వాయుపురాణమ్

సప్త ద్వీపాః సముద్రాశ్చ అన్యోన్యస్య తు మణ్డలమ్। సన్నికృష్టాః స్వభావేన సమావృత్య పరస్పరమ్

ఏడు ద్వీపాలు, సముద్రాలు ఒకదానికొకటి చుట్టూ సహజంగా దగ్గరగా ఉండి, పరస్పరం ఆవరించుకున్నాయి.

భూరాఖ్యాంశ్చతురో లోకాంశ్చన్ద్రాదిత్యౌ గ్రహైః సహ। పూర్వం తు నిర్మ్మమే బ్రహ్మా స్థానానీమాని సర్వశః

బ్రహ్మ మొదట భూ అనే భూమిని, నాలుగు లోకాలను, చంద్రుడు, సూర్యుడు, ఇతర గ్రహాలను, అన్ని స్థానాలను సృష్టించాడు.

కల్పస్య చాస్య బ్రహ్మా వై హ్యసృజత్ స్థానినః పురా। ఆపోఽగ్రిః పృథివీ వాయురన్తరిక్షం దివం తథా

ఈ కల్పం ప్రారంభంలో బ్రహ్మ ముందుగా నిలిచే పదార్థాలను సృష్టించాడు. అవి నీరు, అగ్ని, భూమి, వాయువు, ఆకాశం, అలాగే స్వర్గం.

స్వర్గం దిశః సముద్రాంశ్చ నదీః సర్వాంశ్చ పర్వతాన్। ఓషధీనాం తథాత్మానమాత్మానం వృక్షవీరుధామ్

ఆయన స్వర్గాన్ని, దిక్కులను, సముద్రాలను, అన్ని నదులను, పర్వతాలను, ఔషధాల సారాన్ని, చెట్లు, మొక్కల సారాన్ని సృష్టించాడు.

లవాః కాష్ఠాః కలాశ్చైవ ముహూర్తం సన్ధిరాత్ర్యహమ్। అర్ద్ధమాసాంశ్చ మాసాంశ్చ అయనాబ్దయుగాని చ

అయితే ఆయన క్షణాలు, కాలమాపకాలు, తిథులు, సంధులు, రాత్రి, పగలు, పక్షాలు, నెలలు, అయనాలు, సంవత్సరాలు, యుగాలను సృష్టించాడు.

స్థానాభిమానినశ్చైవ స్థానాని చ పృథక్ పృథక్। స్థానాత్మానః స సృష్ట్వా వై యుగావస్థాం వినిర్మమే

ప్రతి స్థలానికి అధిపతులను, ఆ స్థలాలను వేరువేరుగా సృష్టించాడు. స్థలాల సారాన్ని సృష్టించి, యుగాల క్రమాన్ని ఏర్పరిచాడు.

కృతం త్రేతా ద్వాపరం చ కలిం చైవ తథా యుగమ్। కల్పస్యాదౌ కృతయుగే ప్రథమే సోఽసృజత్ ప్రజాః

కృత, త్రేత, ద్వాపర, కలియుగాలు — కల్పం ఆరంభంలో, మొదటి కృతయుగంలో ఆయన ప్రజలను సృష్టించాడు.

ప్రాగుక్తా యా మయా తుభ్యం పూర్వకాలం ప్రజాస్తు తాః। తస్మిన్ సంవర్త్తమానే తు కల్పే దగ్ధాస్తదాఽగ్నినా

మునుపు నేను చెప్పిన ప్రజలు, ఆ పూర్వకాల ప్రజలు — ఆ కల్పం అంతంలో, వారు అగ్నిచేత కాలిపోయారు.

అప్రాప్తా యాస్తపోలోకం జనలోకం సమాశ్రితాః। ప్రవర్తన్తి పునః సర్గే బీజార్థం తా భవన్తి హి

టపోలొకాన్ని చేరని వారు జనలోకంలో ఆశ్రయించారు. వారు మళ్లీ సృష్టికాలంలో విత్తనంగా ప్రాప్తిస్తారు.

బీజార్థేన స్థితాస్తత్ర పునః సర్గస్య కారణాత్। తతస్తాః సృజ్యమానాస్తు సన్తానార్థం భవన్తి హి

వారు అక్కడ విత్తనంగా నిలిచి, మళ్లీ సృష్టికి కారణమవుతారు. ఆ తరువాత సృష్టించబడినప్పుడు, వారు సంతానార్ధంగా ఉంటారు.

ధర్మ్మార్థకామమోక్షాణామిహ తాః సాధకాః స్మృతాః। దేవాశ్చ పితరశ్చైవ ఋషయో మనవస్తథా

ఇక్కడ వారు ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షాల సాధకులుగా గుర్తించబడ్డారు. వారు దేవతలు, పితృదేవతలు, ఋషులు, మనువులు.

తతస్తే తపసా యుక్తః స్థానాన్యాపూరయన్తి హి। బ్రహ్మణో మానసాస్తే వై సిద్ధాత్మానో భవన్తి హి

వారు తపస్సుతో యుక్తులై, స్థలాలను నింపుతారు. బ్రహ్మ మనసులోనుంచి జన్మించి, సిద్ధులవుతారు.

యే సర్గా ద్వేషయుక్తేన కర్మణా తే దివం గతాః। ఆవర్త్తమానా ఇహ తే సమ్భవన్తి యుగే యుగే

ద్వేషభావంతో చేసిన కర్మ వల్ల స్వర్గానికి వెళ్లిన వారు, యుగం యుగానికి తిరిగి ఇక్కడ జన్మిస్తారు.

స్వకర్మఫలశేషేణ ఖ్యాతాశ్చైవ తథాత్మికాః। సంభవన్తి జనాల్లోకాత్ కర్మసంశయబన్ధనాత్

తమ తమ క్రియల ఫలంలో మిగిలిన భాగంతో, ప్రసిద్ధులైన మరియు అలాంటి స్వభావం కలిగిన జీవులు, కర్మసందేహ బంధంతో మనుష్య లోకంలో పుట్టుకొస్తారు.

ఆశయః కారణం తత్ర బోద్ధవ్యం కర్మణాం తు సః। తైః కర్మభిస్తు జాయన్తే జనాల్లోకాః శుభాశుభైః

అక్కడ కారణం ఆశయమే అని గ్రహించాలి; అది కర్మలకు మూలం. ఆ కర్మల వల్లే, శుభమైనవి అయినా, అశుభమైనవి అయినా, జీవులు, లోకాలు పుట్టుకొస్తాయి.

గృహ్ణన్తి తే శరీరాణి నానారూపాణి యోనిషు। దేవాద్యస్థావరాన్తే చ ఉత్పద్యన్తే పరస్పరమ్

వారు దేవతల నుండి స్థావరాల వరకు, వివిధ యోనుల్లో, అనేక రూపాల శరీరాలు ధరించి, పరస్పరం జన్మిస్తారు.

తేషాం యే యాని కర్మాణి ప్రాక్ సృష్టేః ప్రతిపేదిరే। తాన్యేతే ప్రతిపద్యన్తే సృజ్యమానాః పునః పునః

సృష్టికి ముందు వారు సంపాదించిన కర్మలు, అవే ఈ సృష్టిలో పుట్టిన కొత్త జీవులు మళ్లీ మళ్లీ అనుభవిస్తారు.

హిస్రాహింస్రే మృదుక్రూరే ధర్మాధర్మే ఋతానృతే। తద్భావితాః ప్రపద్యన్తే తస్మాత్తత్తస్య రోచతే

హింసా, అహింస, మృదుత్వం, క్రూరత్వం, ధర్మం, అధర్మం, సత్యం, అసత్యం — ఇవి ఏవైతే మనసులో బలంగా ఉంటాయో, వాటి ప్రకారం వారు ఫలితాన్ని పొందుతారు. అందుకే, ప్రతి ఒక్కరు తన స్వభావానికి తగినదానిపట్ల ఆకర్షితులవుతారు.

కల్పేష్వాసన్ వ్యతీతేషు రూపనామాని యాని చ। తాన్యేవానాగతే కాలే ప్రాయశః ప్రతిపేదిరే

గత కల్పాల్లో ఉన్న రూపాలు, పేర్లు, అవే భవిష్యత్తులోను సాధారణంగా మళ్లీ మళ్లీ వస్తుంటాయి.

తస్మాత్తు నామరూపాణి తాన్యేవ ప్రతిపేదిరే। పునః పునస్తే కల్పేషు జాయన్తే నామరూపతః

కాబట్టి, అవే పేర్లు, అవే రూపాలు మళ్లీ మళ్లీ ధరించబడతాయి; ప్రతి కల్పంలో జీవులు ఆ పేర్లు, రూపాలతోనే పుట్టుతారు.

తతః సర్గే హ్యవష్టబ్ధే సిసృక్షోర్బ్రహ్మణస్తు వై। ప్రజాస్తా ధ్యాయతస్తస్య సత్యాభిధ్యాయినస్తదా

అప్పుడు సృష్టి స్థిరపడిన తర్వాత, బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టించాలనే సంకల్పంతో ధ్యానం చేయగా, సత్యాన్ని కోరే ఆత్మలు ఆయన ధ్యానంలో నుండే పుట్టుకొచ్చాయి.

మిథునానాం సహస్రన్తు సోఽసృజద్వై ముఖాత్తదా। జనాస్తే హ్యుపపద్యన్తే సత్త్వోద్రిక్తాః సుచేతసః

ఆ సమయంలో ఆయన తన నోటి నుండి వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు; వారు సత్త్వగుణం ఎక్కువగా ఉండి, శుద్ధమైన మనస్సుతో జన్మించారు.

సహస్రమన్యద్వక్షస్తో మిథునానాం ససర్జ్జ హ। తే సర్వే రజసోద్రిక్తాః శుష్మిణశ్చాప్యశుష్మిణః

తర్వాత ఆయన తన ఛాతీ నుండి మరొక వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు; వారందరూ రాజోగుణం అధికంగా ఉండి, కొందరు శక్తివంతులు, మరికొందరు శక్తిలేనివారు.

సృష్ట్వా సహస్రమన్యత్తు ద్వన్ద్వానామూరుతః పునః। రజస్తమోభ్యాముద్రిక్తా ఈహాశీలాస్తు తే స్మృతాః

తర్వాత ఆయన తన భుజాల నుండి ఇంకొక వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు; వారందరూ రాజోగుణం, తమోగుణంతో కూడి, కోరికలు, అలవాట్లతో నడిచేవారిగా గుర్తించబడ్డారు.

పద్భ్యాం సహస్రమన్యత్తు మిథునానాం ససర్జ్జ హ। ఉద్రిక్తాస్తమసా సర్వే నిఃశ్రీకా హ్యల్పతేజసః

తర్వాత ఆయన తన కాళ్ల నుండి ఇంకొక వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు; వారందరూ తమోగుణం అధికంగా ఉండి, వైభవం లేకుండా, తక్కువ తేజస్సుతో ఉన్నారు.

తతో వై హర్షమానాస్తే ద్వన్ద్వోత్పన్నాస్తు ప్రాణినః। అన్యోన్యా హృచ్ఛపావిప్టా మైథునాయోపచక్రముః

అప్పుడా జంటలుగా పుట్టిన ప్రాణులు ఆనందంతో, పరస్పరం మనసులో ఆకర్షణతో, మైథునంలో లీనమయ్యారు.

తతఃప్రభృతి కల్పేఽస్మిన్ మిథునోత్పత్తిరుచ్యతే। మాసే మాసేర్త్తవం యద్యత్తదాజ్ఞాసిద్ధి యోషితాత్

ఆ సమయం నుండి ఈ కల్పంలో జంటల జననం ప్రారంభమైంది; ప్రతి నెలలో, స్త్రీలలో ఆజ్ఞ ప్రకారం, సంభోగం ద్వారా గర్భధారణ జరుగుతుంది.

తస్మాత్తదా న సుషువుః సేవితైరపి మైథునైః। ఆయుషోఽన్తే ప్రసూయన్తే మిథునాన్యేవ తే సకృత్

అందువల్ల, అప్పట్లో వారు ఎన్ని సార్లు మైథునం చేసినా గర్భం ధరించలేదు; ఆయుష్షు ముగిసే సమయానికి మాత్రమే ఆ జంటలు ఒక్కసారి సంతానం పొందేవారు.

కుటకాః కువికాశ్చైవ ఉత్పద్యన్తే ముమూర్షితాః। తతఃప్రభృతి కల్పేఽస్మిన్ మిథునానాం హి సమ్భవః

మరణించబోయే వారిలో కూటకులు, కువికులు పుడతారు; ఆ సమయం నుండి ఈ కల్పంలో జంటల జననం జరుగుతుంది.