వాయుపురాణమ్

మహతా తపసా యుక్తా మేరుపృష్ఠే మహౌజసః। బ్రహ్మాదిభిస్తే జనితా దక్షేణైవ చ ధీమతా ।। ౩౮.

వారు గొప్ప తపస్సుతో, మహా శక్తితో మేరు పర్వతంపై ఉన్నారు. బ్రహ్మా మొదలైన వారు, అలాగే జ్ఞానవంతుడైన దక్షుడు వారిని సృష్టించారు.

మహర్లోకగతావృత్య భవిష్యా మేరుమాశ్రితాః। మహాభావాత్తు తే పూర్వం జజ్ఞిరే చాక్షుషేఽన్తరే ।। ౩౮.

వారు మహర్లోకాన్ని చేరి, భవిష్యత్తులో మేరు పర్వతాన్ని ఆశ్రయిస్తారు. వారి గొప్ప స్వభావం వల్ల, వారు ముందుగా చాక్షుషమంతరంలో జన్మించారు.

ఋషయ ఊచుః।। దక్షేణ జనితాః పుత్రాః కన్యాయామాత్మనః కథమ్। భవేత్తు బ్రహ్మణశ్చైవ ధర్మేణ చ మహాత్మనః ।। ౩౮.

ఋషులు ఇలా అడిగారు: దక్షుడు తన కుమార్తెలో తన కుమారులను ఎలా కనుగొన్నాడు? అలాగే బ్రహ్మా, మహాత్ముడైన ధర్ముడు కూడా ఎలా కనుగొన్నారు?

సూత ఉవాచ।। అతో భవిష్యాన్ వక్ష్యామి సావర్ణమనవస్తు యే। తేషాం జన్మ ప్రభావఞ్చ నమస్కృత్య ప్రచేతసే ।। ౩౮.

సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: నేను భవిష్యత్తులో ఉండే సావర్ణ మనువుల జన్మ, శక్తి గురించి, ప్రచేతసునికి నమస్కరించి వివరంగా చెబుతాను.

వైవస్వతే హ్యుపస్పృష్టే కిఞ్చిచ్ఛిష్టే చ చాక్షుషే। జజ్ఞిరే మనవస్తే హి భవిష్యానాగతాన్తరే ।। ౩౮.

వైవస్వత మన్వంతరం పూర్తవుతున్నప్పుడు, ఇంకా కొంత చాక్షుషమంతరం మిగిలి ఉండగా, భవిష్యత్తులో వచ్చే మనువులు జన్మిస్తారు.

ప్రాచేతసస్య దక్షస్య దౌహిత్రా మనవస్తు యే। సావర్ణా నామతః పఞ్చ చత్వారః పరమర్షిజాః ।। ౩౮.

ప్రచేతసుడైన దక్షుడి మనవళ్లు అయిన మనువులు, సావర్ణ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందారు. వారిలో ఐదుగురు, నలుగురు పరమ ఋషుల నుండి పుట్టారు.

సంజ్ఞాపుత్రస్తు సావర్ణ ఏకో వైవస్వతస్తథా। జ్యేష్ఠః సంజ్ఞాసుతో నామ మనుర్వైవస్వతః ప్రభుః ।। ౩౮.

సావర్ణుడు సంజ్ఞ కుమారుడు, అలాగే వైవస్వతుడు కూడా. వారిలో పెద్దవాడు సంజ్ఞ కుమారుడైన వైవస్వత మనువు ప్రభువు.

వైవస్వతేఽన్తరే ప్రాప్తే సముత్పత్తిస్తయోః శుభా। చతుర్ద్దశైతే మనవః కీర్త్తితాః కీర్త్తివర్ద్ధనాః ।। ౩౮.

వైవస్వత మన్వంతరం వచ్చినప్పుడు, వారి మంగళకరమైన జననం జరుగుతుంది. ఈ పద్నాలుగు మనువులు కీర్తిని పెంచేవారు, లోకంలో ప్రసిద్ధులు.

వేదే శ్రుతౌ పురాణే చ సర్వే తే ప్రభవిష్ణవః। ప్రజానాం పతయః సర్వే భూతానాం పతయః స్థితాః ।। ౩౮.

వేదాలలో, శ్రుతిలో, పురాణాలలో వీరు అందరూ ప్రభావంతులుగా చెప్పబడ్డారు. వీరే అన్ని ప్రజల పాలకులు, సమస్త భూతాల అధిపతులు.

తైరియం పృథివీ సర్వా సప్తద్వీపా సపర్వతా। పూర్ణం యుగసహస్రం వై పరిపాల్యా నరేశ్వరైః ।। ౩౮.

వీరే ఈ భూమిని, ఏడు ద్వీపాలతో, పర్వతాలతో కూడినదాన్ని, యుగసహస్రం పాటు నరపతులతో పరిరక్షిస్తారు.

ప్రజాభిస్తపసా చైవ విస్తరం తేషు వక్ష్యతే। చతుర్ద్దశైవ తే జ్ఞేయాః సర్గాః స్వాయమ్భువాదయః ।। ౩౮.

వారి సంతానం, తపస్సు గురించి విస్తృతంగా వివరించబడుతుంది. ఈ పద్నాలుగు సృష్టులు, స్వాయంభువుడు మొదలుకొని, తెలుసుకోవలసినవే.

మన్వన్తరాధికారేషు వర్తన్తే చ సకృత్ సకృత్। వినివృత్తాధికారాస్తే మహర్లోకం సమాశ్రితాః ।। ౩౮.

ప్రతి మన్వంతరాధికారంలో వారు మళ్లీ మళ్లీ ఉంటారు. వారి అధికార కాలం ముగిసిన తర్వాత, వారు మహర్లోకాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.

సమతీతాస్తు యే తేషామష్టౌ షష్ఠాస్తథాపరే। పూర్వేషు సామ్ప్రతశ్చాయం శాన్తిర్వైవస్వతః ప్రభుః ।। ౩౮.

వారి మధ్య గతించినవారు ఎనిమిది, మిగతా ఆరు వేరే వారు. గతంలోనూ, ఇప్పుడూ, ఈ శాంతి వైవస్వతుడికి చెందింది.

యే శిష్టాస్తాన్ ప్రవక్ష్యామి సహ దేవర్షిదానవైః। సహ ప్రజానిసర్గేణ సర్వ్వాంస్త్వనాగతాన్ ద్విజాన్ ।। ౩౮.

ఇప్పటికీ మిగిలినవారిని, దేవర్షులు, దానవులతో పాటు, సంతాన సృష్టితో కూడి, భవిష్యత్తులో వచ్చే ద్విజులను నేను వివరంగా చెబుతాను.

వైవస్వతనిసర్గేణ తేషాం జ్ఞేయస్తు విస్తరః। అన్యూనా నాతిరిక్తాస్తే యస్మాత్ సర్వ్వే వివస్వతః ।। ౩౮.

వైవస్వతుని సృష్టిలో, వారి వివరాలు తెలుసుకోవాలి. ఎవ్వరూ తక్కువ కాదు, ఎక్కువ కూడా కాదు, అందరూ వివస్వతుని వంశంలోనే.

పునరుక్తా బహుత్వాత్తు వక్ష్యే న తేషు విస్తరమ్। మన్వన్తరేషు భావ్యేషు భూతేష్వపి తథైవ చ ।। ౩౯.

పునరుక్తి, విస్తారంగా ఉన్నందున, నేను వాటి వివరాలు చెప్పను. భవిష్యత్తు మన్వంతరాలలోను, భూతాలలోను కూడా అదే విధంగా ఉంటుంది.

కులే కులే నిసర్గాంస్తు తస్మాద్భూయో విభాగశః । తేషామేవ హి శిష్టార్థం విస్తరేణ క్రమేణ చ ।। ౩౯.

ప్రతి వంశంలో సృష్టులు మరింత విభాగంగా వివరించబడతాయి. మిగిలినవారి కోసం, వారి వివరాలు క్రమంగా చెప్పబడతాయి.

దక్షస్య కన్యా ధర్మిష్ఠా సువ్రతా నామ విశ్రుతా। సర్వకన్యావశిష్టా తు శ్రేష్ఠా ధర్మపరా సుతా। గృహీత్వా తాం పితా కన్యాం జగామ బ్రహ్మణోఽన్తికే ।। ౩౯.

దక్షుని కుమార్తె ధర్మిష్ఠ అనే పేరు గలది, సద్గుణాలకూ, వ్రతాలకు కట్టుబడినది. మిగిలిన అందరు కుమార్తెలలో ఆమె ఉత్తమురాలు, ధర్మానికి పరాయణురాలు. దక్షుడు తన కుమార్తెను తీసుకొని బ్రహ్మదేవుని వద్దకు వెళ్లాడు.

వైరాజస్తముపాసీనం ధర్మేణ చ భవేన చ। భవధర్మసమీపస్థం దక్షం బ్రహ్మాభ్యభాషత ।। ౩౯.

వైరాజుడు ధర్ముడు, భవుడు దగ్గర కూర్చొని ఉండగా, దక్షుడు కూడా అక్కడ ఉండగా, బ్రహ్మదేవుడు వారిని ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.

దక్ష కన్యా తవేయం వై జనయిష్యతి సువ్రతా। చతురో వై మనూన్ పుత్రాంశ్చాతుర్వర్ణ్యకరాఞ్ఛుభాన్ ।। ౩౮.

బ్రహ్మదేవుడు దక్షునితో ఇలా అన్నాడు: 'నీ కుమార్తె సువ్రత, నలుగురు మను కుమారులను కనబోతుంది. వారు నాలుగు వర్ణాలను స్థాపించి, శుభకరులు అవుతారు.'

బ్రహ్మణో వచనం శ్రుత్వా దక్షో ధర్మో భవస్తదా। తాం కన్యాం మనసా జగ్ముస్త్రయస్తే బ్రహ్మణా సహ ।। ౩౮.

బ్రహ్మదేవుని మాటలు విని, దక్షుడు, ధర్ముడు, భవుడు, బ్రహ్మతో కలిసి ఆ కుమార్తెను మనసారా ఆలోచించారు.

సత్యాభిధ్యాయినాం తేషాం సద్యః కన్యా వ్యజాయత। సదృశానురూపాంస్తేషాం చతురో వై కుమారకాన్ ।। ౩౮.

వారి సత్యమైన ధ్యానం వల్ల ఆ కుమార్తె వెంటనే నలుగురు కుమారులను ప్రసవించింది. ఆ పిల్లలు తమ తమ తండ్రులకు సమానంగా ఉండేవారు.

సంసిద్ధాః కార్యకరణే సమ్భూతాస్తే శ్రియాన్వితః। ఉపభోగసమర్థైశ్చ సద్యోజాతైః శరీరకైః ।। ౩౮.

వారు కార్యసిద్ధిలో, సృష్టిలో నిపుణులు, ఐశ్వర్యంతో కూడినవారు, అనుభవానికి తగిన శరీరాలతో, వెంటనే జన్మించినవారు.

తే దృష్ట్వా తాన్ స్వయమ్బుద్ధ్వా బ్రహ్మా వ్యాహాహిణస్తదా। సంరబ్ధా వై వ్యకర్షన్త మమ పుత్రో మమేత్యుత ।। ౩౮.

వారిని చూసి, తనవారని తెలుసుకున్న బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంగా మాట్లాడగా, వారు ఉత్సాహంగా 'ఇతడు నా కుమారుడు, ఇతడు నాదే' అని చెప్పుకున్నారు.

అభిధ్యానాన్మనోత్పన్నానూచుర్వై తే పరస్పరమ్। యో యస్య వపుషా తుల్యో భజతాం స తు తం సుతమ్ ।। ౩౮.

వారు పరస్పరం ఇలా అన్నారు: 'మన ధ్యానం వల్ల పుట్టినవారు, ఎవరు ఎవరి రూపానికి తగినవారో, వారు వారిని కుమారులుగా స్వీకరించాలి.'

యస్య యః సదృశశ్చాపి రూపే వీర్య చ నామతః। తం గృహ్ణాతు సుభద్రం వో వర్ణతో యస్య యః సమః ।। ౩౮.

ఎవరి రూపానికి, శక్తికి, పేరుకు తగినవాడు ఎవరో, వారు వారిని మంచి కుమారులుగా, వర్ణానికి తగినవారిగా తీసుకోవాలి.

ధ్రువం రూపం పితుః పుత్రః సోఽనురుధ్యతి సర్వదా। తస్మాదాత్మసమః పుత్రః పితుర్మాతుశ్చ జాయతే ।। ౩౮.

పిల్లవాడు ఎప్పుడూ తండ్రి రూపాన్ని అనుసరిస్తాడు. అందుకే, పిల్లలు తండ్రికి, తల్లికీ సమానంగా పుడతారు.

ఏవం తే సమయం కృత్వా సవర్ణాన్ జగృహుః సుతాన్। యస్మాత్ సవర్ణాస్తేషాం వై బ్రహ్మాదీనాం కుమారకాః ।। ౩౮.

ఇలా వారు ఒప్పందం చేసుకుని, తమ వర్ణానికి తగిన కుమారులను తీసుకున్నారు. అందువల్ల బ్రహ్మ మొదలైనవారి కుమారులు అందరూ ఒకే వర్ణానికి చెందినవారు అయ్యారు.

సవర్ణా మనవస్తస్మాత్ సవర్ణత్వం హి తే యతః। మననాన్మాననాచ్చైవ తస్మాత్తే మనవః స్మృతాః ।। ౩౮.

అందుకే మను వంశస్థులు ఒకే వర్ణానికి చెందినవారు. వారు ఆలోచనతో, గౌరవంతో మను అని పిలవబడతారు.