వాయుపురాణమ్

మాషా ముద్గా మసూరాశ్చ నిష్పావాః సకులత్థకాః। ఆఢక్యశ్వణకాశ్చైవ సప్తసప్తదశాః స్మృతాః

మాష పప్పు, ముద్గ పప్పు, మసూర పప్పు, నిష్పావ పప్పు, కులత్థ పప్పు, ఆఢక్య, అశ్వణక అనే పప్పులు, ఇవే ఏడూ పదిహేడూ రకాలుగా గుర్తించబడ్డాయి.

ఇత్యేతా ఓషధీనాం తు గ్రామ్యాణాం జాతయః స్మృతాః। ఓషధ్యో యజ్ఞియాశ్చైవ గ్రామ్యారణ్యా శ్చతుర్ద్దశ

ఇవి గ్రామ్య మొక్కల వర్గాలు అని గుర్తించబడ్డాయి. యజ్ఞానికి ఉపయోగించే గ్రామ్య, అరణ్య మొక్కలు కలిపి పద్నాలుగు రకాలున్నాయి.

వ్రీహయః సయవా మాషా గోధూమా అణవస్తిలాః। ప్రియఙుసప్తమా హ్యేతే అష్టమీ తు కులత్థికా

బియ్యం, యవలు, మాష పప్పు, గోధుమలు, చిన్న జొన్నలు, నువ్వులు, ప్రియంగు ఏడవది, కులత్థ ఎనిమిదవది.

శ్యామాకా స్త్వథ నీవారా జర్త్తిలాః సగవేధుకాః। కురువిన్దా వేణుయవాస్తథా మర్కటకాశ్చ యే

శ్యామాక, నీవార, జర్త్తిల, గవేధుక, కురువింద, వేణుయవ, మార్కటక అనే ధాన్యాలు.

గ్రామ్యారణ్యాః స్మృతా హ్యేతా ఓషధ్యస్తు చతుర్ద్దశ। ఉత్పన్నాః ప్రథమా హ్యేతా ఆదౌ త్రేతాయుగస్య తు

ఇవి గ్రామ్య, అరణ్య పద్నాలుగు రకాల మొక్కలు అని గుర్తించబడ్డాయి. ఇవే త్రేతాయుగం ప్రారంభంలో మొదటగా పుట్టినవి.

అఫాలకృష్టా ఓషధ్యో గ్రామ్యారణ్యాస్తు సర్వశః। వృక్షా గుల్మలతావల్లీవీరుధస్తృణజాతయః

ఆ గ్రామ్య, అరణ్య మొక్కలు అప్పటికి ఇంకా పండ్లు కాయలేదు. వృక్షాలు, పొదలు, లతలు, వేలు, వేరు మొక్కలు, గడ్డి వంటివి ఉన్నాయి.

మూలైః ఫలైశ్చ రోహిణ్యో గృహ్ణన్ పుష్పైశ్చ జాయతే। పృథ్వీ దుగ్ధా తు బీజాని యాని పూర్వం స్వయమ్భువా

వేరు, పండ్లు, పువ్వులతో కూడిన రోహిణి మొక్కలు సేకరించబడ్డాయి. స్వయంభువుడు భూమి నుండి పిండిపాలు దోచిన విత్తనాలే ఇవి.

ఋతుపుష్పఫలాస్తా వై ఓషధ్యో జజ్ఞిరే త్విహ। యదా ప్రసృష్టా ఓషధ్యో న ప్రరేహన్తి తాః పునః

వాటి పువ్వులు, పండ్లు కాలానుగుణంగా పుట్టాయి. ఆ మొక్కలు విడిచిపెట్టినప్పుడు, అవి మళ్ళీ కదలలేదు.

తతః స తాసాం వృత్త్యర్థం వార్త్తోపాయం చకార హ। బ్రహ్మా స్వయంభూర్భగవాన్ దృష్ట్వా సిద్ధిం తు కర్మజామ్

అప్పుడు వాటి జీవనోపాధి కోసం, బ్రహ్మ స్వయంభువుడు, కర్మఫలితంగా సిద్ధి చూసి, ఉపాధి మార్గాన్ని ఏర్పరిచాడు.

తతః ప్రభృత్యథౌషధ్యః కృష్టపచ్యాస్తు జజ్ఞిరే। సంసిద్ధాయాన్తు వార్త్తాయాన్తతస్తాసాం స్వయంభువః। మర్యాదాః స్థాపయామాస యథారబ్ధాః పరస్పరమ్

ఆ సమయంనుంచి సాగుబడి చేసే ఔషధ మొక్కలు పుట్టుకొచ్చాయి. వ్యవసాయం పూర్తిగా స్థిరపడిన తర్వాత, స్వయంభువు వాటి పరిమితులను పరస్పరం ఎలా ఏర్పడ్డాయో అలా నిర్ణయించాడు.

యే వై పరిగృహీతారస్తాసామాసన్విధాత్మకాః। ఇతరేషాం కృతత్రాణాః స్థాపయామాస క్షత్రియాన్

వాటిని స్వాధీనపరచుకున్నవారు వాటి నిర్వహణ బాధ్యతలు చేపట్టారు. మిగతావారికోసం రక్షకులను నియమించి, క్షత్రియులను స్థాపించాడు.

ఉపతిష్ఠన్తి యే తాన్వై యావన్తో నిర్భయాస్తథా। సత్యం బ్రహ్మ యథా భూతం యథా భూతం బ్రువన్తో బ్రాహ్మణాశ్చ తే

వారిని సేవించేవారు, భయములేని వారు, అలాగే యథార్థంగా సత్యాన్ని చెప్పే బ్రాహ్మణులు కూడా అందులో భాగమయ్యారు.

యే చాన్యేప్యబలాస్తేషాం వైశ్యసంకర్మసంస్థితాః। కీనాశా నాశయన్తి స్మ పృథివ్యాం ప్రాగతన్ద్రితాః। వైశ్యానేవ తు తానాహుః కీ నాశాన్ వృత్తిసాధకాన్

శక్తిలేని ఇతరులు వైశ్యుల పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. కృషిలో నిపుణులుగా ఉన్న కీనాశులు భూమిపై వస్తువులను నాశనం చేసేవారు. అలాంటి జీవనాన్ని కొనసాగించేవారిని వైశ్యులు అని పిలిచేవారు.

శోచన్తశ్చ ద్రవన్తశ్చ పరిచర్యాసు యే రతాః। నిస్తేజసోఽల్పవీర్యాశ్చ శూద్రాస్తానబ్రవీత్తు సః

ఎవరైతే దుఃఖిస్తూ పారిపోతూ, సేవలో ఆనందపడుతూ, శక్తిలేని వారు, తక్కువ బలమున్నవారు ఉంటారో వారిని శూద్రులు అని ఆయన పేర్కొన్నాడు.

తేషాం కర్మాణి ధర్మాశ్చ బ్రహ్మా తు వ్యదధాత్ ప్రభుః। సంస్థితౌ ప్రాకృతాయాం తు చాతుర్వర్ణస్య సర్వశః

వారి కోసం కర్మలు, ధర్మాలను బ్రహ్మ ప్రభువు నిర్ణయించాడు. మొదటగా చతుర్వర్ణ వ్యవస్థను ఏర్పరిచాడు.

పునః ప్రజాస్తు తా మోహాత్ తాన్ ధర్మాంస్తానపాలయన్। వర్ణ ధర్మైరజీవన్త్యో వ్యరుధ్యన్త పరస్పరమ్

మళ్ళీ ప్రజలు మాయచేత తమ ధర్మాలను పాటించకుండా, తమ తమ వర్ణ ధర్మాలతో జీవిస్తూ పరస్పరం విఘాతం కలిగించసాగారు.

బ్రహ్మా తమర్థం బుద్ధ్వా తు యాథాతథ్యేన వై ప్రభుః। క్షత్రియాణాం బలం దణ్డం యుద్ధమాజీవమాదిశత్

ఆ పరిస్థితిని నిజంగా గ్రహించిన బ్రహ్మ, క్షత్రియులకు బలం, శిక్ష, యుద్ధాన్ని జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.

యాజనాధ్యాపనం చైవ తృతీయం చ పరిగ్రహమ్। బ్రాహ్మణానాం విభుస్తేషాం కర్మాణ్యేతాన్యథాదిశత్

బ్రాహ్మణులకు యజ్ఞంలో పాల్గొనడం, బోధించడం, మరియు దానం స్వీకరించడం అనే కర్మలను ఆయన నిర్ణయించాడు.

పాశుపాల్యం చ వాణిజ్యం కృషిం చైవ విశాం దదౌ। శిల్పాజీవం భృతిఞ్చైవ శూద్రాణాం వ్యదధాత్ ప్రభుః

వైశ్యులకు పశుపోషణ, వ్యాపారం, వ్యవసాయం అప్పగించాడు. శూద్రులకు కళలు, సేవ చేయడం జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.

సామాన్యాని తు కర్మాణి బ్రహ్మక్షత్రవిశాం పునః। యజనాధ్యయనం దానం సామాన్యాని తు తేషు చ

బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులకు సాధారణమైన కర్మలు యజ్ఞం, పఠనం, దానం చేయడం అని మళ్ళీ పేర్కొన్నాడు.

కర్మాజీవం తతో దత్త్వా తేభ్యశ్చైవ పరస్పరమ్। లోకాన్తరేషు స్థానాని తేషాం సిద్ధ్యాఽదదత్ ప్రభుః

ప్రతి వర్గానికి పనులు, జీవనోపాయాలు నిర్ణయించిన తర్వాత, వారు సాధించిన ఫలితానికి తగిన విధంగా ఇతర లోకాలలో స్థానం ఇచ్చాడు.

ప్రాజాపత్యం బ్రాహ్మణానాం స్మృతం స్థానం క్రియావతామ్। స్థానమైన్ద్రం క్షత్రియాణాం సంగ్రామష్వేపలాయినామ్

కర్మచేసే బ్రాహ్మణులకు ప్రజాపతి స్థానం, యుద్ధంలో ప్రావీణ్యం కలిగిన క్షత్రియులకు ఇంద్రుని స్థానం అని చెప్పబడింది.

వైశ్యానాం మారుతం స్థానం స్వధర్మముపజీవినామ్। గాన్ధర్వం శూద్రజాతీనాం ప్రతిచారేణ తిష్ఠతామ్

తమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ జీవించే వైశ్యులకు మారుతుని స్థానం, సేవలో ఉండే శూద్రులకు గంధర్వ లోకం అని నిర్ణయించాడు.

స్థానాన్యేతాని వర్ణానాం వ్యత్యాచారవతాం స్వయమ్। తతః స్థితేషు వర్ణేషు స్థాపయామాస చాశ్రమాన్

ప్రతి వర్ణానికి వారి ప్రవర్తనను బట్టి స్థానాలు ఇవే. వర్ణాలు స్థిరపడిన తర్వాత, ఆశ్రమాలను కూడా ఏర్పాటు చేశాడు.

గృహస్థో బ్రహ్మచారిత్వం వానప్రస్థం సభిక్షుకమ్। ఆశ్రమాంశ్చతురో హ్యేతాన్ పూర్వమాస్థాపయత్ ప్రభుః

గృహస్థుడు, బ్రహ్మచారి, వానప్రస్థుడు, భిక్షువు — ఈ నాలుగు ఆశ్రమాలను మొదటగా ప్రభువు స్థాపించాడు.

వర్ణకర్మాణి యే కేచిత్తేషామిహ న కుర్వతే । కుతః కర్మా క్షితిం ప్రాహురాశ్రమస్థానవాసినః

ఎవరైతే తమ వర్ణ ధర్మాలను ఇక్కడ చేయరో, వారికి ఆశ్రమ స్థితిలో ఉండగా ఎలాంటి కర్మలు ఉండవు.

బ్రహ్మా తాన్ స్థాపయామాస ఆశ్రమాన్నామనామతః। నిర్ద్దేశార్థం తతస్తేషాం బ్రహ్మా ధర్మాన్ ప్రభాషత। ప్రస్థానాని చ తేషాం వై యమాంశ్చ నియమాంశ్చ హ

బ్రహ్మ ఆశ్రమాలకు పేర్లు పెట్టి, వాటి ప్రత్యేకత కోసం ధర్మాలను, మార్గాలను, నియమాలను వివరంగా చెప్పాడు.

చాతుర్వర్ణాత్మకః పూర్వం గృహస్థశ్చాశ్రమః స్మృతః। త్రయాణామాశ్రమాణాఞ్చ ప్రతిష్ఠాయోనిరేవ చ। యథాక్రమం ప్రవక్ష్యామి యమైశ్చ నియమైశ్చ తే

మునుపటి కాలంలో గృహస్థాశ్రమం నాలుగు వర్ణాలతో కూడినదిగా భావించబడింది. మిగతా మూడు ఆశ్రమాలకు ఇది ఆధారంగా, మూలంగా ఉంది. ఇప్పుడు వాటి నియమాలు, నియమాలు సహా, నేను నీకు క్రమంగా వివరంగా చెబుతాను.

దారాఽగ్నయోఽథాతిథేయ ఇజ్యాశ్రాద్ధక్రియాః ప్రజాః। ఇత్యేష వై గృహస్థస్య సమాసాద్ధర్మసంగ్రహః

భార్య, అగ్నిదేవతలు, అతిథులకు ఆతిథ్యం, యజ్ఞాలు, పితృకర్మలు, సంతానం—ఇవి గృహస్థునికి సంక్షిప్తంగా చెప్పిన ధర్మాలు.