వాయుపురాణమ్

యత్ర దత్తం పితృభ్యస్తు భవత్యక్షయమిత్యుత। తత్ర స్నాతో దివం యాతి స్వశరీరేణ మానవః ।। ౫౦.

అక్కడ పితృదేవతలకు ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ తరుగదు. అక్కడ స్నానం చేసిన మనిషి తన శరీరంతోనే స్వర్గానికి చేరతాడు.

పాప్మానం ప్రజహాత్యేష జీర్ణత్వచమివోరగః। తత్పఙ్గజవనం పుణ్యం పుణ్యకృద్భిర్నిషేవితమ్ ।। ౫౦.

అక్కడ పాపాన్ని, పాము పాత చర్మాన్ని వదిలినట్లే వదిలేస్తాడు. ఆ పారిజాతవనం పవిత్రమైనది, ధర్మవంతులు అక్కడ సేవ చేస్తారు.

పాణ్డుశిలా వై తత్రాస్తే శ్రాద్ధం యత్రాక్షయం భవేత్। యుధిష్ఠిరస్తు తస్యాం హి శ్రాద్ధం కర్త్తుం యయౌ మునే ।। ౫౦.

అక్కడే పాండు శిల ఉంది, అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం ఎప్పటికీ తరుగదు. యుధిష్ఠిరుడు, మునీశ్వరా, అక్కడికి శ్రాద్ధం చేయడానికి వెళ్ళాడు.

తత్ర కాలే పాణ్డునోక్తం మద్ధస్తే దేహి పిణ్డకమ్। హస్తం త్యక్త్వా శిలాయాఞ్చ పిణ్డదానఞ్చకార సః ।। ౫౦.

ఆ సమయంలో పాండు, 'నా చేతిలో పిండం పెట్టు' అన్నాడు. కానీ అతడు చేతిని వదిలి, ఆ శిలపై పిండదానం చేశాడు.

శిలాయాం పిణ్డదానేన ప్రహృష్టో వ్యాసనన్దనః। వరం దదౌ స్వపుత్రాయ రాజ్యం కురు మహీతలే ।। ౫౦.

ఆ శిలపై పిండం సమర్పించడంతో, వ్యాసుని కుమారుడు ఆనందించాడు. తన కుమారుడికి భూమిపై రాజ్యాన్ని వరంగా ఇచ్చాడు.

అకణ్టకన్తు సమ్పూర్ణం త్వం మే త్రాతా హి పుత్రక। స్వర్గం వ్రజ శరీరేణ భ్రాతృభిః పరివారితః ।। ౫౦.

'నా కుమారుడి పాలనలో ఎలాంటి ఆటంకాలు లేకుండా సంపూర్ణంగా రక్షించు. నీవు నీ సోదరులతో కలిసి శరీరంతోనే స్వర్గానికి వెళ్ళు.'

దృష్టిమాత్రేణ సమ్పూతాన్నరకస్థాన్దివం నయ। ఇత్యుక్త్వా ప్రయయౌ పాణ్డుః శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ।। ౫౦.

'ఒక చూపుతోనే నరకంలో ఉన్నవారిని పవిత్రులుగా చేసి, వారిని స్వర్గానికి చేర్చు.' అని చెప్పి, పాండు శాశ్వతమైన, అవినాశి స్థలానికి వెళ్లిపోయాడు.

ఉద్భిజ్జాః స్వేదజా వాపి హ్యణ్డజా యే జరాయుజాః। మధుస్రవాం సమాసాద్య మృతాః స్వర్గపురం యయుః ।। ౫౦.

తేమ్మిడి, చెమట, గుడ్లు, గర్భం నుంచి పుట్టిన జంతువులు — వీరు మధురసాన్ని పొందిన తర్వాత మరణించినా, స్వర్గపురికి చేరారు.

దశాశ్వమేధికే హంసతీర్థే శ్రాద్ధాద్దివం వ్రజేత్। దశాశ్వమేధహంసౌ చ నత్వా శివపురం వ్రజేత్ ।। ౫౦.

పది అశ్వమేధ యాగాలకు సమానమైన హంసతీర్థంలో శ్రాద్ధం చేయడం వల్ల స్వర్గానికి వెళ్ళవచ్చు; అలాగే పది అశ్వమేధ హంసలను నమస్కరించి, శివపురికి చేరవచ్చు.

భరతస్యాశ్రమే శ్రాద్ధాన్నయేద్బ్రహ్మాలయం పితౄన్। మతఙ్గస్య పదే శ్రాద్ధీ బ్రహ్మలోకం నయేత్పితౄన్ ।। ౫౦.

భరతుని ఆశ్రమంలో శ్రాద్ధం చేస్తే పితృదేవతలను బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్ళవచ్చు; మతంగుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేస్తే కూడా పితృదేవతలు బ్రహ్మలోకానికి చేరుతారు.

నిర్మ్మథ్యాగ్నిం శమీగర్భే విధిర్విష్ణ్వాదిభిః సహ। లేభే తీర్థన్తు యజ్ఞార్థం త్రిషు లోకేషు విశ్రుతమ్ ।। ౫౦.

శమి చెట్టులో అగ్ని మథించి, విష్ణువు మొదలైన దేవతలతో కలిసి యజ్ఞం కోసం ఆ తీర్థాన్ని పొందారు; అది మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి చెందింది.

మఖసంజ్ఞన్తు తత్తీర్థం పితౄణాం ముక్తి దాయకమ్। స్నాత్వా చ తర్పణం కృత్వా పిణ్డదో ముక్తిమాప్నుయాత్ ।। ౫౦.

మఖ అనే పేరుగల ఆ తీర్థం పితృదేవతలకు మోక్షాన్ని ఇస్తుంది; అక్కడ స్నానం చేసి, తర్పణం చేసి, పిండప్రదానం చేసినవాడు ముక్తిని పొందుతాడు.

పితౄన్స్వర్గం నయేన్నత్వా సఙ్గమేఽఙ్గారకేశ్వరౌ। గయాకూటే పిణ్డదానాదశ్వమేధఫలం లభేత్ ।। ౫౦.

సంగమంలో అంగారకేశ్వరుని మరియు ఇశ్వరుని నమస్కరించి, పితృదేవతలను స్వర్గానికి తీసుకెళ్లవచ్చు; గయా శిఖరంలో పిండప్రదానం చేస్తే అశ్వమేధ యాగఫలం లభిస్తుంది.

భస్మకూటే భస్మనాథం నత్వా చ తారయేత్పితౄన్ । త్యక్తపాపో భవేన్ముక్తః సఙ్గమే స్నానమాచరేత్ ।। ౫౦.

భస్మకూటంలో భస్మనాథుని నమస్కరించి, పితృదేవతలను రక్షించవచ్చు; పాపాలు విడిచిపెట్టి ముక్తుడై, సంగమంలో స్నానం చేయాలి.

ఇష్టిం చక్రేఽశ్వమేధాఖ్యం వసిష్ఠో మునిసత్తమః। ఇష్టితో నిర్గతః శమ్భుర్వరం వృణు వసిష్ఠకమ్ ।। ౫౦.

వశిష్ఠ మహర్షి అశ్వమేధం అనే యాగాన్ని నిర్వహించాడు; ఆ యాగం నుంచి శంభుడు ప్రత్యక్షమై, 'వశిష్ఠా, వరం కోరుకో' అని అన్నాడు.

ప్రాహేతి తం వసిష్ఠోఽపి శివ తుష్ఠోఽసి మే యది। వస్తవ్యం చాత్ర దేవేశ తథేత్యుక్త్వా శివః స్థితః ।। ౫౦.

వశిష్ఠుడు, 'దేవేశా, నీవు నాతో సంతుష్టుడైతే, ఇక్కడే నివసించాలి' అని కోరాడు. శివుడు 'అలా జరుగుతుంది' అని చెప్పి అక్కడే నిలిచాడు.

పిణ్డదో ధేనుకారణ్యే కామధేనుపదేషు చ। స్నాత్వా నత్వాథ సమ్పూజ్య బ్రహ్మలోకం నయేత్పితౄన్ ।। ౫౦.

ధేనుకారణ్యంలో, కామధేను స్థలాల్లో పిండప్రదానం చేసి, స్నానం చేసి, నమస్కరించి, పూజ చేసి, పితృదేవతలను బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్లవచ్చు.

కర్ద్దమాలే గయానాభౌ ముణ్డపృష్ఠసమీపతః। స్నాత్వా శ్రాద్ధాదికం కృత్వా పితౄణామనృణో భవేత్ ।। ౫౦.

కర్దమసరోవరం, గయానాభి, ముండపృష్టం దగ్గర స్నానం చేసి, శ్రాద్ధాది కర్మలు చేసి, పితృదేవతలకు ఋణం లేకుండా అవుతారు.

ఫల్గుచణ్డీశ్మశానాక్షీమఙ్గలాద్యాః సమర్చ్చయేత్। గయాయాఞ్చ వృషోత్సర్గాత్రిః సప్తకులముద్ధరేత్ ।। ౫౦.

ఫల్గు, చండీ, శ్మశాన, అక్షి, మంగళాదులను పూజించాలి; గయాలో వృషభాన్ని విడిచిపెడితే, ఏడు తరాలవారిని ఉద్ధరించవచ్చు.

యత్ర తత్ర స్థితా దేవా ఋషయోఽపి జితేన్ద్రియాః । ఆద్యం గదాధరం ధ్యాయఞ్ఛ్రాద్ధపిణ్డాదిదానతః ।। ౫౦.

యేచోట దేవతలు, ఇంద్రియాలను జయించిన ఋషులు ఉన్నా, మొదటి గదాధరుని ధ్యానం చేసి, శ్రాద్ధం, పిండప్రదానం చేస్తే పుణ్యం కలుగుతుంది.

కులానాం శతముద్ధృత్య బ్రహ్మలోకం నయేత్ పితౄన్। గయా గయో గయా దిత్యో గాయత్రీ చ గదాధరః ।। ౫౦.

వంద కుటుంబాలను ఉద్ధరించి, పితృదేవతలను బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్లవచ్చు; గయా, గయా, గయాదిత్య, గాయత్రి, గదాధరుడు — వీరందరూ ప్రస్తావించబడ్డారు.

గయా గయాసురశ్చైవ షఙ్గయా ముక్తిదాయకాః। గయాఖ్యానమిదం పుణ్యం యః పఠేత్సతతం నరః ।। ౫౦.

గయా, గయాసురుడు, ఆరు గయాలు — ఇవన్నీ మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి; ఈ గయా మహాత్మ్యాన్ని ఎవరైనా నిరంతరం పఠిస్తే — ఓ మనవా —

శ్రృణుయాచ్ఛ్రద్ధయా యస్తు స యాతి పరమాం గతిమ్। పాఠయేద్వా గయాఖ్యానం విప్రేభ్యః పుణ్యకృన్నరః ।। ౫౦.

ఎవరైనా శ్రద్ధతో దీనిని వినితే, అతడు పరమగతిని పొందుతాడు; లేదా గయా కథను బ్రాహ్మణులకు చదివిస్తే, ఆ పుణ్యవంతుడు —

గయాశ్రాద్ధం కృతం తేన కృతం తేన సునిశ్చితమ్। గయాయా మహిమానఞ్చ హ్యభ్యసేద్యః సమాహితః ।। ౫౦.

అతనికి గయా శ్రాద్ధం చేసినట్లే, నిజంగా చేసినట్లే ఫలం లభిస్తుంది; గయా మహిమను ఏకాగ్రతతో అధ్యయనం చేసినవారికి —

తేనేష్టం రాజసూయేన అశ్వమేధేన నారద। లిఖేద్వా లేఖయేద్వాపి పూజయేద్వాపి పుస్తకమ్ ।। ౫౦.

అతనికి రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాలు చేసిన ఫలం లభిస్తుంది, ఓ నారదా; లేదా ఈ గ్రంథాన్ని రాసినా, రాయించినా, పూజించినా.

తస్య గేహే స్థిరా లక్ష్మీః సుప్రసన్నా భవిష్యతి। ఉపాఖ్యానమిదం పుణ్యం గృహే తిష్ఠతి పుస్తకమ్ ।। ౫౦.

ఎవరైనా ఈ పవిత్రమైన కథను పుస్తకంగా ఇంట్లో ఉంచితే, ఆయన ఇంట్లో శాశ్వతమైన లక్ష్మీ సంతోషంగా నిలిచి ఉంటుంది.

సర్పాగ్నిచౌరజనితం భయం తత్ర న విద్యతే। శ్రాద్ధకాలే పఠేద్యస్తు గయామాహాత్మ్యముత్తమమ్ ।। ౫౦.

ఆ ఇంట్లో పాములు, అగ్ని, దొంగలు వల్ల ఎలాంటి భయం ఉండదు. ఎవరు శ్రాద్ధ సమయంలో గయామాహాత్మ్యాన్ని పఠిస్తారో వారికి ఇది వరంగా ఉంటుంది.

విధిహీనన్తు తత్సర్వం పితౄణాన్తు గయాసమమ్। యాని తీర్థాని త్రైలోక్యే తాని దృష్టాని తత్ర వై। యేన జ్ఞాతం గయాఖ్యానం శ్రుతం వా పఠితం మునే ।। ౫౦.

యాజ్ఞిక విధులు పూర్తిగా లేకపోయినా, అక్కడ చేసిన పితృకర్మలు అన్నీ గయలో చేసినవాటితో సమానమే. మూడు లోకాలలోని అన్ని తీర్థాలు అక్కడే దర్శించగలుగుతారు, గయా కథను తెలుసుకున్నవారు, వినినవారు లేదా పఠించినవారికి.

సనత్కుమారో మునిపుఙ్గవాయ పుణ్యాం కథాఞ్చాథ నివేద్య భక్త్యా। స్వమాశ్రమం పుణ్యవనైరుపేతం విసృజ్య సంగీతగురుం జగామ ।। ౫౦.

సనత్కుమారుడు ఈ పవిత్రమైన కథను భక్తితో మునులలో శ్రేష్ఠుడైనవారికి వివరించి, తన గురువుకు వీడ్కోలు చెప్పి, పవిత్రమైన వనాలతో కూడిన తన ఆశ్రమానికి వెళ్లిపోయాడు.