వాయుపురాణమ్

మహర్ల్లోకస్థితైర్దృష్టః కాలః సుప్తస్తదా చ తైః। సత్యాద్యాః సప్త యేహ్యాసన్ కల్పేఽతీతే మహర్షయః

మహర్లొకంలో నివసించే వారు ఆ నిద్రలో ఉన్న కాలాన్ని చూశారు. గత కల్పంలో సత్య మొదలైన ఏడు మహర్షులు ఉన్నారు.

ఏవం బ్రాహ్మీషు రాత్రీషు హ్యతీ తాసు సహస్రశః। దృష్టవన్తస్తథా హ్యన్యే సుప్తం కాలం మహర్షయః

ఇలా, అనేక బ్రహ్మా రాత్రులు గడిచినపుడు, ఇతర మహర్షులు కూడా ఆ నిద్రలో ఉన్న కాలాన్ని చూశారు.

కల్పయామాస వై బ్రహ్మా తస్మాత్ కాలో నిరుచ్యతే

బ్రహ్మా కల్పాన్ని సృష్టించాడు. అందుకే కాలం అని పేరు వచ్చింది.

స స్రష్టా సర్వభూతానాం కల్పాదిషు పునః పునః। వ్యక్తావ్యక్తో మహాదేవస్తస్య సర్వమిదం జగత్

ఆయనే ప్రతి కల్ప ప్రారంభంలో మళ్లీ మళ్లీ అన్ని ప్రాణులను సృష్టించేవాడు. ఆయన మహాదేవుడు, ప్రత్యక్షమూ, అపరత్యక్షమూ, ఈ జగత్తంతా ఆయనదే.

ఇత్యేష ప్రతిసన్ధిర్వః కీర్త్తితః కల్పయోర్ద్వయోః। సామ్ప్రతాతీతయోర్మధ్యే ప్రాగవస్థా బభూవ యా

ఇలా, గత కల్పం మరియు ప్రస్తుత కల్పం మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని, అలాగే వాటి మధ్య ఉన్న స్థితిని మీకు వివరించాను.

కీర్త్తితా తు సమాసేన కల్పే కల్పే యథా తథా। సామ్ప్రతం తే ప్రవక్ష్యామి కల్పమేతం నిబోధత

ప్రతి కల్పంలో ఎలా జరుగుతుందో సంక్షిప్తంగా చెప్పాను. ఇప్పుడు ఈ ప్రస్తుత కల్పాన్ని నేను వివరించబోతున్నాను, మీరు శ్రద్ధగా వినండి.

తుల్యం యుగసహస్రస్య నైశం కాలముపాస్య సః। శర్వర్యన్తే ప్రకురుతే బ్రహ్మత్వం సర్గకారణాత్

వెయ్యి యుగాలంతటి రాత్రిని ఆరాధించి, ఆ చీకటి ముగిసినపుడు, సృష్టి కోసం బ్రహ్మత్వాన్ని పొందుతాడు.

బ్రహ్మా తు సలిలే తస్మిన్ వాయుర్భూత్వా తదాచరత్। అన్ధకారే తదా తస్మిన్ నష్టే స్థావరజఙ్గమే

ఆ సమయంలో బ్రహ్మా ఆ నీటిలో వాయువుగా మారి సంచరించాడు. ఆ చీకటిలో స్థిరమైనవి, చలించేవి అన్నీ నశించిపోయాయి.

జలేన సమనువ్యాప్తే సర్వతః పృథివీతలే। అవిభాగేన భూతేషు సమన్తాత్సుస్థితేషు చ

నీరు భూమి అంతటా వ్యాపించి, అన్ని జీవులు చుట్టూ విడిపోకుండా స్థిరంగా నిలిచినప్పుడు,

నిశాయామివ ఖద్యోతః ప్రావృట్‌కాలే తతస్తతః। తదాకాశే చరన్ సోఽథ వీక్ష్యమాణః స్వయమ్భువః

వర్షకాలంలో రాత్రిలో జ్యోతిర్వంతమైన పురుగు లాగా, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, ఆ స్వయంభువు కనిపించాడు.

ప్రతిష్ఠాయా హ్యపాయన్తు మార్గమాణస్తదా ప్రభుః। తతస్తు సలిలే తస్మిన్ జ్ఞాత్వా హ్యన్తర్గతాం మహీమ్

ఆ ప్రభువు, ఆధారం కోసం, దిగిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, ఆ నీటిలో భూమి లోపల దాగి ఉందని గ్రహించాడు.

అనుమానాత్తు సమ్బుద్ధో భూమేరుద్ధరణం ప్రతి। చకారాన్యాం తనుఞ్చైవ పూర్వకల్పాదిషు స్మృతామ్

అనుమానంతో భూమిని పైకి తీయాలనే ఉద్దేశంతో, గత కల్పాల్లో గుర్తున్నట్లు మరో రూపాన్ని ధరించాడు.

స తు రూపం వరాహస్య కృత్వాఽపః ప్రావిశత్ ప్రభుః। అద్భిః సఞ్ఛాదితాముర్వీం సమీక్ష్యాథ ప్రజాపతిః

ఆయన వరాహ రూపాన్ని ధరించి, నీటిలో ప్రవేశించాడు. నీటితో కప్పబడి ఉన్న భూమిని చూసి, ఆ ప్రజాపతి,

ఉద్ధృత్యోర్వీమథాద్భ్యస్తు అపస్తాస్తు స విన్యసత్। సాముద్రీస్తు సముద్రేషు నాదేయీర్నిమ్నగాస్వపి। పార్థివీస్తు స విన్యస్య పృథివ్యాం సోఽచినోద్గిరీన్

భూమిని నీటిలో నుంచి పైకి తీయగా, సముద్రపు నీటిని సముద్రాల్లో, నదుల నీటిని నదుల్లో, భూమిపై ఉండే నీటిని భూమిపై ఉంచి, పర్వతాలను ఏర్పాటు చేశాడు.

ప్రాక్సర్గే దహ్యమానే తు తదా సంవర్త్తకాగ్నినా। తేనాగ్నినా ప్రలీనాస్తే పర్వతా భువి సర్వశః

గత సృష్టిలో, సంహారాగ్ని వల్ల భూమిపై ఉన్న పర్వతాలన్నీ దహించబడ్డాయి.

శైత్యాదేకార్ణవే తస్మిన్ వాయునాపస్తు సంహృతాః। నిషక్తా యత్ర యత్రాసంస్తత్రతత్రాఽచలోఽభవత్

ఆ ఒక్క సముద్రంలో చలితో నీటిని వాయువు ఒక్కచోట కూడగట్టింది. ఆ నీరు ఎక్కడ స్థిరపడిందో, అక్కడ భూమి గట్టి అయింది.

స్కన్నాచలత్వాదచలాః పర్వభిః పర్వతాః స్మృతాః। గిరయోఽద్భిర్నిగీర్ణత్వాచ్చయనాచ్చ శిలోచ్చయాః

వెళ్లిపోతూ గట్టి అయినందున వాటిని పర్వతాలు అంటారు. శిఖరాలతో కూడి, నీటిలో మునిగినందున వాటిని శిలల గుట్టలు అంటారు.

తతస్తు తాం సముద్ధృత్య క్షితిమన్తర్జ్జలాత్ ప్రభుః। స్వస్థానే స్థాపయిత్వా చ విభాగమకరోత్ పునః

అప్పుడే ప్రభువు ఆ భూమిని నీటిలోనుండి పైకి తీసి, తన స్థానంలో ఉంచి, మళ్లీ విడగొట్టాడు.

సప్త సప్త తు వర్షాణి తస్యా ద్వీపేషు సప్తసు। విషమాణి సమీకృత్య శిలాభిరచినోద్గిరీన్

ఆ తరువాత ఆ ఏడుద్వీపాలలో ఉన్న అసమాన ప్రాంతాలను సమతలంగా చేసి, శిలలతో పర్వతాలను నిర్మించాడు.

ద్వీపేషు తేషు వర్షాణి చత్వారింశత్తథైవ చ। తావన్తః పర్వతాశ్చైవ వర్షాన్తే సమవస్థితాః। సర్గాదౌ సన్నివిష్టాస్తే స్వభావేనైవ నాన్యథా

ఆ ద్వీపాలలో నలభై ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. ప్రతి ప్రాంతం చివర్లో అంతే సంఖ్యలో పర్వతాలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ సృష్టి ప్రారంభంలో సహజంగా ఏర్పడ్డవి, వేరేలా కావు.

సప్త ద్వీపాః సముద్రాశ్చ అన్యోన్యస్య తు మణ్డలమ్। సన్నికృష్టాః స్వభావేన సమావృత్య పరస్పరమ్

ఏడు ద్వీపాలు, సముద్రాలు ఒకదానికొకటి చుట్టూ సహజంగా దగ్గరగా ఉండి, పరస్పరం ఆవరించుకున్నాయి.

భూరాఖ్యాంశ్చతురో లోకాంశ్చన్ద్రాదిత్యౌ గ్రహైః సహ। పూర్వం తు నిర్మ్మమే బ్రహ్మా స్థానానీమాని సర్వశః

బ్రహ్మ మొదట భూ అనే భూమిని, నాలుగు లోకాలను, చంద్రుడు, సూర్యుడు, ఇతర గ్రహాలను, అన్ని స్థానాలను సృష్టించాడు.

కల్పస్య చాస్య బ్రహ్మా వై హ్యసృజత్ స్థానినః పురా। ఆపోఽగ్రిః పృథివీ వాయురన్తరిక్షం దివం తథా

ఈ కల్పం ప్రారంభంలో బ్రహ్మ ముందుగా నిలిచే పదార్థాలను సృష్టించాడు. అవి నీరు, అగ్ని, భూమి, వాయువు, ఆకాశం, అలాగే స్వర్గం.

స్వర్గం దిశః సముద్రాంశ్చ నదీః సర్వాంశ్చ పర్వతాన్। ఓషధీనాం తథాత్మానమాత్మానం వృక్షవీరుధామ్

ఆయన స్వర్గాన్ని, దిక్కులను, సముద్రాలను, అన్ని నదులను, పర్వతాలను, ఔషధాల సారాన్ని, చెట్లు, మొక్కల సారాన్ని సృష్టించాడు.

లవాః కాష్ఠాః కలాశ్చైవ ముహూర్తం సన్ధిరాత్ర్యహమ్। అర్ద్ధమాసాంశ్చ మాసాంశ్చ అయనాబ్దయుగాని చ

అయితే ఆయన క్షణాలు, కాలమాపకాలు, తిథులు, సంధులు, రాత్రి, పగలు, పక్షాలు, నెలలు, అయనాలు, సంవత్సరాలు, యుగాలను సృష్టించాడు.

స్థానాభిమానినశ్చైవ స్థానాని చ పృథక్ పృథక్। స్థానాత్మానః స సృష్ట్వా వై యుగావస్థాం వినిర్మమే

ప్రతి స్థలానికి అధిపతులను, ఆ స్థలాలను వేరువేరుగా సృష్టించాడు. స్థలాల సారాన్ని సృష్టించి, యుగాల క్రమాన్ని ఏర్పరిచాడు.

కృతం త్రేతా ద్వాపరం చ కలిం చైవ తథా యుగమ్। కల్పస్యాదౌ కృతయుగే ప్రథమే సోఽసృజత్ ప్రజాః

కృత, త్రేత, ద్వాపర, కలియుగాలు — కల్పం ఆరంభంలో, మొదటి కృతయుగంలో ఆయన ప్రజలను సృష్టించాడు.

ప్రాగుక్తా యా మయా తుభ్యం పూర్వకాలం ప్రజాస్తు తాః। తస్మిన్ సంవర్త్తమానే తు కల్పే దగ్ధాస్తదాఽగ్నినా

మునుపు నేను చెప్పిన ప్రజలు, ఆ పూర్వకాల ప్రజలు — ఆ కల్పం అంతంలో, వారు అగ్నిచేత కాలిపోయారు.

అప్రాప్తా యాస్తపోలోకం జనలోకం సమాశ్రితాః। ప్రవర్తన్తి పునః సర్గే బీజార్థం తా భవన్తి హి

టపోలొకాన్ని చేరని వారు జనలోకంలో ఆశ్రయించారు. వారు మళ్లీ సృష్టికాలంలో విత్తనంగా ప్రాప్తిస్తారు.