వాయుపురాణమ్

శిలాయా జఘనం భూయః సమాక్రాన్తం నగేన తు। ధర్మరాజేన సంప్రోక్తో న గచ్ఛేతి నగః స్మృతః ।। ౪౬.

ఆ రాయికి క్రింద భాగాన్ని మళ్లీ కొండతో కప్పేశారు. ధర్మరాజు ఆ కొండను దగ్గరకు వెళ్లవద్దని చెప్పాడు. అందుకే అది 'నిషిద్ధపర్వతం'గా ప్రసిద్ధి చెందింది.

యమరాజధర్మరాజౌ నిశ్చలార్థం వ్యవస్థితౌ। తాభ్యాం బలిం ప్రయచ్ఛామి పితౄణాం ముక్తి హేతవే ।। ౪౬.

యముడు, ధర్మరాజు ఇద్దరూ అక్కడ స్థిరంగా ఉన్నారు. వారికి నేను పితృదేవతల విముక్తి కోసం పిండప్రదానం చేస్తున్నాను.

ద్వౌ శ్వానౌ శ్యామశబలౌ వైవస్వతకులోద్భవౌ। తాభ్యాం బలిం ప్రయచ్ఛామి స్యాతామేతావహింసకౌ ।। ౪౬.

వైవస్వత వంశంలో పుట్టిన ఒక నల్లటి, ఒక మచ్చలున్న రెండు కుక్కలకు నేను పిండప్రదానం చేస్తున్నాను. అవి హింసకంగా మారకూడదు.

ఐన్ద్రవారుణ వాయన్యయామ్యనైఋత్యసంస్థితాః। వాయసాః ప్రతిగృహ్ణన్తు భూయో పిణ్డం మయా స్థితమ్ ।। ౪౬.

ఇంద్ర, వరుణ, వాయు, యమ, నైరుతి దిశల్లో ఉన్న కాకులు నేను ఉంచిన పిండాన్ని మళ్లీ స్వీకరించాలి.

యమోఽసి యమదూతోఽసి వాయసోఽసి మహాబల। సప్తజన్మకృతం పాపం బలిం భుక్త్వా వినాశయ ।। ౪౬.

నీవు యముడవు, నీవు యమదూతవు, నీవు మహాబలశాలి కాకవు. నేను సమర్పించిన పిండాన్ని తిని, ఏడు జన్మల్లో చేసిన పాపాన్ని నశింపజేయు.

రామే వనం గతే శైలమాగత్య భరతేన హి। పితుః పిణ్డాదికం కృత్వా రామేశః స్థాపితోఽత్ర వై ।। ౪౬.

రాముడు అరణ్యంలోకి వెళ్లినప్పుడు, భరతుడు ఆ పర్వతానికి వచ్చి తన తండ్రికి పిండప్రదానం చేసి, అక్కడ రాముని విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.

స్నాత్వా నత్వా చ రామేశం రామసీతా సమన్వితమ్। తత్ర శ్రాద్ధం సపిణ్డఞ్చ కృత్వా విష్ణుపురం వ్రజేత్। పితృభిః సహ ధర్మాత్మా కులానాఞ్చ శతైఃసహ ।। ౪౬.

స్నానం చేసి, రామేశ్వరునికి రాముడు, సీతతో కలిసి నమస్కరించి, అక్కడ శ్రాద్ధం, పిండప్రదానం చేసినవాడు, తన పితృదేవతలు, వంశస్థులతో పాటు, ధర్మబుద్ధితో విష్ణుపురానికి వెళ్లాలి.

రామం సీతాం లక్ష్మణఞ్చ మునీన్స్థాపితవాన్ప్రభుః। భరతస్యాశ్రమే పుణ్యే నిత్యం పుణ్యతమైర్వృతమ్। మతఙ్గస్య పదం తత్ర దృశ్యతే సర్వమానుషైః ।। ౪౬.

ప్రభువు రాముడు, సీత, లక్ష్మణుడు, మునులను భరతుని పవిత్ర ఆశ్రమంలో ప్రతిష్ఠించాడు. ఎప్పుడూ పుణ్యశీలులతో ఆ ఆశ్రమం నిండివుంటుంది. అక్కడ మతంగ ముని పాదచిహ్నం అందరికీ కనపడుతుంది.

వహ్నిర్ద్వౌ వరుణౌ రుద్రాశ్చత్వారః పితృమోక్షదాః। భరతాశ్రమమాసాద్య తాన్నమేత్పూజయేన్నరః ।। ౪౬.

అక్కడ అగ్ని, ఇద్దరు వరుణులు, నలుగురు రుద్రులు — వీరు పితృదేవతలకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించే వారు. భరతుని ఆశ్రమానికి వచ్చి వారికి అన్నదానం చేసి పూజించాలి.

పాపేభ్యశ్చోపపాపేభ్యో ముచ్యతే పితృభిః సహ। యత్ర కుత్రాపి దేవర్షే భరతస్యాశ్రమే నరః । స్నాతః శ్రాద్ధాదికం కుర్యాత్తత్కల్పేఽపి న హీయతే ।। ౪౬.

దేవర్షీ, భరతుని ఆశ్రమంలో ఎక్కడైనా స్నానం చేసి శ్రాద్ధాది కర్మలు చేసినవాడు తన పితృదేవతలతో పాటు అన్ని పాపాలనుండి విముక్తి పొందుతాడు. ఆ యుగంలోనూ ఈ ఫలం ఎప్పుడూ తగ్గదు.

గయాయాం చాక్షయం శ్రాద్ధం జపహోమతపాంసి చ। సర్వమానన్త్యమాహుర్వై యద్దత్తం భరతాశ్రమే ।। ౪౬.

గయలో చేసిన శ్రాద్ధం, జపం, హోమం, తపస్సు ఎప్పటికీ నశించవు. అలాగే భరతుని ఆశ్రమంలో ఇచ్చిన దానం అన్నీ అనంతమైన ఫలితాన్ని ఇస్తాయని చెబుతారు.

చతుర్యుగస్వరూపేణ చతస్రో రవిమూర్త్తయః । దృష్టాః స్పృష్టాః పూజితాస్తాః పితౄణాం ముక్తిదాయకాః ।। ౪౬.

నాలుగు యుగాల రూపంలో, అక్కడ నాలుగు సూర్యుని స్వరూపాలు దర్శించబడి, తాకబడి, పూజించబడతాయి. అవి పితృదేవతలకు మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి.

ముక్తిర్వాంమన ఇత్యేవ తారకాఖ్యో విధిః పరః। సంసారార్ణవతప్తానాం నావావేతౌ సురేశ్వరౌ। తారకం బ్రహ్మ విశ్వేషాం మృతానాం జీవతామిదమ్ ।। ౪౬.

విముక్తి మనస్సు, వాక్కు ద్వారానే లభిస్తుంది — దీనినే తారక అనే పరమ విధిగా అంటారు. సంసార సముద్రంలో బాధపడేవారికి ఈ ఇద్దరు దేవతలు నావలా ఉంటారు. ఈ తారక బ్రహ్మం అన్ని జీవులకు, మరణించినవారికీ, బ్రతికినవారికీ వరంగా ఉంటుంది.

త్రివిక్రమఞ్చ బ్రహ్మాణం యః పశ్యేత్పురుషోత్తమమ్। పితృభిః సహ ధర్మాత్మా స యాతి పరమాం గతిమ్ ।। ౪౬.

ఎవరైనా త్రివిక్రముడు, బ్రహ్మ, పరమపురుషుడిని తన పితృదేవతలతో కలిసి దర్శిస్తే, ఆ ధర్మాత్ముడు పరమగతిని పొందుతాడు.

శిలాయా వామపాదేఽపి తథాభ్యుద్యన్తకో గిరిః । స్థాపితః పిణ్డదస్తత్ర పితౄన్బ్రహ్మపురం నయేత్ ।। ౪౬.

శిలపై ఎడమ పాదంలో కూడా, అక్కడ ఉదయించే పర్వతాన్ని ప్రతిష్ఠించారు. అక్కడ పిండప్రదానం చేసి, పితృదేవతలను బ్రహ్మపురానికి తీసుకెళ్లవచ్చు.

నైమిషారణ్యపార్శ్వే తు ఈచే బ్రహ్మా సురైః సహ। ముఖ్యసంజ్ఞం హి తత్తీర్థం దేవాస్తత్ర పదే స్థితాః ।। ౪౬.

నైమిశారణ్యపు పక్కన బ్రహ్మ దేవతలతో కలిసి, 'ఇది ప్రధాన తీర్థం' అని ప్రకటించాడు. ఎందుకంటే అక్కడ దేవతలు పాదచిహ్నంలో నిలిచివుంటారు.

త్రిషు తేషు పదేష్వేవ తీర్థేషు మునిసత్తమ। యత్కిఞ్చిదశుభం కర్మ తత్ప్రణశ్యతి నారద ।। ౪౬.

మునిశ్రేష్ఠ నారదా, ఆ మూడు పాదాలలో, ఆ తీర్థాలలో ఏదైనా పాపకర్మ ఉన్నా అది నశించిపోతుంది.

తన్నైమిషవనం పుణ్యం సేవితం పుణ్యపూరుషైః। తత్ర వ్యాసః శుకః పైలః కణ్వో వేధాః శివో హరిః ।। ౪౬.

ఆ పవిత్రమైన నైమిశారణ్యాన్ని పుణ్యపురుషులు సేవించారు. అక్కడ వ్యాసుడు, శుకుడు, పైలుడు, కణ్వుడు, వేదహ, శివుడు, హరిదేవుడు నివసిస్తున్నారు.

తేషాం దర్శనమాత్రేణ ముచ్యతే పాతకైర్నరః। వామహస్తే శిలాయాస్తు తథా చోద్యన్తకో గిరిః ।। ౪౬.

వారిని కేవలం దర్శించడానికే మనిషి పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. అలాగే ఎడమచేతి శిలపై ఉదయించే పర్వతం కూడా ఉంది.

స పర్వతః సమానీతో హ్యగస్త్యేన మహాత్మనా। తత్ర బ్రహ్మా హరశ్చైవ తపశ్చోగ్రఞ్చ చక్రతుః ।। ౪౬.

ఆ పర్వతాన్ని మహాత్ముడు అగస్త్యుడు అక్కడికి తీసుకొచ్చాడు. అక్కడ బ్రహ్మ, హరుడు ఘోర తపస్సు చేశారు.

తత్రాగస్త్యస్య హి వరం కుణ్డం త్రైలోక్యదుర్లభమ్। యత్ర మున్యష్టకం సిద్ధం తపస్తప్త్వా శివం గతమ్। కుణ్డే మున్యష్టకం నత్వా పితౄన్బ్రహ్మపురం నయేత్ ।। ౪౬.

అక్కడ అగస్త్యునికి చెందిన, మూడు లోకాలకూ దుర్లభమైన పవిత్ర కుండం ఉంది. అక్కడ ఎనిమిది మహర్షులు తపస్సు చేసి శివత్వాన్ని పొందారు. ఆ కుండంలో ఆ మహర్షులను నమస్కరించి, పితృదేవతలను బ్రహ్మపురానికి తీసుకెళ్లవచ్చు.

అగస్త్యేనాథ దేవర్షే హ్యుదయాద్రేర్మహాత్మనా। శిలాయా వామహస్తేఽపి స్థాపితో గిరిరాట్ శుభః। వాదిత్రాద్యైర్దివ్యగీతైరాఢ్యో వాదిత్రకో గిరిః ।। ౪౬.

దేవర్షీ, అగస్త్యుడు ఉదయాద్రి శిలపై ఎడమచేతిలో కూడా, ఆ శుభకరమైన పర్వతాధిపతిని ప్రతిష్ఠించాడు. అక్కడ దివ్య వాద్యాలు, గీతాలు ఎప్పుడూ వినిపిస్తుంటాయి; అది వాద్యాల పర్వతం.

తత్ర విద్యాధరో నామ గన్ధర్వాప్సరసాఙ్గణైః। సమేతోఽద్యాపి కీతాని దివ్యాని సహ గీయతే ।। ౪౬.

అక్కడ విద్యాధరుడు అనే ఒకడు, గంధర్వులు, అప్సరసల సమూహాలతో కలిసి, ఇప్పటికీ దివ్యమైన పాటలను సమేతంగా పాడుతుంటాడు.

మోహనశ్చ సునీథశ్చ శైలూజో మోహనోత్తమః। పర్వతో నారదధ్యానీ సఙ్గీతీ పుష్పదన్తకః। హాహా హూహూప్రభృతయో గీతదానం ప్రజక్రిరే ।। ౪౬.

మోహనుడు, సునీతుడు, శైలూజుడు, ఉత్తమ మోహనుడు, పర్వతుడు, నారదధ్యానీ, సంగీతి, పుష్పదంతకుడు, హాహా, హూహూ మరియు మరికొందరు గంధర్వులు అందరూ పాటలు పాడి దేవతలకు కానుకగా సమర్పించారు.

తథా చిత్రరథో నామ సర్వగన్ధర్వసంవృతః। గాయతి మధురాణ్యేవ గీతాన్యద్రౌ మహోత్సవమ్ ।। ౪౬.

అలాగే, చిత్రరథుడు అన్న గంధర్వాధిపతి, అన్ని గంధర్వులతో కూడి, ఆ పర్వతంపై మహోత్సవ సమయంలో మధురమైన పాటలు పాడుతూ ఆనందించాడు.

అతః స పర్వతో దేవైః సేవ్యతేఽద్యాపి నిత్యశః। ధర్మజాస్తత్ర దేవేశో హరో భస్మాఙ్గరాగవాన్ ।। ౪౬.

అందువల్ల ఆ పర్వతాన్ని దేవతలు ఇప్పటికీ ప్రతిరోజూ సేవిస్తున్నారు. అక్కడ ధర్ముని నుండి జన్మించిన దేవతాధిపతి హరుడు బస్మంతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.

పార్వత్యా సహితో రుద్రః పర్వతే గీతనాదితే। మోదతే పూజితోద్యేయః పితౄణాం పరమాం గతిమ్ ।। ౪౬.

పార్వతితో కలిసి రుద్రుడు ఆ పర్వతంపై గానం, సంగీత ధ్వనుల మధ్య ఆనందంగా ఉంటూ, పూజలు, స్తోత్రాలు అందుకుంటూ పితృదేవతలకు పరమగతిని ప్రసాదిస్తున్నాడు.

గయాయాం పరమాత్మా హి గోపతిర్వా గదాధరః। హీయతే వైష్ణవీ మాయా తథా రుద్రార్చ్చయా మునే ।। ౪౬.

గయలో పరమాత్మ అయిన గోపతి లేదా గదాధరుడు ఉన్నాడు. అక్కడ వైష్ణవ మాయ కూడా, రుద్రుని ఆరాధన కూడా, ఓ మునీశ్వరా, తొలగిపోతుంది.

శిలాయా దక్షిణే హస్తే భస్మకూటో గిరిర్ధృతః। ధర్మ్మరాజేన తత్రాస్తే హ్యగస్త్యః సహ భార్య్యయా ।। ౪౬.

ఆ రాయిపైన దక్షిణవైపున బస్మకూట పర్వతాన్ని ధర్మరాజు పట్టుకున్నాడు. అక్కడ ధర్మరాజు, అగస్త్యుడు తన భార్యతో కలిసి నివసిస్తున్నాడు.