వాయుపురాణమ్

స్థాపయిష్యన్తి రాజానో నానాదేశేషు తేజసా। విశ్వస్ఫానిర్మహాసత్త్వో యుద్ధే విష్ణుసమో బలీ ।। ౩౭.

రాజులు తమ శౌర్యంతో వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో స్థాపించుకుంటారు. విశ్వస్ఫాని మహా శక్తిశాలి, యుద్ధంలో విష్ణువుతో సమానంగా బలవంతుడు.

విశ్వస్ఫానిర్నరపతిః క్లీబా కృతిరివోచ్యతే। ఉత్సాదయిత్వా క్షత్రన్తు క్షత్రమన్యత్ కరిష్యతి ।। ౩౭.

ఒక రాజు క్షత్రియ వర్గాన్ని నాశనం చేసినా, విశ్వవ్యాప్తమైన సర్పం మళ్లీ పుట్టినట్టు, లేదా ఒక పని తిరిగి సృష్టించబడినట్టు, మరొక కొత్త క్షత్రియ వర్గాన్ని సృష్టిస్తాడు.

దేవాన్ పితౄంశ్చ విప్రాంశ్చ తర్పయిత్వా సకృత్పునః। జాహ్నవీతీరమాసాద్య శరీరం యస్యతే బలీ ।। ౩౭.

ఒకసారి దేవతలు, పితృదేవతలు, బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపర్చిన అనంతరం, బలవంతుడు గంగా తీరం చేరి తన శరీరాన్ని విడిచిపెడతాడు.

సంన్యస్య స్వశరీరన్తు శక్రలోకం గమిష్యతి। నవనాకాస్తు భోక్ష్యన్తి పురీం చమ్పావతీం నృపాః ।। ౩౭.

తన శరీరాన్ని వదిలి, ఇంద్ర లోకానికి వెళ్తాడు; నవనాక వంశానికి చెందిన రాజులు చంపావతి నగరాన్ని ఆనందంగా పాలిస్తారు.

మథురాఞ్చ పురీం రమ్యాం నాగా భోక్ష్యన్తి సప్త వై। అనుగఙ్గం ప్రయాగఞ్చ సాకేతం మగధాంస్తథా। ఏతాఞ్జనపదాన్ సర్వ్వాన్ భోక్ష్యన్తే గుప్తవంశజాః ।। ౩౭.

ఏడు నాగులు మధుర అనే అందమైన నగరాన్ని అనుభవిస్తారు; అలాగే గంగా తీర ప్రాంతాలు, ప్రయాగ, సాకేత, మగధ దేశాలను గుప్త వంశ సంతానులు పాలిస్తారు.

నిషధాన్ యదుకాంశ్చైవ శైశీ తాన్ కాలతోపకాన్। ఏతాఞ్జనపదాన్ సర్వ్వాన్ భోక్ష్యన్తి మణిధాన్యజాః ।। ౩౭.

నిషధులు, యదువంశీయులు, శైశీలు, కాలతోపకులు — ఈ ప్రాంతాలన్నింటినీ మణిధాన్య వంశంలో పుట్టినవారు పాలిస్తారు.

కోశలాంశ్చాన్ధ్రపౌణ్డ్రాంశ్చ తామ్రలిప్తాన్ ససాగరాన్। చమ్పాం చైవ పురీం రమ్యాం భోక్ష్యన్తి దేవరక్షితామ్ ।। ౩౭.

కోశల, ఆంధ్ర, పొండ్ర, సముద్రతీరాన తామ్రలిప్త, అలాగే చంపా అనే అందమైన నగరాన్ని దేవతల రక్షణలో ఉన్నవారు అనుభవిస్తారు.

కాలిఙ్గా మహిషాశ్చైవ మహేన్ద్రనిలయాశ్చ యే। ఏతాఞ్జనపదాన్ సర్వ్వాన్ పాలయిష్యతి వై గుహః ।। ౩౭.

కాలింగులు, మహిషులు, మహేంద్ర పర్వతంలో నివసించే వారు — వీరు అన్నీ ప్రాంతాలను గుహుడు పాలిస్తాడు.

స్త్రీరాష్ట్రం భక్ష్యకాంశ్చైవ భోక్ష్యతే కనకాహ్వయః। తుల్యకాలం భవిష్యన్తి సర్వే హ్యేతే మహీక్షితః ।। ౩౭.

కనకాహ్వయుడు స్త్రీరాష్ట్రాన్ని, భక్ష్యకులను అనుభవిస్తాడు; ఈ రాజులందరూ ఒకే కాలంలో ఉంటారు.

అల్పప్రసాదా హ్యనృతా మహాక్రోధాః హ్యధార్మికాః। భవిష్యన్తీహ యవనా ధర్మతః కామతోఽర్థతః ।। ౩౭.

యవనులు తక్కువ దయగలవారు, అబద్ధాలే చెప్పేవారు, పెద్ద కోపం కలవారు, ధర్మానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించేవారు; వారు ధర్మంలో, కామంలో, ధనంలో కూడా దురాచారులు.

నైవ మూర్ద్ధాభిషిక్తాస్తే భవిష్యన్తి నరాధిపాః। యుగదోషదురాచారా భవిష్యన్తి నృపాస్తు తే ।। ౩౭.

వారు తలపై అభిషేకం చేయించుకున్న రాజులు కారు; కాలదోషం వల్ల దురాచారులు అయిన రాజులుగా ఉంటారు.

స్త్రీణాం బలవధేనైవ హత్వా చైవ పరస్పరమ్। భోక్ష్యన్తి కలిశేషే తు వసుధాం పార్థివాస్తథా ।। ౩౭.

స్త్రీలను బలవంతంగా హత్య చేసి, పరస్పరం కొట్టుకుని, కలియుగం చివరలో రాజులు భూమిని అనుభవిస్తారు.

ఉదితోదితవంశాస్తే ఉదితాస్తమితాస్తథా । భవిష్యన్తీహ పర్యాయే కాలేన పృథివీక్షితః ।। ౩౭.

ఎవరైతే వారి వంశాలు ఎదిగి, మళ్లీ క్షీణిస్తాయో, వారు కాలానుగుణంగా భూమిని పరిపాలిస్తారు.

విహీనాస్తు భవిష్యన్తి ధర్మ్మతః కామతోఽర్థతః। తైర్విమిశ్రా జనపదా మ్లేచ్ఛాచారాశ్చ సర్వశః ।। ౩౭.

వారు ధర్మం, కామం, ధనం లేకుండా ఉంటారు; వారితో కలిసిన దేశాలు మొత్తం మ్లేచ్ఛాచారాలను అనుసరిస్తాయి.

విపర్య్యయేన వర్త్తన్తే నాశయిష్యన్తి వై ప్రజాః। లుబ్ధానృతరతాశ్చైవ భవితారస్తదా నృపాః ।। ౩౭.

వారు క్రమానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించి ప్రజలను నాశనం చేస్తారు; అప్పుడు రాజులు లోభులు, అబద్ధాలలో ఆనందించే వారు అవుతారు.

తేషాం వ్యతీతే పర్యాయే బహుస్త్రీకే యుగే తదా। లవాల్లవం భ్రశ్యమానా ఆయూరూపబలశ్రుతైః ।। ౩౭.

వారి పాలనా కాలం ముగిసిన తర్వాత, ఆ స్త్రీల అధిక్యమైన యుగంలో, ప్రజలు ఆయుష్షు, రూపం, బలం, విద్యలో కొద్దిగా కొద్దిగా తగ్గిపోతారు.

తథా గతాస్తు వై కాష్ఠాం ప్రజాసు జగతీశ్వరాః । రాజానః సమ్ప్రణశ్యన్తి కాలేనోపహతాస్తదా ।। ౩౭.

అలా రాజులు ప్రజల్లో అత్యంత దిగజారిన స్థితికి చేరినప్పుడు, కాల ప్రభావంతో వారు నశించిపోతారు.

కల్కినోపహతాః సర్వే మ్లేచ్ఛా యాస్యన్తి సర్వశః। అధార్మికాశ్చ తేఽత్యర్థం పాషణ్డాశ్చైవ సర్వశః ।। ౩౭.

కళ్కి చేత మ్లేచ్ఛులు అంతా నాశనం చేయబడి, పూర్తిగా వెళ్లిపోతారు; వారు చాలా అధర్ములు, పూర్తిగా పాశండులు.

ప్రనష్టే నృపశబ్దే చ సన్ధ్యాశ్లిష్టే కలౌ యుగే। కింఞ్చిచ్ఛిష్టాః ప్రజాస్తా వై ధర్మ్మే నష్టేఽపరిగ్రహాః ।। ౩౭.

రాజు అనే పదం పోయినప్పుడు, కలియుగ సంధ్య సమయం వచ్చినప్పుడు, కొద్దిమంది ప్రజలు మాత్రమే మిగులుతారు; వారు ధర్మం, సంపదలు లేకుండా ఉంటారు.

అసాధనా హతాశ్వాసా వ్యాధిశోకేన పీడితాః। అనావృష్టిహతాశ్చైవ పరస్పరవధేన చ ।। ౩౭.

ఉపాయాలు లేక ఆశలు చచ్చిపోయి, వ్యాధి బాధతో, దుఃఖంతో బాధపడుతూ, వర్షాభావంతో నష్టపోయి, ఒకరినొకరు చంపుకుంటూ ప్రజలు ఉంటారు.

అనాథా హి పరిత్రస్తా వార్త్తాముత్సృజ్య దుఃఖితాః। త్యక్త్వా పురాణి గ్రామాంశ్చ భవిష్యన్తి వనౌకసః ।। ౩౭.

ఆపదలో, భయంతో, దిక్కులేక, జీవనోపాధిని వదిలేసి, పాత గ్రామాలు విడిచిపెట్టి, వారు అరణ్యాలలో నివసించేవారవుతారు.

ఏవం నృపేషు నష్టేషు ప్రజాస్త్యక్త్వా గృహాణి తు। నష్టే స్నేహే దురాపన్నా భ్రష్టస్నేహాః సుహృజ్జనాః ।। ౩౭.

ఇలా రాజులు లేనప్పుడు, ప్రజలు ఇళ్లను వదిలి, అనురాగం కోల్పోయి, కష్టాల్లో పడతారు; స్నేహితుల మధ్య ప్రేమ బంధాలు తెగిపోతాయి.

వర్ణాశ్రమపరిభ్రష్టాః సఙ్కరం ఘోరమాస్థితాః। సరిత్పర్వతసేవిన్యో భవిష్యన్తి ప్రజాస్తదా ।। ౩౭.

వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు విడిచిపెట్టి, కలయికతో కలవరపడి, ప్రజలు నదులు, కొండలు దగ్గర నివసించేవారవుతారు.

సరితః సాగరానూపాన్ సేవన్తే పర్వతాని చ। అఙ్గాన్ కలిఙ్గాన్ వఙ్గాంశ్చ కాశ్మీరాన్ కాశికోశలాన్ ।। ౩౭.

వారు నదులు, సముద్రతీరాలు, కొండలు, అలాగే అంగ, కలింగ, వంగ, కాశ్మీరు, కాశి, కోశల ప్రాంతాల్లో సంచరిస్తారు.

ఋషికాన్తగిరిద్రోణీః సంశ్రయిష్యన్తి మానవాః। కృత్స్నం హిమవతః పృష్ఠం కూలం చ లవణామ్భసః ।। ౩౭.

ఋషుల కొండల లోయలు, హిమవంతం మొత్తం, ఉప్పు నీటి తీరాలు—ఇవి అన్నిటిలోను మనుషులు ఆశ్రయం పొందుతారు.

అరణ్యాన్యభిపత్స్యన్తి హ్యార్య్యా మ్లేచ్ఛజనైః సహ। మృగైర్మీనైర్విహఙ్గైశ్చ శ్వాపదైస్తక్షుభిస్తథా। మధుశాకఫలైర్మూలైర్వర్త్తయిష్యన్తి మానవాః ।। ౩౭.

ఆర్యులు మ్లేచ్ఛులతో కలిసి అడవుల్లోకి వెళ్తారు; అడవి జంతువులు, చేపలు, పక్షులు, క్రూరమృగాలతో పాటు, తేనె, ఆకులు, పండ్లు, కందులతో జీవనం సాగిస్తారు.

చీరం పర్ణఞ్చ వివిధం వల్కలాన్యజినాని చ। స్వయం కృత్వా వివత్స్యన్తి యథా మునిజనాస్తథా ।। ౩౭.

వివిధ రకాల చెక్కబట్టలు, ఆకులు, చర్మాలు తామే తయారు చేసుకుని, మునులు ఎలా ఉంటారో అలా జీవిస్తారు.

బీజాన్నాని తథా నిమ్నేస్వీహన్తః కాష్ఠశఙ్కుభిః। అజైడకం ఖరోష్ట్రఞ్చ పాలయిష్యన్తి యత్నతః ।। ౩౭.

తక్కువ ప్రదేశాల్లో గింజలు వేసి పంటలు పెంచుతారు; మేకలు, గొర్రెలు, గాడిదలు, ఒంటెలను జాగ్రత్తగా పెంచుతారు.

నదీర్వత్స్యన్తి తోయార్థే కూలమాశ్రిత్య మానవాః। పార్థివాన్ వ్యవహారేణ విబాధన్తః పరస్పరమ్ ।। ౩౭.

నీటి కోసం నదికట్టెల వద్ద నివసిస్తూ, పరస్పరం వ్యాపారాల్లో ఒకరినొకరు ఇబ్బంది పెడతారు.