ఆచార్య్యో వో హ్యహం కావ్యో దేవాచార్యోఽయమఙ్గిరాః। అనుగచ్ఛత మాం సర్వే త్యజతైనం బృహస్పతిమ్ ।। ౩౬.
'నేనే మీ గురువు కావ్యుడు; ఇతను దేవతల గురువు అంగిరసుడు. మీరు అందరూ నన్ను అనుసరించండి, బృహస్పతిని వదిలేయండి.'
ఏవముక్తాసురాః సర్వే తావృభౌ సమవైక్షత। తదాఽసురా విశేషన్తు న వ్యజానంస్తయోర్ద్వయోః ।। ౩౬.
అలా చెప్పగానే, అసురులందరూ ఇద్దరినీ చూశారు. ఆ సమయంలో, ఆ ఇద్దరిలో తేడా ఏమిటో అసురులు గుర్తించలేకపోయారు.
బృహస్పతిరువాచైతానసమ్భ్రాన్తోఽయమఙ్గిరాః। కావ్యోఽహం యో గురుర్దైత్యా మద్రూపోఽయం బృహస్పతిః ।। ౩౬.
బృహస్పతి వారితో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ అయోమయంగా ఉన్నవాడు అంగిరసుడు; నేనే దైత్యుల గురువు కావ్యుడు. ఈ రూపం బృహస్పతి.'
స మోహయతి రూపేణ మామకేనైష వోఽసురాః। శ్రుత్వా తస్య తతస్తే వై సంమన్త్ర్యార్థవచోఽబ్రువన్ ।। ౩౬.
'ఇతడు తన రూపంతో నన్ను మాయలో పడేస్తున్నాడు, అసురులారా.' అని అతను చెప్పగా, వారు ఆ మాటలు విని, పరస్పరం చర్చించి, తగిన మాటలు చెప్పారు.
అయన్నో దశ వర్షాణి సతతం శాస్తి వై ప్రభుః। ఏష వై గురురస్మాకమన్తరేప్సురయం ద్విజః ।। ౩౬.
పది సంవత్సరాలు ఈ ప్రభువు నిరంతరం పాలించాడు. ఈ ద్విజుడు మన గురువు స్థానాన్ని తీసుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
తతస్తే దానవాః సర్వే ప్రణిపత్యాభివాద్య చ। వచనం జగృహుస్తస్య చిరాభ్యాసేన మోహితాః ।। ౩౬.
అంతటా దానవులు అందరూ నమస్కరించి గౌరవంతో ఆ మాటలు వినిపించారు. చాలా కాలంగా అలవాటు వల్ల వారు మాయలో పడ్డారు.
ఊచుస్తమసురాః సర్వే క్రుద్ధాః సంరక్తలోచనాః. అయఙ్గురుర్హితేఽస్మాకం గచ్ఛ త్వం నాసి నో గురుః ।। ౩౬.
అసురులు అందరూ కోపంతో కళ్లతో ఇలా అన్నారు: 'ఇతడే మనకు మేలు కోరే గురువు. నువ్వు వెళ్ళిపో, నువ్వు మన గురువు కావు.'
భార్గవోఽఙ్గిరసో వాయం భవత్వేవైష నోగురుః। స్థితా వయం నిదేశేఽస్య గచ్ఛత్వం సాధు మా చిరమ్ ।। ౩౬.
ఇతడు భార్గవుడైనా, ఆంగిరసుడైనా కావచ్చు కానీ మన గురువు కాదు. మేము ఇతని ఆజ్ఞలో నిలిచిపోతాము. నువ్వు వెళ్ళిపో, ఆలస్యం చేయకు మిత్రమా.
ఏవముక్త్వాసురాః సర్వే ప్రాపద్యన్త బృహస్పతిమ్। యదా న ప్రతిపద్యన్తే తేనోక్తం తన్మహద్ధితమ్ ।। ౩౬.
ఇలా చెప్పి, అసురులు అందరూ బృహస్పతిని ఆశ్రయించారు. వారు అతన్ని అంగీకరించకపోయినప్పుడు, అతడు వారికి గొప్ప మేలైన ఉపదేశం చెప్పాడు.
చుకోప భార్గవస్తేషామవలేపేన వై తదా। బోధితా హి మయా యస్మాన్న మాం భజత దానవాః ।। ౩౬.
అప్పుడు భార్గవుడు వారి అహంకారాన్ని చూసి కోపపడ్డాడు. నేను బోధించినా దానవులు నన్ను గౌరవించలేదు.
తస్మాత్ ప్రనష్ట సంజ్ఞాం వై పరాభవఙ్గమిష్యథ। ఇది వ్యాహృత్య తాన్ కావ్యో జగామాథ యథాగతమ్ ।। ౩౬.
కాబట్టి, మీరు జ్ఞానం కోల్పోయి ఓడిపోతారు. అని చెప్పి, కావ్యుడు వచ్చినట్టు తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.
జ్ఞాత్వాఽభిశస్తానసురాన్ కావ్యేన తు బృహస్పతిః। కృతార్థః స తదా హృష్టః స్వం రూపం ప్రత్యపద్యత। బుద్ధ్వాఽసురాంస్తదా భ్రష్టాన్ కృతార్థోఽన్తరధీయత ।। ౩౬.
కావ్యుడు అసురులను శపించినట్టు తెలుసుకున్న బృహస్పతి తన పని పూర్తయిన ఆనందంతో తన అసలు రూపాన్ని తిరిగి పొందాడు. అసురులు పడిపోయారని చూసి, తన లక్ష్యం నెరవేరినవాడిగా అదృశ్యమయ్యాడు.
తతః ప్రనష్టే తస్మింస్తే విభ్రాన్తా దానవాస్తదా। అహో ధిగ్ వఞ్చితాః స్మేహ పరస్పరమథాబ్రువన్ ।। ౩౬.
అతడు కనబడకపోవడంతో, దానవులు అయోమయంగా మారారు. 'అయ్యో! హాయ్! మనమిక్కడ మోసపోయాం,' అని ఒకరికి ఒకరు అన్నారు.
పృష్ఠతో విముఖాశ్చైవ తాడితా వేధసా వయమ్। దగ్ధాశ్చైవోపయోగాచ్చ స్వేస్వే చార్థేషు మాయయా ।। ౩౬.
మేము వెనక్కు తిరిగి, సృష్టికర్త చేతిలో దెబ్బతిన్నాము. అతని మాయతో, మన ప్రయోజనాల్లోనే తగిలి, నష్టపోయాము.
తతోఽసురాః పరిత్రస్తా దేవేభ్యస్త్వరితా యయుః। ప్రహ్లాదమగ్రతః కృత్వా కావ్యస్యానుగమం పునః ।। ౩౬.
అప్పుడు భయపడిన అసురులు త్వరగా దేవతలవద్దకు వెళ్లారు. ప్రహ్లాదుని ముందుగా పెట్టుకుని, మళ్లీ కావ్యుని వెంట నడిచారు.
తతః కావ్యం సమాసాద్య అభితస్థు రవాఙ్ముఖాః। తానాగతాన్ పునర్దృష్ట్వా కావ్యో యాజ్యానువాచ హ ।। ౩౬.
తర్వాత, కావ్యుని దగ్గరకు చేరి, తూర్పు దిశగా ఎదురుగా నిలబడ్డారు. వారు మళ్లీ వచ్చినట్టు చూసి, కావ్యుడు తన భక్తులను ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
మయాపి బోధితాః కాలే యతో మాం నాభినన్దథ। తతస్తేనావలేపేన గతా యూథం పరాభవమ్ ।। ౩౬.
'నేను కూడా మీకు సమయానికి బోధించాను. కానీ మీరు నన్ను గౌరవించలేదు. ఆ అహంకారంతో మీ గుంపు ఓడిపోయింది.'
ప్రహ్లాదస్తమథోవాచ మానం త్వం త్యజ భార్గవ। స్వాన్ యాజ్యాన్ భజమానాంశ్చ భక్తాంశ్చైవ విశేషతః ।। ౩౬.
అప్పుడు ప్రహ్లాదుడు ఇలా అన్నాడు: 'భార్గవా, నీ గర్వాన్ని విడిచిపెట్టు. నీ భక్తులను, ముఖ్యంగా నిన్ను నమ్మిన వారిని కాపాడు.'
త్వయా పృష్టా వయం తేన దేవాచార్యేణ మోహితాః। భక్తానర్హసి నస్త్రాతుం జ్ఞాత్వా దీర్ఘేణ చక్షుషా ।। ౩౬.
'మీరు అడిగిన ఆ దేవాచార్యుడు మమ్మల్ని మోసం చేశాడు. నీ దూరదృష్టితో తెలుసుకుని, నీ భక్తులను కాపాడాలి.'
యది నస్త్వం న కురుషే ప్రసాదం భృగునన్దన। అపధ్యాతా స్త్వయా హ్యద్య ప్రవేక్ష్యామో రసాతలమ్ ।। ౩౬.
'భృగునందన, నువ్వు మాకు దయచేయకపోతే, నువ్వు శపించినందువల్ల మేము ఈ రోజు పాతాళంలోకి వెళ్ళిపోతాము.'
సూత ఉవాచ।। జ్ఞాత్వా కావ్యో యథాతత్త్వం కారుణ్యేనానుకమ్పయా । ఏవముక్తోఽనునీతః స స్తుతః కోపం న్యయచ్ఛత ।। ౩౬.
సూతుడు చెప్పాడు: నిజాన్ని తెలుసుకున్న కావ్యుడు, కరుణతో, దయతో, ఇలా అభ్యర్థించబడగా, స్తుతించబడగా, తన కోపాన్ని తగ్గించుకున్నాడు.
ఉవాచేదన్న భేతవ్యం న గన్తన్యం రసాతలమ్। అవశ్యమ్భావీ హ్యర్థోఽయం ప్రాప్తో వో మయి జాగ్రతి ।। ౩౬.
అతడు ఇలా అన్నాడు: 'భయపడవద్దు, పాతాళంలోకి వెళ్ళాల్సిన అవసరం లేదు. ఈ పరిణామం తప్పనిసరిగా జరగాల్సిందే, నేను ఉన్నప్పుడే మీకు వచ్చింది.'
న శక్యమన్యథా కర్తుం దృష్టం హి బలవత్తరమ్ । సంజ్ఞా ప్రనష్టా యా వోఽద్య కామం తాం ప్రతిలప్స్యథ ।। ౩౬.
ఇది వేరేలా జరగదు; ఎందుకంటే కనిపించేది మరింత బలంగా ఉంటుంది. మీరు ఈ రోజు కోల్పోయిన గుర్తింపు మళ్లీ తప్పక పొందుతారు.
ప్రాప్తః పర్య్యాయకాలో వ ఇతి బ్రహ్మాఽభ్యభాషత। మత్ప్రసాదాచ్చ యుష్మాభిర్భుక్తం త్రైలోక్యమూర్జ్జితమ్ ।। ౩౬.
ఇప్పుడు సమయం వచ్చింది అని బ్రహ్మా చెప్పారు. నా అనుగ్రహంతో మీరు మూడు లోకాల శక్తిని అనుభవించారు.
యుగాఖ్యో దశ సంపూర్ణో దేవానాక్రమ్య మూర్ద్ధని। తావన్తమేవ కాలం వై బ్రహ్మా రాజ్యమభాషత ।। ౩౬.
పది యుగాలు పూర్తయ్యే వరకు, దేవతలను అధిగమించి, అంతకాలం మీ పాలన కొనసాగుతుందని బ్రహ్మా ప్రకటించారు.
సావర్ణికే పునస్తుభ్యం రాజ్యం కిల భవిష్యతి। లోకానామీశ్వరో భావీ పౌత్రస్తవ పునర్బలిః ।। ౩౬.
సావర్ణి యుగంలో మళ్లీ మీకు రాజ్యం లభిస్తుంది. మీ మనవడు బలి మళ్లీ లోకాల అధిపతిగా అవతరిస్తాడు.
ఏవం కిలమహం ప్రోక్తః పౌత్రస్తే బ్రహ్మణా స్వయమ్। తథాహృతేషు లోకేషు తపోఽస్య న కిలాభవత్ ।। ౩౬.
ఇలా నీ మనవడు గురించి బ్రహ్మా స్వయంగా నాకు చెప్పారు. అప్పటికి లోకాలు పోయినప్పుడు అతని తపస్సు నిలబడలేదు.
యస్మాత్ ప్రవృత్తయశ్చాస్య న కామానభిసన్ధితాః। తస్మాదజేన ప్రీతేన దత్తం సావర్ణికేఽన్తరే ।। ౩౬.
అతని కార్యాలు కోరికలతో చేయబడలేదు కాబట్టి, సంతుష్టుడైన అజన్ముడు సావర్ణి యుగాన్ని అతనికి ఇచ్చాడు.
దేవరాజ్యం బలేర్భావ్యమితి మామీశ్వరోఽబ్రవీత్। తస్మాదదృశ్యో భూతానాం కాలాకాఙ్క్షీ స తిష్ఠతి ।। ౩౬.
బలికి దేవతల రాజ్యం భవిష్యత్తులో వస్తుందని ప్రభువు నాకు చెప్పారు. అందుకే అతడు ఇప్పుడు కనిపించకుండా, సరైన సమయాన్ని ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు.
ప్రీతేన చామరత్వం వై దత్తం తుబ్యం స్వయమ్భువా। తస్మాన్నిరుత్సు కస్త్వం వై పర్య్యాయం సహ మాకులః ।। ౩౬.
స్వయంభువుడైన దేవుడు సంతోషంతో నీకు అమరత్వాన్ని ఇచ్చాడు. అందువల్ల, నీవు మనసు దురదృశ్యంగా పెట్టుకోకుండా, ఈ కాలాన్ని సహించు.