వాయుపురాణమ్

అనాథా హి పరిత్రస్తా వార్త్తాముత్సృజ్య దుఃఖితాః। త్యక్త్వా పురాణి గ్రామాంశ్చ భవిష్యన్తి వనౌకసః ।। ౩౭.

ఆపదలో, భయంతో, దిక్కులేక, జీవనోపాధిని వదిలేసి, పాత గ్రామాలు విడిచిపెట్టి, వారు అరణ్యాలలో నివసించేవారవుతారు.

ఏవం నృపేషు నష్టేషు ప్రజాస్త్యక్త్వా గృహాణి తు। నష్టే స్నేహే దురాపన్నా భ్రష్టస్నేహాః సుహృజ్జనాః ।। ౩౭.

ఇలా రాజులు లేనప్పుడు, ప్రజలు ఇళ్లను వదిలి, అనురాగం కోల్పోయి, కష్టాల్లో పడతారు; స్నేహితుల మధ్య ప్రేమ బంధాలు తెగిపోతాయి.

వర్ణాశ్రమపరిభ్రష్టాః సఙ్కరం ఘోరమాస్థితాః। సరిత్పర్వతసేవిన్యో భవిష్యన్తి ప్రజాస్తదా ।। ౩౭.

వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు విడిచిపెట్టి, కలయికతో కలవరపడి, ప్రజలు నదులు, కొండలు దగ్గర నివసించేవారవుతారు.

సరితః సాగరానూపాన్ సేవన్తే పర్వతాని చ। అఙ్గాన్ కలిఙ్గాన్ వఙ్గాంశ్చ కాశ్మీరాన్ కాశికోశలాన్ ।। ౩౭.

వారు నదులు, సముద్రతీరాలు, కొండలు, అలాగే అంగ, కలింగ, వంగ, కాశ్మీరు, కాశి, కోశల ప్రాంతాల్లో సంచరిస్తారు.

ఋషికాన్తగిరిద్రోణీః సంశ్రయిష్యన్తి మానవాః। కృత్స్నం హిమవతః పృష్ఠం కూలం చ లవణామ్భసః ।। ౩౭.

ఋషుల కొండల లోయలు, హిమవంతం మొత్తం, ఉప్పు నీటి తీరాలు—ఇవి అన్నిటిలోను మనుషులు ఆశ్రయం పొందుతారు.

అరణ్యాన్యభిపత్స్యన్తి హ్యార్య్యా మ్లేచ్ఛజనైః సహ। మృగైర్మీనైర్విహఙ్గైశ్చ శ్వాపదైస్తక్షుభిస్తథా। మధుశాకఫలైర్మూలైర్వర్త్తయిష్యన్తి మానవాః ।। ౩౭.

ఆర్యులు మ్లేచ్ఛులతో కలిసి అడవుల్లోకి వెళ్తారు; అడవి జంతువులు, చేపలు, పక్షులు, క్రూరమృగాలతో పాటు, తేనె, ఆకులు, పండ్లు, కందులతో జీవనం సాగిస్తారు.

చీరం పర్ణఞ్చ వివిధం వల్కలాన్యజినాని చ। స్వయం కృత్వా వివత్స్యన్తి యథా మునిజనాస్తథా ।। ౩౭.

వివిధ రకాల చెక్కబట్టలు, ఆకులు, చర్మాలు తామే తయారు చేసుకుని, మునులు ఎలా ఉంటారో అలా జీవిస్తారు.

బీజాన్నాని తథా నిమ్నేస్వీహన్తః కాష్ఠశఙ్కుభిః। అజైడకం ఖరోష్ట్రఞ్చ పాలయిష్యన్తి యత్నతః ।। ౩౭.

తక్కువ ప్రదేశాల్లో గింజలు వేసి పంటలు పెంచుతారు; మేకలు, గొర్రెలు, గాడిదలు, ఒంటెలను జాగ్రత్తగా పెంచుతారు.

నదీర్వత్స్యన్తి తోయార్థే కూలమాశ్రిత్య మానవాః। పార్థివాన్ వ్యవహారేణ విబాధన్తః పరస్పరమ్ ।। ౩౭.

నీటి కోసం నదికట్టెల వద్ద నివసిస్తూ, పరస్పరం వ్యాపారాల్లో ఒకరినొకరు ఇబ్బంది పెడతారు.

బహుమన్యాః ప్రజాహీనాః శౌచాచారవివర్జితాః। ఏవం భవిష్యన్తి నరాస్తదాధర్మ్మే వ్యవస్థితాః ।। ౩౭.

ప్రతిష్ట ఉన్నా, జనసంఖ్య తక్కువగా, శుచిత్వం, మంచి ఆచరణ లేని వారు, అప్పుడు ధర్మం లేకుండా జీవిస్తారు.

హీనాద్ధీనాంస్తథా ధర్మ్మాన్ ప్రజాః సమనువర్త్తతే। ఆయుస్తదా త్రయోవింశం న కశ్చిదతివర్త్తతే ।। ౩౭.

ప్రజలు తక్కువ, లోపభూయిష్టమైన ధర్మాలను అనుసరిస్తారు; అప్పుడు ఎవ్వరూ ఇరవైమూడు సంవత్సరాల కంటే ఎక్కువ జీవించరు.

దుర్బలా విషయగ్లానా జరయా సంపరిప్లుతాః। పత్రమూలఫలాహారాశ్చీరకృష్ణాజినామ్బరాః ।। ౩౭.

బలహీనంగా, ఇంద్రియ సుఖాల్లో అలసిపోయి, వృద్ధాప్యంతో బాధపడుతూ, ఆకులు, కందులు, పండ్లను తింటూ, చెక్కబట్టలు, కృష్ణమృగ చర్మాలు ధరించి ఉంటారు.

వృత్త్యర్థమభిలిప్సన్తశ్చరిష్యన్తి వసున్ధరామ్। ఏతత్కాలమనుప్రాప్తాః ప్రజాః కలియుగాన్తకే ।। ౩౭.

జీవిక కోసం భూమి మీద సంచరిస్తారు; ఈ కాలానికి వచ్చిన ప్రజలు కలియుగాంతంలో ఉంటారు.

క్షీణే కలియుగే తస్మిన్ దివ్యే వర్షసహస్రకే। నిఃశేషాస్తు భవిష్యన్తి సార్ద్ధం కలియుగేన తు। ససన్ధ్యాంశే తు నిఃశేషే కృతం వై ప్రతిపత్స్యతే ।। ౩౭.

ఆ కలియుగం పూర్తయిన తర్వాత, ఆ దివ్యమైన వెయ్యేళ్లలో, కలియుగంతో పాటు అందరూ నశిస్తారు; సంధ్యా భాగం పూర్తిగా ముగిసినప్పుడు, కృతయుగం తిరిగి ప్రారంభమవుతుంది.

యదా చన్ద్రశ్చ సూర్య్యశ్చ తథా తిష్యబృహస్పతీ। ఏకరాత్రే భరిష్యన్తి తదా కృతయుగం భవేత్ ।। ౩౭.

చంద్రుడు, సూర్యుడు, తిష్యబృహస్పతి ఒకే రాత్రిలో ఉంటే, అప్పుడు కృతయుగం ప్రారంభమవుతుంది.

ఏష వంశక్రమః కృత్స్నం కీర్తితో వో యథాక్రమమ్। అతీతా వర్త్తమానాశ్చ తథైవానాగతాశ్చ యే ।। ౩౭.

ఈ వంశక్రమం మొత్తం, గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు—అన్నీ మీకు క్రమంగా వివరించబడింది.

మహాదేవాభిషేకాత్తు జన్మ యావత్పరిక్షితః। ఏతద్వర్షసహస్రన్తు జ్ఞేయం పఞ్చాదశదుత్తరమ్ ।। ౩౭.

మహాదేవుని అభిషేకం నుండి పరిక్షిత్తు జననం వరకు, ఈ వెయ్యి పదిహేను సంవత్సరాలు గుర్తుంచుకోవాలి.

ప్రమాణం వై తథా చోక్తం మహాపద్మాన్తరం చ యత్। అన్తరం తచ్ఛతాన్యష్టౌ షట్‌త్రింశచ్చ సమాః స్మృతాః ।। ౩౭.

ప్రమాణం ఎలా చెప్పారో అలాగే, మహాపద్మ మధ్య కాలాన్ని కూడా వివరించారు. ఆ మధ్య కాలం నూరైనాలుగు సంవత్సరాలు అని గుర్తించాలి.

ఏతత్కాలాన్తరం భావ్యా అన్ధ్రాన్తా యే ప్రకీర్త్తితాః। భవిష్యైస్తత్ర సఙ్ఖ్యాతాః పురాణజ్ఞైః శ్రుతర్షిభిః ।। ౩౭.

ఈ కాలవ్యవధిని 'ఆంధ్రాంత' అని పిలవబడే వారికి వర్తించాలి. వారి సంఖ్యను పురాణాలను తెలిసిన ఋషులు ముందే వివరించారు.

సప్తర్షయస్తదా ప్రాహుః ప్రతీపే రాజ్ఞి వై శతమ్। సప్తవింశైః శతైర్భావ్యా అన్ధ్రాణాం తే త్వయా పునః ।। ౩౭.

ఆ సమయంలో ప్రతీపుడు పాలించే కాలంలో సప్తర్షులు నూరు సంవత్సరాలు ఉన్నారని చెప్పారు. ఆంధ్రుల విషయంలో మళ్లీ ఇరవై ఏడుసార్లు వంద సంవత్సరాలు లెక్కించాలి.

సప్తవింశతిపర్య్యన్తే కృత్స్నే నక్షత్రమణ్డలే। సప్తర్షయస్తు తిష్ఠన్తి పర్యాయేణ శతం శతమ్। సప్తర్షీణాం యుగం హ్యేతద్దివ్యయా సఙ్ఖ్యయా స్మృతమ్ ।। ౩౭.

ఇరవై ఏడుసార్లు పూర్తయ్యే సరికి, మొత్తం నక్షత్ర మండలంలో సప్తర్షులు ఒక్కోసారి వంద సంవత్సరాలు ఉంటారు. ఇదే సప్తర్షుల యుగం అని దేవకాలంలో లెక్కించబడుతుంది.

సా సా దివ్యా స్మృతా షష్టిర్దివ్యాహ్నాశ్చైవ సప్తభిః । తేభ్యః ప్రవర్త్తతే కాలో దివ్యః సప్తర్షిభిస్తు తైః ।। ౩౭.

ఆ దేవకాల యుగాన్ని అరవైతో పాటు ఏడుదివ్యదినాలు అని గుర్తించాలి. ఆ సప్తర్షుల వల్లే ఆ దేవకాల యుగం కొనసాగుతుంది.

సప్తర్షీణాన్తు యే పూర్వా దృశ్యన్తే ఉత్తరాదిశి। తతో మధ్యేన చ క్షేత్రం దృశ్యతే యత్సమం దివి ।। ౩౭.

మునుపటి సప్తర్షులు ఉత్తర దిశలో కనిపిస్తారు. ఆ తరువాత మధ్యభాగంలో ఆకాశంలో సమంగా ఉన్న ప్రాంతం కనిపిస్తుంది.

తేన సప్తర్షయో యుక్తా జ్ఞేయా వ్యోమ్ని శతం సమాః। నక్షత్రాణామృషీణాఞ్చ యోగస్యైతన్నిదర్శనమ్ ।। ౩౭.

అలా ఆ సప్తర్షులు వంద సంవత్సరాలు ఆకాశంలో కలిసివుంటారు. ఇది నక్షత్రాలు, ఋషుల సంయోగానికి సంకేతం.

సప్తర్షయో మఘాయుక్తాః కాలే పారిక్షితే శతమ్। అన్ధ్రాంశే స చతుర్వ్విశే భవిష్యన్తి మతే మమ ।। ౩౭.

సప్తర్షులు మఘా నక్షత్రంతో కలిసినప్పుడు, కొలిచిన కాలంలో వంద సంవత్సరాలు ఉంటారు. ఆంధ్ర భాగంలో ఇరవై నాలుగవదిలో వారు ఉంటారని నా అభిప్రాయం.

ఇమాస్తదా తు ప్రకృతిర్వ్యాపత్స్యన్తి ప్రజా భృశమ్। అనృతోపహతాః సర్వా ధర్మతః కామతోఽర్థతః ।। ౩౭.

అప్పుడు ప్రజలలో స్వభావం బాగా చెడిపోతుంది. ధర్మంలో, కామంలో, అర్థంలో అందరూ అబద్ధంతో బాధపడతారు.

శ్రౌతస్మార్త్తే ప్రశిథిలే ధర్మే వర్ణాశ్రమే తదా। శఙ్కరం దుర్బలాత్మానః ప్రతిపత్స్యన్తి మోహితాః ।। ౩౭.

శ్రౌత, స్మార్త ధర్మాలు, వర్ణాశ్రమ క్రమాలు బలహీనపడినప్పుడు, మోసపోయిన బలహీన మనస్కులు శంకరమతాన్ని స్వీకరిస్తారు.

సంసక్తాశ్చ భవిష్యన్తి శూద్రాః సార్ద్ధం ద్విజాతిభిః। బ్రాహ్మణాః శూద్రయష్టారః శూద్రా వై మన్త్రయోనయః ।। ౩౭.

అప్పుడు శూద్రులు ద్విజాతులతో కలిసిపోతారు. బ్రాహ్మణులు శూద్రుల కోసం యజ్ఞాలు చేస్తారు. శూద్రులే మంత్రాలకు మూలంగా మారతారు.

ఉపస్థాస్యన్తి తాన్ విప్రాస్తదా వై వృత్తిలిప్సవః । లవం లవం భ్రస్యమానాః ప్రజాః సర్వాః క్రమేణ తు ।। ౩౭.

ఆ సమయంలో బ్రాహ్మణులు జీవనోపాధి కోసం వారిని ఆశ్రయిస్తారు. ప్రజలు అందరూ క్రమంగా కొంత కొంతగా పతించిపోతారు.