీవం భృతిఞ్చైవ శూద్రాణాం వ్యదధాత్ ప్రభుః

వైశ్యులకు పశుపోషణ, వ్యాపారం, వ్యవసాయం అప్పగించాడు. శూద్రులకు కళలు, సేవ చేయడం జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.

సామాన్యాని తు కర్మాణి బ్రహ్మక్షత్రవిశాం పునః। యజనాధ్యయనం దానం సామాన్యాని తు తేషు చ

బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులకు సాధారణమైన కర్మలు యజ్ఞం, పఠనం, దానం చేయడం అని మళ్ళీ పేర్కొన్నాడు.

కర్మాజీవం తతో దత్త్వా తేభ్యశ్చైవ పరస్పరమ్। లోకాన్తరేషు స్థానాని తేషాం సిద్ధ్యాఽదదత్ ప్రభుః

ప్రతి వర్గానికి పనులు, జీవనోపాయాలు నిర్ణయించిన తర్వాత, వారు సాధించిన ఫలితానికి తగిన విధంగా ఇతర లోకాలలో స్థానం ఇచ్చాడు.

ప్రాజాపత్యం బ్రాహ్మణానాం స్మృతం స్థానం క్రియావతామ్। స్థానమైన్ద్రం క్షత్రియాణాం సంగ్రామష్వేపలాయినామ్

కర్మచేసే బ్రాహ్మణులకు ప్రజాపతి స్థానం, యుద్ధంలో ప్రావీణ్యం కలిగిన క్షత్రియులకు ఇంద్రుని స్థానం అని చెప్పబడింది.

వైశ్యానాం మారుతం స్థానం స్వధర్మముపజీవినామ్। గాన్ధర్వం శూద్రజాతీనాం ప్రతిచారేణ తిష్ఠతామ్

తమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ జీవించే వైశ్యులకు మారుతుని స్థానం, సేవలో ఉండే శూద్రులకు గంధర్వ లోకం అని నిర్ణయించాడు.

స్థానాన్యేతాని వర్ణానాం వ్యత్యాచారవతాం స్వయమ్। తతః స్థితేషు వర్ణేషు స్థాపయామాస చాశ్రమాన్

ప్రతి వర్ణానికి వారి ప్రవర్తనను బట్టి స్థానాలు ఇవే. వర్ణాలు స్థిరపడిన తర్వాత, ఆశ్రమాలను కూడా ఏర్పాటు చేశాడు.

గృహస్థో బ్రహ్మచారిత్వం వానప్రస్థం సభిక్షుకమ్। ఆశ్రమాంశ్చతురో హ్యేతాన్ పూర్వమాస్థాపయత్ ప్రభుః

గృహస్థుడు, బ్రహ్మచారి, వానప్రస్థుడు, భిక్షువు — ఈ నాలుగు ఆశ్రమాలను మొదటగా ప్రభువు స్థాపించాడు.

వర్ణకర్మాణి యే కేచిత్తేషామిహ న కుర్వతే । కుతః కర్మా క్షితిం ప్రాహురాశ్రమస్థానవాసినః

ఎవరైతే తమ వర్ణ ధర్మాలను ఇక్కడ చేయరో, వారికి ఆశ్రమ స్థితిలో ఉండగా ఎలాంటి కర్మలు ఉండవు.

బ్రహ్మా తాన్ స్థాపయామాస ఆశ్రమాన్నామనామతః। నిర్ద్దేశార్థం తతస్తేషాం బ్రహ్మా ధర్మాన్ ప్రభాషత। ప్రస్థానాని చ తేషాం వై యమాంశ్చ నియమాంశ్చ హ

బ్రహ్మ ఆశ్రమాలకు పేర్లు పెట్టి, వాటి ప్రత్యేకత కోసం ధర్మాలను, మార్గాలను, నియమాలను వివరంగా చెప్పాడు.

చాతుర్వర్ణాత్మకః పూర్వం గృహస్థశ్చాశ్రమః స్మృతః। త్రయాణామాశ్రమాణాఞ్చ ప్రతిష్ఠాయోనిరేవ చ। యథాక్రమం ప్రవక్ష్యామి యమైశ్చ నియమైశ్చ తే

మునుపటి కాలంలో గృహస్థాశ్రమం నాలుగు వర్ణాలతో కూడినదిగా భావించబడింది. మిగతా మూడు ఆశ్రమాలకు ఇది ఆధారంగా, మూలంగా ఉంది. ఇప్పుడు వాటి నియమాలు, నియమాలు సహా, నేను నీకు క్రమంగా వివరంగా చెబుతాను.

దారాఽగ్నయోఽథాతిథేయ ఇజ్యాశ్రాద్ధక్రియాః ప్రజాః। ఇత్యేష వై గృహస్థస్య సమాసాద్ధర్మసంగ్రహః

భార్య, అగ్నిదేవతలు, అతిథులకు ఆతిథ్యం, యజ్ఞాలు, పితృకర్మలు, సంతానం—ఇవి గృహస్థునికి సంక్షిప్తంగా చెప్పిన ధర్మాలు.

దణ్డీ చ మేఖలీ చైవ హ్యధః శాయీ తథా జటీ। గురుశుశ్రూషణం భైక్షం విద్యాద్వై బ్రహ్మచారిణః

దండం ధరించడం, మెఖల ధరించడం, నేలపై నిద్రించటం, జటలు పెట్టుకోవడం, గురువుకు సేవ చేయడం, భిక్షాటనం—ఇవి బ్రహ్మచారి లక్షణాలు.

చీరపత్రాజినాని స్యుర్ద్ధాన్యమూలఫలౌషధమ్। ఉభే సన్ధ్యేఽవగాహశ్చ హోమశ్వారణ్య వాసినామ్

చీర, ఆకులు, మృగచర్మం, ధాన్యం, మూలికలు, పండ్లు, ఔషధాలు, రెండు సంధ్యాకాలాల్లో స్నానం చేయడం, హోమం చేయడం—ఇవి అరణ్యంలో నివసించేవారికి విధిగా చెప్పబడ్డాయి.

ఆసన్నముసలే భైక్షమస్తేయం శౌచమేవ చ। అప్రమాదోఽవ్యవాయశ్చ దయా భూతేషు చ క్షమా

ముసల దగ్గర భిక్ష తీసుకోవడం, దొంగతనం చేయకపోవడం, శుచిత్వం, అప్రమత్తత, బ్రహ్మచర్యం, ప్రాణులపై దయ, సహనం—ఇవి పాటించాలి.

అక్రోధో గురుశుశ్రూషా సత్యఞ్చ దశమం స్మృతమ్। దశలక్షణికో హ్యేష ధర్మః ప్రోక్తః స్వయమ్భువా

కోపం లేకపోవడం, గురువుకు సేవ చేయడం, సత్యవాదిత—ఇవి పదవ లక్షణంగా చెప్పబడ్డాయి. ఈ పదిహేను లక్షణాలు స్వయంభువుడు ధర్మంగా ప్రకటించాడు.

భిక్షోర్వ్రతాని పఞ్చాత్ర పఞ్చైవోపవ్రతాని చ। ఆచారశుద్ధిర్నియమః శౌచఞ్చ ప్రతికర్మ చ। సమ్యగ్దర్శనమిత్యేవం పఞ్చైవోపవ్రతాన్యపి

భిక్షువుకు ఐదు వ్రతాలు, ఐదు ఉపవ్రతాలు ఉన్నాయి. ఆచారశుద్ధి, నియమం, శుచిత్వం, కర్తవ్య నిర్వహణ, సమ్యగ్దర్శనం—ఇవి ఐదు ఉపవ్రతాలు కూడా.

ధ్యానం సమాధిర్మనసేన్ద్రియాణాం ససాగరైర్భైక్షమథోపగమ్య। మౌనం పవిత్రోపచితైర్విముక్తిః పరివ్రజో ధర్మమిమం వదన్తి

ధ్యానం, సమాధి, మనస్సు మరియు ఇంద్రియాల నియంత్రణ, జనసముద్రంలో భిక్షాటన, మౌనం, శుద్ధి—ఇవి పరివ్రాజకునికి మోక్ష మార్గంగా చెప్పబడ్డాయి.

సర్వే తే శ్రేయసే ప్రోక్తో ఆశ్రమా బ్రహమణా స్వయమ్। సత్యార్జ్జవన్తపః క్షాన్తిర్యోగేజ్యా దమపూర్వికా

ఈ ఆశ్రమాలన్నీ బ్రహ్మదేవుడు మనకు శ్రేయస్సు కోసం నిర్దేశించాడు. సత్యం, న్యాయం, తపస్సు, సహనం, యోగం, యజ్ఞం, దమము—ఇవి వాటి ఆధారాలు.

వేదాః సాఙ్గాశ్చ యజ్ఞాశ్చ వ్రతాని నియమాశ్చ యే। న సిద్ధ్యన్తి ప్రదుష్టస్య భావదోష ఉపాగతే

వేదాలు, వాటి ఉపాంగాలు, యజ్ఞాలు, వ్రతాలు, నియమాలు—ఇవి అన్నీ మనస్సు లోపభూయిష్టుడైనవారికి ఫలించవు.

బహిః కర్మాణి సర్వాణి ప్రసిద్ధయన్తి కదాచన। అన్తర్భావప్రదుష్టస్య కుర్వతోఽపి పరాక్రమాన్

బయటి క్రియలు ఎప్పటికప్పుడు పేరు తెచ్చినా, లోపలి మనస్సు చెడిపోయినవారికి ఎంత ప్రయత్నించినా ఫలితం ఉండదు.

సర్వస్వమపి యోదద్యాత్ కలుషేణాన్తరాత్మనా। న తేన ధర్మభాక్ స స్యాద్భావ ఏవాత్ర కారణమ్

మనస్సు కలుషితంగా ఉంటే, ఎవరు తమ సర్వస్వాన్ని ఇచ్చినా, వారికి ధర్మఫలం దక్కదు. ఇక్కడ కారణం మనసే.