వాయుపురాణమ్

ఇతస్తేభ్యో బలా యే తు సత్యశీలా హ్యహింసకాః। వీతలోభా జితాత్మానో నివసన్తి స్మ తేషు వై

వారిలో శక్తివంతులు, సత్యనిష్టులు, హింస చేయని వారు, లోభం లేని వారు, ఆత్మ నియంత్రణ కలిగినవారు అక్కడ నివసించేవారు.

ప్రతిగృహ్ణన్తి కుర్వన్తి తేభ్యశ్చాన్యేఽల్పతేజసః। ఏవం విప్రతిపన్నేషు ప్రపన్నేషు పరస్పరమ్

వారు పరస్పరం విభేదంతో ఉన్నప్పుడు, ఒకరిని ఒకరు ఆహ్వానించి, బలహీనమైనవారు కూడా తమలో తాము నైవేద్యాలు సమర్పించుకుంటారు.

తేన దోషేణ తేషాం తా ఓషధ్యో మిషతాం తదా। ప్రణష్టా హ్రియమాణా వై ముష్టిబ్యాం సికతా యథా

ఆ తప్పు వల్ల, వారి ఎదుటే ఆ మొక్కలు కనుమరుగయ్యాయి, చేతితో ఇసుకను పట్టుకున్నట్టు అవి పోయిపోయాయి.

అగ్రసద్భూర్యుగబలాద్గ్రామ్యారణ్యాశ్చతుర్దశ। ఫలం గృహ్ణన్తి పుష్పైశ్చ పుష్వం పత్రైశ్చ యాః పునః

అనేక యుగాల శక్తితో, పండ్లు, పువ్వులు, ఆకులు కలిగిన పద్దెనిమిది రకాల గ్రామ్య, అరణ్య మొక్కలు పట్టుబడ్డాయి.

తతస్తాసు ప్రణష్టాసు విభ్రాన్తాస్తాః ప్రజాస్తదా। స్వయమ్భువం ప్రభుం జగ్ముః క్షుధావిష్టాః ప్రజాపతిమ్

ఆ మొక్కలు పోయిన తర్వాత, ఆ ప్రజలు అయోమయంగా, ఆకలితో బాధపడి, స్వయంభువుడైన ప్రజాపతిని ఆశ్రయించారు.

వృత్త్యర్థమభి లిప్సన్త ఆదౌ త్రేతాయుగస్య తు। బ్రహ్మా స్వయమ్భూర్భగవాన్ జ్ఞాత్వా తాసాం మనీషితమ్

ఉపాధి కోసం త్రేతాయుగం ప్రారంభంలో, వారి మనసులోని కోరికను తెలుసుకున్న స్వయంభువుడు బ్రహ్మ దేవుడు,

యుక్తం ప్రత్యక్షదృష్టేన దర్శనేన విచార్య చ। గ్రస్తాః పృథివ్యా ఓషధ్యో జ్ఞాత్వా ప్రత్యదుహత్పునః

తనకు ప్రత్యక్షంగా తెలిసినదాన్ని పరిశీలించి, భూమిలోని మొక్కలు నశించాయని గ్రహించి, మళ్ళీ భూమిని పిండిపాలు దోచాడు.

కృత్వా వత్సం సుమేరుం తు దుదోహ పృథివీమిమామ్। దుగ్ధేయం గౌస్తదా తేన బీజాని పృథివీతలే

సుమేరు పర్వతాన్ని దూడగా చేసి, భూమిని పిండిపాలు దోచాడు. అప్పుడు భూమి ఆవుగా మారి, దానిపై విత్తనాలు పుట్టాయి.

జజ్ఞిరే తాని బీజాని గ్రామ్యారణ్యాస్తు తాః పునః। ఓషధ్యః ఫలపాకాన్తాః సప్తసప్తదశాస్తు తాః

ఆ విత్తనాలు గ్రామ్య, అరణ్య రకాలుగా పుట్టాయి. పండ్లతో కూడిన ఆ మొక్కలు మొదట ఏడూ, తరువాత పదిహేడూ రకాలుగా ఏర్పడ్డాయి.

వ్రీహయశ్చ యవాశ్చైవ గోధూమా అణవస్తిలాః। ప్రియఙ్గవౌ హ్యుదారాశ్చ కారషాశ్చ సతీనకాః

బియ్యం, యవలు, గోధుమలు, చిన్న జొన్నలు, నువ్వులు, ప్రియంగు, ఉదార, కారష, సతీనకా అనే ధాన్యాలు.

మాషా ముద్గా మసూరాశ్చ నిష్పావాః సకులత్థకాః। ఆఢక్యశ్వణకాశ్చైవ సప్తసప్తదశాః స్మృతాః

మాష పప్పు, ముద్గ పప్పు, మసూర పప్పు, నిష్పావ పప్పు, కులత్థ పప్పు, ఆఢక్య, అశ్వణక అనే పప్పులు, ఇవే ఏడూ పదిహేడూ రకాలుగా గుర్తించబడ్డాయి.

ఇత్యేతా ఓషధీనాం తు గ్రామ్యాణాం జాతయః స్మృతాః। ఓషధ్యో యజ్ఞియాశ్చైవ గ్రామ్యారణ్యా శ్చతుర్ద్దశ

ఇవి గ్రామ్య మొక్కల వర్గాలు అని గుర్తించబడ్డాయి. యజ్ఞానికి ఉపయోగించే గ్రామ్య, అరణ్య మొక్కలు కలిపి పద్నాలుగు రకాలున్నాయి.

వ్రీహయః సయవా మాషా గోధూమా అణవస్తిలాః। ప్రియఙుసప్తమా హ్యేతే అష్టమీ తు కులత్థికా

బియ్యం, యవలు, మాష పప్పు, గోధుమలు, చిన్న జొన్నలు, నువ్వులు, ప్రియంగు ఏడవది, కులత్థ ఎనిమిదవది.

శ్యామాకా స్త్వథ నీవారా జర్త్తిలాః సగవేధుకాః। కురువిన్దా వేణుయవాస్తథా మర్కటకాశ్చ యే

శ్యామాక, నీవార, జర్త్తిల, గవేధుక, కురువింద, వేణుయవ, మార్కటక అనే ధాన్యాలు.

గ్రామ్యారణ్యాః స్మృతా హ్యేతా ఓషధ్యస్తు చతుర్ద్దశ। ఉత్పన్నాః ప్రథమా హ్యేతా ఆదౌ త్రేతాయుగస్య తు

ఇవి గ్రామ్య, అరణ్య పద్నాలుగు రకాల మొక్కలు అని గుర్తించబడ్డాయి. ఇవే త్రేతాయుగం ప్రారంభంలో మొదటగా పుట్టినవి.

అఫాలకృష్టా ఓషధ్యో గ్రామ్యారణ్యాస్తు సర్వశః। వృక్షా గుల్మలతావల్లీవీరుధస్తృణజాతయః

ఆ గ్రామ్య, అరణ్య మొక్కలు అప్పటికి ఇంకా పండ్లు కాయలేదు. వృక్షాలు, పొదలు, లతలు, వేలు, వేరు మొక్కలు, గడ్డి వంటివి ఉన్నాయి.

మూలైః ఫలైశ్చ రోహిణ్యో గృహ్ణన్ పుష్పైశ్చ జాయతే। పృథ్వీ దుగ్ధా తు బీజాని యాని పూర్వం స్వయమ్భువా

వేరు, పండ్లు, పువ్వులతో కూడిన రోహిణి మొక్కలు సేకరించబడ్డాయి. స్వయంభువుడు భూమి నుండి పిండిపాలు దోచిన విత్తనాలే ఇవి.

ఋతుపుష్పఫలాస్తా వై ఓషధ్యో జజ్ఞిరే త్విహ। యదా ప్రసృష్టా ఓషధ్యో న ప్రరేహన్తి తాః పునః

వాటి పువ్వులు, పండ్లు కాలానుగుణంగా పుట్టాయి. ఆ మొక్కలు విడిచిపెట్టినప్పుడు, అవి మళ్ళీ కదలలేదు.

తతః స తాసాం వృత్త్యర్థం వార్త్తోపాయం చకార హ। బ్రహ్మా స్వయంభూర్భగవాన్ దృష్ట్వా సిద్ధిం తు కర్మజామ్

అప్పుడు వాటి జీవనోపాధి కోసం, బ్రహ్మ స్వయంభువుడు, కర్మఫలితంగా సిద్ధి చూసి, ఉపాధి మార్గాన్ని ఏర్పరిచాడు.

తతః ప్రభృత్యథౌషధ్యః కృష్టపచ్యాస్తు జజ్ఞిరే। సంసిద్ధాయాన్తు వార్త్తాయాన్తతస్తాసాం స్వయంభువః। మర్యాదాః స్థాపయామాస యథారబ్ధాః పరస్పరమ్

ఆ సమయంనుంచి సాగుబడి చేసే ఔషధ మొక్కలు పుట్టుకొచ్చాయి. వ్యవసాయం పూర్తిగా స్థిరపడిన తర్వాత, స్వయంభువు వాటి పరిమితులను పరస్పరం ఎలా ఏర్పడ్డాయో అలా నిర్ణయించాడు.

యే వై పరిగృహీతారస్తాసామాసన్విధాత్మకాః। ఇతరేషాం కృతత్రాణాః స్థాపయామాస క్షత్రియాన్

వాటిని స్వాధీనపరచుకున్నవారు వాటి నిర్వహణ బాధ్యతలు చేపట్టారు. మిగతావారికోసం రక్షకులను నియమించి, క్షత్రియులను స్థాపించాడు.

ఉపతిష్ఠన్తి యే తాన్వై యావన్తో నిర్భయాస్తథా। సత్యం బ్రహ్మ యథా భూతం యథా భూతం బ్రువన్తో బ్రాహ్మణాశ్చ తే

వారిని సేవించేవారు, భయములేని వారు, అలాగే యథార్థంగా సత్యాన్ని చెప్పే బ్రాహ్మణులు కూడా అందులో భాగమయ్యారు.

యే చాన్యేప్యబలాస్తేషాం వైశ్యసంకర్మసంస్థితాః। కీనాశా నాశయన్తి స్మ పృథివ్యాం ప్రాగతన్ద్రితాః। వైశ్యానేవ తు తానాహుః కీ నాశాన్ వృత్తిసాధకాన్

శక్తిలేని ఇతరులు వైశ్యుల పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు. కృషిలో నిపుణులుగా ఉన్న కీనాశులు భూమిపై వస్తువులను నాశనం చేసేవారు. అలాంటి జీవనాన్ని కొనసాగించేవారిని వైశ్యులు అని పిలిచేవారు.

శోచన్తశ్చ ద్రవన్తశ్చ పరిచర్యాసు యే రతాః। నిస్తేజసోఽల్పవీర్యాశ్చ శూద్రాస్తానబ్రవీత్తు సః

ఎవరైతే దుఃఖిస్తూ పారిపోతూ, సేవలో ఆనందపడుతూ, శక్తిలేని వారు, తక్కువ బలమున్నవారు ఉంటారో వారిని శూద్రులు అని ఆయన పేర్కొన్నాడు.

తేషాం కర్మాణి ధర్మాశ్చ బ్రహ్మా తు వ్యదధాత్ ప్రభుః। సంస్థితౌ ప్రాకృతాయాం తు చాతుర్వర్ణస్య సర్వశః

వారి కోసం కర్మలు, ధర్మాలను బ్రహ్మ ప్రభువు నిర్ణయించాడు. మొదటగా చతుర్వర్ణ వ్యవస్థను ఏర్పరిచాడు.

పునః ప్రజాస్తు తా మోహాత్ తాన్ ధర్మాంస్తానపాలయన్। వర్ణ ధర్మైరజీవన్త్యో వ్యరుధ్యన్త పరస్పరమ్

మళ్ళీ ప్రజలు మాయచేత తమ ధర్మాలను పాటించకుండా, తమ తమ వర్ణ ధర్మాలతో జీవిస్తూ పరస్పరం విఘాతం కలిగించసాగారు.

బ్రహ్మా తమర్థం బుద్ధ్వా తు యాథాతథ్యేన వై ప్రభుః। క్షత్రియాణాం బలం దణ్డం యుద్ధమాజీవమాదిశత్

ఆ పరిస్థితిని నిజంగా గ్రహించిన బ్రహ్మ, క్షత్రియులకు బలం, శిక్ష, యుద్ధాన్ని జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.

యాజనాధ్యాపనం చైవ తృతీయం చ పరిగ్రహమ్। బ్రాహ్మణానాం విభుస్తేషాం కర్మాణ్యేతాన్యథాదిశత్

బ్రాహ్మణులకు యజ్ఞంలో పాల్గొనడం, బోధించడం, మరియు దానం స్వీకరించడం అనే కర్మలను ఆయన నిర్ణయించాడు.

పాశుపాల్యం చ వాణిజ్యం కృషిం చైవ విశాం దదౌ। శిల్పాజీవం భృతిఞ్చైవ శూద్రాణాం వ్యదధాత్ ప్రభుః

వైశ్యులకు పశుపోషణ, వ్యాపారం, వ్యవసాయం అప్పగించాడు. శూద్రులకు కళలు, సేవ చేయడం జీవనోపాయంగా నిర్ణయించాడు.