వాయుపురాణమ్

శ్రాద్ధం కృత్వా శక్రపదే ఇన్ద్రలోకం నయేత్పితౄన్। అగస్త్యస్య పదే శ్రాద్ధీ పితౄన్బ్రహ్మపురం నయేత్ ।। ౪౯.

శక్రుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను ఇంద్రలోకానికి తీసుకెళ్తాడు. అగస్త్యుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను బ్రహ్మపురికి తీసుకెళ్తాడు.

క్రౌఞ్చమాతఙ్గయోః శ్రాద్ధీ బ్రహ్మలోకం నయేత్పితౄన్। శ్రాద్ధీ సూర్య్యపదే పఞ్చ పాపినోఽర్క్కపురం నయేత్ ।। ౪౯.

క్రౌంచుడు, మాతంగుడు — వీరి స్థలాల్లో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్తాడు. సూర్యుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు ఐదుగురు పాపులను అర్కపురికి తీసుకెళ్తాడు.

కార్తికేయపదే శ్రాద్ధీ శివలోకం నయేత్పితౄన్। గణేశస్య పదే శ్రాద్ధీ రుద్రలోకం నయేత్పితౄన్ ।। ౪౯.

కార్తికేయుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను శివలోకానికి తీసుకెళ్తాడు. గణేశుని స్థలంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను రుద్రలోకానికి తీసుకెళ్తాడు.

గజకర్ణతర్పణకృన్నిర్మలం స్వర్నయేత్పితౄన్। అన్యేషాఞ్చ పదే శ్రాద్ధీ పితౄన్బ్రహ్మపురం నయేత్ ।। ౪౯.

గజకర్ణునికి తర్పణం ఇచ్చినవాడు తన పితృదేవతలను నిర్మలమైన స్వర్గానికి తీసుకెళ్తాడు. ఇతరుల స్థలాల్లో శ్రాద్ధం చేసినవాడు తన పితృదేవతలను బ్రహ్మపురికి తీసుకెళ్తాడు.

సర్వ్వేషాం కాశ్యపం శ్రేష్ఠం విష్ణో రుద్రస్య వై పదమ్। బ్రహ్మణశ్చ పదం చాపి శ్రేష్ఠం తత్ర ప్రకీర్త్తితమ్ ।। ౪౯.

అందరిలో కశ్యపుని స్థలం ఉత్తమమైనది. అలాగే విష్ణువు, రుద్రుడు, బ్రహ్మా వారి స్థానాలు కూడా అక్కడ అత్యుత్తమమైనవిగా చెప్పబడ్డాయి.

ప్రారమ్భే చ సమాప్తౌ చ తేషామన్యతమం స్మృతమ్। శ్రేయస్కరం భవేత్తత్ర శ్రాద్ధకర్త్తుశ్చ నారద ।। ౪౯.

ప్రారంభంలోనూ, ముగింపులోనూ, వీటిలో ఏదైనా ఒకదాన్ని స్మరించినా, అక్కడ శ్రాద్ధం చేసినవారికి పరమ శ్రేయస్సు కలుగుతుంది, నారదా!

కశ్యపస్య పదే దివ్యే భారద్వాజో మునిః పురా। శ్రాద్ధం కృత్వోద్యతో దాతుం పిత్రాదిభ్యశ్చ పిణ్డకమ్ ।। ౪౯.

పూర్వకాలంలో, కశ్యపుని దివ్యస్థలంలో భారద్వాజ మహర్షి శ్రాద్ధం చేసి, తన పితృదేవతలకు మరియు ఇతరులకు పిండం ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

శుక్లకృష్ణౌ తతో హస్తౌ పదముద్భిద్య నిర్గతౌ। దృష్ట్వా హస్తద్వయం తత్ర మునిః సంశయమాగతః ।। ౪౯.

ఆ పవిత్ర స్థలంలో ఒక తెలుపు చేయి, ఒక నలుపు చేయి బయటకు వచ్చాయి. ఆ రెండు చేతులను చూసి ఆ ముని సందేహంలో పడ్డాడు.

తతః స్వమాతరం శాన్తాం పప్రచ్ఛ స మహామునిః। కశ్యపస్య పదే దివ్యే శుక్లే కృష్ణేఽథ వా కరే ।। ౪౯.

అంతట ఆ మహాముని తన శాంతమైన తల్లిని అడిగాడు: 'కశ్యపుని పాదంలో ఈ తెలుపు, నలుపు చేతులు ఎవరివి?' అని.

పిణ్డో దేయో మయా మాతర్జానాసి పితరం వద శాన్తోవాచ ౪౯.

'తల్లి, నేను పిండం సమర్పించాలా? నీవు తండ్రిని ఎవరని తెలుసు? చెప్పు' అని శాంతా అడిగింది.

భారద్వాజస్తతః పిణ్డం దాతుం కృష్ణాయ చోద్యతః। శ్వేతోఽదృశ్యోఽబ్రవీత్తత్ర పుత్రస్త్వం హి మమౌరసః ।। ౪౯.

తర్వాత భారద్వాజుడు ఆ నలుపు చేయికి పిండం ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యాడు. అప్పుడే తెలుపు చేయి కనబడకుండా పోయి, 'నీవే నా నిజమైన కుమారుడవు' అని పలికింది.

కృష్ణోఽబ్రవీన్మమ క్షేత్రం తతో మే దేహి పిణ్డకమ్। స్వైరిణ్యథాబ్రవీద్దాతుం క్షేత్రిణే బీజినే తతః ।। ౪౯.

నలుపు చేయి ఇలా చెప్పింది: 'ఇది నా భూమి; కాబట్టి నాకు పిండం ఇవ్వు.' స్వతంత్రురాలైన ఆ మహిళ ఇలా జవాబిచ్చింది: 'పిండం భూమి అయినవాడికీ, విత్తనమైనవాడికీ ఇవ్వాలి.'

భారద్వాజస్తతః పిణ్డం కశ్యపస్య పదే దదౌ । హంసయుక్తవిమానేన బ్రహ్మలోకముభౌ గతౌ ।। ౪౯.

తర్వాత భారద్వాజుడు కశ్యపుని స్థలంలో పిండం సమర్పించాడు. ఇద్దరూ హంసలతో కూడిన విమానంలో బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లారు.

రామో రుద్రపదే శ్రాద్ధే పిణ్డదానాయ చోద్యతః। పితా దశరథః స్వర్గాత్ప్రసార్య్య కరమాగతః ।। ౪౯.

రాముడు రుద్రుని స్థలంలో శ్రాద్ధ సమయంలో పిండం ఇవ్వమని ప్రేరేపించబడ్డాడు. అప్పుడే అతని తండ్రి దశరథుడు స్వర్గం నుండి చేయి చాచి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

నాదాత్పిణ్డం కరే రామో దదౌ రుద్రపదే తతః। శాస్త్రార్థాతిక్రమాద్భీతం రామం దశరథోఽబ్రవీత్ ।। ౪౯.

రాముడు పిండాన్ని తండ్రి చేయిలో పెట్టలేదు, రుద్రుని స్థలంలోనే సమర్పించాడు. శాస్త్రార్థాన్ని అతిక్రమించాడని భయపడి, దశరథుడు రామునితో ఇలా అన్నాడు.

తారితోఽహం త్వయా పుత్ర రుద్రలోకమవాప్నుయామ్। హస్తే పిణ్డప్రదానేన స్వర్గతిర్న హి మే భవేత్ ।। ౪౯.

'కుమారా, నువ్వు నన్ను రక్షించావు; నేను రుద్రుని లోకాన్ని పొందగలుగుతాను. నీవు నా చేయిలో పిండం ఇచ్చినట్లయితే నాకు స్వర్గమార్గం కలుగదు.'

త్వఞ్చ రాజ్యం చిరం కృత్వా పాలయిత్వా ద్విజాన్ప్రజాః। యజ్ఞాన్సదక్షిణాన్కృత్వా విష్ణులోకం వ్రజిష్యసి ।। ౪౯.

'నీవు రాజ్యాన్ని చాలా కాలం పాలించి, ద్విజులను, ప్రజలను రక్షించి, యజ్ఞాలు దక్షిణలతో నిర్వహించి, చివరికి విష్ణు లోకాన్ని చేరుతావు.'

పుర్య్యయోధ్యాజనైః సార్ద్ధం కృమికీటాదిభిః సహ। ఇత్యుక్త్వాసౌ దశరథో రుద్రలోకం పరం యయౌ ।। ౪౯.

అయోధ్య ప్రజలతో పాటు, పురుగు, క్రిమి మొదలైనవారితో కూడి, దశరథుడు ఇలా చెప్పి, పరమ రుద్ర లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.

భీష్మో విష్ణుపదే శ్రేష్ఠే ఆహూయ పితరం స్వకమ్। శ్రాద్ధం కృత్వోద్యతో దాతుం పిత్రాదిభ్యశ్చ పిణ్డకమ్ ।। ౪౯.

భీష్ముడు ఉత్తమమైన విష్ణు స్థలంలో తన తండ్రిని పిలిపించి, శ్రాద్ధం చేసి, పితృదేవతలకు పిండం ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

పితుర్వినిర్గతౌ హస్తౌ గయాశిరసి శన్తనోః। నాదాత్పిణ్డం కరో భీష్మో దదౌ విష్ణుపదే తతః ।। ౪౯.

గయాశిరస్సు మీద శంతనువు తలపై తన తండ్రి చేతులు బయటపడ్డాయి. భీష్ముడు ఆ చేయిలో పిండం పెట్టలేదు, విష్ణు స్థలంలోనే సమర్పించాడు.

శన్తనుః ప్రాహ సన్తుష్టః శాస్త్రార్థే నిశ్చలో భవాన్। త్రికాలదృష్టిర్భవత్ చాన్తే విష్ణుశ్చ తే గతిః ।। ౪౯.

శంతనువు సంతోషంతో ఇలా అన్నాడు: 'నీవు శాస్త్రార్థంలో స్థిరంగా ఉన్నావు; మూడు కాలాలను చూడగలవు; చివరికి నీకు విష్ణువు గమ్యం.'

స్వేచ్ఛయా మరణం చాస్తు ఇత్యుక్త్వా ముక్తిమాగతః। కనకేశఞ్చ కేదారం నారసింహం చ వామనమ్ ।। ౪౯.

'నీ ఇష్టానుసారం మరణం కలగాలి' అని చెప్పి మోక్షాన్ని పొందాడు. కనకేశ, కేదార, నరసింహ, వామన.

ఉదఙ్మార్గే సమభ్యర్చ్చ్య పితౄన్సర్వ్వాంశ్చ తారయేత్। గయాశిరసి యః పిణ్డాన్యేషాం నామ్నా తు నిర్వపేత్ ।। ౪౯.

ఉత్తర దిశలోని మార్గంలో పితృదేవతలను పూజించి, గయాశిరస్సులో వారి పేర్లతో పిండాలు సమర్పించినవాడు వారిని రక్షించగలడు.

నరకస్థా దివం యాన్తి స్వర్గస్థా మోక్షమాప్నుయుః। గయాశిరసి యః పిణ్డం శమీపత్రప్రమాణతః ।। ౪౯.

నరకంలో ఉన్నవారు స్వర్గానికి చేరుతారు, స్వర్గంలో ఉన్నవారు మోక్షాన్ని పొందుతారు; గయాశిరస్సులో శమీపత్రం పరిమాణంలో పిండం సమర్పించినప్పుడు.

కన్దమూలఫలాద్యైర్వా దద్యాత్స్వర్గం నయేత్పితౄన్। పదాని యత్ర దృశ్యన్తే విష్ణ్వాదీనాం తదగ్రతః ।। ౪౯.

కందమూలఫలాదులు అయినా ఇచ్చినా, పితృదేవతలను స్వర్గానికి చేర్చగలడు. విష్ణువు మొదలైన వారి పాదముద్రలు కనిపించే చోట, వాటి ముందు సమర్పించాలి.

శ్రాద్ధం కృత్వా సపిణ్డఞ్చ తేషాం లోకాన్నయేత్పితౄన్। సర్వ్వత్ర ముణ్డపృష్ఠాద్రిః పదైరేభిః సులక్షితః ।। ౪౯.

శ్రాద్ధం చేసి, సపిండ కర్మను నిర్వహించినవారు తమ పితృదేవతలను వారి లోకాలకు చేర్చుతారు. ఎక్కడ చూసినా, ముండపృష్ట పర్వతం అక్కడి అడుగుల గుర్తులతో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

ప్రయాన్తి పితరః సర్వ్వే బ్రహ్మలోకమనామయమ్। హేత్యసురస్య యచ్ఛీర్షం గదయా తద్ద్విధాకృతమ్ ।। ౪౯.

అందరు పితృదేవతలు నిష్కలంకమైన బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళిపోతారు. హేతి అనే రాక్షసుని తల, గదతో రెండు ముక్కలు చేయబడింది.

తతః ప్రక్షాలితా యస్మాత్తీర్థం తచ్చ విముక్తయే। గదాలోలమితి ఖ్యాతం సర్వ్వేషాముత్తమోత్తమమ్ ।। ౪౯.

అందుకే అక్కడ గదను కడిగినందున ఆ తీర్థం మోక్షానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. అది గదాలోలమని, అందరి మధ్య అత్యుత్తమమైనదిగా పేరుగాంచింది.

గదాలోలే మహాతీర్థే గదాప్రక్షాలనాద్ధరేః। స్నానం కరోమి సిద్ధ్యర్థమక్షయం పదమాప్నుయామ్ ।। ౪౯.

హరిదేవుని గదను కడిగిన గదాలోల మహాతీర్థంలో నేను స్నానం చేస్తాను. దీనివల్ల సిద్ధి కోసం, నాశ్వరత లేని స్థితిని పొందాలని కోరుకుంటాను.