వాయుపురాణమ్

కులానాం శతముద్ధృత్య బ్రహ్మలోకం నయేత్ పితౄన్। గయా గయో గయా దిత్యో గాయత్రీ చ గదాధరః ।। ౫౦.

వంద కుటుంబాలను ఉద్ధరించి, పితృదేవతలను బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్లవచ్చు; గయా, గయా, గయాదిత్య, గాయత్రి, గదాధరుడు — వీరందరూ ప్రస్తావించబడ్డారు.

గయా గయాసురశ్చైవ షఙ్గయా ముక్తిదాయకాః। గయాఖ్యానమిదం పుణ్యం యః పఠేత్సతతం నరః ।। ౫౦.

గయా, గయాసురుడు, ఆరు గయాలు — ఇవన్నీ మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి; ఈ గయా మహాత్మ్యాన్ని ఎవరైనా నిరంతరం పఠిస్తే — ఓ మనవా —

శ్రృణుయాచ్ఛ్రద్ధయా యస్తు స యాతి పరమాం గతిమ్। పాఠయేద్వా గయాఖ్యానం విప్రేభ్యః పుణ్యకృన్నరః ।। ౫౦.

ఎవరైనా శ్రద్ధతో దీనిని వినితే, అతడు పరమగతిని పొందుతాడు; లేదా గయా కథను బ్రాహ్మణులకు చదివిస్తే, ఆ పుణ్యవంతుడు —

గయాశ్రాద్ధం కృతం తేన కృతం తేన సునిశ్చితమ్। గయాయా మహిమానఞ్చ హ్యభ్యసేద్యః సమాహితః ।। ౫౦.

అతనికి గయా శ్రాద్ధం చేసినట్లే, నిజంగా చేసినట్లే ఫలం లభిస్తుంది; గయా మహిమను ఏకాగ్రతతో అధ్యయనం చేసినవారికి —

తేనేష్టం రాజసూయేన అశ్వమేధేన నారద। లిఖేద్వా లేఖయేద్వాపి పూజయేద్వాపి పుస్తకమ్ ।। ౫౦.

అతనికి రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాలు చేసిన ఫలం లభిస్తుంది, ఓ నారదా; లేదా ఈ గ్రంథాన్ని రాసినా, రాయించినా, పూజించినా.

తస్య గేహే స్థిరా లక్ష్మీః సుప్రసన్నా భవిష్యతి। ఉపాఖ్యానమిదం పుణ్యం గృహే తిష్ఠతి పుస్తకమ్ ।। ౫౦.

ఎవరైనా ఈ పవిత్రమైన కథను పుస్తకంగా ఇంట్లో ఉంచితే, ఆయన ఇంట్లో శాశ్వతమైన లక్ష్మీ సంతోషంగా నిలిచి ఉంటుంది.

సర్పాగ్నిచౌరజనితం భయం తత్ర న విద్యతే। శ్రాద్ధకాలే పఠేద్యస్తు గయామాహాత్మ్యముత్తమమ్ ।। ౫౦.

ఆ ఇంట్లో పాములు, అగ్ని, దొంగలు వల్ల ఎలాంటి భయం ఉండదు. ఎవరు శ్రాద్ధ సమయంలో గయామాహాత్మ్యాన్ని పఠిస్తారో వారికి ఇది వరంగా ఉంటుంది.

విధిహీనన్తు తత్సర్వం పితౄణాన్తు గయాసమమ్। యాని తీర్థాని త్రైలోక్యే తాని దృష్టాని తత్ర వై। యేన జ్ఞాతం గయాఖ్యానం శ్రుతం వా పఠితం మునే ।। ౫౦.

యాజ్ఞిక విధులు పూర్తిగా లేకపోయినా, అక్కడ చేసిన పితృకర్మలు అన్నీ గయలో చేసినవాటితో సమానమే. మూడు లోకాలలోని అన్ని తీర్థాలు అక్కడే దర్శించగలుగుతారు, గయా కథను తెలుసుకున్నవారు, వినినవారు లేదా పఠించినవారికి.

సనత్కుమారో మునిపుఙ్గవాయ పుణ్యాం కథాఞ్చాథ నివేద్య భక్త్యా। స్వమాశ్రమం పుణ్యవనైరుపేతం విసృజ్య సంగీతగురుం జగామ ।। ౫౦.

సనత్కుమారుడు ఈ పవిత్రమైన కథను భక్తితో మునులలో శ్రేష్ఠుడైనవారికి వివరించి, తన గురువుకు వీడ్కోలు చెప్పి, పవిత్రమైన వనాలతో కూడిన తన ఆశ్రమానికి వెళ్లిపోయాడు.

శ్రీగణేశాయ నమః ।। నారాయణం నమస్కృత్య నరఞ్చైవ నరోత్తమమ్। దేవీం సరస్వతీం చైవ తతో జయముదీరయేత్।। జయతి పరాశరసూనుః సత్యవతీహృదయనన్దనో వ్యాసః। యస్యాస్యకమలగలితం వాఙ్మయమమృతం జగత్ పిబతి।। ప్రపద్యే దేవమీశానం శాశ్వతం ధ్రువమవ్యయమ్। మహాదేవం మహాత్మానం సర్వస్య జగతః పతిమ్

బ్రహ్మాణం లోకకర్త్తారం సర్వజ్ఞమపరాజితమ్। ప్రభుం భూతభవిష్యస్య సామ్ప్రతస్య చ సత్పతిమ్

బ్రహ్మదేవుడు లోకాలను సృష్టించేవాడు, అన్నీ తెలిసినవాడు, ఎవ్వరూ ఓడించలేని వాడు, గత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాలకు అధిపతి.

జ్ఞానమప్రతిమం యస్య వైరాగ్యం చ జగత్పతేః। ఐశ్వర్యఞ్చైవ ధర్మశ్చ సహసిద్ధిచతుష్టయః

ప్రపంచాధిపతియైన ఆయనకు సమానమైన జ్ఞానం లేదు, ఆయనకు పరమమైన విరక్తి ఉంది, ఆయనే సంపూర్ణ ఐశ్వర్యం, ధర్మం, నాలుగు సిద్ధులు కలవాడు.

య ఇమాన్ పశ్యతే భావాన్నిత్యం సదసదాత్మకాన్। ఆవిశన్తి పునస్తం వై క్రియాభావార్థమీశ్వరమ్

ఈశ్వరుడు ఎప్పుడూ ఉన్నవాటిని, లేనివాటిని చూస్తూ ఉంటాడు. అన్ని జీవులు ఆయనలోకి తిరిగి ప్రవేశిస్తాయి, ఆయనే అన్ని క్రియలకు కారణమైన ప్రభువు.

లోకకృల్లోకతత్త్వజ్ఞో యోగమాస్థాయ తత్త్వవిత్। అసృజత్ సర్వభూతాని స్థావరాణి చరాణి చ

లోకాలను సృష్టించినవాడు, వాటి తత్వాన్ని తెలిసినవాడు, యోగంలో స్థిరుడై, జ్ఞానంతో స్థితుడై, స్థావర జంగమమైన అన్ని ప్రాణులను సృష్టించాడు.

తమజం విశ్వకర్మాణం చిత్పతిం లోకసాక్షిణమ్। పురాణాఖ్యానజిజ్ఞాసుర్వ్రజామి శరణం ప్రభుమ్

ఆ జన్మలేని, సర్వసృష్టికర్త, చైతన్యానికి అధిపతి, లోకాల సాక్షి అయిన ప్రభువును, పురాణకథలు తెలుసుకోవాలని ఆశించి, ఆశ్రయిస్తాను.

బ్రహ్మవాయుమహేన్ద్రేభ్యో నమస్కృత్య సమాహితః। ఋషీణాఞ్చ వరిష్ఠాయ వసిష్ఠాయ మహాత్మనే

బ్రహ్మ, వాయువు, ఇంద్రుడు, మహర్షుల్లో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠునికి మనసారా నమస్కరించి—

తన్నప్త్త్రే చాతియశసే జాతూకర్ణాయ చర్షయే। వసిష్ఠాయ చ శుచయే కృష్ణద్వైపాయనాయ చ

ఆయనకు అత్యంత ఖ్యాతి కలిగిన మనవడైన జాతూకర్ణ మహర్షికి, పవిత్రుడైన వశిష్ఠునికి, కృష్ణ ద్వైపాయనునికీ నమస్కరిస్తాను.

పురాణం సమ్ప్రవక్ష్యామి బ్రహ్మోక్తం వేదసమ్మితమ్। ధర్మార్థన్యాయసంయుక్తైరాగమైః సువిభూషితమ్

ఇప్పుడు నేను బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన, వేదానికి సమానమైన, ధర్మం, అర్ధం, న్యాయం కలిగిన సిద్ధాంతాలతో అలంకరించబడిన పురాణాన్ని వివరించబోతున్నాను.

అసీమకృష్ణే విక్రాన్తే రాజన్యేఽనుపమత్విషి। ప్రశాసతీమాం ధర్మేణ భూమిం భూమిపసత్తమే

అసీమకృష్ణుడు, రాజులలో అపూర్వమైన వీరుడు, ఈ భూమిని ధర్మపరంగా పాలించినప్పుడు—

ఋషయః సంశితాత్మానః సత్యవ్రతపరాయణాః। ఋజవో నష్టరజసః శాన్తా దాన్తా జితేన్ద్రియాః

ఆ సమయంలో మునులు, ఆత్మనిగ్రహం కలవారు, సత్యవ్రతానికి పట్టుదలతో ఉండేవారు, నేరుగా ఉండేవారు, రాగద్వేషాలు లేని వారు, శాంతులు, దండులు, ఇంద్రియాలను జయించినవారు.

ధర్మక్షేత్రే కురుక్షేత్రే దీర్ఘసత్రన్తు ఈజిరే। నద్యాస్తీరే దృషద్వత్యాః పుణ్యాయాః శుచిరోధసః। దీక్షితాస్తే యథాశాస్త్రం నైమిషారణ్యగోచరాః

ధర్మక్షేత్రమైన కురుక్షేత్రంలో, పవిత్రమైన దృశద్వతి నది తీరంలో, శాస్త్రోక్తంగా దీక్ష తీసుకొని, నైమిషారణ్యంలో నివసిస్తూ, వారు దీర్ఘయజ్ఞాన్ని నిర్వహించారు.

ద్రష్టుం తాన్ స మహాబుద్ధిః సూతః పౌరాణికోత్తమః। లోమాని హర్షయాఞ్చక్రే శ్రోత్రూణాం యత్ సుభాషితైః। కర్మణా ప్రథితస్తేన లోకేఽస్మిఁల్లోమహర్షణః

వారిని దర్శించడానికి, సూతుడు, పురాణాలను వివరించడంలో ప్రఖ్యాతి గలవాడు, తన మధురమైన మాటలతో శ్రోతల రోమాలు నిక్కబొడుచుకునేలా చేశాడు. అందుకే ఆయనకు లోమహర్షణుడు అనే పేరు వచ్చింది.

తపఃశ్రుతాచారనిధేర్వేదవ్యాసస్య ధీమతః। శిష్యో బభూవ మేధావీ త్రిషు లోకేషు విశ్రుతః

వేదవ్యాస మహర్షికి శిష్యుడై, తపస్సు, విద్య, ఆచారాలలో నిధిగా, మేధావిగా, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి పొందాడు.

పురాణ వేదో హ్యఖిలో యస్మిన్ సమ్యక్ ప్రతిష్ఠితః। భారతీ చైవ విపులా మహాభారతవర్ద్ధినీ

పురాణాలు, వేదాలు అన్నీ ఇందులో బలంగా నిలిచినవే. మహాభారతాన్ని పెంచే విస్తృతమైన భారతీ కూడా ఇందులో స్థిరంగా ఉంది.

ధర్మార్థకామమోక్షార్థాః కథా యస్మిన్ ప్రతిష్ఠితాః। సూక్తాః సుపరిభాషాశ్చ భూమావోషధయో యథా

ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం గురించి చెప్పే కథలు ఇందులో స్థిరంగా ఉన్నాయి. మంచి మాటలు, స్పష్టమైన వాక్యాలు కూడా భూమిపై ఔషధాలు ఉన్నట్లు ఇందులో ఉన్నాయి.

స తాన్ న్యాయేన సుధియో న్యాయవిన్మునిపుఙ్గవాన్। అభిగమ్యోపసంసృత్య నమస్కృత్య కృతాఞ్జలిః। తోషయామాస మేధావీ ప్రణిపాతేన తానృషీన్

ఆ తెలివైనవాడు, న్యాయాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, ఆ మహర్షులను దగ్గరగా వెళ్లి, చేతులు జోడించి నమస్కరించి, గౌరవంగా వందనం చేసి సంతోషపరిచాడు.

తే చాపి సర్త్రిణః ప్రీతాః ససదస్యా మహౌజసః। తస్మై సామ చ పూజాఞ్చ యథావత్ ప్రతిపేదిరే

ఆ మహాశక్తి కలిగిన మహర్షులు, వారి సభతో కలిసి సంతోషంతో అతనికి యథావిధిగా సత్కారం, పూజ చేశారు.

అథ తేషాం పురాణస్య శుశ్రూషా సమపద్యత। దృష్ట్వా తమాతివిశ్వస్తం విద్వాంసం లోమహర్షణమ్

అప్పుడు, లోమహర్షణుడు ఎంతో భక్తితో ఉన్నాడని చూసి, వారిలో పురాణాన్ని వినాలనే ఆసక్తి కలిగింది.

తస్మిన్ సత్రే గృహపతిః సర్వశాస్త్రవిశారదః। ఇఙ్గితైర్భావమాలక్ష్య తేషాం సూతమనోదయత్

ఆ సభలో, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడైన గృహస్థుడు వారి సంకల్పాన్ని సంకేతాలతో గ్రహించి, సూతుడిని మాట్లాడమని ప్రోత్సహించాడు.