వాయుపురాణమ్

త్వయోత్థాయ హి కర్త్తవ్యం స్వగురోః పూజనం సదా। మయా తు ధర్మ్మచారిణ్యా తవ కార్య్యే కృతే మునే ।। ౪౫.

'తన గురువును గౌరవంగా లేచి పూజించడం ఎప్పుడూ చేయాల్సిందే. కానీ, నేను నీ ధర్మపత్నిగా నీ సేవలో ఉండటం వల్ల, నీ పనిని తీరుస్తూ ఉన్నాను మునివర్యా.'

అదోషాహం యతః శప్తా తస్మాచ్ఛాపం దదామి తే। త్వఞ్చ శాపం మహాదేవాద్భర్త్తః ప్రాప్స్యస్యసంశయమ్ ।। ౪౫.

'నాకు తప్పు లేకపోయినా నువ్వు నన్ను శపించావు. అందుకే, నేను కూడా నిన్ను శపిస్తున్నాను. భర్తా! నీవు మహాదేవుడి నుండి శాపం తప్పక పొందుతావు.'

వ్యాకులం తం పతిం దృష్ట్వా వ్యాకులాగాత్ప్రజాపతిమ్। నత్వా శయానం బ్రహ్మాణమగ్నిం ప్రజ్వాల్య చేన్ధనైః ।। ౪౫.

భర్త బాధపడుతూ ఉండటం చూసి, ఆమె కూడా మనసు కలవరంతో, ప్రజాపతిని ఆశ్రయించింది. పడుకున్న బ్రహ్మకు నమస్కరించి, దారువుతో అగ్నిని వెలిగించింది.

గార్హపత్యే స్థితా చక్రే తపః పరమదుష్కరమ్। తథా శప్తో మరీచిశ్చ తపస్తేపే సుదారుణమ్ ।। ౪౫.

గార్హపత్య అగ్నిలో నిలబడి, ఆమె అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేసింది. అలాగే, మరీచి కూడా ఆమెను శపించిన తర్వాత, తీవ్రమైన తపస్సు ఆచరించాడు.

పతివ్రతాయాస్తపసా మరీచేస్తపసా యథా। ఇన్ద్రాదయశ్చ సన్తప్తా గతాస్తే శరణం హరిమ్ ।। ౪౫.

పతివ్రత అయిన ఆమె తపస్సు వల్ల, మరీచి తపస్సు వల్ల కూడా, ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలందరూ బాధపడిపోయారు. వారు హరిను ఆశ్రయించడానికి వెళ్లారు.

ఊచుః క్షీరామ్బూదౌ సుప్తం సన్తప్తాస్తపసా హరే। పతివ్రతాయాశ్చ మునేస్త్రైలోక్యం రక్ష కేశవ ।। ౪౫.

తపస్సు వల్ల బాధపడిన వారు, పాలసముద్రంలో నిద్రిస్తున్న హరిని ఇలా ప్రార్థించారు: 'కేశవా! పతివ్రత, ముని తపస్సు వల్ల త్రిలೋಕాలు కాపాడుము.'

ఇన్ద్రాదీనాం వచః శ్రుత్వా విష్ణుర్ధర్మ్మవ్రతాం యయౌ। ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు ప్రబుద్ధో భగవానజః। ఊచుర్ధర్మ్మర్వతాం దేవా అగ్నిస్థాం తాం సకేశవాః ।। ౪౫.

ఇంద్రాది దేవతల మాటలు విని, విష్ణువు ధర్మవ్రత వద్దకు వెళ్లాడు. అదే సమయంలో, జనకుడైన భగవంతుడు మేల్కొని, కేశవునితో కలిసి దేవతలు అగ్నిలో నిలబడి ఉన్న ధర్మవ్రతను ఉద్దేశించి పలికారు.

అగ్నిమధ్యే తపః కర్త్తుం కస్య శక్తిః పతివ్రతే। త్వయా కృతం తత్పరమం సర్వ్వలోకభయఙ్కరమ్ ।। ౪౫.

పతివ్రతలకు అగ్నిలో తపస్సు చేయగల శక్తి ఎవరికీ లేదు. నీవు చేసిన తపస్సు అత్యంత గొప్పది, మూడు లోకాలకూ భయంకరమైనది.

వరం వరయ ధర్మ్మజ్ఞే అస్మత్తో యదభీప్సితమ్। విష్ణ్వాదీనాం వచః శ్రుత్వా దేవాన్ధర్మ్మవ్రతాబ్రవీత్ ।। ౪౫.౩౭ భర్తృశాపమశక్తాహం నివర్త్తయితుమోజసా। దత్తో మరీచినా శాపో మహ్యం స హ్యపగచ్ఛతు ।। ౪౫.

'ధర్మాన్ని తెలిసినవాడివి, మేము కోరుకున్న వరం అడుగు' అని విష్ణువు మొదలైన దేవతలు చెప్పగా, ధర్మవ్రత ఇలా పలికింది: 'నా భర్త మరీచి ఇచ్చిన శాపాన్ని నా శక్తితో తొలగించలేను. నాకు వచ్చిన ఆ శాపం తొలగిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.'

ధర్మ్మవ్రతావచః శ్రుత్వా ప్రోచురేతాం సురాః పునః । ధర్మ్మవ్రతే ధర్మ్మపుత్రి శాపోఽయం పరమర్షిణా ।। ౪౫.

ధర్మవ్రత మాటలు విని, దేవతలు మళ్లీ ఇలా అన్నారు: 'ధర్మపుత్రి! ఈ శాపాన్ని పరమర్షి ఇచ్చాడు.'

దత్తస్తే న నిరాకర్త్తుం శక్యో దేవద్విజాతిభిః। తస్మాదన్యం వరం బ్రూహి యతో ధర్మ్మస్య సంస్థితిః ।। ౪౫.

నీకిచ్చిన ఆ శాపాన్ని దేవతలు, బ్రాహ్మణులు ఎవరూ తొలగించలేరు. అందువల్ల, ధర్మానికి నిలువ ఉండేలా మరో వరం అడుగు.

భవేద్వై త్రిషు లోకేషు వేదోక్తస్య శుభవ్రతే। దేవానాం వచనం శ్రుత్వా దేవాన్ధర్మ్మవ్రతాబ్రవీత్ ।। ౪౫.

మూడు లోకాలలో, వేదాలలో దేవతలు చెప్పిన మాటలు నిజమయ్యాయి. ఆ దేవతల మాటలు విన్న ధర్మవ్రత దేవతలను ఇలా అడిగింది.

భర్త్తుః శాపాన్మోచయితుం న శక్తాశ్చ యదామరాః। మహ్యం వరం ప్రయచ్ఛధ్వమేవంవిధమనుత్తమమ్ ।। ౪౫.

నా భర్త శాపాన్ని దేవతలు తొలగించలేకపోయారు కాబట్టి, మీరు నాకు ఈ అత్యుత్తమమైన వరాన్ని దయచేసి ఇవ్వండి.

శిలాహం హి భవిష్యామి బ్రహ్మాణ్డే పావనీ శుభా। నదీనదసరస్తీర్థదేవాదిభ్యోఽతిపావనీ ।। ౪౫.

నేను ఈ బ్రహ్మాండంలో పవిత్రమైన, మంగళకరమైన శిలగా మారిపోతాను. నదులు, వాగులు, సరస్సులు, తీర్థాలు, దేవతలకన్నా ఎక్కువ పవిత్రత కలిగినదిగా ఉంటాను.

ఋష్యాదిభ్యో మునుభ్యశ్చ ముఖ్యదేవేభ్య ఏవ చ। త్రైలోక్యే యాని లిఙ్గాని వ్యక్తావ్యక్తాత్మకాన్యపి। తాని తిష్ఠన్తు మద్దేహే తీర్థరూపేణ సర్వ్వదా ।। ౪౫.

మహర్షులు, మునులు, ముఖ్య దేవతల లింగాలు, అవి స్పష్టమైనవైనా, గోప్యమైనవైనా, మూడు లోకాలలో ఉన్నవన్నీ నా శరీరంలో తీర్థరూపంగా ఎప్పుడూ ఉండిపోవాలి.

తీర్థాన్యపి చ సర్వ్వాణి నక్షత్రప్రముఖాస్తథా। తిష్ఠన్తు దేవాః సకలా దేవ్యశ్చ మునయస్తథా ।। ౪౫.

అన్ని తీర్థాలు, నక్షత్రాలు మొదలుకొని, దేవతలు, దేవیاں, మునులు కూడా నా శరీరంలో ఎప్పుడూ ఉండాలి.

బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ లక్షయిత్వా పదం మయి। పఞ్చాగ్నయః కుమారాద్యా బహురుపేణ సంస్థితాః ।। ౪౫.

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రులు, ఐదు అగ్నులు, కుమారుడు మొదలైనవారు నా లోపల అనేక రూపాల్లో స్థిరంగా ఉండాలి.

మూర్త్తామూర్త్తస్వరూపేణ పదరూపేణ దేవతాః। శిలాయాం క్రోశమాత్రేణ మూర్త్తిరూపాః స్థితా భువి ।। ౪౫.

దేవతలు, రూపంతోనూ, రూపం లేనివిగా కూడా, పాదరూపంగా కూడా, భూమిపై ఒక క్రోశ పరిమాణంలో ఆ శిలలో స్థిరంగా ఉండాలి.

తాం దృష్ట్వా సర్వ్వలోకశ్చ మహాపాతకనాశినీమ్। పూతో ధర్మ్మాధికారీ చ శ్రాద్ధకృద్బ్రహ్మలోకభాక్ ।। ౪౫.

ఆమెను చూసినవారు, ఆమె గొప్ప పాపాలను నాశనం చేసేవారు, పవిత్రులై, ధర్మంలో అధికారం పొందుతారు, శ్రాద్ధం చేసి బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతారు.

శిలాస్థితేషు తీర్థషు స్నాత్వా కృత్వాథ తర్పణమ్। శ్రాద్ధం సపిణ్డకం యేషాం బ్రహ్మలోకం ప్రయాన్తు తే ।। ౪౫.

ఆ శిలలో ఉన్న తీర్థాలలో స్నానం చేసి, తర్పణం చేసి, శ్రాద్ధం చేసినవారు, వారి పితృదేవతలకు పిండం సమర్పించినవారు బ్రహ్మలోకాన్ని చేరుతారు.

గదాధరో దృశ్యతీర్థం సర్వ్వతీర్థోత్తమోత్తమమ్। స్థాస్యన్తి చ మరిష్యన్తి యాన్తు బ్రహ్మపురీం నరాః। వారాణసీ ప్రయాగశ్చ పురుషోత్తమసంజ్ఞకమ్ ।। ౪౫.

గదాధరుడు ఉన్నది, అన్ని తీర్థాలలో అతి శ్రేష్ఠమైనది కనబడుతుంది. అక్కడ మరణించినవారు బ్రహ్మపురికి వెళ్తారు. వారాణసి, ప్రయాగం పురుషోత్తమంగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.

గఙ్గాసాగరసంజ్ఞఞ్చ నిత్యం తిష్ఠతు ఫల్గుని। గదాధరాధిష్ఠితం తత్సర్వ్వతీర్థోత్తమోత్తమమ్। ముక్తిర్భవేత్ పితౄణాం చ మృతానాం శ్రాద్ధతః సదా ।। ౪౫.

గంగాసాగరమనే ప్రదేశం ఫాల్గునిలో ఎప్పుడూ ఉండాలి. అక్కడ గదాధరుడు అధిష్ఠానం చేస్తాడు. అది అన్ని తీర్థాలలో అతి శ్రేష్ఠమైనది. అక్కడ శ్రాద్ధం చేసినవారి పితృదేవతలకు ఎప్పుడూ మోక్షం లభిస్తుంది.

జరాయుజాణ్డజా వాపి స్వేదజా వాపి చోద్భిదః। త్యక్త్వా దేహం శిలాయాన్తే యాన్తు విష్ణుస్వరూపతామ్ ।। ౪౫.

గర్భంలో, గుడ్డులో, చెమటలో, మొక్కల్లో పుట్టినవారు అయినా, ఆ శిల వద్ద శరీరం విడిచినవారు విష్ణువు స్వరూపాన్ని పొందుతారు.

యథార్చ్చితే హరౌ సర్వ్వే యజ్ఞాః పూర్ణా భవన్తి హి। తథా శ్రాద్ధం తర్పణఞ్చ స్నానం చాక్షయమస్త్విహ ।। ౪౫.

హరిదేవుని పూజలో యజ్ఞాలు పూర్తయ్యేలా, ఇక్కడ శ్రాద్ధం, తర్పణం, స్నానం ఎప్పటికీ నశించకుండా ఉండాలి.

మమ దేహే సురేశానాం యే జపన్తి శ్రుతాదికమ్। అచిరేణాపి తే సిద్ధాః సిద్ధిభాజో భవన్తు వై ।। ౪౫.

నా శరీరంలో వేదాలు, ఇతర శాస్త్రాలు జపించే వారు, దేవతాధిపతులారా, వారు త్వరగా సిద్ధిని పొందాలి, సర్వసిద్ధులు కావాలి.

పితౄణాం కులసాహస్రమాత్మనా సహితం నరః। శ్రాద్ధాదినా సముద్ధృత్య విష్ణులోకం నయేద్‌ధ్రువమ్ ।। ౪౫.

ఒక మనిషి, తన వంశంలో వేలాది పితృదేవతలతో కలిసి, శ్రాద్ధాది కర్మలు చేసి, తప్పకుండా విష్ణులోకానికి చేరుతాడు.

యావత్యో హి సరిచ్ఛ్రేష్ఠా గఙ్గాద్యాశ్చ హ్రదాః శుభాః। సముద్రాద్యాః సరోముఖ్యా మానసాద్యాః సురేశ్వరాః। నృణాం శ్రాద్ధం విదధతో ముక్తయే నివసన్తు మే ।। ౪౫.

గంగా మొదలైన గొప్ప నదులు, పవిత్రమైన సరస్సులు, సముద్రాలు, మానస సరస్సు వంటి దివ్యమైన జలాశయాలు, శ్రాద్ధం చేసే వారి మోక్షానికి నా లోపల నివసించాలి.

శరీరేణ సమాయాన్తు క్వచిన్నో యాన్తు దేవతాః। ఏకో విష్ణుస్త్రిధామూర్త్తిర్యావత్సఙ్కీర్త్యతే బుధైః ।। ౪౫.

దేవతలు తమ శరీరాలతో లోపలికి రాగలిగినా, వెళ్లకపోయినా, విష్ణువు త్రిరూపంగా జ్ఞానులు స్తుతించేంతవరకు ఇక్కడే ఉండాలి.

తావచ్ఛిలాయాం సర్వ్వాణి తీర్థాని సహ దైవతైః। సదా తిష్ఠన్తు మునయో గన్ధర్వ్వాణాం గణాశ్చ యే ।। ౪౫.

విష్ణువు స్తుతించబడేంతవరకు, అన్ని తీర్థాలు, వాటి దేవతలతో పాటు, మునులు, గంధర్వ గణాలు కూడా ఆ శిలలో ఎప్పుడూ ఉండాలి.