వాయుపురాణమ్

యశ్చేదం శ్రావయేచ్ఛ్రాద్ధే బ్రాహ్మణాన్పాదమన్తతః। అక్షయం సార్వకామీయం పితౄంస్తచ్చోపతిష్ఠతి ।। ౪౧.

శ్రాద్ధంలో బ్రాహ్మణులకు ఈ పురాణాన్ని, కనీసం ఒక పాదాన్ని అయినా చదివిస్తే, పితృదేవతలు అక్షయమైన, అన్ని కోరికలు తీరే ఫలితాలను పొందుతారు.

యస్మాత్పురా హ్యనన్తీదం పురాణం తేన చోచ్యతే। నిరుక్తమస్య యో వేద సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే ।। ౪౧.

ఈ పురాణం అనంతమైనదిగా ఉండటం వల్లే దీనికి 'పురాణం' అనే పేరు వచ్చింది. దీని అర్థాన్ని తెలుసుకున్నవాడు అన్నిపాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు.

తథైవ త్రిషు వర్ణేషు యే మనుష్యాః ప్రధానతః। ఇతిహాసమిమం శ్రుత్వా ధర్మాయ విదధే మతిమ్ ।। ౪౧.

మూడు వర్ణాలలో ముఖ్యంగా ఎవరు ఈ ఇతిహాసాన్ని వినుతారో, వారు ధర్మాన్ని ఆలోచించడానికి మనసు పెట్టుతారు.

యావన్త్యస్య శరీరేషు రోమకూపాణి సర్వశః। తావత్కోటి సహస్రాణి వర్షాణాం దివి మోదతే। బ్రహ్మసాయుజ్యగో భూత్వా దైవతైః సహ మోదతే ।। ౪౧.

తన శరీరంలో ఉన్న ప్రతి రోమకూపానికి ఒక కోటి సహస్ర సంవత్సరాలు స్వర్గంలో ఆనందిస్తాడు. తరువాత బ్రహ్మతో ఏకత్వాన్ని పొంది, దేవతలతో కలిసి సంతోషంగా ఉంటాడు.

సర్వ్వపాపహరం పుణ్యం పవిత్రఞ్చ యశస్వి చ। బ్రహ్మా దదౌ శాస్త్రమిదం పురాణం మాతరిశ్వనే ।। ౪౧.

అన్ని పాపాలను తొలగించే, పుణ్యదాయకమైన, పవిత్రమైన, కీర్తివంతమైన ఈ పురాణ శాస్త్రాన్ని బ్రహ్మ దేవుడు పురాతన కాలంలో మాతరిశ్వనునికి ఇచ్చాడు.

తస్మాచ్చోశనసా ప్రాప్తం తస్మాచ్చాపి బృహస్పతిః। బృహస్పతిస్తు ప్రేవాచ సవిత్రే తదనన్తరమ్ ।। ౪౧.

ఆ మాతరిశ్వనుని నుండి ఉశనుడు పొందాడు, అతని నుండి బృహస్పతి పొందాడు. ఆ తరువాత బృహస్పతి సవిత్రునికి చెప్పాడు.

సవితా మృత్యవే ప్రాహ మృత్యుశ్చేన్ద్రాయ వై పునః। ఇన్ద్రశ్చాపి వసిష్ఠాయ సోఽపి సారస్వతాయ చ ।। ౪౧.

సవితృ దేవుడు మృత్యువుకు చెప్పాడు, మృత్యువు మళ్లీ ఇంద్రునికి చెప్పాడు. ఇంద్రుడు వశిష్ఠునికి, వశిష్ఠుడు సారస్వతునికి చెప్పాడు.

సారస్వతస్త్రిధామ్నే చ త్రిధామా చ శరద్వతే। శరద్వతస్త్రివిష్టాయ సోఽన్తరిక్షాయ దత్తవాన్ ।। ౪౧.

సారస్వతుడు త్రిధామునికి, త్రిధాముడు శరద్వతునికి, శరద్వతుడు త్రివిష్టునికి, త్రివిష్టుడు అంతరిక్షునికి ఇచ్చాడు.

వర్షిణే చాన్తరిక్షో వై సోఽపి త్రయ్యారుణాయ చ। త్రయ్యారుణో ధనఞ్జయే స చ ప్రాదాత్కృతఞ్జయే ।। ౪౧.

అంతరిక్షుడు వర్షిణికి, వర్షిణి త్రయ్యారుణునికి, త్రయ్యారుణుడు ధనంజయునికి, ధనంజయుడు కృతంజయునికి ఇచ్చాడు.

కృత ఞ్జయాత్తృణఞ్జయో భరద్వాజాయ సోఽప్యథ। గౌతమాయ భరద్వాజః సోఽపి నిర్య్యన్తరే పునః ।। ౪౧.

కృతంజయుని నుండి తృణంజయుడు పొందాడు, అతడు భరద్వాజునికి ఇచ్చాడు. భరద్వాజుడు గౌతమునికి, గౌతముడు తిరిగి నిర్యంతరునికి ఇచ్చాడు.

నిర్యన్తరస్తు ప్రోవాచ తథా వాజశ్రవాయ చ। స దదౌ సోమశూష్మాయ స దదౌ తృణబిన్దవే ।। ౪౧.

నిర్యంతరుడు వాజశ్రవసునికి చెప్పాడు, వాజశ్రవసుడు సోమశూష్మునికి ఇచ్చాడు, సోమశూష్ముడు తృణబిందువుకు ఇచ్చాడు.

తృణబిన్దుస్తు దక్షాయ దక్షః ప్రోవాచ శక్తయే। శక్తేః పరాశరశ్చాపి గర్భస్థః శ్రుతవానిదమ్ ।। ౪౧.

తృణబిందువు దక్షునికి ఇచ్చాడు, దక్షుడు శక్తికి చెప్పాడు. శక్తి నుండి పరాశరుడు గర్భంలో ఉండగానే ఈ పురాణాన్ని వినాడు.

పరాశరాజ్జాతుకర్ణస్తస్మాద్ద్వైపాయనః ప్రభుః। ద్వైపాయనాత్పునశ్చాపి మయా ప్రాప్తం ద్విజోత్తమాః ।। ౪౧.

పరాశరుని నుండి జాతుకర్ణుడు, అతని నుండి ద్వైపాయనుడు స్వామి, ద్వైపాయనుని నుండి ఇప్పుడు నేను, ద్విజోత్తములారా, ఈ పురాణాన్ని పొందాను.

శాంశపాయన ఉవాచ ।। మయా వై తత్పునః ప్రోక్తం పుత్రాయామితబుద్ధయే। ఇత్యేవ వాచా బ్రహ్మాదిగురుణా సముదాహృతా ।। ౪౧.

శాంశపాయనుడు ఇలా అన్నాడు — నా కుమారుడైన అమితబుద్ధికి, బ్రహ్మాది గురువు చెప్పినట్లే, నేను ఇదే మాటలను మళ్లీ వివరంగా చెప్పాను.

నమస్కార్య్యశ్చ గురవః ప్రయత్నేన మనీషిభిః। ధన్యం యశస్యమాయుష్యం పుణ్యం సర్వార్థసాధకమ్ ।। ౪౧.

పండితులు తమ గురువులకు శ్రద్ధగా నమస్కరించాలి. అలా చేస్తే ధన్యం, కీర్తి, దీర్ఘాయువు, పుణ్యం, అన్ని కార్యసిద్ధులు కలుగుతాయి.

పాపఘ్నం నియమేనేదం శ్రోతవ్యం బ్రాహ్మణైః సదా। నాశుచౌ నాపి పాపాయ నాప్యసంవత్సరోషితే ।। ౪౧.

ఈ ఉపదేశాన్ని బ్రాహ్మణులు నియమంతో ఎప్పుడూ వినాలి. ఇది పాపాలను తొలగిస్తుంది. కానీ అపవిత్రులకు, పాపులకు, సంవత్సరాన్ని పూర్తిచేయని వారికి చెప్పకూడదు.

నాశ్రద్దధానావిదుషే నాపుత్రాయ కథఞ్చన। నాహితాయ ప్రదాతవ్యం పవిత్రమిదముత్తమమ్ ।। ౪౧.

ఈ పవిత్రమైన గొప్ప ఉపదేశాన్ని విశ్వాసం లేనివారికి, అజ్ఞానులకు, సంతానం లేనివారికి, శత్రువులకు ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు.

అవ్యక్తం వై యస్య యోనిం వదన్తి వ్యక్తం దేహం కాలమన్తర్గతఞ్చ । వహ్నిం వక్రం చన్ద్ర సూర్య్యౌ చ నేత్రే దిశః శ్రోత్రే ఘ్రాణమాహుశ్చ వాయుమ్ ।। ౪౧.

ఆయన జననం తెలియని దివ్యమైనది, శరీరం స్పష్టంగా కనిపించేది, కాలం ఆయనలోనే ఉంది. అగ్ని ఆయన నోరు, చంద్రుడు సూర్యుడు ఆయన కళ్ళు, దిక్కులు ఆయన చెవులు, వాయువు ఆయన ముక్కు అని చెబుతారు.

వాయో వేదాంశ్చాన్తరిక్షం శరీరం క్షితిం పాదౌ తారకా రోమకూపాన్ । సర్వాణి చాఙ్గాని తథైవ తాని విద్యాస్సర్వా యస్య పుచ్ఛం వదన్తి ।। ౪౧.

వేదాలు, ఆకాశం ఆయన మాట, భూమి ఆయన పాదాలు, నక్షత్రాలు ఆయన రోమకూపాలు. అలాగే అన్ని అవయవాలు విద్యలు, ఆయన వెన్నెముక అన్నీ జ్ఞానమే అని చెబుతారు.

తం దేవదేవం జననం జనానాం సర్వ్వేషు లోకేషు ప్రతిష్ఠితఞ్చ। వరం వరాణాం వరదం మహేశ్వరం బ్రహ్మాణమాదిం ప్రయతో నమస్యే ।। ౪౧.

ప్రపంచాలన్నిటిలో స్థిరంగా ఉన్న, సర్వజనుల మూలమైన దేవదేవుని, వరప్రదాయిని, మహేశ్వరుడిని, సృష్టికర్తను, ఆదిని నేను భక్తితో నమస్కరిస్తాను.

సూత సూత మహాభాగ త్వయా భగవతా సతా। వ్యాసప్రసాదాధిగతశాస్త్రసమ్బోధనేన చ ।। ౪౨.

సూతా! మహాభాగుడా! నీకు భగవంతుని ఆశీస్సుతో, వ్యాసుని కృప వల్ల లభించిన శాస్త్రజ్ఞానంతో ఈ ఉపదేశాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి.

అష్టాదశపురాణాని సేతిహాసాని చానఘ। ఉపక్రమోపసంహార విధినోక్తాని కృత్స్నశః ।। ౪౨.

పాపరహితుడా! పదహారు పురాణాలు, ఇతిహాసాలు అన్నీ కూడా ప్రారంభం నుండి ముగింపు వరకు యథావిధిగా వివరించబడ్డాయి.

చతుర్దశసహస్రం చ మాత్స్యం ప్రోక్తమతిస్ఫుటమ్। తత్సంఖ్యకం భవిష్యఞ్చ ప్రోక్తం పఞ్చశతాధికమ్ ।। ౪౨.

మత్స్య పురాణం పద్నాలుగు వేల శ్లోకాలుగా స్పష్టంగా చెప్పబడింది. భవిష్య పురాణం కూడా అంతే సంఖ్యలో, ఐదు వందలు అదనంగా ఉంది.

మార్కణ్డేయం మహారమ్యం ప్రోక్తం నవసహస్రకమ్। కథితం బ్రహ్మవైవర్త్తమష్టాదశసహస్రకమ్ ।। ౪౨.

ఆనందదాయకమైన మార్కండేయ పురాణం తొమ్మిది వేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం పదెనిమిది వేల శ్లోకాలుగా వివరించబడింది.

శతోత్తరఞ్చ బ్రహ్మాణ్డం సూర్యసంఖ్యాసహస్రకమ్ । అథ భాగవతం దివ్యమష్టాదశసహస్రకమ్ ।। ౪౨.

బ్రహ్మాండ పురాణం వంద అధ్యాయాలు, సూర్యుని సంఖ్యకు సమానమైన వెయ్యి శ్లోకాలుగా ఉంది. దివ్యమైన భాగవత పురాణం పదెనిమిది వేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది.

సహస్రాణి దశైవోక్తం పురాణం బ్రహ్మనామకమ్। అయుతశ్లోకఘటితం పురాణం వామనాభిధమ్ ।। ౪౨.

బ్రహ్మ పురాణం పది వేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది. వామన పురాణం కూడా పది వేల శ్లోకాలుగా ఉంది.

తథైవాయుత సంఖ్యాతం షట్శతాధికమాదికమ్। త్రయోవింశతిసాహస్రమనిలం తద్గతం శుభమ్ ।। ౪౨.

అదేవిధంగా, ఆదిపురాణం పది వేల ఆరు వందల శ్లోకాలుగా ఉంది. అనిల పురాణం ముప్పై మూడు వేల శ్లోకాలతో పుణ్యమైనది.

త్రయోవింశతిసాహస్రం నారదీయముదాహృతమ్ । ఏకోనవింశసాహస్రం వైనతేయముదాహృతమ్ ।। ౪౨.

నారద పురాణం ముప్పై మూడు వేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది. వైనతేయ పురాణం తొమ్మిది వేల శ్లోకాలతో ఉంది.

సహస్రపఞ్చపఞ్చాశత్ప్రోక్తం పాద్మం సువిస్తరమ్। సప్తదశసహస్రన్తు కూర్మం ప్రోక్తం మనోహరమ్ ।। ౪౨.

విస్తృతమైన పద్మ పురాణం యాభై ఐదు వేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది. ఆకర్షణీయమైన కూర్మ పురాణం పదిహేడు వేల శ్లోకాలుగా ఉంది.