వాయుపురాణమ్

ఉపలభ్య శుచేర్గన్ధం కేచిద్వాయోరనైపుణాత్। పృథివ్యామేవ తద్విద్యాదేషాం వాయోశ్చ సంశ్రయాత్

కొంతమంది వాయువు సూత్ష్మత్వంతో పవిత్రతలో కూడా వాసనను గ్రహిస్తారు. కానీ అది భూమికి చెందింది, వాయువు ద్వారా కలిసినందువల్ల అలా తెలుస్తుంది.

ఏతే సప్త మహావీర్యా నానాభూతాః పృథక్ పృథక్। నాశక్నువన్ ప్రజాః స్రష్టుమసమాగమ్య కృత్స్నశః। తే సమేత్య మహాత్మానో హ్యయోన్యస్యైవ సంశ్రయాత్

ఈ ఏడు మహాశక్తివంతమైనవి, వేర్వేరు భూతాలు. ఇవన్నీ కలిసిపోకుండా ప్రాణులను సృష్టించలేవు. అవి కలిసినప్పుడు, పరస్పర సహాయంతో సృష్టి జరుగుతుంది.

పురుషాధిష్ఠితత్వాచ్చ అవ్యక్తానుగ్రహేణ చ। మహదాద్యా విశేషాన్తా అణ్డముత్పాదయన్తి తే

పురుషుడు ఆధిపత్యం వహించటం వల్ల, అవ్యక్త అనుగ్రహంతో, మహత్ మొదలుకొని విశేషాంతం వరకు ఉన్నవి అండాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తాయి.

ఏకకాలం సముత్పన్నం జలబుద్‌బుదవచ్చ తత్। విశేషేభ్యోఽణ్డమభవద్ బృహత్తదుదకం చ యత్। తత్తస్మిన్ కార్యకరణం సంసిద్ధం బ్రహ్మణస్తదా

అది ఒకేసారి పుట్టి, నీటి బుడగలా ఉంటుంది. విశేషాల నుంచి అండం పుట్టి, అది విస్తారంగా నీటితో నిండి ఉంటుంది. అందులో బ్రహ్మకు అవసరమైన పనిముట్టు, విషయాలు సిద్ధమవుతాయి.

ప్రాకృతేఽణ్డే విబుద్ధే సన్ క్షేత్రజ్ఞో బ్రహ్మసంజ్ఞితః। స వై శరీరీ ప్రథమః స వై పురుష ఉచ్యతే

ప్రకృతిలోని అండం మేలుకున్నప్పుడు, క్షేత్రజ్ఞుడు బ్రహ్మ అనే పేరుతో ఉంటాడు. అతడే శరీరధారి, మొదటివాడు, పురుషుడు అని పిలవబడతాడు.

ఆదికర్త్తా చ భూతానాం బ్రహ్మాఽగ్రే సమవర్త్తత। హిరణ్యగర్భః సోఽగ్రోఽస్మిన్ ప్రాదుర్భూతశ్చతుర్ముఖః। సర్గే చ ప్రతి సర్గే చ క్షేత్రజ్ఞో బ్రహ్మసంజ్ఞితః

ప్రాణుల మొదటి సృష్టికర్త బ్రహ్మ మొదట ఉద్భవించాడు. అతడే హిరణ్యగర్భుడు, ఇక్కడ మొదట నాలుగు ముఖాలతో ప్రकटించాడు. ప్రతి సృష్టి, ప్రతి లయలో క్షేత్రజ్ఞుడు బ్రహ్మ అనే పేరుతో ఉంటాడు.

కరణైః సహ సృజ్యన్తే ప్రత్యాహారే త్యజన్తి చ। భజన్తే చ పునర్దేహానసమాహారసన్ధిషు

ఇంద్రియాలతో కూడిన దేహాలు సృష్టించబడతాయి; లయ సమయంలో అవి విడిచిపెట్టబడతాయి. కారణాలు కలిసినప్పుడు మళ్లీ దేహాలు పొందుతారు.

హిరణ్మయస్తు యో మేరుస్తస్యోల్బం తన్మహాత్మనః। గర్భోదకం సముద్రాశ్చ జరాద్యస్థీని పర్వతాః

బంగారు మెరు పర్వతానికి ఆ మహాత్ముని పొరగా ఉంటుంది. సముద్రం గర్భజలం, పర్వతాలు వృద్ధాప్యం మొదలైన ఎముకలు.

తస్మిన్నణ్డే త్విమే లోకా అన్తర్భూతాస్తు సప్త వై। సప్తద్వీపా చ పృథ్వీయం సముద్రైః సహ సప్తభిః

ఆ అండంలో ఈ లోకాలు ఏడూ అంతర్భూతమై ఉంటాయి. భూమి కూడా ఏడుప్రాంతాలు, ఏడుసముద్రాలతో కలిసినది.

పర్వతైః సుమహద్భిశ్చ నదీభిశ్చ సహస్రశః। అన్తస్తస్మింస్త్విమే లోకా అన్తర్విశ్వమిదం జగత్

దానిలో అపారమైన పర్వతాలు, వేలాది నదులు ఉన్నాయి. అంతర్గతంగా ఈ లోకాలు, మొత్తం జగత్తు అంతా దానిలోనే ఉన్నాయి.

చన్ద్రాదిత్యౌ సనక్షత్రౌ సగ్రహౌ సహ వాయునా। లోకాలోకం చ యత్ కించిచ్చాణ్డే తస్మిన్ సమర్పితమ్

చంద్రుడు, సూర్యుడు, నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, వాయువు, లోకమూ లోకేతరమూ మధ్య ఉన్నది అన్నీ ఆ అండంలోనే ఉన్నాయి.

అద్భిర్దశగుణాభిస్తు బాహ్యతోఽణ్డం సమావృతమ్। ఆపో దశగుణా హ్యేవన్తేజసా బాహ్యతో వృతాః

ఆ అండాన్ని బయట నుండి పదింతలు ఎక్కువైన నీళ్లు చుట్టుకున్నాయి. ఆ నీళ్లను కూడా పదింతలు ఎక్కువైన అగ్ని బయట నుండి ఆవరించింది.

తేజౌదశగుణేనైవ బాహ్యతో వాయునా వృతమ్। వాయోర్ద్దశగుణేనైవ బాహ్యతో నభసా వృతమ్

ఆ అగ్నిని బయట నుండి పదింతలు ఎక్కువైన గాలి ఆవరించింది. ఆ గాలిని కూడా బయట నుండి పదింతలు ఎక్కువైన ఆకాశం చుట్టుకుంది.

ఆకాశేన వృతో వాయుః ఖం చ భూతాదినా వృతమ్। భూతాదిర్మహతా చాపి అవ్యక్తేన వృతో మహాన్। ఏతైరావరణైరణ్డం సప్తభిః ప్రాకృతైర్వృతమ్

ఆ గాలిని ఆకాశం ఆవరించింది. ఆకాశాన్ని మూలభూతం కప్పింది. మూలభూతాన్ని మహత్తత్త్వం, మహత్తత్త్వాన్ని అవ్యక్తం ఆవరించాయి. ఇలా ఏడు ప్రకృతిస్వరూపమైన పొరలతో ఆ అండం చుట్టబడింది.

ఏతాస్వావృత్య చాన్యోన్యమష్టౌ ప్రకృతయః స్థితాః। ప్రసర్గకాలే స్థిత్వా చ గ్రసన్త్యేతాః పరస్పరమ్

ఇలా పరస్పరం ఆవరించుకుంటూ ఎనిమిది ప్రకృతితత్త్వాలు నిలిచుంటాయి. సృష్టి లయ సమయంలో ఇవన్నీ ఒకదానికొకటి కలిసిపోతాయి.

ఏవం పరస్పరోత్పన్నా ధారయన్తి పరస్పరమ్। ఆధారాధేయభావేన వికారస్య వికారిషు

ఇవి పరస్పరం ఒకదానినొకటి ఉత్పన్నం చేసుకుంటూ, ఆధారంగా, ఆధేయంగా ఒకదానికొకటి సహాయంగా నిలుస్తాయి.

అవ్యక్తం క్షేత్రముద్దిష్టం బ్రహ్మా క్షేత్రజ్ఞ ఉచ్యతే। ఇత్యేష ప్రాకృతః సర్గః క్షేత్రజ్ఞాధిష్ఠితస్తు సః। అబుద్ధిపూర్వం ప్రాగాసీత్ ప్రాదుర్భూతా తడిద్యథా

అవ్యక్తాన్ని క్షేత్రమని, బ్రహ్మను క్షేత్రజ్ఞుడని అంటారు. ఇది ప్రకృతిస్వరూపమైన సృష్టి, క్షేత్రజ్ఞుడి ఆధీనంలో ఉంది. బుద్ధి పుట్టకముందే, మెరుపు మెరిపినట్లు ఇది ఉద్భవించింది.

ఏతద్ధిరణ్యగర్భస్య జన్మ యో వేద తత్త్వతః। ఆయుష్మాన్ కీర్తిమాన్ ధన్యః ప్రజావాంశ్చ భవత్యుత

ఈ హిరణ్యగర్భుని జననాన్ని యథార్థంగా ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, వారు దీర్ఘాయువు, కీర్తిశాలి, ధన్యుడు, సంతానవంతుడు అవుతారు.

నివృత్తికామోఽపి నరః శుద్ధాత్మా లభతే గతిమ్। పురాణశ్రవణాన్నిత్యం సుఖం చ క్షేమమాప్నుయాత్

నివృత్తిని కోరినవాడు అయినా, పవిత్రాత్ముడైతే మోక్షాన్ని పొందుతాడు. పురాణాన్ని ఎప్పుడూ వినడం వల్ల సుఖం, క్షేమం లభిస్తాయి.

యద్ధి సృష్టేస్తు సంఖ్యాతం మయా కాలాన్తరన్ద్విజాః। ఏతత్ కాలాన్తరం జ్ఞేయమహర్వై పారమేశ్వరమ్

ద్విజులారా! నేను చెప్పిన సృష్టికాలాన్ని పరమేశ్వరుని పరమదినంగా తెలుసుకోవాలి.

రాత్రిస్త్వేతావతీ జ్ఞేయా పరమేశస్య కృత్స్నశః। అహస్తస్య తు యా సృష్టిః ప్రలయో రాత్రిరుచ్యతే

పరమేశ్వరుని రాత్రి కూడా అంతే కాలంగా భావించాలి. ఆయన దినం సృష్టికాలం, ఆయన రాత్రి లయకాలంగా పిలవబడుతుంది.

అహశ్చ విద్యతే తస్య న రాత్రిరితి ధారణా। ఉపచారః ప్రక్రియతే లోకానాం హితకామ్యయా

ఆయనకు కేవలం దినమే ఉంటుందని, రాత్రి ఉండదని భావిస్తారు. ఇది లోకాలకు మేలు కోసం ఉపమానంగా చెప్పబడింది.

ప్రజాః ప్రజానామ్పతయ ఋషయో మునిభిః సహ। ఋషీన్ సనత్కుమారాఖ్యాన్ బ్రహ్మసాయుజ్యగైః సహ

ప్రజలు, ప్రజాపతులు, ఋషులు, మునులు, సనత్కుమారులైన ఋషులు, బ్రహ్మసాయుజ్యాన్ని పొందినవారు—

ఇన్ద్రియాణీన్ద్రియార్థాశ్చ మహాభూతాని పఞ్చ చ। తన్మాత్రా ఇన్ద్రియగణో బుద్ధిశ్చ మనసా సహ

ఇంద్రియాలు, వాటి విషయాలు, ఐదు మహాభూతాలు, తన్నమాత్రలు, ఇంద్రియగణం, బుద్ధి, మనస్సుతో కూడి—

అహస్తిష్ఠన్తి తే సర్వే పరమేశస్య ధీమతః। అహరన్తే ప్రలీయన్తే రాత్ర్యన్తే విశ్వసంభవః

పరమేశ్వరుని దినంలో ఇవన్నీ ఉంటాయి. ఆయన రాత్రి చివరికి ఇవన్నీ లయమై, విశ్వం పునః ఉద్భవిస్తుంది.

స్వాత్మన్యవస్థితే సత్వే వికారే ప్రతిసంహతే। సాధర్మ్యేణావతిష్ఠేతే ప్రధానపురుషావుభౌ

స్వరూపంలో సత్త్వం నిలిచినప్పుడు, వికారాలు లయమైనప్పుడు, ప్రాధాన్యం, పురుషుడు ఇద్దరూ తమ స్వభావంతో స్థిరంగా ఉంటారు.

తమః సత్త్వగుణావేతౌ సమత్వేన వ్యవస్తితౌ। అత్రోద్రిక్తౌ ప్రసూతౌ చ తౌ తథా చ పరస్పరమ్। గుణసామ్యే లయో జ్ఞేయో వైషమ్యే సృష్టిరుచ్యతే

తమోగుణం, సత్త్వగుణం రెండూ సమంగా ఉన్నప్పుడు లయం జరుగుతుంది. ఒకటి అధికమైతే సృష్టి జరుగుతుంది.

తిలేషు వా యథా తైవం ఘృతం పయసి వా స్థితమ్। తథా తమసి సత్త్వే చ రజోఽవ్యక్తాశ్రితం స్థితమ్

ఎలాగైతే నువ్వులు లోపల నెయ్యి ఉంటుంది, నీటిలో పాల మిశ్రమం ఉంటుంది, అలాగే రజోగుణం కూడా తమోగుణం, సత్త్వగుణం లోపల కనిపించకుండా ఉండి ఉంటుంది.

ఉపాస్య రజనీం కృత్స్నాం పరాం మాహేశ్వరీం తదా। అహర్ముఖే ప్రవృత్తే చ పురః ప్రకృతిసమ్భవః

అంతా రాత్రి మహేశ్వరీని భక్తితో పూజించిన తర్వాత, ఉదయం వచ్చినప్పుడు సృష్టి యొక్క ఆది ప్రబలమైంది.