వాయుపురాణమ్

న ప్రవృత్తిఫలా యూయం దర్శయన్తోఽపి తాన్సదా। యదృచ్ఛాకరసఙ్కోచవిధానాయేహ రాగిణామ్ ।। ౪౨.

మీరు ఎప్పుడూ వాటిని చూపించినా, కర్మ ఫలితాల కోసం ఆశపడరు. అది కర్మలో ఆసక్తి ఉన్నవారి కోరికలను నియంత్రించడానికి మాత్రమే.

ప్రపఞ్చస్యాపి మిథ్యాత్వే బ్రహ్మత్వే వా నిధీతరౌ। న మృషారాగవిషయౌ తత్సఙ్కోచవిధిక్షయౌ ।। ౪౨.

ఈ ప్రపంచం మాయ అయినా, బ్రహ్మం అయినా, మీకు అసత్యమైన ఆసక్తి లేదు. దాని పరిమితులు, నాశనం మీకు వర్తించవు.

అతో లోకహితైర్నూనం పరమార్థనిరూపణే। స్వోక్తాః స్వర్గాదివిషయాః నశ్వరా ఇతి నిన్దితాః ।। ౪౨.

కాబట్టి, లోకహితార్థంగా, పరమార్థాన్ని నిర్ధారించడంలో, మీరు స్వర్గాది విషయాలు నశ్వరమని, అవి తక్కువవని చెప్పారు.

అధికారివిభేదేన కర్మజ్ఞానోపదేశతః। త్రాతం సర్వం జగన్నూనం శబ్దబ్రహ్మాత్మమూర్త్తిభిః ।। ౪౨.

అధికారుల భేదం, కర్మ, జ్ఞాన ఉపదేశాల ప్రకారం, మీరు శబ్దబ్రహ్మ స్వరూపంగా ఈ జగత్తును కాపాడుతున్నారు.

అతోఽహం ప్రష్టుమిచ్ఛమి భవన్తశ్చేత్కృపాలవః । కర్మణాం ఫలమాదిష్టం సర్గః కామైకచేతసామ్ ।। ౪౨.

కాబట్టి, మీరు కరుణతో ఉంటే, నేను అడగాలనుకుంటున్నాను — కర్మలకు నిర్ణీత ఫలం ఏమిటి? కామంలో మనస్సు నిలిపినవారికి సృష్టి ఎలా ఉంది?

ఈశార్పితధియాం పుంసాం కృతస్యాపి చ కర్మణః। చిత్తశుద్ధిస్తతో జ్ఞానం మోక్షశ్చ తదనన్తరమ్ ।। ౪౨.

ఈశ్వరునికి మనస్సు అర్పించినవారు కర్మ చేసినా, ముందు మనశ్శుద్ధి కలుగుతుంది, తర్వాత జ్ఞానం, ఆ తరువాత మోక్షం లభిస్తుంది.

మోక్షో బ్రహ్మైక్యమిత్యేవం సచ్చిదానన్దమేవ యత్। సర్వం సమాప్యతే తస్మిఞ్జ్ఞాతే యద్ధి కృతాకృతమ్ ।। ౪౨.

మోక్షం అంటే బ్రహ్మంతో ఏకత్వం, అది సచ్చిదానంద స్వరూపం. అది తెలిసినప్పుడు చేసినదీ, చేయనిదీ అన్నీ పూర్తవుతాయి.

యన్నిఃసఙ్గం చిదాకాశం జ్ఞానరూపమసంవృతమ్। నిరీహమచలం శుద్ధమగుణం వ్యాపకం స్మృతమ్ ।। ౪౨.

అనుసంధానం లేని, చైతన్యాకాశం, జ్ఞాన స్వరూపం, ఆవరణం లేని, కోరిక లేని, అచలమైన, శుద్ధమైన, గుణరహితమైన, వ్యాపకమైనదిగా అది గుర్తించబడుతుంది.

వికారేషు వినశ్యత్సు నిర్వికారం న నశ్యతి। యథాన్ధతమసా వ్యాప్తలోకస్య రవిరోజసా ।। ౪౨.

మార్పులు నశించినా, మార్పులేని స్వరూపం నశించదు. అది ఎలా అంటే, ఘనమైన చీకటిలో ఉన్న లోకాన్ని సూర్యుడు తన కాంతితో వ్యాపించినట్లే.

లోహస్యేవ మణిస్తద్వదరణిశ్చానలే యథా। యదాభాసేన సా సత్తాం ప్రతిపద్య విజృమ్భతే ।। ౪౨.

ఇనుపులో రత్నం ఉన్నట్లూ, కట్టెలో అగ్ని ఉన్నట్లూ, వాటి ప్రతిబింబంతో ఆ సత్తా ఉద్భవించి వ్యాపిస్తుంది.

జీవేశ్వరాదిరూపేణ విశ్వాకారేణ చాప్యహో। తస్యామపి ప్రలీనాయాం కూటస్థఞ్చ యదేకలమ్ ।। ౪౨.

జీవుడు, ఈశ్వరుడు, విశ్వం రూపాల్లో, అవి లయమైనా, మారని పరమాత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతాడు.

భవద్భిరేవం నిర్ణీతం తత్తథైవ న సంశయః। తథాపి మమ జిజ్ఞాసా వర్త్తతే కేవలం హృది ।। ౪౨.

మీరు చెప్పినది అక్షరాలా నిజమేనని నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. అయినా నా హృదయంలో ఇంకా తెలుసుకోవాలనే కోరిక మిగిలి ఉంది.

అతోఽపి పరమం కిఞ్చిద్వర్త్తతే కిల వా న వా। తద్వదన్తు మహాభాగా భవన్తస్తత్త్వదర్శనాః ।। ౪౨.

ఇదికన్నా గొప్పది ఇంకేదైనా ఉందా లేదా? మీరు నిజాన్ని చూచిన మహానుభావులు, దయచేసి దానిని వివరించండి.

యచ్ఛ్రవః ఫలమేవేహ జనుషో మే కృతార్థతా। ఏవం బ్రువన్తమనఘం వ్యాసం సత్యవతీసుతమ్। సాధు సాధ్వితి సఙ్కీర్త్య ప్రత్యూచు ర్నిగమా వచః ।। ౪౨.

ఇది వినడమే నాకు ఫలితం, నా జన్మ ధన్యమైంది. సత్యవతీ కుమారుడైన వ్యాసుడు ఇలా నిర్దోషంగా చెప్పగానే, అందరూ 'బాగు చెప్పారు, బాగు చెప్పారు' అని ప్రశంసించి, వేద వాక్యాలను పలికారు.

వేదా ఊచుః ।। సాధు సాధు మహాప్రాజ్ఞా విష్ణురాత్మా శరీరిణామ్। అజోఽపి జన్మ సమ్పద్య లోకానుగ్రహమీహసే ।। ౪౨.

వేదాలు ఇలా అన్నారు: 'బాగు చెప్పారు, బాగు చెప్పారు మహాజ్ఞానీ! విష్ణువు సమస్త జీవుల ఆత్మ. జన్మ లేనివాడైనా, లోకాలకు మేలు చేయాలని జన్మిస్తావు.'

అన్యథా తే న ఘటతే సంసారకర్మ్మబన్దనమ్। అస్పృష్టో మాయయా దేవ్యా కదాచిజ్జ్ఞానగూహయా ।। ౪౨.

ఇలా కాకపోతే, నీకు సంసార కర్మల బంధం ఉండదు. దేవీ మాయ తాకని వాడవు, ఎప్పుడో జ్ఞాన గుహలో దాగిపోతావు.

బిభర్షి స్వేచ్ఛయా రూపం స్వేచ్ఛయైవ నిగూహసే। అస్మత్సమ్మత ఏవార్థో భవతా సమ్ప్రదర్శితః ।। ౪౨.

నీవు నీ ఇష్టానుసారం రూపాలు ధరించగలవు, నీ ఇష్టానుసారమే దాచిపెట్టగలవు. నీవు చూపిన అర్థం మాకు కూడా అర్థమైనదే.

పురాణేష్వితిహాసేషు సూత్రేష్వపి చ నైకధా। అక్షరం బ్రహ్మ పరమం సర్వకారణకారణమ్ ।। ౪౨.

పురాణాలు, ఇతిహాసాలు, సూత్రాలలో ఎన్నో విధాలుగా, నశించని పరబ్రహ్మ, సమస్త కారణాలకు కారణమైనదని చెప్పబడింది.

తస్యాత్మనోఽప్యాత్మ భావతయా పుష్పస్య గన్ధవత్। రసవద్వా స్థితం రూపమవేహి పరమం హి తత్ ।। ౪౨.

ఆ ఆత్మలో, పువ్వులో పరిమళం ఉన్నట్లూ, నీటిలో రుచి ఉన్నట్లూ, పరమమైన రూపం ఉంటుంది. అదే అత్యున్నతమని తెలుసుకో.

అనుభూతం తదస్మాభిర్జాతే ప్రాకృతికే లయే। అక్షరాత్పరతస్తస్మాద్యత్పరం కేవలో రసః । న చ తత్ర వయం శక్తాః శబ్దాతీతే తదాత్మకాః ।। ౪౨.

ప్రకృతి లయ సమయంలో మేము దానిని అనుభవించాము. నశించనిదానికంటే మరింత ఉన్నది, అది పరమమైనది, కేవలం సారమే. కానీ అది మాటలకు అతీతమైనది, మన స్వరూపమైనది కనుక మేము దానిని వివరించలేము.

అత ఊర్ద్ధ్వం ప్రవక్ష్యామి గయామాహాత్మ్యముత్తమమ్। యచ్ఛ్రుత్వా సర్వ్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్రసంశయః ।। ౪౩.

ఇప్పుడే నేను గయా మహాత్మ్యాన్ని వివరించబోతున్నాను. దీన్ని వినినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

సనకాద్యైర్మ్మహాభాగైర్దేవర్షిః స చ నారదః। సనత్కుమారం పప్రచ్ఛ ప్రణమ్య విధిపూర్వ్వకమ్ ।। ౪౩.

సనకాది మహానుభావులు, దేవర్షి నారదుడు, సనత్కుమారుని యథావిధిగా నమస్కరించి ప్రశ్నించారు.

నారద ఉవాచ।। సనత్కుమార మే బ్రూహి తీర్థం తీర్థోత్తమోత్తమమ్। తారకం సర్వభూతానాం పఠతాం శ్రృణ్వతాం తథా ।। ౪౩.

నారదుడు ఇలా అడిగాడు: 'సనత్కుమారా, అన్ని తీర్థాలలో అత్యుత్తమమైన, వినేవారిని, చదివేవారిని సమస్త జీవులను రక్షించే ఆ మహాతీర్థాన్ని నాకు చెప్పు.'

సనత్కుమార ఉవాచ।। వక్ష్యే తీర్థవరం పుణ్యం శ్రాద్ధాదౌ సర్వతారకమ్। గయాతీర్థం సర్వదేశే తీర్థేభ్యోఽప్యధికం శ్రృణు ।। ౪౩.

సనత్కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: 'నేను నీకు అత్యుత్తమమైన పవిత్ర తీర్థాన్ని చెప్పబోతున్నాను. ఇది శ్రాద్ధాది సమయంలో ముక్తిని ఇస్తుంది. అన్ని దేశాలలోని తీర్థాలలో గయా తీర్థం అత్యంత గొప్పదని విను.'

గయాసురస్తపస్తేపే బ్రహ్మణా క్రతవేఽర్థితః। ప్రాప్తస్య తస్య శిరసి శిలాం ధర్మో హ్యధారయత్ ।। ౪౩.

గయాసురుడు తపస్సు చేసి, బ్రహ్మా కోరిక మేరకు యజ్ఞం చేశాడు. అతడికి సిద్ధించినప్పుడు, ధర్ముడు అతని తలపై ఒక రాయి ఉంచాడు.

తత్ర బ్రహ్మాఽకరోద్యాగం స్థితశ్చాపి గదాధరః। ఫల్గుతీర్థాదిరూపేణ నిశ్చలార్థమహర్నిశమ్। గయాసురస్య విప్రేన్ద్రబ్రహ్మాద్యైర్దైవతైః సహ ।। ౪౩.

అక్కడ బ్రహ్మా యజ్ఞం నిర్వహించాడు. గదాధరుడు (విష్ణువు) ఫల్గు తీర్థం రూపంలో, బ్రాహ్మణులూ ఇతర దేవతలతో పాటు, గయాసురుని స్థిరత్వం కోసం రాత్రింబవళ్ళు నిలిచాడు.

కృతయజ్ఞో దదౌ బ్రహ్మా బ్రాహ్మణేభ్యో గృహాదికమ్। స్వేతకల్పే తు వారాహే గయాయాగమకారయత్ ।। ౪౩.

యజ్ఞం పూర్తయిన తర్వాత, బ్రహ్మా బ్రాహ్మణులకు ఇళ్ళు మొదలైన దానాలు ఇచ్చాడు. శ్వేత కల్పంలో, వరాహ కాలంలో, గయా యాగాన్ని నిర్వహించించాడు.

గయానామ్నా గయా ఖ్యాతా క్షేత్రం బ్రహ్నమభికాంక్షితమ్। కాంక్షన్తి పితరః పుత్రాన్నరకాద్భయభీరవః ।। ౪౩.

గయా అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన ఆ క్షేత్రాన్ని బ్రహ్మా కోరుకున్నాడు. నరక భయంతో పితృదేవతలు తమ కుమారులు అక్కడికి వెళ్లాలని ఆశపడతారు.

గయాం యాస్యతి యః పుత్రః స నస్త్రాతా భవిష్యతి। గయాప్రాప్తం సుతం దృష్ట్వా పితౄణాముత్సవో భవేత్। పద్భ్యామపి జలం స్పృష్ట్వా సోఽస్మభ్యం కిం న దాస్యతి ।। ౪౩.

గయాకు వెళ్లే కుమారుడు మాకు రక్షకుడవుతాడు. గయా చేరిన కుమారుని చూసినప్పుడు పితృదేవతలకు పండుగలా ఉంటుంది. అతను కాళ్లతో నీటిని తాకినప్పటికీ, మాకు మోక్షం ఇవ్వకుండా ఉంటాడా?