వాయుపురాణమ్

మన్వన్తరయుగాఖ్యానామప్యుచ్ఛిన్నాశ్చ సన్ధయః। పరస్పరాః ప్రవర్త్తన్తే మన్వన్తరయుగైః సహ

మన్వంతరాలు, యుగాల మధ్య ఉన్న సంబంధాలు కూడా నిలిచిపోతాయి. అవి మన్వంతరాలు, యుగాలతో పాటు వరుసగా కొనసాగుతాయి.

ఉక్తా యే ప్రక్రియార్థేన పూర్వకల్పాః సమాసతః। తేషాం పరార్ద్ధకల్పానాం పూర్వో హ్యస్మాత్తు యః పరః। ఆసీత్ కల్పో వ్యతీతో వై పరార్ద్ధేన పరస్తు సః

ముందు చెప్పిన కల్పాలు, వాటి సృష్టి విధానం గురించి సంక్షిప్తంగా వివరించబడ్డాయి. వాటిలో, పరార్ధకాల కల్పాలలో, ఈ కల్పానికి ముందు ఉన్నది గత కల్పం. అది పూర్తైపోయింది, అది పరార్ధకాల కల్పం.

అన్యే భవిష్యా యే కల్పా అపరార్ద్ధాద్గుణీకృతాః। ప్రథమః సామ్ప్రతస్తేషాం కల్పోఽయం వర్త్తతే ద్విజాః

ఇంకా భవిష్యత్తులో వచ్చే కల్పాలు, అవి రెండవ భాగం తర్వాత వస్తాయి. వాటిలో, ఈ ప్రస్తుత కల్పమే మొదటిది, ద్విజులారా.

యస్మిన్ పూర్వః పరార్ద్ధే తు ద్వితీయే పర ఉచ్యతే। ఏతావాన్ స్థితికాలశ్చ ప్రత్యాహారస్తతః స్మృతః

ఇందులో, ముందటి భాగాన్ని మొదటి అర్ధం అంటారు, తరువాతదాన్ని రెండవ అర్ధం అంటారు. ఇదే స్థిరత కాలం. ఆ తరువాతే లయకాలం వస్తుంది.

అస్మాత్ కల్పాత్తు యః పూర్వం కల్పోఽతీతః సనాతనః। చతుర్యుగసహస్రాన్తే అహో మన్వన్తరైః పురా

ఈ కల్పానికి ముందు ఉన్న కల్పం, అనాదిగా ఉన్నదిగా పిలవబడుతుంది. అది వెయ్యి చతుర్యుగాల ముగింపుతో, పూర్వ మను అంతరాలతో కూడి ముగిసింది.

క్షీణే కల్పే తదా తస్మిన్ దాహకాలే హ్యుపస్థితే। తస్మిన్ కల్పే తదా దేవా ఆసన్వైమానికాస్తు యే

ఆ కల్పం ముగిసినప్పుడు, వినాశన కాలం వచ్చినప్పుడు, ఆ కల్పంలో ఆకాశంలో విహరించే దేవతలు ఉన్నారు.

నక్షత్రగ్రహతారాస్తు చన్ద్రసూర్యగ్రహాశ్చ యే। అష్టావింశతిరేవైతాః కోట్యస్తు సుకృతాత్మనామ్

నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, తారలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు, ఇతర గ్రహాలు — ఇవన్నీ కలిపి యాభై ఎనిమిది కోట్ల సత్పురుషులు అయ్యారు.

మన్వన్తరే తథైకస్మిన్ చతుర్దశసు వై తథా। త్రీణి కోటిశతాన్యాసన్ కోట్యాద్వినవతిస్తథా। అష్టాధికాః సప్తశతాః సహస్రాణాం స్మృతాః పురా

ప్రతి పద్నాలుగు మను అంతరాల్లో కూడా, మూడు వందల కోట్లతో పాటు, తొంభై కోట్ల మంది, ఇంకా ఏడునూరి ఎనిమిది వేల మంది ఉన్నారు అని పురాణంలో చెప్పబడింది.

వైమానికానాం దేవానాం కల్పేఽతీతే తు యేఽభవన్। ఏకైకస్మింస్తు కల్పే వై దేవా వైమానికాః స్మృతాః

మునుపటి కల్పంలో ఉన్న ఆకాశ దేవతలు, ప్రతి కల్పంలో కూడా అలాగే గుర్తించబడతారు.

అథ మన్వన్తరేష్వాసంశ్చతుర్దశసు వై దివి। దేవాశ్చ పితరశ్చైవ మునయో మనవస్తథా

ఆ పద్నాలుగు మను అంతరాల్లో, ఆకాశంలో దేవతలు, పితృదేవతలు, ఋషులు, మను లు కూడా ఉన్నారు.

తేషామనుచరా యే చ మనుపుత్రాస్తథైవ చ। వర్ణాశ్రమిభిరీడ్యాశ్చ తస్మిన్ కాలే తు యే సురాః। మన్వన్తరేషు యేహ్యాసన్ దేవలోకే దివౌకసః

వారికి సేవకులు, మను కుమారులు, వర్ణాశ్రమాల్లో ఉన్న పూజ్యులు, ఆ కాలంలో దేవలోకంలో ఉన్న దేవతలు, మను అంతరాల్లో ఉన్న దేవతలు అందరూ ఉన్నారు.

తే తైః సంయోజకైః సార్ద్ధం ప్రాప్తే సఙ్కలనే తథా। తుల్యనిష్ఠాస్తు తే సర్వే ప్రాప్తే హ్యాభూతసంప్లవే

వారితో కలిసి చేరినవారు కూడా, లెక్కింపు సమయం వచ్చినప్పుడు, అందరూ సమాన స్థాయిలో ఉండి, మహా లయ సమయం వచ్చినప్పుడు కలిసిపోయారు.

తతస్తేఽవశ్యభావిత్వాద్ బుద్ధ్వా పర్యాయమాత్మనః। త్రైలోక్యవాసినో దేవాస్తస్మిన్ ప్రాప్తే హ్యుపప్లవే

తరువాత, తప్పనిసరి మార్పును తెలుసుకొని, మూడు లోకాలలో నివసించే దేవతలు, ఆ లయ సమయం దగ్గరపడినప్పుడు—

తేఽనౌత్సుక్యవిషాదేన త్యక్త్వా స్థానాని భావతః। మహర్ల్లోకాయ సంవిగ్నాస్తతస్తే దధిరే మతిమ్

వారు ఆశతో కాని, నిరాశతో కాని కాకుండా, స్వచ్ఛందంగా తమ స్థానాలు వదిలి, ఆందోళనతో మహర్లోకాన్ని ఆశించారు.

తే యుక్తా ఉపపద్యన్తే మహసిస్థైః శరీరకైః। విశుద్ధిబహులాః సర్వే మానసీం సిద్ధిమాస్థితాః

వారు నియమంగా ఉండి, మహత్తరమైన శరీరాలను పొందుతారు. అందరూ శుద్ధితో నిండినవారు, మనస్సు సిద్ధిని పొందినవారు.

తైః కల్ప వాసిభిః సార్ద్ధం మహానాసాదితస్తు యైః। బ్రాహ్మణైః క్షత్రియైర్వైశ్యైస్తద్భక్తైశ్చాపరైర్జ్జనైః

కల్పకాలం నివసించిన వారితో పాటు, మహత్త్వాన్ని పొందిన బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, ఇతర భక్తులు కూడా ఉన్నారు.

మత్వా తు తే మహర్ల్లోకం దేవసఙ్ఘాశ్చతుర్ద్దశ। తతస్తే జనలోకాయ సో ద్వేగా దధిరే మతిమ్

మహర్లోకాన్ని పరిశీలించిన తరువాత, పద్నాలుగు దేవతా సమూహాలు, ఉత్సాహంతో జనలోకాన్ని ఆశించారు.

విశుద్ధిబహులాః సర్వే మానసీం సిద్ధిమాస్థితాః। తైః కల్పవాసిభిః సాంర్ద్ధ మహానాసాదితస్తు యైః

అందరూ శుద్ధితో నిండినవారు, మనస్సు సిద్ధిని పొందినవారు; కల్పకాలం నివసించిన వారితో కలిసి, మహత్త్వాన్ని పొందినవారు.

దశకృత్వ ఇవావృత్త్యా తస్మాద్గచ్ఛన్తి స్వస్తపః। తత్ర కల్పాన్ దశస్థిత్వా సత్యం గచ్ఛన్తి వై పునః। ఏతేన క్రమయోగేన యాన్తి కల్పనివాసినః

ఇలా పది సార్లు తిరిగి, వారు తపోలోకానికి వెళ్తారు. అక్కడ పది కల్పాలు ఉండి, మళ్లీ సత్యలోకానికి చేరుకుంటారు. ఈ క్రమంలో కల్ప నివాసులు పైపైకి వెళ్తారు.

ఏవం దేవయుగానాన్తు సహస్రాణి పరస్పరాత్। గతాని బ్రహ్మలోకం వై అపరావర్త్తినీం గతిమ్

ఇలా, దేవయుగాల వేల సంఖ్యలు ఒకదాని తరువాత ఒకటి గడిచిపోయి, తిరిగి రాని బ్రహ్మలోకాన్ని చేరాయి.

ఆధిపత్యం వినా తే వై ఐశ్వర్యేణ తు తత్సమాః। భవన్తి బ్రహ్మణస్తుల్యా రూపేణ విషయేణ చ

అధికారము లేకపోయినా, ఐశ్వర్యంలో సమానంగా, వారు బ్రహ్మను పోలిన రూపంలో, స్థితిలో ఉంటారు.

తత్ర తే హ్యవతిష్ఠన్తి ప్రీతియుక్తాః ప్రసఙ్గమాత్। ఆనన్దం బ్రహ్మణః ప్రాప్య ముచ్యన్తే బ్రహ్మణా సహ

అక్కడ వారు పరస్పర అనురాగంతో, పరబ్రహ్మ ఆనందాన్ని పొందినవారు, బ్రహ్మతో కలసి విముక్తి పొందుతారు.

అవశ్యమ్భావినాఽర్థేన ప్రాకృతేనైవ తే స్వయమ్। నానా త్వేనాభిసమ్బద్ధాస్తదా తత్కాలభావినః

తప్పనిసరిగా జరిగే విషయాల వల్ల, సహజ స్వభావంతో, వారు తామే అనేక విధాలుగా బంధించబడి, ఆ సమయంలో వారికి యథావిధిగా జరుగుతుంది.

స్వరూపతో బుద్ధిపూర్వం యథా భవతి జాగ్రతః। తత్కాలభావి తేషాం తు తథా జ్ఞానం ప్రవర్త్తతే

ఎలా జాగ్రత్త స్థితిలో, తన స్వభావం, బుద్ధి ప్రకారం జ్ఞానం కలుగుతుందో, అలాగే ఆ సమయంలో వారికి కూడా జ్ఞానం కలుగుతుంది.

ప్రత్యాహారే తు భేదానాం యేషాం భిన్నాభిసూష్మణామ్। తైః సార్ద్ధం ప్రతిసృజ్యన్తే కార్యాణి కరణాని చ

ప్రత్యాహార సమయంలో, ఎవరి సూక్ష్మభూతాలు వేరుగా ఉన్నవో, వారితో కలిసి వారి క్రియలు, ఇంద్రియాలు తిరిగి లయమవుతాయి.

నానాత్వదర్శనాత్తేషాం బ్రహ్మలోకనివాసినామ్। వినష్టస్వాధికారాణాం స్వేన ధర్మేణ తిష్ఠతామ్

బ్రహ్మలోకంలో నివసించే వారు, తమ అధికారం పోయి, తమ ధర్మంలో నిలిచి, భిన్నత్వాన్ని చూస్తారు.

తే తుల్యలక్షణాః సిద్ధాః శుద్ధాత్మానో నిరఞ్జనాః। ప్రకృతౌ కారణాతీతాః స్వాత్మన్యేవ వ్యవస్థితాః

వారు సమాన లక్షణాలతో, సిద్ధులు, శుద్ధాత్మలు, కలుషరహితులు, ప్రకృతి, కారణాలను దాటి, తమలోనే స్థిరంగా ఉంటారు.

ప్రఖ్యాపయిత్వా హ్యాత్మానం ప్రకృతిస్తేషు సర్వశః। పురుషావ్యవహృతత్వేన ప్రతీతా న ప్రవర్త్తతే

ప్రకృతి తనను పూర్తిగా వారికి తెలియజేసిన తరువాత, పురుషునికి సంబంధించి క్రియ రాహిత్యంగా గుర్తించబడి, ఇక పనిచేయదు.

ప్రవర్తితే పునః సర్గే తేషాం వా కారణం పునః। సంయోగే ప్రాకృతే తేషాం యుక్తానాం తత్త్వదర్శినామ్

మళ్ళీ సృష్టి ప్రారంభమైనప్పుడు, వారికి కారణం మళ్ళీ ఉద్భవిస్తుంది; ప్రకృతితో కలిసిన, తత్త్వాన్ని గ్రహించిన వారికి అది కలుగుతుంది.