వాయుపురాణమ్

తుషారాన్ బర్బరాంశ్చైవ పులిన్దాన్ దరదాన్ ఖసాన్ । లమ్పాకానన్ధకాన్ రుద్రాన్ కిరాతాంశ్చైవ స ప్రభుః ।। ౩౬.

తుశారులు, బర్బరులు, పులిందులు, దరదులు, ఖసులు, లంపాకులు, అంధకులు, రుద్రులు, కిరాతులు కూడా ఆ ప్రభువు చేతిలో పడతారు.

ప్రవృత్తచక్రోబలవాన్ మ్లేచ్ఛానామన్తకృద్బలీ। అదృశ్యః సర్వభూతానాం పృథివీం విచరిష్యతి ।। ౩౬.

చక్రబలంతో, అపారమైన శక్తితో, మ్లేచ్ఛులను సంహరించే వాడిగా, అందరికీ కనబడకుండా, భూమి మీద సంచరిస్తాడు.

మానవః స తు సంజజ్ఞే దేవస్యాంశేన ధీమతః । పూర్వజన్మని విష్ణుర్యః ప్రమితిర్నామ వీర్యవాన్ ।। ౩౬.

ఆ మనిషి, జ్ఞానశాలి దేవుని అంసంగా జన్మిస్తాడు. గత జన్మలో అతడు విర్యవంతుడైన ప్రమితి అనే పేరుతో విష్ణువు గా ఉన్నాడు.

గాత్రేణ వై చన్ద్రసమః పూర్ణే కలియుగేఽభవత్। ఇత్యేతాస్తస్య దేవస్య దశ సమ్భూతయః స్మృతాః ।। ౩౬.

ఆయన రూపం చంద్రుడిలా మృదువుగా ఉంటుంది. కలియుగాంతంలో అవతరిస్తాడు. ఈ విధంగా ఆ దేవునికి పదిహేను అవతారాలు ఉన్నాయని గుర్తించబడింది.

తం తం కాలఞ్చ కార్యఞ్చ తత్తదుద్దిశ్య కారణమ్। అంశేన త్రిషు లోకేషు తాస్తా యోనీః ప్రపత్స్యతే ।। ౩౬.

ప్రతి కాలానికి, అవసరానికి, కారణానికి తగినట్లు, మూడు లోకాలలో ఆయా యోనుల్లో తన అంసంతో ప్రవేశిస్తాడు.

పఞ్చవింశోత్థితే కల్పే పఞ్చవింశతి వై సమాః। వినిఘ్నన్ సర్వ్వభూతాని మానుషానేవ సర్వ్వశః ।। ౩౬.

ఇరవై అయిదవ కల్పం వచ్చినప్పుడు, ఇరవై అయిదు సంవత్సరాలు, అన్ని జీవులను, ముఖ్యంగా మనుష్యులను నాశనం చేస్తాడు.

కృత్వా బీజావశేషాన్తు మహీం క్రూరేణ కర్మ్మణా। సంశాతయిత్వా వృషలాన్ ప్రాయశస్తానధార్మ్మికాన్ ।। ౩౬.

భూమిపై కఠినమైన కార్యాలతో, విత్తనాలు మాత్రమే మిగిలేలా చేసి, అధర్ములు అయిన వృశలులను ఎక్కువగా సంహరిస్తాడు.

తతః స వై తదా కల్కిశ్చరితార్థః ససైనికః। కర్మణా నిహతా యే తు సిద్ధాస్తే తు పునః స్వయమ్ ।। ౩౬.

అంతటితో, కల్కి తన సైన్యంతో కలిసి తన కార్యాన్ని పూర్తిచేసి, తన చేత చనిపోయినవారు సిద్ధులై, మళ్లీ స్వయంగా జన్మిస్తారు.

అకస్మాత్ కుపితాన్యోన్యం భవిష్యన్తి చ మోహితాః । క్షపయిత్వా తు తాన్ సర్వాన్ బావినార్థేన చోదితాన్ ।। ౩౬.

ఆ సమయంలో వారు అకస్మాత్తుగా ఒకరిపై ఒకరు కోపంతో మోహితులై పోతారు. భవిష్యత్తు కోసం ప్రేరేపించబడిన వారిని అంతమొందిస్తారు.

గఙ్గాయమునయోర్మధ్యే నిష్ఠాం ప్రాప్స్యతి సానుగః। తతో వ్యతీతే కల్కౌ తు సామాన్యైః సహ సైనికైః ।। ౩౬.

గంగ, యమున నదుల మధ్య తన అనుచరులతో కలిసి నివాసాన్ని పొందుతాడు. ఆ తరువాత కల్కి తన సాధారణ సైనికులతో కలిసి వెళ్ళిపోతాడు.

నృపేష్వథ వినష్టేషు తదా త్వప్రగ్రహాః ప్రజాః। రక్షణే వినివృత్తే తు హత్వా చాన్యోన్యమాహవే ।। ౩౬.

రాజులు అంతమైపోయిన తర్వాత, ప్రజలు నియంత్రణ లేకుండా పోతారు. రక్షణ లేకపోవడంతో, యుద్ధంలో ఒకరినొకరు చంపుకుంటారు.

పరస్పరహృతాశ్వాసా నిరాక్రన్దాః సుదుఃఖితాః। పురాణి హిత్వా గ్రామాంశ్చ తుల్యాస్తా నిష్పరిగ్రహాః ।। ౩౬.

ఒకరికి ఒకరు ఊరటనిచ్చే వారు లేక, ఏడుపులేక, తీవ్రమైన బాధతో, పాత పట్టణాలు, గ్రామాలు వదిలి, అందరూ సమానంగా, ఆస్తి లేకుండా ఉంటారు.

ప్రనష్టశ్రుతిధర్మాశ్చ నష్టధర్మాశ్రమాస్తథా। హ్రస్వా అల్పాయుషశ్చైవ వనౌకస ఇమే స్మృతాః ।। ౩౬.

వారి విద్య, ధర్మం నశించిపోతుంది. ధర్మాశ్రమాలు కూడా పోతాయి. తక్కువ ఆయుష్షుతో, బలహీనంగా, అడవిలో నివసించే వారిగా గుర్తించబడతారు.

సరిత్పర్వతసేవిన్యః పత్రమూలఫలాశనాః। చీర పత్రాజినధరాః సఙ్కరం ఘోరమాస్థితాః ।। ౩౬.

నదులు, కొండలు వాసంగా చేసుకుని, ఆకులు, మూలికలు, పండ్లు తింటూ, చెక్కబట్టలు, ఆకులు లేదా జంతు చర్మాలు ధరించి, భయంకరమైన తపస్సు చేసేవారు.

అల్పాయుషో నష్టవార్త్తా బహ్వాబాధాః సుదుఃఖితాః। ఏవం కష్టమనుప్రాప్తాః కలిసన్ధ్యంశకే తదా ।। ౩౬.

అవి తక్కువ ఆయుష్కాలంతో, లోకానికి మరచిపోయినవారు, ఎన్నో బాధలు పడుతూ, తీవ్రమైన దుఃఖంలో ఉండేవారు. అలా కలియుగ సంధ్యలో వారు కష్టాల్లో పడ్డారు.

ప్రజాః క్షయం ప్రయాస్యన్తి సార్ద్ధం కలియుగేన తు । క్షీణే కలియుగే తస్మిన్ ప్రవృత్తే చ కృతే పునః ।। ౩౬.

ప్రజలు కలియుగంతో పాటు క్షీణిస్తారు. ఆ కలియుగం పూర్తయినప్పుడు, మళ్లీ కృతయుగం ప్రారంభమవుతుంది.

ప్రపత్స్యన్తే యథాన్యాయం స్వభావాదేవ నాన్యతా। ఇత్యేతత్ కీర్తితం సర్వం దేవాసురవిచేష్టితమ్ ।। ౩౬.

అప్పుడు వారు సహజంగా, న్యాయంగా, తప్పుదారి పడకుండా ప్రవర్తిస్తారు. ఇంతవరకూ దేవతలు, అసురులు చేసిన కార్యాలన్నీ చెప్పబడినవి.

యదువంశప్రసఙ్గేన మహద్వో వైష్ణవం యశః । తుర్వసోస్తు ప్రవక్ష్యామి పూరోర్ద్రుహ్యోరనోస్తథా ।। ౩౬.

యదువంశం సందర్భంలో మీ గొప్ప వైష్ణవ మహిమను వివరించాను. ఇప్పుడు తుర్వసు, పురు, ద్రుహ్యు, అనువుల గురించి చెబుతాను.

తుర్వసోస్తు సుతో వహ్నిర్వహ్నేర్గోభానురాత్మజః। గోభానోస్తు సుతో వీరస్త్రిసానురపరాజితః ।। ౩౭.

తుర్వసుకు కుమారుడు వహ్ని, వహ్నికి కుమారుడు గోభాను. గోభానుకు వీరుడు త్రిసాను, త్రిసానుకు కుమారుడు అపరాజితుడు.

కరన్ధమస్త్రిసానోస్తు మరుత్తస్య న చాత్మజః। అన్యస్త్వవీక్షితో రాజా మరుత్తః కథితః పురా ।। ౩౭.

త్రిసానుకు కుమారుడు కరంధముడు. మరుత్తుడు అతని కుమారుడు కాదు. మరొక రాజు మరుత్తుడు పురాతన కాలంలో ప్రసిద్ధి చెందాడు.

అనవత్యో మరుత్తస్తు స రాజాసీదితి శ్రుతమ్। దుష్కృతం పౌరవం చాపి సర్వే పుత్రమకల్పయన్ ।। ౩౭.

ఆ మరుత్తుడికి సంతానం లేకపోయినట్టు విన్నాము. దుష్కృతుడి కుమారుడిని, పౌరవ వంశస్థుడిని, అందరూ అనర్హుడిగా భావించారు.

ఏవం యయాదిశాపేన జరాయాః సంక్రమేణ తు । తుర్వసోః పౌరవం వంశం ప్రవివేశ పురా కిల ।। ౩౭.

ఇలా యయాతి శాపంతో, వయస్సు మార్పుతో, తుర్వసు ఒకప్పుడు పౌరవ వంశంలోకి ప్రవేశించాడు.

దుష్కృతస్య తు దాయాదః శరూథో నామ పార్థివః। శరూథాత్తు జనాపీడశ్చత్వారస్తస్య చాత్మజాః ।। ౩౭.

దుష్కృతునికి వారసుడు శరూతుడు అనే రాజు. శరూతుని కుమారుడు జనాపీడుడు. అతనికి నలుగురు కుమారులు.

పాణ్డ్యశ్చ కేరలశ్చైవ చోలః కుల్యస్తథైవ చ। తేషాం జనపదాః కుల్యాః పాణ్డ్యాశ్చోలాః సకేరలాః ।। ౩౭.

వారు పాండ్యుడు, కేరళుడు, చోళుడు, కుల్యుడు. వారి ప్రజలు కుల్యులు, పాండ్యులు, చోళులు, కేరళవాసులు అని పిలవబడతారు.

ద్రుహ్యోస్తు తనయౌ వీరౌ బభ్రుః సేతుశ్చ విశ్రుతౌ। అరుద్ధః సేతుపుత్రస్తు బాభ్రవో రిపురుచ్యతే ।। ౩౭.

ద్రుహ్యునికి ఇద్దరు ప్రసిద్ధి చెందిన వీర కుమారులు బభ్రువు, సేతువు. సేతువుకు కుమారుడు అరుద్ధుడు, బభ్రువుకు కుమారుడు రిపువు.

యౌవనాశ్వేన సమితి కృచ్ఛ్రేణ నిహతో బలీ। యుద్ధం సుమహదాసీత్తు మాసాన్ పరి చతుర్దశ ।। ౩౭.

బలమైన అరుద్ధుడు యౌవనాశ్వునిచేత పెద్ద కష్టంతో యుద్ధంలో చంపబడ్డాడు. ఆ యుద్ధం పద్నాలుగు నెలలు సాగింది.

అరుద్ధస్య తు దాయాదో గాన్ధారో నామ పార్థివః। ఖ్యాయతే యస్య నామ్నా తు గాన్ధారవిషయో మహాన్ ।। ౩౭.

అరుద్ధునికి వారసుడు గాంధారుడు అనే రాజు. అతని పేరుతో గాంధార దేశం ప్రసిద్ధి చెందింది.

గాన్ధారదేశజాశ్చాపి తురగా వాజినాం వరాః। గాన్ధారపుత్రో ధర్మ్మస్తు ఘృతస్తస్య సుతోఽభవత్ ।। ౩౭.

గాంధార దేశంలో పుట్టే కుదిరాలు అశ్వాలలో ఉత్తమమైనవి. గాంధారునికి కుమారుడు ధర్ముడు, ధర్మునికి కుమారుడు ఘృతుడు.

ఘృతస్య దుర్దమో జజ్ఞే ప్రచేతాస్తస్య చాత్మజః । ప్రచేతసః పుత్రశతం రాజానః సర్వ ఏవ తే ।। ౩౭.

ఘృతునికి కుమారుడు దుర్దముడు, దుర్దమునికి కుమారుడు ప్రచేతుడు. ప్రచేతునికి వంద మంది కుమారులు, వారు అందరూ రాజులయ్యారు.